Priesteres van Avalon

Vanmorgen kwam ik een ex-collega tegen, die bij een andere werkgever werkt, maar binnen ons verzamelgebouw.
Ik weet dat zij een opleiding tot priesteres van Avalon heeft gevolgd. Ze vertelde dat ze de studie heeft afgerond.
Ze sprak er heel boeiend en vol vuur over en o.a. vertelde ze dat de herfst staat voor "loslaten".
Nu gaf ik eerder in dit blog aan dat herfst voor mij vol weemoed is. Soms kan ik zo droevig worden........ Maar "" loslaten " is positief. Ik vind het mooi.

Ze vertelde ook over de seizoenen,
iets wat mij ook inspireert. Ik kijk af en toe op

http://www.thespiritofthegoddessis.nl

en vond hier het volgende:

Samhain is de donkere tegenhanger van Beltane. De dood is het centrale thema tijdens Samhain. Niet alleen vanwege de slacht en het offeren, maar vooral ook doordat de periode rond 31 oktober gekenmerkt wordt door mysterie en magie.

De sluiers tussen de werelden zijn nu dun.
Soms zo dun dat we er doorheen kunnen kijken en contact kunnen leggen met onze voorouders en geliefden die overleden zijn. We kunnen een kijkje nemen in het verleden, maar ook in de toekomst.

De dood is hier zowel het einde als het nieuwe begin. Met Samhain laat je achter wat je als ballast ervaart en je vult die leegte met nieuwe plannen voor het komende jaar. Je kunt jezelf de vraag stellen wat je wilt bereiken, wat je met je leven gaat doen met de nieuwe cyclus. Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen. Besef wel dat een nieuw begin nooit zonder offers komt. Je moet je ook bewust zijn wat je eventueel wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.

Foto's van Geri Meftah. Klik erop om ze te vergroten.

Weten en beseffen

Weten is meestal iets dat zich in je hoofd plaats vindt, terwijl bij "beseffen" het reeds een plaats in je hart gevonden heeft.
Gevonden op:
http://spijkerbed.blogspot.com/

Naar binnen keren

De tijd van het naar binnen keren breekt weer aan, letterlijk en figuurlijk.

Het binnen behaaglijk maken, plaids, kaarslicht, maar ook het nadenken, mediteren, doorvoelen.....
Echter buiten lopen, in de regen onder een plu, en foto's maken blijft heerlijk.......

De beste manier om ergens uit te komen is altijd er doorheen te gaan.

De beste manier om ergens uit te komen is altijd er doorheen te gaan.

http://www.zinnigeverhalen.nl/

Stillevens

Herfstverzameling

Steeds breng ik na een wandeling iets mee.......

Jaargetijden en weemoed.

Jaargetijden, wat hou ik van ze.
Maar wat heb ik een moeite met de periodes ertussen in.
Vandaag liep ik buiten, de wind blies het water op, vallende blaadjes, ruisende bomen. Mooi, maar ik mis de bloemen...... tot mijn verbazing vind ik er nog een paar.

De tuintjes staan vol herfstkleuren en herfstvoorwerpen.

Straks is het ruisen voorbij, zijn de kleuren weg, helemaal geen bloemen meer........
Het maakt me weemoedig.

En dat terwijl ik weet hoe blij ik ben met de winter. Takken als filligrain, de kleuren, ja ook de winter heeft kleuren, de verstilling.

Ik weet weer hoe fijn ik het vind wanneer de lente komt, mijn favoriete jaargetij.
Maar de periode tussen winter en lente maakt me opnieuw weemoedig. Want weg gaat het kantwerk van de takken.......



Zonet dacht ik.... en nu hou je ermee op.
Je hoort het ruisen nog, je ziet een reiger, maar ook kleine bloemetjes, tegelijkertijd met herfstkleuren. Vandaag heb je alles.....

Ik ben eergisteren 31-09 bij de apotheek voor pijn stillers geweest.

When summer gathers up her robes of glory. And, like a dream, glides away.

Ik surf door verschillende weblogs en plotseling zie ik op http://kristybee-kristybee.blogspot.com/
deze prachtige dichtregel. Het geeft goed weer wat ik voel nu de zomerse dagen plaatsmaken voor de herfst.

Het blijkt een dichtregel te zijn van Sarah Helen Power Whitman.

http://womenshistory.about.com/library/bio/blbio_whitman_sarah_helen_power.htm

zelfobservatie. Bron: Osho

Wat is zelfobservatie eigenlijk?
Het is rustig zitten en observeren, kijken naar alles wat er in je gebeurt. Daar van binnen bestaat een wereld van gedachten en hartstochten. Die wereld sla je gade en je blijft ernaar kijken precies zoals je aan het strand staat en naar de golven kijkt.

Krishnamurti heeft dit ‘keuzeloos gewaarzijn’ genoemd.

Het is het totaal onverschillig gadeslaan. Het is ten zeerste noodzakelijk dat je onverschillig bent.
Onverschilligheid wil zeggen dat je geen keuzes maakt, geen oordelen. Je benoemt geen enkele passie of wens tot goed of slecht. Je hebt geen enkel oordeel over goed of kwaad, over deugd of ondeugd. Je observeert gewoonweg. Je wordt gewoon getuige, terughoudend en op een afstand alsof je geen ander doel hebt dan gewaar te blijven en te observeren. Op het moment dat er een doel om de hoek komt kijken, dat er een oordeel mee gaat spelen, houdt het observeren op. Dan observeer ik niet; dan begin ik te denken.

Probeer het verschil te begrijpen tussen denken en observeren.


Tijdens dit proces moeten we niet denken. Denken is het actief optreden van het bewuste binnen het bewuste. Observeren is het binnendringen van het onbewuste door het bewustzijn. Zodra er sprake is van denken, ontstaat het onderscheid tussen goed en kwaad en komt er een subtiele vorm van onderdrukking op gang. Dan sluit het onbewuste haar deuren en onthoudt ons de kennis van haar geheimen. Het onbewuste onthult haar geheimen niet aan denken maar aan observatie, want als er niets onderdrukt wordt komen haar impulsen en neigingen op een natuurlijke wijze aan de oppervlakte, spontaan, in hun absolute naaktheid en werkelijkheid en is het niet langer nodig ze te vermommen om ze zo te verbergen. Het onbewuste staat in al haar naaktheid voor ons, helemaal ontkleed. En wat een paniek veroorzaakt dat ! Wat is de mens bang als hij de naakte vorm ziet die diep in zijn eigen binnenste woont. Hij wil er het liefst zijn ogen voor sluiten. Hij wil het observeren van die dieptes het liefst achter zich laten en terughollen naar de oppervlakte.

Dit is het moment waarop je geduld en je kalmte op de proef gesteld worden.

Dit noem ik het moment van de kwantumsprong. Wie moedig en kalm door dit moment heenkomt, wordt meester over een wonderbaarlijke kennis en mysterie. Die heeft de wortels van verlangen en hartstocht gezien en gaat de diepste kern van het onbewuste binnen. Dit binnengaan brengt een vrijheid mee die niet van deze wereld is.
Van juist bewustzijn naar observeren, van observeren naar weten, van weten naar bevrijding - dit is het pad.

Foto's Geri Meftah

OPMONTEREN

Ik ben een fan van de blogs van Sigrid van Iersel
Zonet zie ik dat ze nog een weblog bijhoudt. Haar blogs monteren mij op. Ik word er vrolijk van en ik leer er iets van.

http://verhaallijnen.blogspot.com/
Verhaallijnen maakt journalistieke verhalen en persoonlijke boekwerken zoals levensverhalen.

Andere weblogs van haar:

idenmaker.blogspot.com
kookdromen.blogspot.com
twitter.com/SigridvanIersel