Janaki Lennie

Quinquabelle zet elke drie uur iets nieuws op haar weblog.
http://quinquabelle2008.blogspot.com//

Vandaag kwam ik deze kunstenares tegen.
http://janakilennie.com/

""I experience an enormous sense of personal dislocation from the natural world living in a big city, but there is still a relationship to this environment we have created. Giving visual form to the tension between this sense of relationship and dislocation has preoccupied me since I started making art.

As a society, our concepts of beauty are conditioned by images of pristine natural wilderness. At the same time, in the quest for convenience and development, structures like freeways and power lines tear at our landscapes with indifference. The search for inspiration in a cluttered, mundane world sometimes leads our gaze upward. In my “Breathing Space” series, the void of the sky, framed by glimpses of natural and man-made artifacts, becomes the focus of an inchoate yearning, providing space for escape and a point of contact with the natural world"".

Élisabeth Vigée-Le Brun

Ik hou van geschiedenis, ik hou van mode en ik ben altijd benieuwd naar vrouwelijke schilders.
Hieronder een zelfportret en informatie over het leven van Élisabeth Vigée-Le Brun
Zij ontwikkelde zich in de jaren 1770 tot een veel gevraagd portretschilder. Ook koningin Marie-Antoinette liet zich vanaf 1778 meerdere malen door Vigéé-Le Brun portretteren, andere leden van het hof volgden. Haar populariteit is begrijpelijk, de portretten zijn aangenaam, met een opvallend coloriet en vaak geflatteerd.
Vigée-Le Brun behoorde tot eerste golf vluchtelingen die na het uitbreken van de Franse Revolutie het land verliet. Vanaf eind 1789 verbleef ze met haar dochter in Italië, waar ze met succes haar carrière voortzette, in 1792 ging ze naar Wenen, in 1795 naar Rusland. Haar 12 jaar durende ballingschap werd een triomftocht langs de Europese hoven en leverde haar een fortuin op.

In Frankrijk werd ze intussen bestempeld als royaliste, haar eigendommen werden in beslag genomen. Haar echtgenoot schreef vergeefs een verweerschrift, zat tijdens de terreur zelf enige tijd gevangen en voelde zich genoodzaakt een scheiding aan te vragen om zijn bezit te redden. Maar in 1800 werden de maatregelen tegen Vigée-Le Brun opgeheven. Na nog een langdurig verblijf in Berlijn keerde ze in 1802 naar Frankrijk terug. De relatie met Le Brun werd niet meer hersteld.

Ten tijde van de Vrede van Amiens tussen Frankrijk en Engeland werkte ze in Londen, waar ze onder andere Lord Byron portretteerde. In 1805 reisde ze via Holland naar Parijs terug. Haar relatie met de Bonapartes was echter niet bijzonder goed, de enige bestelling van het keizerlijke hof, was een portret van Napoleons zuster Carolina Bonaparte in 1807.

Vanaf 1809 bewoonde Vigéé-Le Brun een buiten in Louveciennes. In 1817 en 1824 exposeerde ze nog op de Salon, en in 1835-37 publiceerde ze haar nog steeds gelezen memoires. Ze is overleden in 1842 en is begraven op het kerkhof van Louveciennes.

Het oeuvre van Vigéé-Le Brun bestaat uit ca. 660 portretten en 200 landschappen. De portretten hebben vaak meer glamour dan diepgang, maar geven een interessant tijdsbeeld. Haar werk wordt door vele grote musea getoond.

Hier het portret van Koningin Marie Antoinette.

Den Haag in de herfst en Fair Trade wordt ""Waar""

 

Verjaardag van mijn broer

Een roos is een roos is een roos

Ik zat gisteren in de trein, het is oktober en buiten zijn prachtige herfstkleuren.
Ik mijmerde over het afgelopen jaar, herinnerde de lente en ineens wist ik, ik wil een blog over rozen maken.
Foto's, gedichten, wetenswaardigheden.

http://kleurrijkroos.blogspot.com/

Als jong meisje las ik een boek over Gertrude Stein en was geraakt door de woorden
a rose is a rose is a rose
Een cryptische zin die zoiets wil zeggen als: de roos verwijst naar niets anders dan zichzelf, voor eeuwig en voor altijd.

Rozen en bloemen, ze zijn via de liefde, liefdesbrieven en liefdesgedichten tot metaforen van taalraadsels geworden. Niet alleen Gertrude Stein wees ons hierop, ook Mallarmé gebruikte het beeld van een bloem – nog iets algemener dan de roos – als voorbeeld voor het abstraherende karakter van taal. In een prozagedicht schreef hij dat met de uitspraak ‘une fleur!’, alle contouren van die ene bloem naar de vergetelheid worden verbannen, en iets anders dan alle bekende bloemen ontstaat, namelijk de idee van de bloem.

Wat een fotografe

http://www.dianevarner.com//

raindrops

Herfst

Ik vind het heerlijk om wandelingen rond het huis te maken.
Het kan varieren van korte wandelingetjes tot wandelingen van anderhalf uur. En dat terwijl ik midden in een stad woon.



Regen viel, ik liep onder een paraplu. Plotseling een felle zon, het bleef regenen. Ik speurde naar een regenboog, en jawel, daar was hij.....

Madge Gill

Ik kijk vaak op het weblog http://quinquabelle2008.blogspot.com//, de maakster zet er elke paar uur nieuwe kunstuitingen op. Heel gevarieerd en daarom ben ik steeds benieuwd wat er nu weer voor moois op staat. Deze keer kom ik de tekeningen van Madge Gill tegen. Wie is Madge Gill? Zoeken op Google levert de volgende informatie. Wat een verhaal.......


Madge Gill
(Engeland, Londen 1882-1961)

Madge Gill wordt als buitenechtelijk kind geboren. Haar moeder houdt haar verborgen in een tehuis en stuurt haar daarna naar Canada om op een boerderij te werken.

In 1903 keert ze terug naar Londen en werkt er als verpleegster. Uit het ongelukkige huwelijk met haar neef komen drie zoons voort. In 1919 wordt het dochtertje waar ze zo naar verlangde dood geboren en verliest Madge Gill zelf een oog door ziekte. Het is in dat jaar dat ze begint te tekenen.

Gill werkt steeds in trance, bezeten door de geest Myrninerest. Zelf heeft ze het eerder over een onbeschrijflijke stroom van inspiratie dan over een onzichtbare kracht. Onder invloed van deze kracht maakt ze grote tekeningen in Indische inkt op lange rollen (sommige zijn 11 meter lang), begint ze te breien, te weven en te borduren en schrijft ze spiritueel ingeblazen muziekstukken.

Haar tekeningen zijn gevuld met vrouwenfiguren gevat in dichte, rusteloze webben van lijnen die er een duizelingwekkend perspectief aan verlenen. Dimensies en vormen zijn moeilijk te ontcijferen waardoor het werk de toeschouwer verwart.

Soms drenkt ze haar blad in donkere inkt en krast daarin ontelbare dunne lijnen met haar pen, wat haar werk nog mysterieuzer maakt.

Gill tekent steeds in halfduistere ruimtes en vaak werkt ze de hele nacht koortsachtig door. Ze zou zelfs met haar ogen dicht getekend hebben. Haar grootste werken maakt ze op rollen katoen die ze gedeeltelijk ontrolt en dan langs de andere zijde weer oprolt. Zelf keek ze nooit naar het volledige werk.
Na haar dood in 1961 brengt haar zoon Laurie de stapels werken die ze bewaarde onder haar bed en in vochtige kasten over naar de plaatselijke bibliotheek. Het is op die manier dat haar creaties de weg vinden naar de belangrijkste outsider art collecties.

Priesteres van Avalon

Vanmorgen kwam ik een ex-collega tegen, die bij een andere werkgever werkt, maar binnen ons verzamelgebouw.
Ik weet dat zij een opleiding tot priesteres van Avalon heeft gevolgd. Ze vertelde dat ze de studie heeft afgerond.
Ze sprak er heel boeiend en vol vuur over en o.a. vertelde ze dat de herfst staat voor "loslaten".
Nu gaf ik eerder in dit blog aan dat herfst voor mij vol weemoed is. Soms kan ik zo droevig worden........ Maar "" loslaten " is positief. Ik vind het mooi.

Ze vertelde ook over de seizoenen,
iets wat mij ook inspireert. Ik kijk af en toe op

http://www.thespiritofthegoddessis.nl

en vond hier het volgende:

Samhain is de donkere tegenhanger van Beltane. De dood is het centrale thema tijdens Samhain. Niet alleen vanwege de slacht en het offeren, maar vooral ook doordat de periode rond 31 oktober gekenmerkt wordt door mysterie en magie.

De sluiers tussen de werelden zijn nu dun.
Soms zo dun dat we er doorheen kunnen kijken en contact kunnen leggen met onze voorouders en geliefden die overleden zijn. We kunnen een kijkje nemen in het verleden, maar ook in de toekomst.

De dood is hier zowel het einde als het nieuwe begin. Met Samhain laat je achter wat je als ballast ervaart en je vult die leegte met nieuwe plannen voor het komende jaar. Je kunt jezelf de vraag stellen wat je wilt bereiken, wat je met je leven gaat doen met de nieuwe cyclus. Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen. Besef wel dat een nieuw begin nooit zonder offers komt. Je moet je ook bewust zijn wat je eventueel wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.

Foto's van Geri Meftah. Klik erop om ze te vergroten.