Op bezoek bij mijn broer. De Japanse tuin.

Afgelopen zondag waren wij in Den Haag

De aanleiding was de verjaardag van mijn broer

Mijn broer is gek op Aziatische kunst en op Japan

We gingen daarom naar de Japanse Tuin in Den Haag

Het was zondag schitterend weer

Het park is 2 keer per jaar kort geopend

Het was heel, heel erg druk

Maar toch was het fijn er te zijn

Het was leuk te zien hoe verschillend de bezoekers waren

Allerlei leeftijden, allerlei komaf

We zagen dat er foto's werden genomen van een jong, Islamitisch stel

Zij in haar prachtige kleren en hij in het pak

En we zagen het meisje wat je hier bovenaan ziet

Ze danste als een veertje

Heel licht, heel blij

De Japanse Tuin

Allemaal mooie plekjes

De Japanse Tuin is het pronkstuk van landgoed Clingendael. Hier zijn prachtige en zeldzame bomen en planten te zien. De tuin is heel kwetsbaar. Daarom is de Japanse Tuin slechts 8 weken in het jaar geopend. De Japanse Tuin is in het begin van de 20ste eeuw aangelegd door de toenmalige eigenaresse van het landgoed Clingendael, Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939), ook wel freule Daisy genoemd. Per schip heeft zij een of meer reizen gemaakt naar Japan. Zij heeft toen enkele lantaarns, een watervat, beeldjes, de bruggetjes en misschien het paviljoen naar Nederland verscheept. De tuin heeft een heel eigen en verrassende sfeer, mede veroorzaakt door de schitterende moslaag. De tuin bevat veel stenen lantaarns, met een grote variatie aan vormen. Ook zijn er 2 watervaten. Een watervat heeft 4 afbeeldingen van Boeddha's. Het andere watervat heeft de vorm van een lotusbloem. Het mooie paviljoen is een populaire plek om van daaruit de tuin te bewonderen. Tot omstreeks 1940 bevonden zich schuifpanelen in het paviljoen. Deze panelen zijn in 2009 teruggeplaatst met de medewerking van Japanse architecten. Het erfgoed van freule Daisy is nu voor de bezoekers van de Japanse Tuin een plaats van serene rust en bezinning. denhaag/japanse-

Deze boom is 1 van de redenen dat mijn broer graag naar deze tuin gaat

Freule Daisy herdacht haar hondjes

Mijn broer vertelde dat de Japanse tuin ook prachtig is in de lente, vol bloesems 

We hebben ons nu voorgenomen volgend jaar opnieuw te gaan

Naar Den Haag, naar Scheveningen.

Toen waren we gisteren ineens in Den Haag. Meer precies in Scheveningen. Wat zijn we daar al lang niet geweest. Ik heb de eerste 2 jaar van mijn leven in de Ankerstraat in Scheveningen gewoond.

Mijn ouders woonden later vlakbij Kijkduin. Én daar gingen we wel regelmatig naar toe.

We reisden naar Den Haag om de verjaardag van mijn broer te vieren. Ik dacht dat we naar de Japanse tuin zouden gaan. Maar mijn broer vertelde dat die gesloten is. Daarom besloten we naar Beelden aan Zee te gaan, iets wat hoog op ons lijstje stond.

Maar voordat we in Den Haag aankwamen hadden we al het een en ander meegemaakt. Zo wilden we bij de NS automaat, op mijn mans OV kaart, 40% korting laten schrijven. Blijkt zijn kaart sinds 4 dagen verlopen te zijn. We hebben zelfs niet beseft dat dat ding kan verlopen. We keken er raar van op. Een retour Den Haag 1-e klas blijkt 66 euro volle prijs. Wow, wat een geld...... Toch maar gedaan.

Overstappen in Utrecht. Wat is het daar vreselijk lelijk geworden. Ik vond Utrecht station een druk maar prettig overstappunt. Vooral het grote bord waar je de vertrektijden op kon zien vond ik reuze handig. Ik vond de winkeltjes ook leuk. Ik vermaakte me er wel wanneer ik even moest wachten.

Het inlichtingenbord is weg. Nu moet je op monitoren kijken. Maar de informatie verspringt steeds. Het is lastig te zien. Het station is kil, grijs, groot, druk, saai. Ik heb door dit alles ook geen winkeltje gezien.

Tot mijn verbazing zag ik toen we Utrecht uit reden dat er hier ook al een gigantische bioscoop staat. Een mega bioscoop. Mijn man en ik vragen ons altijd af wie daar toch eigenlijk naar toe gaan.

Vanmorgen dacht ik, laat ik eens kijken wat er nu voor films draaien. Ik zag er best een paar leuke tussen. Nu hebben mijn man en ik afgesproken dat we binnenkort eens naar onze gigantische Pathé bioscoop gaan. Lang geleden is dat, dat we in een bioscoop waren. De laatste film die ik in een bioscoop zag was Notting Hill. met Julia Roberts.

Goed, terug naar Scheveningen. We willen wat drinken in het Kurhaus. Maar er waren alleen lege zalen. Mooie ruimtes, maar alles leeg. Daarom liepen we richting boulevard. Mag ik het zeggen.... ik vond Scheveningen lelijk. Ik herinner me het Gevers Deynoutplein, Maar nu vind ik daar niets meer van terug. Hoogbouw, lelijk.  We wandelen de boulevard af. De Pier.

Het is er druk, heel veel indrukken. Ja, daar is de zee. In mijn jeugd altijd een blij, magisch moment.

Dan komen we bij het museum en voor het museum is het heel erg leuk.  Overal zijn beelden en kleine beeldjes. Je kunt er je ogen uitkijken. Hier een heleboel foto's scheveningen+Tom+Otterness.

Het museum zelf vonden we wat minder. maar er zijn steeds wisselende tentoonstellingen. Mijn broer gaat regelmatig en hij heeft er vertelde hij prachtige beelden gezien.

Deze beeldjes zijn dus allemaal buiten het museum te bekijken

Het is een enorme trekpleister voor kinderen

Ik kon het niet nalaten

Nog een prachtig, sterk monument wat we tegen kwamen.

Grenzend aan de boulevard van Scheveningen werd in 1982 opnieuw een vissersmonument onthuld. Het betreft een standbeeld, voorstellende een Scheveningse vissersvrouw in klederdracht. ^[7] Het is geplaatst aan de zogenaamde kop van de Keizerstraat, de later zogenoemde Kalhuisplaats. De blik van de vrouw is symbolisch want deze is onafwendbaar gericht naar de zee vanwaar zij ooit een of meer van haar geliefden - haar vrijer, haar man, haar zoon of haar vader - mocht terug verwachten. Het standbeeld is vervaardigd door de beeldhouwer en edelsmid Gerard Bakker en het werd op 10 november 1982 onthuld door de toenmalige Koningin Beatrix. Sinds een aantal jaren is er een - jaarlijks - terugkerende herdenking die in de plaatselijke Oude Kerk haar aanvang krijgt en die vervolgens wordt verlegd naar het standbeeld. Ter plekke wordt het op de sokkel voorkomende gedicht van Inge Lievaart voorgedragen, waarna een kranslegging en een bloemengroet volgt. wiki/Vissersmonumenten_Scheveningen

Het gedicht luidt:

DE ZEE,DIE STEEDS WEER NAM

ZAL EENMAAL WEDERGEVEN

ALLEN DIE ZIJN GEBLEVEN

AAN HEM DIE EERST ONTKWAM

DE HEER VAN WIND EN WATER

AAN CHRISTUS TRIOMFATOR

Ze zijn er, de smartphones.

 

Het was echt een bijzondere week

Salem was jarig

 Mijn broer kwam vanuit Den Haag

om mee te vieren

 

Salem is gek op pioenrozen

Dus die kochten we

 

 

 

Het weer was prachtig

Dus we zijn lekker in de tuin gaan zitten

En we hebben een eind gewandeld

 

En dan het hoofdcadeau

 

Ta, ta......

 

We hebben ze de smartphones

 

 

Mijn vader

Ik heb een foto van mijn  (overleden) vader

hij staat in de boekenkast

zonet viel mijn oog erop

Nu we dit prachtige weer hebben

gaan mijn gedachten terug naar TOEN......

wat heeft hij mooie tuinen gemaakt

wat mis ik hem, wat mis ik de tuinen

De foto vervaagt

dus ik heb hem maar even digitaal "gemaakt"

Ik heb wat bloemetjes gezet

bij een aquarel

die ik van mijn vader maakte

 

Herinneringen

Tussen de bezittingen

van mijn moeder

zit een doosje

waarin allerlei

briefjes en kaartjes

zitten

O.a een felicitatiekaartje

 bij mijn geboorte

 en kaartjes

bij de geboorte

van mijn broer

en ook deze tekening

die ik blijkbaar gemaakt heb

toen ik 10 jaar was

ik schrijf er een brief

bij

aan mijn oma

 en vertel dat

ik het heb nagetekend

dat de aap op de schommel niet lijkt

dus dat ik er nog een

kop van een aap

heb bijgetekend.......

Mijn vader

Vandaag is het de

geboortedag

van mijn vader

Hier staat hij met mij

in zijn armen

op de boulevard

van Scheveningen.

Hier heb ik de eerste 2 jaar

van mijn leven gewoond.

Hij is 5 jaar geleden overleden

en ik mis hem

en ik mis mijn moeder

Wat moet ik toch met dit gevoel?

Verjaardag van mijn broer

Dodenherdenking, Salems verjaardag en moederdag 2009

Op de tv leest bij de Nationale Dodenherdenking Manon Slob haar gedicht voor.

Dodenherdenking
Steeds opnieuw
Geloof en hoop liggen
Tot as gesmolten
Bloeden dood in de straten
Van een stad die
Niet meer zingt
Op de stoeprand – een jongen
Zijn ogen te oud voor het kind
Dat hij nog is
Veel te veel gezien
De tijd heeft de stad verlaten
Waar blijft de toekomst
Op een plek waar alles stil staat
Wanneer komt de toekomst
Als je dromen zijn vermoord
Wie laat je soms weer leven
Even leven
In de stilte
Twee minuten, even vrijheid
Steeds opnieuw haal ik je terug

En boven onze buurt vliegt deze oude Engelse bommenwerper.
Een oude, mij onbekende man staat naast mij met zijn fiets, we kijken ernaar. Hij vertelt dat hij 82 is en in de oorlog ondergedoken heeft gezeten.




Gisteren zijn Salem en ik naar Den Haag gegaan om moederdag en Salems verjaardag te vieren.

We wilden eerst even langs Jan gaan, o.a. om zijn tuin te bekijken.
We liepen oa langs de Nieuwe kerk en bezochten het graf van Spinoza.

De tuin van Jan

 

Wij wandelden een eindje.

en zagen een drama met eendjes.
Een moeder met haar jongen werd aangevallen door een nijlgans die als een ware torpedoboot op hen afvloog.
Mijn broer liep er snel heen, gooide steentjes naar de gans en geschrokken kon moeder eend met haar kroost er weer vandoor.

Cadeautjes