Ik heb het boek
over de
kinderboekenillustratoren
besteld
en ook een biografie
over Charlotte Bronte
en een prachtige ketting
een bedelketting
bij Happinez
zaterdag 9 oktober 2010
donderdag 7 oktober 2010
Lezen
Zonet was ik op zoek
naar de URL
van het kinderboekenillustratoren boek
waar ik gisteren over vertelde.
Ik kwam ineens dit tegen
Zo leuk
echt om in de gaten te houden
klik hier: Lezen
Lezen gaat niet vanzelf. Lezen moet je
leren: thuis, bij de kinderopvang en op school.
Basisscholen besteden veel aandacht aan het leesonderwijs,
vooral aan technisch en begrijpend lezen.
Maar een stimulerende leesomgeving,
zelf het goede voorbeeld geven,
voldoende leestijd en kinderen veel en vaak voorlezen
zijn even belangrijk voor het vormen en motiveren van lezers.
Om met de woorden van lector effectief taal- en leesonderwijs
Kees Vernooy te spreken: ‘Leesvaardigheid en leesbevordering
gaan hand in hand.’
Voor allen die kinderen leren lezen – ouders, pedagogisch
medewerkers in de kinderopvang, leerkrachten, docenten
en bibliothecarissen – geldt: lees, lees voor en laat lezen.
woensdag 6 oktober 2010
Kinderboekenillustratoren
Marit Törnqvist, nog altijd onzeker over haar werk, dacht dat de kleuren in ”Jij bent de liefste” te druk waren, dat er geen eenheid was. Totdat er meer dan 200.000 exemplaren van werden verkocht...
Met het boek ”Tekenaars. Kinderboekenillustratoren geportretteerd” geeft Joukje Akveld een unieke inkijk in het leven en het werk van negentien kinderboekenillustrators.
„Als ik een goed verhaal krijg, gebeurt er wat, dan gaan er in mijn hoofd luikjes open die anders dicht waren gebleven.” Kinderboekenillustrator Noëlle Smit hoopt altijd dat de tekst die ze moet illustreren haar aanspreekt. Want afwijzen is niet haar sterkste kant. „Ik kan slecht nee zeggen en mis nog de arrogantie om een tekst af te wijzen...” Smit (1972) is een van de jongste illustratoren die Joukje Akveld interviewde.
De Franse schilder Matisse is een inspiratiebron voor veel van de tekenaars, blijkt uit het boek (Dick Bruna, Thé Tjong-Khing, Harrie Geelen, Jan Jutte). De gebundelde interviews laten zien dat veel illustrators een nederige geest hebben. In de woorden van Geelen, die zowel schrijf- als tekenprijzen kreeg: „Die prijzen kreeg ik niet omdat ik de beste was, maar omdat wat ik maakte op dat moment het meest opviel. Ik doe dingen die mensen niet eerder hebben gezien en daar houden jury’s van.” Of in die van Thé Tjong-Khing: „Eigenlijk is tekenen allemaal jatwerk. Je leent van alles en iedereen, gebruikt dingen die je ooit hebt gezien of geleerd.”
Leukje weetjes te over in het –uiteraard rijk geïllustreerde– boek. Geelen werd in zijn studententijd pas „na enig aandringen van haar kant” verliefd op Imme Dros, met wie hij nog altijd samen is. Sylvia Weve tekent liever volwassenen dan kinderen, liever dikke mensen dan dunne. „Van die vlezige types met grote voluptueuze vormen, die zorgen voor een mooie compositie. En je tekening is lekker snel vol. ” Dick Bruna maakt elke ochtend een tekeningetje voor zijn vrouw, heet eigenlijk Henk en dankt zijn huidige naam aan de molligheid uit zijn jeugdjaren.
Het hoofdstuk over Mance Post biedt nog een aardige naamgevingsanekdote. Post werd geboren als vierde dochter in een gezin. Haar ouders wilden toch haar vader vernoemen, dus kreeg ze de namen Hermance Berendina. Na haar werd toch nog een zoon geboren: Herman Berend – maar Mance had voorgoed haar bijzondere naam.
Post, die zich het vak goeddeels zelf heeft geleerd, is onder meer bekend van haar linoleumsneden bij Toon Tellegens dierenverhalen. Die techniek is een uitkomst voor de hoogbejaarde dame (1927). De gedetailleerde potloodtekeningen die ze eerder maakte kon ze vanwege staar en andere oogklachten nog maar moeilijk maken. Lino’s zijn grover en eisen minder precisie. „Sommige van mijn dierbaren zeggen wel eens: „Mance, jij houdt nooit op. Als je ogen nog minder worden (...) ga je met een spuitbus de stad in.””
Tekenaars. Kinderboekillustratoren geportretteerd, Joukje Akveld; uitg. Hoogland en Van Klaveren, Hoorn, 2010; ISBN 978 90 896 7055 7; 231 blz.; € 29,90.
Met het boek ”Tekenaars. Kinderboekenillustratoren geportretteerd” geeft Joukje Akveld een unieke inkijk in het leven en het werk van negentien kinderboekenillustrators.
„Als ik een goed verhaal krijg, gebeurt er wat, dan gaan er in mijn hoofd luikjes open die anders dicht waren gebleven.” Kinderboekenillustrator Noëlle Smit hoopt altijd dat de tekst die ze moet illustreren haar aanspreekt. Want afwijzen is niet haar sterkste kant. „Ik kan slecht nee zeggen en mis nog de arrogantie om een tekst af te wijzen...” Smit (1972) is een van de jongste illustratoren die Joukje Akveld interviewde.
De Franse schilder Matisse is een inspiratiebron voor veel van de tekenaars, blijkt uit het boek (Dick Bruna, Thé Tjong-Khing, Harrie Geelen, Jan Jutte). De gebundelde interviews laten zien dat veel illustrators een nederige geest hebben. In de woorden van Geelen, die zowel schrijf- als tekenprijzen kreeg: „Die prijzen kreeg ik niet omdat ik de beste was, maar omdat wat ik maakte op dat moment het meest opviel. Ik doe dingen die mensen niet eerder hebben gezien en daar houden jury’s van.” Of in die van Thé Tjong-Khing: „Eigenlijk is tekenen allemaal jatwerk. Je leent van alles en iedereen, gebruikt dingen die je ooit hebt gezien of geleerd.”
Leukje weetjes te over in het –uiteraard rijk geïllustreerde– boek. Geelen werd in zijn studententijd pas „na enig aandringen van haar kant” verliefd op Imme Dros, met wie hij nog altijd samen is. Sylvia Weve tekent liever volwassenen dan kinderen, liever dikke mensen dan dunne. „Van die vlezige types met grote voluptueuze vormen, die zorgen voor een mooie compositie. En je tekening is lekker snel vol. ” Dick Bruna maakt elke ochtend een tekeningetje voor zijn vrouw, heet eigenlijk Henk en dankt zijn huidige naam aan de molligheid uit zijn jeugdjaren.
Het hoofdstuk over Mance Post biedt nog een aardige naamgevingsanekdote. Post werd geboren als vierde dochter in een gezin. Haar ouders wilden toch haar vader vernoemen, dus kreeg ze de namen Hermance Berendina. Na haar werd toch nog een zoon geboren: Herman Berend – maar Mance had voorgoed haar bijzondere naam.
Post, die zich het vak goeddeels zelf heeft geleerd, is onder meer bekend van haar linoleumsneden bij Toon Tellegens dierenverhalen. Die techniek is een uitkomst voor de hoogbejaarde dame (1927). De gedetailleerde potloodtekeningen die ze eerder maakte kon ze vanwege staar en andere oogklachten nog maar moeilijk maken. Lino’s zijn grover en eisen minder precisie. „Sommige van mijn dierbaren zeggen wel eens: „Mance, jij houdt nooit op. Als je ogen nog minder worden (...) ga je met een spuitbus de stad in.””
Tekenaars. Kinderboekillustratoren geportretteerd, Joukje Akveld; uitg. Hoogland en Van Klaveren, Hoorn, 2010; ISBN 978 90 896 7055 7; 231 blz.; € 29,90.
Glitter gel pennen
Ik ben begonnen
om met meerdere materialen
te gaan werken
een combinatie van
gel glitter pennen
en aquarel
het geeft me veel plezer
vormen, kleuren,
ergens beginnen
en de lijn vasthouden
niet dat ik dit nu voortaan
blijf doen
nee, ik heb er nu eventjes zin in
zondag 3 oktober 2010
Wie zal gelijk krijgen?
Gisteren op tv naar het CDA congres gekeken.
De tijd zal uitwijzen wie gelijk hebben
de Maxine Verhagens
de Maxine Verhagens
of de Ab Klinks
woensdag 29 september 2010
Kleurexplosie
Ligt het aan mij
of is er een plotselinge explosie van kleuren?
Liep ik pas nog buiten
was er wel iets van herfst te bespeuren
maar niet zoals nu, wow.....
misschien komt het door het mooie zonlicht?
dinsdag 28 september 2010
de Roos
Bijna 1 jaar houd ik
bij.
Ik heb daar veel plezier van.
Ik zoek allerlei informatie
bijeen wat over rozen gaat
of
waar het woord ROOS inzet.
Via dit blog kwam
ik het weblog van Janny tegen
Rozen van papier (klik)
Zij maakt
heel mooie rozen van papier
zaterdag 25 september 2010
Rozen, kardinaalsmuts en herinneringen
Ik begin een beetje bij te komen
van de emoties van de
afgelopen weken
herinneringen komen spontaan boven
ik schilder
haak
wandel
schrijf
een wandeling
leverde
een late roos op
en dit is een van mijn
favoriete herfstplanten
de kardinaalsmuts
Is de natuur
niet ongelofelijk
een dergelijke kleurencombinatie
fel oranje/roze
ik kijk hier vol bewondering naar
donderdag 23 september 2010
Herfst equinox of mabon
ik lees op
Vandaag staat de zon weer precies boven de evenaar
en zijn dag en nacht volkomen in balans
Dit is de herfst equinox of mabon
Dit is het begin van de herfst
Zelfs de maan, de oogstmaan is vol vandaag
Ik vind het fijn me hier van bewust te zijn
Gisteren in een rustig
Openlucht Museum gewandeld
Gisteren in een rustig
Openlucht Museum gewandeld
vandaag heb ik
een eindje gewandeld
foto's gemaakt
en bij de apotheek langsgegaan
Een bloeiende roos
en een paar stappen verder
struiken vol rozenbottels
woensdag 22 september 2010
Weg van Hier
Gisteren de crematie
de ruimte vol mensen,
velen moeten staan
veel bloemen
langslopen
om afscheid
van haar te nemen
ze ligt daar
zo rustig, zo wit
van haar te nemen
ze ligt daar
zo rustig, zo wit
dappere, liefdevolle woorden
van haar kinderen
levensgezel en adoptief zoon
van haar vestigingsmanager
en haar collega's
van haar kinderen
levensgezel en adoptief zoon
van haar vestigingsmanager
en haar collega's
mooie muziek
Ramses Shaffy "Laat mij mijn gang maar gaan"
geprojecteerde foto's
Ramses Shaffy "Laat mij mijn gang maar gaan"
geprojecteerde foto's
gitaarspel van haar zoon
mensen met tranen in hun ogen
een baby, kinderen, teeners
volwassenen, ouderen
daarna
eten met de familie en vrienden
een zonnige dag
Tinus is nu echt "weg van hier"
ik ben daar nog niet aan toe
het voelt zo sterk
of ze er nog is
ik ben daar nog niet aan toe
het voelt zo sterk
of ze er nog is
maandag 20 september 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
Boekenproject 2014
Boekenproject 2015
