De afgelopen maand heb ik in het kader van mijn boekenproject Proust' s In de schaduw van de bloeiende meisjes gelezen. Dit is 1 van de 7 boeken die behoren bij de reeks Op zoek naar de verloren tijd. De hoofdpersoon omschrijft hierin zijn verliefdheid op Gilberte, ontmoet hierin Saint Cloud, die een goede vriend gaat worden en vertrekt vanwege zijn gezondheid met zijn grootmoeder naar Balbec, een vakantieplaats in Normandië en ontmoet hier een groep meisjes, onder andere Albertine, waar hij diep van onder de indruk raakt. Hij ontmoet hier de schilder Elstir. Elstir:James Whistler.
Albertine is one of the little band of girls who appear along the seafront at Balbec. Though Marcel is in love with all the girls in the little band, one stands out with her “brilliant, laughing eyes and plump, matt cheeks, a black polo cap … pushing a bicycle.” He learns that she is the ‘Simonet girl’ from a respected local family that spell their name with one ‘n’. proust-miniseries
De zinnen van Proust zijn lang. Zo lang dat ik met bewondering volg of hij ze wel tot een goed einde kan krijgen. Ik lees op marcel-proust:Het proza is langzaam en traag; de zinnen zijn lang, slangachtig gekronkeld, en niet altijd geschreven met het oog op maximale helderheid. Pas na een honderdtal pagina's begon ik te begrijpen dat het niet zozeer een stilistische zwakheid was die ervoor zorgde dat ik vele zinnen opnieuw moest lezen en haast ontleden. Dat herlezen, dat stilstaan, was precies het beoogde doel, een doel dat perfect paste bij de inhoud van dit boek dat juist gaat over stilstaan, herinneren en mediteren over alles wat niet onmiddellijk aan ons verschijnt Toen De kant van Swann met de drie eerste delen van Terug naar de verloren tijd op 14 november 1813 verscheen, bleek dat Proust voor een wending in de literatuur had gezorgd. Het was een wending die bepalend werd voor de moderne literatuur en die tegelijk ook bij een aantal andere schrijvers leefde: net als Proust braken James Joyce en Virginia Woolf met het realisme en lieten de binnenwereld van hun personages aan het woord: hun onderbewuste, hun gedachtestromen, hun bewustzijn en, in het geval van Proust, hun willekeurig opkomende herinneringen.Marcel-Proust.
Balbec is the fictional name ofCabourg, a town near the sea in the Basse-Normandie region of France. Proust spent the summers of 1907 and 1914 in the Grand Hôtel at Cabourg.
Cabourg is een Franse badplaats aan de Normandische Côte Fleurie. Het
vissersdorp Cabourg werd een badplaats gedurende het Tweede Franse Keizerrijk en
kreeg een stratenplan van uitwaaierende straten vanaf de zee, gekruist door
lanen in de vorm van concentrische halve cirkels. Er is een zandstrand en er
liggen villa's uit de Belle Époque, een casino en een Grand Hotel.Het huidige
Grand Hotel van Cabourg vervangt een ouder gebouw en dateert uit 1907. Marcel
Proust verbleef er vaak en gebruikte Cabourg als inspiratie voor de badplaats
"Balbec" in zijn roman "Op zoek naar de verloren tijd". Het vertrouwde Grand
Hôtel de Cabourg is de afgelopen twee jaar praktisch geheel gerenoveerd. De
werkzaamheden zijn nagenoeg geheel voltooid. De architect is er in geslaagdom
de sfeer te behouden en het comfort van vandaag prachtig in te passen in dit
karakteristieke gebouw. Het pand is eigendom van de gemeente Cabourg welke
garant staat dat de gevels heel intact blijven. Zelfs komen de rode markiezen
weer terug.cabourg/ cabourg
Tegelijkertijd las ik het boek Proust verliefd van William C. Carter. het geeft veel achtergrond informatie. Soms vond ik het moeilijk me te concentreren. Het begon toen de verteller afstand van Gilberte nam terwijl ik niet goed begreep waarom. Ik vond het gezeur worden. (sec). Proust, gezeur? Toen de verteller met zijn grootmoeder naar Balbec reisde kwam mijn interesse weer terug. Na het lezen van 2 delen van À la recherche du temps perdu weet ik zeker dat ik de andere delen ook ga lezen. En ik weet ook dat ik alles nogmaals ga lezen, want veel gaat er nog langs me heen. Het is genieten maar ook ergeren wanneer ik de pointe van een zin verlies. Deze boeken zijn het grootste tegengif tegen mijn Twitterbrein ;-) Naast alle korte stukjes die ik op Facebook, google etc, scan, dwingen deze boeken tot concentratie en dat voelt heel prettig aan. Het is leuk om in een andere wereld te stappen, de tijd van het Fin de siècle.
Nadeel is dat ik deze maand maar 1 boek heb gelezen. Ik zou dus nu 3 boeken moeten lezen de komende maand. Zal dit lukken????? Nu een kaart maken n.a.v. dit boek. Ik probeer er in gedachten een vorm voor te vinden, proust-personnages
Met À l'ombre des jeunes filles en fleurs won Proust in 1919 de Goncourt-prijs
De afgelopen week heb ik heel veel gelezen over vlucht MH17en Gaza
Ik heb filmpjes bekeken, kranten gelezen, vragen gesteld, blogs gelezen
Wanneer ik me rot voel doe ik dit altijd
Ik herinner me dat toen mijn vader stierf
Ik maandenlang alles over de dood las wat ik in handen kon krijgen
Van medische beschrijvingen tot het Tibetaanse dodenboek
Net zo lang tot ik het gevoel kreeg
Dat ik het kon verdragen
Dat heb ik nu ook gedaan
Het moeilijke is om in te schatten wat leugen en wat waarheid is
Bij dit filmpje:
Op 10 oktober 1990 zorgt de emotionele getuigenis van het Koeweitse meisje Nayirah voor de start van de eerste Golfoorlog. Nayirah verklaart dat Iraakse soldaten in Koeweit baby's uit de couveuses halen en ze op de koude ziekenhuisvloer voor dood achterlaten. De getuigenis blijkt achteraf nep. Nayirah is ingehuurd door een pr-agentschap uit de Verenigde Staten. In dit college vertelt professor Hamelink waarom de waarheid altijd als eerste sneuvelt in een oorlog.
Toen ik het verhaal van Nayirah hoorde was ik zo boos,
dat ik 100% achter de 1-e Irak oorlog stond
Ik was geschokt toen ik later hoorde dat het niet waar was
Ik was mijn onschuld en geloof kwijt na deze leugen
Colin Powell geloofde ik niet
Ik heb indertijd in Amsterdam tegen de inval in Irak betoogd
Wat professor Hamelink op dit filmpje zegt
daar ben ik het mee eens
WIJ zouden een andere vorm van journalistiek moeten afdwingen
Door al dit zoeken naar informatie
Ken ik nu een paar bronnen waarin ik kan geloven
die ik betrouwbaar vind
En weet ik ook min of meer waar de broodjes aap vandaan komen
Het verbazingwekkende blijft dat met dezelfde bronnen aan informatie
de ene mens een totaal andere mening kan hebben dan de anderen
niet alleen individuen, nee ook hele volken
Ze kunnen ze in Rusland geloven dat het westen op het punt staat hen aan te vallen
en denken wij hetzelfde van de Russen
Wat wij horen dat de waarheid is, is voor hen een leugen
en wat voor hen een waarheid is is voor ons een leugen
Wie en wat is hier verantwoordelijk voor en welke belangen spelen hier mee?
Waarom worden we tegen elkaar uitgespeeld?
Zoals in dit filmpje wordt gezegd: Wees wantrouwend, wees kritisch, geloof niet alles.
Vraag steeds: Maar klopt het wel?
Ik ben wel heel moe en voel me rot
Ik zal zeker nog wel het een en ander blijven volgen
.JPG)
.JPG)
