Ons bezoek aan Rotterdam.

Wij waren een paar dagen in Rotterdam. O.a  om Salem zijn verjaardag te vieren. Het nieuwe station was 1 van de gebouwen die we graag wilden zien. Als kind kwam ik vaak in Rotterdam, mijn grootouders en moeder ( voor haar huwelijk) woonden er. Ik ken het oude station goed. Het gaf een beetje een raar gevoel dat het nu weg is. Ik was er niet op uit om op voorhand het nieuwe station mooi te vinden. Maar, ik kan niet anders zeggen, het is schitterend. De hal, door de poortjes heen. Mij lukte het gelijk, Salem werd tegengehouden. Direct kwam er een man aan om ons te helpen. We hebben aardig wat Rotterdammers gesproken en iedereen was heel erg aardig. We zijn echt een beetje verliefd op de stad geworden.

 

Wat ik vooral prachtig vind is de vloer. Stenen met een werkje erin. Het  station doet rustig aan, heel vreemd wanneer je leest dat er zoveel mensen per dag binnenlopen, 110.000 reizigers per dag  rotterdamcentraal

We moesten in Utrecht overstappen. Wat heb ik een hekel aan dat station. De vreselijk drukke roltrap, overal mensen, je struikelt er bijna over. Ik word er zo chagrijnig.

Maar hier in Rotterdam, ruimte, mooie materialen, leuke winkels. De mooie hoge ontvanghal. En natuurlijk de prachtige buitenkant. Wat een idee, wat een architectuur, schitterend. Ik ben helemaal om. Ik wil in Rotterdam wonen om er vaak naar toe te kunnen gaan ;-)

 

We wandelden in het zonnetje naar ons hotel. Quartier du Port Het bleek echt een gouden greep. Het hotel was ruim, de kamer modern en van alle gemakken voorzien.  Het restaurant mooi, het eten heerlijk, vriendelijke bediening, een heerlijk ontbijt, een lekker zonnige tuin.

Na het 5 gangen menu, waar jullie hier 3 van zien, wandelden we een stuk rond het hotel. Het was ondertussen donker geworden. Hier maakten we deze foto's: 

 

Wereldmuseum

 

 

 

Creativiteit, deel 3

Ik ben weer eens op zoek geweest naar creativiteit. Wat is het? Wie heeft het? Ik vond een aantal leuke artikelen over hoe creativiteit werkt. Onderaan een kunstenares die ik heel erg bewonder Sam Pickard Wanneer je op haar naam klikt kom je op haar weblog. Zij maakt werkelijk prachtige natuurafbeeldingen. In het artikel onderaan kun je lezen dat haar prints nu ook op gordijnen en kussens zijn verschenen.  
 

•  Things Highly Creative People Do Differently 

 

They observe everything
They work the hours that work for them

They take time for solitude

They turn life's obstacles around

They seek out new experiences

They "fail up" "Creatives fail and the really good ones fail often"  

They ask the big questions

They daydream

They people-watch

They take risks

They view all of life as an opportunity for self-expression 

They follow their true passions 

They get out of their own heads

They lose track of the time

They surround themselves with beauty

They connect the dots

In the words of Steve Jobs:

"Creativity is just connecting things. When you ask creative people how they did something, they feel a little guilty because they didn't really do it, they just saw something. It seemed obvious to them after a while. That's because they were able to connect experiences they've had and synthesize new things."

 They constantly shake things up

They make time for mindfulness

huffingtonpost/creativity-habits 

• BEWAAR DINGEN/ VERZAMEL DINGEN

 

I also have tons of things that I’ve saved, dimensional items, whether its tear sheets from magazines or invitations to events that I liked, or beautiful packaging, or just anything that inspires me. And, I have these books that are not categorized by anything but are just full of visual works, so I’ll flip through those for ideas. 10-creative-rituals-you-should-steal

 

 

• STEL VRAGEN

Constantly ask questions and play dumb

creativesomething./how-to-build-your-imagination

 

•   SAM PICARD

Last summer Sam took part in the exhibition Land, Sea, Sky at the Devon Guild of Craftsmen and selected to display her striking chrysanthemum, bamboo and ivy designs at the event, printed on a series of large fabric wall panels. “The idea was to bring the outside in and I matched the colours (by eye) directly from the plants themselves, so although the scale is dramatic, the colours are in fact very natural and harmonious.”

devonlife/meet_north_devon_textile_designer_sam_pickard

Wat heb ik zoal gedaan?

Ik heb afscheid genomen van een huis waar 2 vriendinnen wonen

Na het overlijden van 1 van hen, gaat de andere vriendin verhuizen
Raar idee dat dit de laatste keer is dat ik het zie

Er is al van alles en nog wat ingepakt

 

 Afscheid van het uitzicht waar we vaak zo van genoten

 

De wandeling ernaar toe

 

  En ik ben naar de bieb geweest

Dit pakje nam ik mee naar mijn vriendin

 

 

Proust voor mijn plezier

 

 

De biografie die ik ga lezen ook voor mijn plezier

 

 

Wat ligt eronder

Jullie geloven nooit wat ik gekocht heb

Ik eerlijk gezegd ook niet

 

 

Een oudroze imitatie leren jack

Ik wilde een jack, zag deze hangen en werd verliefd

Maar wat past er nu onder?

Dat heb ik uitgezocht met als resultaat wat je hier ziet, een berg kleren

Bekaf was ik.......

Biografie projekt 2015. Ulrike Meinhof

De afgelopen dagen ben ik in gedachten veel bij de tweede wereldoorlog en de jaren daarna geweest.

Het begon 1 maand geleden door het lezen van Tranen der Acacia's. De afgelopen maand las ik ook een biografie over Ulrike Meinhof. Ik begon eraan omdat ik wel eens wilde weten wat haar bezield heeft om het gewapende verzet in te gaan in het Duitsland van de jaren ' 70.

Ik beleefde de studenten revolte van 1968 op afstand. Ik maakte felle ruzies met mijn vader over de oorlog in Vietnam. Voor hem waren de Amerikanen bevrijders en helden. Voor mij waren ze dit ook, maar zaten ze fout in Vietnam. Ik hoorde over Bernadette Devlin in Ierland, over Angela Davis in de USA, over Camillo Torres in Columbia en sympathiseerde met hen. Maar van Ulrike wist ik niet veel. Waarschijnlijk omdat ik het huis uit was, werkte en andere dingen aan mijn hoofd had.

Het boek vertelt over het Duitsland van na de oorlog. Ulrike werd als kind wijsgemaakt dat haar familie ""goed" was geweest maar langzaam begon zij te beseffen dat er tegen haar gelogen werd. Ulrike was slim en ging studeren. Hier werd zij al snel een studentenleider in het verzet tegen de komst van kernwapens in Duitsland.

Het is teveel wat er allemaal gebeurd is om hier op te schrijven, In  deze links kun je hierover lezen.

johendriks/ulrike-meinhof-en-de-gottinger-mescalero
/wiki/Ulrike_Meinhof

Ik lees in dit boek dingen die ik niet wist. Zo wist ik niet dat er aan het Marshallplan als voorwaarde werd gesteld dat er geen stakingen, geen vakbonden meer mochten zijn. Arbeidersopstanden werden hardhandig onderdrukt.

Waar ik van opkeek was het gemak waarmee men in die tijd van West- naar Oost Duitsland kon reizen. En bij hoeveel mensen de leden van de Baader Meinhof Groep onderdak konden krijgen toen ze op de vlucht waren voor de politie.

Ik schrok van de onmenselijke manier waarop de Staat de Baader Meinhof Groep behandelde na hun gevangenneming. Een staat die zichzelf een Rechtstaat noemt mag die zo handelen?

Pleegde zij zelfmoord? Een beetje moeilijk te geloven wanneer je leest hoe zij haar laatste dagen doorbracht. Werd zij vermoord? 

Overgenomen uit: grenzeloos/terroriste-voor-een-betere-wereld?

Wat deed Meinhof besluiten om te kiezen voor de gewapende strijd met als 'duivelse consequentie' het op de koop toe nemen van onschuldige burgerslachtoffers? Ditfurth wijst onder meer op Meinhofs volledige vertrouwensbreuk met de Duitse 'freiheitlich-demokratische Grundordnung'.
Deze werd ten eerste veroorzaakt door de de-nazificatie, of beter gezegd: het gebrek daaraan. Ook al heeft de Bondsrepubliek - deels overigens ten gevolge van het Eichmann-proces in 1961 in Jeruzalem - een reeks processen tegen oud-nazi's gevoerd, met een deugdelijke strafrechtelijke vervolging werd al te vaak de hand gelicht. Niet alleen in de top van de Bundeswehr, in ondernemerskringen en het onderwijs maar nota bene ook in het justitieel apparaat waren ongestrafte oud-nazi's gewoon actief.
 
Katalyserend werkte ook het schrikbeeld van de wrede Amerikaanse bombardementen op de Vietnamese bevolking die toen voor haar onafhankelijkheid vocht. Meinhof was totaal ontgoocheld dat de linkse regeringspartij, de SPD, dit beleid moreel en logistiek ondersteunde.  Het is teleurstellend, en tekenend voor hun prioriteiten, dat Duitsland-experts hier te lande, deze vernietigingsoorlog bij hun politiek-correcte analyses van de RAF/Meinhof nog wel eens vergeten of bagatelliseren. In de visie van Meinhof mocht het niet nogmaals gebeuren dat vanaf Duitse bodem volkerenmoord werd gepleegd.

Verder brachten de moorden op Martin Luther King, Robert Kennedy, Black Panthers en de dreiging met de doodstraf voor de anti-Vietnam 'terrorist' Angela Davis bij Meinhof grote onrust teweeg. En niet te vergeten de moordaanslag op 11 april 1968 op haar vriend en criticus de studentenleider Rudi Dutschke. Volgens Ditfurth was Ulrike Meinhof niet van plan zich te laten 'abknallen'.

Ulrike stelde als journaliste mistanden in de jeugdzorg aan de kaak. Zij ageerde tegen het plaatsen van kernwapens. Zij ageerde tegen de oorlog in Vietnam. Zij probeerde de gewone oppositie, tot die buiten werking werd gesteld, probeerde de buitenparlementaire oppositie. Zij vocht tegen de eenzijdige berichtgeving van het Springer Concern. Rudi Dutschke (volkskrant/rudi-en-de-revolutie), een vriend van haar, stelde dat de maatschappij van binnenuit moet worden veranderd. Door het Schiller concern werd er een hetze tegen hem gevoerd en hij werd neergeschoten.  Ulrike verloor het geloof en werd een .......

Zij werd terroriste genoemd en als gevaarlijk misdadigster gezien en behandeld. Is dit de waarheid, was zij een terroriste? Of zat er ook waarheid in de uitspraak van G. Peck, agent van de NSA, die tijdens een persconferentie verklaarde dat het Europese hoofdkwartier van de NSA in het IG Farben-Haus  een centrale rol speelde in de oorlog van de Amerikanen in Vietnam. Hij verklaarde: "De RAF was het antwoord op de criminele agressie van de Amerikaanse regering in Indochina met hulp van de Duitse regering. Mijn regering, dat waren de echte terroristen gawker/after-30-years-of-silence-the-original-nsa-whistleblow-.

Bespreking van de biografie solidariteit2012/hoe_ze_dacht_en_handelde

Foto''s /die-baader-meinhof-gruppe

Lief

Ik had haar zien broeden

Ik wist dat er jonkies waren

Maar waar?

Ineens zag ik ze, zo lief

 

De kastanjes bloeien nu ook

 

 

Boekenprojekt 2015. De Tranen der Acacia' s van W. F. Hermans

De laatste 2 weken las ik "de Tranen der Acacia' s" van W. F. Hermans. Het boek kwam vlak na de oorlog uit en is het eerste boek dat W.F. Hermans publiceerde. Ik luister vaak op zondagmorgen naar de radio, naar het programma OVT en 2 weken geleden werd er o.a over deze schrijver gesproken.  Tijdens het radio programma werd verteld over het pessimisme van J.F. Hermans.

Eigenwijs dacht ik"" ach, het zal wel meevallen"". Ik had op de achterflap van het boek van Celine, wat ik vorig jaar las, gelezen dat het een gemeen boek is en dat viel me toen ook mee. Maar, ik kan jullie verzekeren,  delen van Tranen der Acacia's zijn echt gemeen. Ik denk dan aan de verhouding van de grootmoeder en Arthur de hoofdrolspeler. In het boek ""het Grote W.F. Hermans boek"" lees ik dat Hermans over zijn oma zegt: ""Daar kon ze ons goed in de gaten houden, een ware kwelling"". Het is duidelijk waar de oma van Arthur vandaan komt.  

 

 Ik lees dat Tranen der Acacia's het gevoel van de mensen na de Tweede Wereldoorlog goed weergeeft. Arthur heeft het gevoel dat hij niet gezien wordt. De mensen om hem heen, zijn zus Carola, zijn vriend Oscar nemen deel aan de oorlog, Arthur kijkt toe en voelt zich er niet bij horen, nog sterker, hij voelt zich verraden. Het is moeilijk voor hem te weten wie de mensen om hem heen zijn. Is zijn zus nu een heldin, zoals verteld wordt of is zij een moffenhoer? Is zijn vriend Oscar nu een verzetsheld of een collaborateur?
 

Ik heb mezelf het vaak afgevraagd. Hoe weet je tijdens een oorlog of je iemand wel of niet kunt vertrouwen? Is het zo dat  mensen die je kent betrouwbaar zijn of zijn het juist degene van wie je het niet verwachtte? Is het door vallen en opstaan dat je er achter komt? Maar dat kun je je toch eigenlijk niet permitteren?

Het eerste deel van het boek speelt zich af in Amsterdam en in Kampen, het tweede deel in Brussel. Na de oorlog slaat Arthur op de vlucht, hij heeft een Duitser vermoord. Niet uit verzetsdaad, maar vanuit 1 van de gruwelen die ontstaat uit de verhouding tussen Arthur, zijn oma, zijn zus en de Duitse onderduiker Ernst. Hij denkt dat de politie achter hem aanzit. In Brussel leeft zijn vader, die hem en zijn moeder en zusje lang geleden in de steek liet. Hij wordt met open armen ontvangen door zijn vader en nieuwe vrouw. Eindelijk lijkt er wat licht te ontstaan.  Echter, het geld raakt op, Arthur kan niet meer onderhouden worden en Arthur moet weg.

Ik vond het een moeilijk boek om te lezen. Ik las ergens dat Hermans prachtig Nederlands schrijft. Waarom had ik er dan zo'n moeite mee om het te volgen? Ik moest echt af en toe terug lezen om te begrijpen.

tekst/Freddy de Vree

Afscheid

Het is alweer mei
April is voorbij
Wat vliegt de tijd toch

Wij begonnen mei op een bijzondere manier
Nl afscheid nemen van onze huisarts die met pensioen gaat

Helemaal niet leuk dat hij weg is
We kenden hem vanaf 1981
Het voelt echt als een gemis

Zijn receptie werd druk bezocht er waren lange rijen

 

 

Voor iedereen gebakjes

 

Nadat we hem persoonlijk de hand hadden geschut

liepen we nog even langs de plassen daar in de buurt

 

Weer een spontane foto van de camera

En weer een spontane foto van de camera. Is dit niet vreemd?

Het is wel een heel leuke foto

Moet ik mijn camera niet zelf het werk laten doen. Ergens neerleggen en afwachten?

Persuasion, boek 7 , boekenproject 2015

Het 7-e boek dat ik las in het kader van mijn boekenproject 2015 was Persuasion/ Overtuiging van Jane Austen. In april ben ik ook weer begonnen met de biografie van Jane Austen die ik zelf heb gekocht. Persuasion is een gemakkelijk te lezen boek. Hoofdpersoon is Anne Elliot. Toen Anne jong was liet zij zich door een vriendin des huizes overreden dat zij zich niet kon verloven met Captain Wentworth. Hij bezat niet de positie en het vermogen die bij de status van Anne paste. Nu, wanneer het boek begint is het jaren later en de twee ontmoeten elkaar weer. Captain Wentworth heeft promotie gemaakt in het leger en is nu een gefortuneerd man. Vinden Anne en de Captain elkaar weer? Gelukkig wel, happy ending. 

 Ik vind het fascinerend om over het leven van Jane Austen te lezen. Zij leefde in de tijd van Napoleon. Haar broers moesten in het leger Engeland beschermen tegen de Fransen.  Haar vader was dominee en ze woonde heel gelukkig met haar ouders, broers en zus in Steventon. Toen haar broers allemaal werkten besloten haar ouders, tot grote schrik van Jane, te verhuizen naar Bath. Het mondaine Bath zou een plek kunnen zijn waar Jane een echtgenoot zou kunnen vinden. De verloofde van haar zus Cassandra sneuvelde in de oorlog en Cassandra heeft nooit meer oog gehad voor een ander.

 

Jane heeft een aanzoek gehad van een van de broers van haar vriendinnen. Ze zei ja, maar bedacht zich en de volgende morgen herriep zij dit. Wanneer zij getrouwd was zou zij meesteres geweest zijn over een groot huis, zij was rijk geweest en had haar ouders en zus financieel kunnen helpen. Nu had zij totaal geen inkomen. Maar Jane wilde haar onafhankelijkheid bewaren.  Jane schreef. Wanneer zij kinderen had gekregen had zij dit niet meer  kunnen doen. In haar omgeving zag ze niets anders dan vrouwen die elk jaar opnieuw zwanger waren.

Binnen haar familie was het Woord belangrijk. Haar broer schreef toneelstukken. Boeken werd elkaar hardop voor gelezen. Ook Jane's boeken.  1 van haar broers nam contact op met een uitgeverij en haar boeken werden uitgegeven. Niet onder Jane' s naam, nee, door a Lady.

Wil je meer over Jane Austen weten, volg dan mijn weblog Jane Austen 

Spontaan

 Maakt jullie fototoestel wel eens spontaan zelf foto' s?

Mijn toestel doet dit sinds kort

Dit is 1 van de resultaten

 

Ik heb het toestel in mijn hand, maak foto' s

en ineens zit dit er tussen

Bloesemende bomen en pinksterbloemen

Vandaag wilde ik gaan kijken

of de twee bomen in het tuincentrum bloesemen

Ieder jaar maak ik daar wel een foto van

 

Het was een beetje koud en het waaide een beetje

Maar de bloesems waren er

 

 



Maar ik zag ook andere bomen

 

En struiken

 

 

Een grappig raam

 

 

Op de terug weg zag ik de eerste pinksterbloemen

Ik zette ze in een vaasje bij een portretje van mijn vader