zondag 26 november 2017

Biografieproject 2017. Koningin Victoria.


Voor mijn biografieproject 2017 las ik "Victoria Koningin" 1819-1901 van Julia Baird. Een verhaal over het leven van een koningin die als jong meisje de Engelse troon besteeg en als oude vrouw op de troon eindigde. Niemand ging ervan uit dat zij op de troon zou komen. Maar al de voorafgaande troonopvolgers overleden. Als jong meisje leed zij onder de tirannie van haar moeder en haar minnaar. Als jonge koningin schudde zij deze mensen van haar af.


Victoria liet veel brieven en dagboeken na. Hoe fijn zou het zijn wanneer wij deze zouden kunnen lezen. Dit is echter niet het geval. Haar dochter Beatrice kreeg opdracht deze te redigeren. Ze schreef ze eigenhandig over in blauwe cahiers en verbrandde de originele. Jaren later schreef ze een brief aan haar achterneef koning George VI, vader van koningin Elisabeth II dat ze een bundel brieven had gekregen die Albert schreef aan Victoria. Zijn advies "" verbrandt ze". Dit deed ze. Wat ze niet wist is dat er iemand foto's van de documenten had gemaakt. Langzaam werden de woorden en gedachten van koningin Victoria uitgewist. Ze werd braver, vrouwelijker en onschuldiger gemaakt. In dit boek worden ook andere bronnen aangehaald zodat de werkelijke koningin duidelijk naar voren komt.

Victoria worstelde met een ongelijke relatie. Ze wilde haar macht gebruiken in een tijd dat vrouwen machteloos waren. In het boek wordt uitgelegd hoe ze dit deed. Dit is interessant. Zij wilde haar kinderen tot goede mensen opvoeden, maar haar kinderen waren of ongehoorzaam en dwars of ze belanden in huwelijken die hen nare gebeurtenissen bracht. Toen haan man overleed voelde Victoria zich eenzaam.

Steunpilaren waren
Haar gezelschapsdame Louise Lehzen
en minister-president en mentor Lord Melbourne


Melbourne stak vele uren per dag in de politieke vorming van de 18 jarige koningin Victoria. Dat maakte het onmogelijk voor de koningin om boven de partijen te staan, zoals van haar werd verwacht. Hoe moeilijk, dat bleek pas goed toen Melbourne een cruciale stemming over hervormingen op de plantages in Jamaica verloor in het Hogerhuis. Victoria kon na afloop ‘nauwelijks ophouden met huilen’, zoals ze het zelf omschreef. historischnieuwsblad/koningin-victoria

Haar grote liefde Albert



Wat heeft Prins Albert hard gewerkt
Wat was hij energiek

Hij was tegen de slavernij
Voor de aanleg van het spoorwegnet
Het was niet zozeer Victoria die preuts was, het was eerder Albert
Hij zorgde voor meer puriteins gedrag aan het hof
Hij zorgde voor beveiliging aan het hof
Zo sliep er 4 maal een straatschoffie in de bedden van het hof, zonder dat iemand het merkte
Hij zorgde voor een beter rioolstelsel aan het hof
Hij bouwde het buitenhuis Osborne House op het eiland Wight

De Great exposition van 1851
Waar al het handwerk van de industriële revolutie viel te bewonderen

Zes miljoen mensen, destijds gelijk aan een derde van de gehele Britse bevolking, bezochten de tentoonstelling. In totaal bracht de tentoonstelling £186.000 op, wat gebruikt werd om het Victoria and Albert Museum, het Science Museum en het Natural History Museum te bouwen. Deze werden allemaal gebouwd op het gebied ten zuiden van de tentoonstelling, bijgenaamd "Albertopolis". Het resterende geld werd gebruikt om een educatieprogramma op te zetten dat studiebeurzen verleende voor industrieel onderzoek.


Wat maakte Victoria mee als staatshoofd
Krim oorlog
De omstandigheden in het Britse leger waren slecht. Gebrekkige verzorging, slechte bevoorrading, kou en een cholera-epidemie kostten veel soldaten op de Krim het leven. Nadat de slechte medische verzorging door krantenberichten in Groot-Brittannië bekend werd en tot protesten leidde, reorganiseerde Florence Nightingale, op uitnodiging van het ministerie van oorlog, de medische zorg voor de soldaten.

"If we are to maintain our position as a first-rate Power", she wrote, "we must ... be Prepared for attacks and wars, somewhere or other, CONTINUALLY."[154] Victoria saw the expansion of the British Empire as civilising and benign, protecting native peoples from more aggressive powers or cruel rulers: "It is not in our custom to annexe countries", she said, "unless we are obliged & forced to do so. Lees meer:wiki/Britse_Rijk

Industriële revolutie




Victoria, moeder en grootmoeder


Op unofficialroyalty/queen-victorias-children-and-grandchildren kun je nog veel meer mooie foto's vinden van de kinderen en kleinkinderen en veel informatie.

Victoria werd kort na haar huwelijk met Albert zwanger en ze vond het vreselijk. Heel haar leven haatte zij haar zwangerschappen. Zij kreeg 9 kinderen. Victoria en Albert waren en bleven gek op elkaar en dat bleef zo tot het overlijden van Albert. Niet dat alles pais en vree was. Er was een machtsstrijd gaande tussen Victoria en Albert. Zij wilde haar koninklijke verantwoordelijkheden zelf houden, maar haar zwangerschappen zaten in de weg. Hij wilde zich niet de mindere van Victoria voelen. Hij trok steeds meer verantwoordelijkheden naar zich toe en dat ging niet zonder strijd.  In het boek wordt ook een deel van het leven van haar kinderen beschreven en dat was niet allemaal rozengeur en maneschijn. 

Twee steunpilaren voor koningin Victoria


Een van de redenen dat Victoria's dagboeken werden gekuist waren haar relaties met haar bedienden. 

John Brown
wiki/John_Brown
Na het overlijden van John Brown die de koningin diep betreurde stelde de koningin vertrouwen in 

Abdul Karim




Conclusie

Al lezend kom ik zoveel tegen wat ik verder zou willen onderzoeken. Ik ken het Victoriaanse tijdperk van mijn weblog over the Bronte Sisters. Ik weet dat de zussen een grote interesse in de jonge koningin hadden. Charlotte studeerde er en stond langs de kant toen de koningin Brussel bezocht. Ik vind het een interessant tijdperk. Het boek heeft er een nieuw licht op laten schijnen. Ik besef dat er nog zoveel te lezen is. O. a zou ik wel iets over de oudste dochter Vicky willen lezen. Zij werd de moeder van de latere keizer Willem II. Ik zou deze biografie het liefste weer helemaal opnieuw willen lezen. Om dingen meer te kunnen onthouden. Maar ik moet het binnenkort terugbrengen naar de bibliotheek.

Biografieproject 2017
Julia Baird - Victoria Koningin
Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

zaterdag 25 november 2017

Wat deed ik allemaal?


Ik was met een vriendin bij Intratuin
Daar kun je je al helemaal in kerst-en winterse sferen wanen


Wij hadden allebei cadeaubonnen gekregen van een wederzijdse vriendin
En die wilden wij gaan uitgeven


Vorig jaar maakte ik voor het eerst een kerstkrans
Dit jaar weer een
Maar nu anders
De tak met rode bessen haalde ik nu


Wij hebben geen kerstboom
Wel leg ik op allerlei plekken mooie dingen neer
Ieder jaar zoek ik ook een paar nieuwe ballen uit
Deze keer de 2 aan de rechterkant boven 


Ik heb vandaag ook alle leuke beeldjes en kaarsen weer opgezocht


Ik heb me heel erg moeten inhouden
Ik vind de sneeuwballen (is dit de naam? ) zo leuk
Deze zijn van 2 jaar terug


Vandaag heb ik weer veel blad weggehaald
Nu wel voor de laatste keer


Ik heb voer voor vogels neergelegd en opgehangen
Ik vind het zo leuk wanneer ze komen


Het is nu weer bijna kaal
We kunnen de overburen weer zien


Er was vandaag een heel mooie zonsondergang
Alles werd goud

zaterdag 18 november 2017

Wat verandert de stad sterk.


Ik wilde mijn vriendin de veranderingen in Arnhem laten zien
Ik vertelde haar over de beek die door de stad komt te lopen

Wij werkten hier decennia lang
En staken dit plein heel vaak over
Het was een ruimtelijk plein
Mooi betegeld met een fontein
En de markt werd erop gehouden

En nu wordt er een nieuw filmhuis op gebouwd 
En loopt vanaf 28 november de Jansbeek door de stad

Ik zou als gids optreden
Om haar alle nieuwe dingen te laten zien
Maar.....................
Ook ik zag heel veel nieuwe dingen

O.a. een supergrote Action
Ik kom nooit in de Action omdat er geen in de buurt is
Dus nu gingen we nieuwsgierig naar binnen
En zoals dat dan gaat
Ik kocht ook


Mijn vriendin vertelde dat zij theedoeken had gekocht van Egyptisch katoen
En ja, ik kocht ze ook
Ik ben gek op dit motief
En vind de kleuren prachtig

Wat zien jullie daar nu boven, die poesjes?


Het zijn deze poesjes
Mijn eerste kerst boekenleggers
Binnenkort in mijn etsyshop/KLEURRIJKwatercolors

Het rode lint kochten wij ook
En vermiljoen rode verf


De juiste kleur hadden ze niet
maar dit zit er dicht tegenaan


Ik maakte ook deze foto in de stad
Wat staat dat raar, 1 pand nog overeind


We zagen heel wat nieuwe winkels

Wat verandert de stad sterk


zondag 12 november 2017

Oktober en de eerste weken van november.


Ik heb zo het gevoel dat de maand oktober voorbij gevlogen is
En de eerste 2 weken van november ook
Het voelt als onprettig
Daarom ga ik aan de hand van foto's en een agenda
Eens uit elkaar proberen te halen wat er eigenlijk gebeurde 
Waarom heb ik het gevoel dat ik een heleboel vervelende dingen deed 
Terwijl ik best weet dat het niet waar is?

Het opgejaagde gevoel is begonnen met een nieuw medicijn tegen hoge bloeddruk
Ik moest meerdere malen komen voor een meting
Kreeg een bloeddrukmeter mee naar huis om zelf te meten
Conclusie bloeddruk te hoog en een nieuw medicijn
Daarna heb ik me steeds niet lekker gevoeld
Waar komt dit nu door?
Ik ben aan het dubben wel naar de dokter, niet naar de dokter
en word daar uiteindelijk ook weer naar van


Vroeg donker
Het viel bovenop me
 Zeker bij het ingaan van de winterwijd
Ik heb problemen met vroeg donker
Ik weet best dat er een leuke kant aan zit
Schemeren, kaarsen aan
Maar om 17.00 de straatlampen al aan?
Het voelt alsof mijn hele ritme door elkaar gehannest wordt

Leuke dingen waren
Het bezoek aan de Japanse Tuin in Den Haag
Met vriendinnen uit eten bij Rozet
Het maken van boekenleggers voor mijn Etsyshop
Ik maakte een herfstkrans
Blogde een paar keer over New York
Stapels blaadjes uit de tuin halen


En ik maakte 8 kerstkaarten
In de twee weken achter ons
Hier zie je meer foto's kleurrijkaquarellen

En de twee rechts onderin zijn verkocht
De poes met kerstmuts en het vogeltje
Ik ben daar zo trots op

Lezen
Van lezen is weinig gekomen
Alleen de biografie van Koningin Victoria heb ik uit
Raar he? Hoe kan dit?
Geen fut.....

maandag 6 november 2017

Even het herfstgevoel terughalen.


Vandaag wacht ik op een pakketje van Ikea
Terwijl ik dit doe maak ik foto's van de kerstkaarten die ik schilderde
Ik heb er al 8!!!!
Maar......
Ik denk ook steeds, zeker met dit prachtige herfstweer
 "Je zit nu wel in kerstsferen
En je verheugt je op de winter
Maar je ziet de herfst niet"


Daarom ben ik op zoek gegaan naar foto's die ik in september en oktober nam
Ik had ze nog niet bewerkt
Druk, druk, druk  op mijn manier
Schilderen, bloggen, lezen, huishouden, boodschappen etc, etc. 

Ik weet nog goed dat ik onder deze boom stond
De blaadjes trilden
Zo mooi
Alles twinkelde


En deze struik
Is het niet prachtig
Het was toen zo'n stralende dag


Ineens zag ik haar zitten
Ik had zo'n medelijden met haar


In de tuinen vlakbij ons huis
Zag ik deze schoonheden


Wanneer ik naar onze huisarts en de apotheek loop
Kom ik altijd langs een paar heel leuke huizen
Dit beeldje zie ik dan altijd
Iedere keer dat ik er langs loop
Denk ik: "Ik neem een foto"
Deze keer deed ik het ook


Op de terug weg stond ik
Onder deze prachtige, gouden boom


Overal kleurige bladen op de grond


Maar ook delen die lang groen blijven

Zo, nu heb ik weer wat meer herfstgevoel gehad
Het was leuk er even in te vertoeven

Het pakje is ondertussen bezorgd
Wat is dat toch handig
Internet shoppen

zaterdag 4 november 2017

November........


Ik ben eens op zoek gegaan naar leuke november gif-jes

Mijn laptop is traag
Het duurt even voor ikzelf de effecten zie

Om in de stemming te komen
Mooi muziekje erbij




Vinden jullie het niet knap dat iemand zoiets kan maken? 



donderdag 2 november 2017

Communicatie.


Zo, de eerste kerstkaarten zijn er
Ondertussen heb ik er nog een paar gemaakt
Daar maak ik later op de dag foto' s van

Communicatie

Hoe ouder ik word hoe meer ik besef hoe moeilijk communicatie is
Ik stond bij een weegschaal van de Jumbo bananen te wegen
Naast mij kwam een jonge vrouw staan
Ze zei: "O, mevrouw, u hoeft niet meer af te wegen hoor
Dat doen ze bij de kassa
Ik geef mijn bananen altijd aan de kassa om af te wegen"
Ik ben verbaasd, want dit is mij niet bekend
Ik vraag haar "Waarom staan er dan weegschalen hier?"
Ze antwoord: "Misschien omdat er af en toe toch wat gewogen moet worden"

Ik vind het een heel vreemd verhaal
Ik weet dat bij de Lidl de caissières afwegen
Maar daar staan ook geen weegschalen

Ik vraag het aan de caissière
"Ja, zegt ze, dat klopt, het kan hier worden afgewogen"
De caissière staat op en zegt, deze mevrouw neemt de kassa over

Ik vind het nog steeds heel erg vreemd
En vraag het nogmaals aan de nieuwe caissière 
Die zegt: "Wanneer u wilt dat uw boodschappen snel worden gescand
Is het veel verstandiger af te wegen
Wanneer we het hier moeten doen is het lastiger
We moeten veel codes intoetsen"

Ik begrijp nu
Dat je gewoon je boodschappen moet afwegen
Maar dat wanneer je het eens vergeet
De caissière je nu niet meer terugstuurt
Maar dat hij/zij het nu vanaf de kassa kunnen berekenen

Pas veel later vraag ik me af
Waarom stond die vrouw eigenlijk bij de weegschaal naast mij te wachten?

zaterdag 28 oktober 2017

Ik verheug me op de winter.


Zal ik jullie eens iets vertellen
Ik verheug me op de winter
Meer dan andere jaren
Vanavond ben ik op zoek gegaan naar songs over de winter

Deze afspeellijst vind ik echt helemaal te gek
Wanneer ik begin weet ik helemaal geen winternummer
Ik toets songs of winter in op Google en krijg dan allerlei lijsten te zien
Daar kies ik dan uit

Vooral het nummer van The Stones 
Ga ik heel wat keren draaien
Ik was het nummer compleet vergeten, maar ik vind het zo mooi
Ook de Kinks, echt leuk
En de andere zangers
Dean Martin ken ik
En Bob Dylan natuurlijk, wat een mooi liedje
De ander zangers kende ik niet
Dus ik leer ook weer wat



maandag 23 oktober 2017

Voor mijn boekenproject 2017 las ik "Villa Air-Bel" van RosemarySullivan.


Voor mijn boekenprojext 2017 las ik Villa Bel-Air van Rosemary Sullivan. In dit boek wordt uitgelegd hoe tijdens WO II kunstenaars en intellectuelen geholpen werden Frankrijk te verlaten.

Voordat Hitler aan de macht kwam waren veel van hen naar Parijs gevlucht. Toen de nazi's Parijs binnen liepen vluchten zij naar het zuiden van Frankrijk. Later vertelden ze: "We konden niet geloven dat Parijs zou vallen. Parijs stond voor vrijheid. Het was al te laat toen we realiseerden in welk gevaar we ons bevonden"".  Het Noordelijke deel van Frankrijk werd bezet. Vanaf Vichy kwam een Franse staat die onder Duitse invloed stond.

Honderdnegentigduizend ontheemden kwamen in Marseille terecht. Duitsland eiste dat de vluchtelingen met een Joodse achtergrond door de Fransen moesten worden uitgeleverd. In alle haast werden kampen georganiseerd en sportstadiums waar mensen gedetineerd werden. Er waren geen basisvoorzieningen.

President Roosevelt had een congres belegd om het vluchtelingenvraagstuk op te lossen. Maar de ene na de andere overheid trok zich terug. Roosevelt kreeg ook te maken met tegenstand in de USA. In New York ontvingen mensen die in de kunst en cultuur werkten smeekbedes om te helpen.



Varian Fry

Varian Fry, een van de hoofdpersonen uit dit boek vertrok naar Marseille. Hij was een Amerikaanse journalist, jong, goed opgeleid, al eens eerder in Europa geweest en niet het type van de actievoerder. Een beschaafd mens die een heleboel moed zou gaan tonen. Hij had een lijst met 200 namen bij zich en 3000 dollars om daarmee nooddruftige kunstenaars te ondersteunen. Hij dacht dat hij er een paar weken zou blijven. Hij had al een vliegtuig terug geboekt. Het werden 13 maanden en hij werd onder dwang weggehaald.

Toen hij aankwam in Marseille, wilde hij voornamelijk kunstenaars en intellectuelen hulp bieden. Daarvoor richtte hij de Centre Américain de Secours op, kortweg CAS genoemd. De schrijvers Lion Feuchtwanger, Heinrich Mann en Alfred Döblin, alsook de kunstenaars Max Ernst en André Breton, en de filosofen Hannah Arendt en Walter Benjamin stonden op zijn lijst. Maar al snel ging de mare rond dat er een manier was om weg te komen. Er kwamen rijen, elke dag weer. Er kwamen teveel mensen voor het aantal legale visa wat hij kon verstrekken. Hij moest daarom uitwijken naar andere methoden. Zaak was daarbij om niet betrapt te worden. Het werk voor het CAS was legaal en zolang men geen bewijs had van activiteiten tegen de wet, kon men hem niet oppakken.


Om het  land uit te kunnen moest iemand in het bezit zijn van een uitreisvisum voor Frankrijk, een doorreisvisum voor Spanje, een doorreisvisum voor Portugal, een visum voor het land waar je naar toe wilde en een verklaring dat iemand in dat land garant voor je staat. De kunstenaars waren berooid, hadden niets meer, waren dus helemaal op de hulp van anderen aangewezen. Varian Fry verzamelde uiteindelijk een staf van 20 hem zeer toegewijde leden om zich heen. Allemaal met hun eigen specialiteit.

He established a legal French relief organization, The American Relief Center, and worked behind its cover using illegal means—black-market funds, forged documents, secret mountain passages, and sea routes—to spirit endangered refugees from France. Holocaust Encyclopedia
Fry kreeg hulp van de rijke Amerikaanse Mary-Jayne-Gold. Dankzij haar kon men de berooide kunstenaars een weekbedrag geven, tickets kopen en alles aanschaffen wat men nodig had.



Villa Air-Bel

Op een gegeven moment zocht men naar woonruimte. De huurprijzen waren gigantische gestegen en niet meer te betalen door de kunstenaars. Toevallig liep men tegen een pand aan en toen men hoorde dat het te huur was en de prijs heel laag, was Villa Air-Bel daar.

De grote, vervallen Villa Air-Bel werd het toevluchtsoord van het CAS, waar enkele kunstenaars tijdelijk konden verblijven, in afwachting van de officiële documenten. Deze mensen woonden er of kwamen er op bezoek. Victor Brauner, Max Ernst, Wifredo Lam, Benjamin Peret, Victor Serge, Jacqueline Lamba, André Masson, Marcel Duchamp, Arthur Adamov, Hans Bellmer, René Char, Frédéric Delanglade, Óscar Domínguez, Jacques Herold, Tristan Tzara, Remedios Varo, Wols en YLLA, acteur Sylvain Itkine, de kunstverzamelaar Peggy Guggenheim en de fotograaf André Gomes. limulus/donde-europa-llega-a-su-fin

Andre Breton

Andre Breton was degenen die de spirit hoog hield. Hij verzon van alles om niet in vertwijfeling te raken. Zo maakten zij deze prachtige serie kaarten "Le Jeu de Marseille" die bewaard zijn gebleven.




Group portrait of European refugees saved by the Emergency Rescue Committee on board the Paul-Lemerle, a converted cargo ship sailing from Marseilles to Martinique. Among those pictured are: Victor Serge, Jacqueline Lamba Breton, Midi Branton, Mrs. Lam, Wifredo Lam, Katrin Kirschmann, Dyno Lowenstein, Harry Branton, Carola Osner, Walter Barth (in background holding a child), Ate Barth, Karl Osner (carrying his daughter on his shoulder), Emmy Orsech-Bloch, Erika Giepen, Margret Osner, Karl Langerhans, and Hubert Giepen. United States Holocaust Memorial Museum, courtesy of Dyno Lowenstein.

De Paul-Lemerle, een vrachtschip

Wanneer men zoveel mogelijk de vereiste papieren had vluchtten een deel van hen via een vergeten bergroute richting Spanje. Lisa-Fittko, zelf een vluchtelinge, had een vluchtroute over de bergen naar Spanje ontdekt. Ze had die informatie gekregen van lokale bergbewoners. Toen zij en haar man terugkeerden naar Marseille werd ze aangesproken door iemand die haar vertelde dat Varian Fry met hen wilde praten. Varian stelde hen de vraag of zij als gids wilden werken op die bergroute bij het uit het land smokkelen van vluchtelingen. Ze stond perplex. Haar eerste reactie "nee"", haar tweede "We doen het"". varianfry/fittko

On March 24th, 1941, the Capitaine Paul-Lemerle left the docks of Marseille. Bound for Martinique, the ship carried some three hundred and fifty refugees fleeing the flames consuming Europe.

Wanneer men geen visum voor de USA kon krijgen probeerde men vluchtelingen naar eilanden als Martinique te krijgen. Mexico nam de meeste vluchtelingen op. Het was geen plezierreisje. De mensen waren ondervoed, hadden een boel ellende meegemaakt en waren bang. Het verhaal wat ik lees doet me sterk denken aan de verhalen van de vluchtelingen op zee nu. Er waren 2 ruimtes waar enkele mensen konden slapen. Verder her ruim, waar iedereen opgepropt lag. Het sanitair was ontoereikend en men at sardientjes uit blik.

Tegenwerking

Ik lees in het boek een heleboel dingen die ik niet wist, maar die een goed beeld geven wat oorlog en onderdrukking inhoudt. Varian Fry en de anderen die samen met hem dit werk deden werden tegengewerkt. Niet alleen door de Duitsers. Maar tot mijn schrik ook door de Amerikanen. Zowel Vichy- Frankrijk als de USA was geïrriteerd door zijn werk. Ze konden hem niet betrappen op zaken tegen de wet. Maar ze konden hem wel tegenwerken. Toen zijn paspoort verliep kon hij alleen een nieuw paspoort krijgen mits hij terug zou gaan naar de USA. Alle Amerikaanse staatsburgers die nog in Vichy-Frankrijk leefden kregen een visum voor Zwitserland. Mocht het fout gaan dan konden ze daarheen. Varian Fry kreeg dit niet.

Wel kreeg Fry hulp van Hiram Bingham IV, de Amerikaanse vice-consul in Marseille, die tegen het anti-semitisme van het ministerie van de staat en zijn broos visumbeleid vocht. Hiram Bingham IV aarzelde niet om duizenden visums uit te geven, legaal of niet.

Fry would hail him as his "partner in the crime of saving lives."   wiki/Hiram_Bingham_IV

Hoe ging het verder?

The villa was raided by French police, who detained Fry and his colleagues on a ship in the harbor for several days during the visit of Marshal Petain. The following month Fry's American passport expired, and the State Department, which disapproved of his high-handed activities, refused to renew it. Fry decided to continue his mission, nonetheless, though he knew he faced ever-increasing hostility from both the American and French authorities. By the time he was expelled from France on August 27, 1941, Fry had spent thirteen months in the country. He and his colleagues had spirited more than 1,500 refugees from France and provided support to 2,500 others. Among the refugees he saved were the artists Marc Chagall, Max Ernst, Andre Masson and Jacques Lipchitz; the writers Heinrich Mann, Lion Feuchtwanger, André Breton, Hannah Arendt, Marcel Duchamp, Alma Mahler ( who crossed the Pyrenees carrying Gustav Mahler’s Symphony No. 10, her former husband’s final composition) and Franz Werfel; the scientists Otto Meyerhof and Jacques Hadamard; and the political scientist Hannah Arendt. Varian Fry was recognized by Yad Vashem as one of the Righteous Among the Nations in 1994.

When Fry returned to the United States, parties were not thrown. The State Department, which had insisted on keeping the number of immigrants bound for the United States low, hardly approved of what he had been doing. nytimes/varian-fry-nazis-rescue-immigrants

His activities in France prompted the Federal Bureau of Investigation to open a file on him and to keep him under surveillance which prevented him from ever working for the United States government. almondseed./vfry
mantex/varian-fry

Aan de voet van het Amerikaanse consulaat in Marseille, op het plein dat zijn naam draagt, werd een monument opgericht ter ere van Varian Fry.

Op 16 september 1941 moest Fry Vichy-Frankrijk verlaten. Hij keerde terug naar de Verenigde Staten en probeerde met alle middelen de Amerikaanse publieke opinie te sensibiliseren mbt het lot van de Joden in Europa. In december 1942 publiceerde hij in The New Republic een artikel getiteld "The Massacre of the Jews in Europe". In 1945 publiceerde Fry "Surrender on Demand", die zijn reis verteld in Frankrijk. De redacteur censureerde het voorwoord dat het Amerikaanse beleid op visa veroordeelde. Het werk werd pas in Frankrijk vrijgegeven in 1999. Fry hertrouwde na de dood van zijn eerste vrouw en werd professor in het Latijn.

Het boek

Het boek maakt een diepe indruk op me. Het vertelt over de jarenlange massapropaganda die vooraf ging aan het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het vertelt over de afschuwelijke manier waarop kunstenaars en intellectuelen werden behandeld. Natuurlijk door de nazi's voorop. Maar wat ik schokkend vind is dat de andere naties eerder tegenwerkten dan hielpen. Het lag aan individuen, die met gevaar voor eigen leven vluchtelingen hielpen en ook zij werden tegengewerkt. Ik vind het schokkend.

Wat mij zo opvalt is dat de schrijfster in heldere taal uitlegt wat er is gebeurd. Ik wil het boek nu ook zelf graag hebben. Vooral als een naslagwerk.

historynet/varian-fry-the-american-schindler
literairetoerist/marseille-hippe-havenstad-met-weerhaakjes
Leonora-Carrington-last-of-the-great-Surrealists
interview_carrington.

BOEKENPROJECT 2017

Villa Air-Bel  -  Rosemary Sullivan
Trots en Vooroordeel - Jane Austen
Koop nooit een rode jas - Nora Ephron
84 Charing Cross Road - Helene Hanff
Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galidi
Stadsliefde, Scenes in Parijs - Adriaan van Dis
Of Mice and Men - John Steinbeck
Kleren maken de vrouw - Hella Haasse
Schoppenvrouw - Mensje van Keulen
Nachttrein naar Lissabon - Pascal Mercier
The Moon is Down - John Steinbeck
De Beeldhouwster - Minette Walters
Starbucks - Els Quaegebeur
Echte liefde vind je in de boekhandel - Veronica Henry
De boekenapotheek aan de Seine - Nina George
Een huis in Frankrijk - Eva de Wit
Teder is de nacht - Scott Fitzgerald
Het meisje van ver - Sadia Sheperd
In Europa - Geert Mak

donderdag 19 oktober 2017

Mijn broer, Spotify en eindelijk kan ik me weer muziek herinneren


Toen we bij mijn broer thuis waren
Liet hij mooie muziek horen
Met zulk mooi geluid

Streamen van Spotify vertelde hij en een bluetooth luidspreker
Ahum, Allison is weer in Wonderland terecht gekomen

Ik maakte ooit een Spotify account
Maar deed er niet veel mee
En nu ben ik ineens enthousiast

Ik heb al meerdere afspeellijsten gemaakt
En ga daar nog wel even mee verder

Vanmorgen had ik zin in rustige muziek en vond dit
Nu weet ik ook hoe je dit op je blog kan weergeven
En zo leer ik iedere keer opnieuw
En de speaker gaat er ook komen

Ik luister eigenlijk nooit naar muziek
En dat is best vreemd
Want vroeger vond ik het heerlijk

Ik kom ook heel slecht op namen
Nu zoek ik eerst een naam op You tube
En dan zet ik het vast op een playlist van Spotify




dinsdag 17 oktober 2017

Op bezoek bij mijn broer. De Japanse tuin.


Afgelopen zondag waren wij in Den Haag
De aanleiding was de verjaardag van mijn broer
Mijn broer is gek op Aziatische kunst en op Japan
We gingen daarom naar de Japanse Tuin in Den Haag

Het was zondag schitterend weer
Het park is 2 keer per jaar kort geopend
Het was heel, heel erg druk
Maar toch was het fijn er te zijn

Het was leuk te zien hoe verschillend de bezoekers waren
Allerlei leeftijden, allerlei komaf
We zagen dat er foto's werden genomen van een jong, Islamitisch stel
Zij in haar prachtige kleren en hij in het pak

En we zagen het meisje wat je hier bovenaan ziet
Ze danste als een veertje
Heel licht, heel blij


De Japanse Tuin


Allemaal mooie plekjes



De Japanse Tuin is het pronkstuk van landgoed Clingendael. Hier zijn prachtige en zeldzame bomen en planten te zien. De tuin is heel kwetsbaar. Daarom is de Japanse Tuin slechts 8 weken in het jaar geopend. De Japanse Tuin is in het begin van de 20ste eeuw aangelegd door de toenmalige eigenaresse van het landgoed Clingendael, Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939), ook wel freule Daisy genoemd. Per schip heeft zij een of meer reizen gemaakt naar Japan. Zij heeft toen enkele lantaarns, een watervat, beeldjes, de bruggetjes en misschien het paviljoen naar Nederland verscheept. De tuin heeft een heel eigen en verrassende sfeer, mede veroorzaakt door de schitterende moslaag. De tuin bevat veel stenen lantaarns, met een grote variatie aan vormen. Ook zijn er 2 watervaten. Een watervat heeft 4 afbeeldingen van Boeddha's. Het andere watervat heeft de vorm van een lotusbloem. Het mooie paviljoen is een populaire plek om van daaruit de tuin te bewonderen. Tot omstreeks 1940 bevonden zich schuifpanelen in het paviljoen. Deze panelen zijn in 2009 teruggeplaatst met de medewerking van Japanse architecten. Het erfgoed van freule Daisy is nu voor de bezoekers van de Japanse Tuin een plaats van serene rust en bezinning. denhaag/japanse-


Deze boom is 1 van de redenen dat mijn broer graag naar deze tuin gaat

Freule Daisy herdacht haar hondjes




Mijn broer vertelde dat de Japanse tuin ook prachtig is in de lente, vol bloesems 
We hebben ons nu voorgenomen volgend jaar opnieuw te gaan

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015