zondag 19 april 2020
Hoe is het nu hier?
Gisteren een zacht regenbuitje
Heerlijk weer
Ik zit iedere dag een poosje in de tuin
Kijk om me heen
Wat is het ineens snel gegaan
Ik hou heel erg van de vroege lente
De knoppen die aan de bomen komen, zo teer, zo voorzichtig
Je weet, het duurt niet lang en alles
Binnen twee weken, ineens.... weer groen
Altijd heb ik moeite met de overgang tussen seizoenen
Ik vond de winter zo heerlijk
Ze beschermend, zo veilig
Nu, na meerdere keren wakker te zijn geworden
En uit het raam kijkend, de blaadjes bijna weer volgroeid te zien
Ben ik gewend
Het is lente
We houden ons aan een strikte lockdown
Alleen naar buiten voor boodschappen
Rond mijn huis staan mooie bomen
Ik zie kastanjes, wat staan ze al vol groen
Vanuit de woonkamer zie ik hun toppen
Wanneer ik boodschappen doe loop ik eronder door
Ik loop door een parkje
Ik zie het steeds liggen naast het huis
Nu zo heel erg rustig
Aan het eind van de dag loop ik rond het huis en kijk omhoog
En begroet de enorme boom naast het huis
Hij had knoppen en daarna kleine rode blaadjes
En nu fladderen zijn groene blaadjes weer
Ik snuif de lucht op, heerlijk
Mis ik het buiten wandelen?
Eigenlijk niet
Op de een of andere manier zit ik in een cocon
Ik weet hoe het buiten is
Ik ken elk stukje buiten het huis
Weet waar de bloesemende bomen zijn
In gedachten loop ik er zo heen
En...… ik heb foto's, zoals deze
Waarom ben ik zo strikt?
Voorzichtigheid? Ja
Schrik? Ja
Ik vind het verhaal buiten nog steeds ongelofelijk
Ik hoor meningen
lastig, want zoveel tegenstellingen
Wat zal hier uiteindelijk uit te voorschijn komen?
Daar ben ik wel heel erg nieuwsgierig naar
maandag 13 april 2020
Pasen, mijn verbijstering......
Voor ons niet anders dan anders
Lekker rustig thuis
Ik ben benieuwd hoe het zal gaan met de drukte
Ik keek naar Buitenhof op de tv
Wat een oase van rust
Mensen die rustig kunnen uitpraten
Ik moet er eigenlijk nog eens naar kijken
Ik dacht eindelijk te begrijpen waarom testen op het corona virus belangrijk is
Maar ik zou het jullie nu niet meer kunnen uitleggen
Vorig jaar stopte ik bloembollen in potten
Ik dacht het wordt vast niets
En kijk nu eens
Ik ben momenteel meer verbijsterd dan boos
Wie had kunnen denken dat er dingen zouden kunnen gebeuren als het stopzetten van het vliegverkeer? Het stopzetten van allerlei grote evenementen, evenementen die ieder jaar groter werden, afstanden waren niet meer van belang. Congressen die stopten. Politici die video vergaderen? Dat mijn collega's zouden thuiswerken? Ik heb de flexplekken nog meegemaakt en vond dat al heel wat ;-) Dat er in no time plexiglas voor kassamedewerkers in winkels zou komen en pijlen om eenrichting aan te wijzen en stippen op de grond om afstand te houden? Dat er dagelijks vrijwel lege bussen langs ons huis zouden gaan rijden? Dat er ook in no time thuisonderwijs geregeld is? Dat er heel veel geld is om op alle mogelijke manieren de economie draaiende te houden, na een periode van broekriem aantrekken en kort een opleving met weer meer geld, maar met zorg en onderwijspersoneel dat staakte, omdat zij door de bezuinigingen niet meer rondkwamen. Ineens, het lijkt wel in een paar uur tijd is dit alles anders. Ineens zijn er vitale beroepen, we zeggen het allemaal terwijl we dit woord eerder nooit hoorden. De mensen die eerder moesten bedelen om geld zijn nu onze helden.
Hoe is het mogelijk? Ik kijk op de website van Schiphol en zie al die gecancelde vluchten. Schiphol, het vliegveld wat moet groeien, uit moet breiden, er moet zelfs een vliegveld Lelystad bijkomen? De heilige koe waar niet aan getornd kan worden. Zoveel goedkope vluchten die daar vertrokken en we vonden het allemaal normaal. Ik hoorde een man op de tv vertellen dat er normaal 300 vliegtuigen per dag over zijn huis vlogen. Hij zit nu lekker rustig in zijn tuin. Ben ik even blij voor die man.
Dit virus moet wel heel kwaadaardig zijn
Dat regeringen dit ervoor over hebben
Vandaar dat ik verbaas blijf, gelukkig niet meer zo boos
Dat aardig wat Nederlanders zo laconiek zijn
Misschien vinden jullie het interessant het eens uit Egypte te horen, hoe het daar is?
egyptianchronicles
Misschien vinden jullie het interessant het eens uit Egypte te horen, hoe het daar is?
egyptianchronicles
zaterdag 11 april 2020
Prachtig weer. het groen explodeert, een paasbrood en nog meer.
Het begint nu te exploderen
Het jonge lentegroen
Dit zie ik uit een raam aan de voorkant van het huis
En hier zat ik vandaag
Of zat ik, ik ben nog steeds erg ongedurig
Ik zit en sta op en doe iets en zit weer
Probeer te lezen wat niet lukt
Tekenen, misschien morgen weer
Het weer wordt slechter, meer kans dat ik dan weer ga tekenen
Heb er wel veel zin in
Gisteren wilde ik boodschappen doen
Het was al wat later
Er stond een lange rij buiten de supermarkt
Wow, dat had ik nog niet gezien
Ik ben terug gegaan en vanmorgen heb ik het weer geprobeerd
Het was drukker dan ik de laatste tijd meemaakte
In de winkel was het moeilijker om anderhalve meter afstand te houden
Het zijn natuurlijk de dagen voor Pasen
Ik bakte een paasbrood
Een kant met en een kant zonder spijs ;-)
Het deeg lekker in het zonnetje laten rijzen
Aan de voordeur een lentekrans
Een vriendin zette een doos met tijdschriften voor de deur neer
vrijdag 10 april 2020
Onverwacht een pakje krijgen is zo leuk.
Er kwam, volkomen onverwacht, een heel lief cadeau met de post
Een schattig klein doosje
Er in een zelf getekende kaart
Wat is die leuk en mooi!!!
Een heleboel zaadjes, o.a. paprika
Het pakje is van mijn vriendin Mariëlle
Een paar jaar geleden kreeg ik van haar een klein potje met zaad van Albert Heijn
Er kwam een schattig plantje uit
We vonden het zo leuk dat ik een moestuinbak aanschafte
Twee jaar heb ik die nu
Nu met de Corona situatie ben ik bang naar het tuincentrum te gaan
Vorig jaar had Mariëlle zulke prachtige wilde bloemen
Zij stuurt mij nu dit zaad en nog veel meer zaadjes
Wat heerlijk zo'n verrassing te krijgen
Er zat ook een van papier gemaakte smiley/zonnetje bij
Zo knap gemaakt, zo leuk
Het toverde een big smile op mijn gezicht
De zaadjes zijn ondertussen in potjes gedaan
donderdag 9 april 2020
Ik ben boos en heb een heleboel vragen.
#stayathome fotootje, ik kan jammer genoeg geen recente bloesem foto's tonen
Er waart een dodelijk virus rond. Je kunt je nog niet ziek voelen, maar wel besmettelijk zijn. 1 persoon kan 10 mensen besmetten, die 10 kunnen ook weer 10 mensen en zo verder, grote groepen kunnen zo ziek worden. Er moet groepsimmuniteit komen. Tienduizenden Nederlanders zullen sterven. Blijf thuis!!!!!
Dat zijn de berichten die zo tot mij komen. Ik blijf thuis. Ga met angst in mijn schoenen boodschappen doen. Zie hoe goed het daar geregeld is en denk dat lukt wel, thuis blijven en af en toe boodschappen doen.
Dan zie ik alsmaar berichten binnenkomen op facebook van mensen die wandelingen maken. Met de verrukte vermelding "het is zo lekker rustig". Ik merk dat ik hier boos over word. In het eerste weekend zijn de natuurgebieden en stranden overvol, om niet te spreken over de bouwmarkten. Er wordt op grote schaal gehamsterd.
Diverse malen wordt mij verzekerd dat ik echt wel naar buiten mag. Een ommetje maken, een frisse neus halen, mits we anderhalve meter afstand houden. Ik lees het ook op de site van de Rijksoverheid. Het is dus eigenlijk #blijf thuis en maak ommetjes?
Ik word bozer, alsmaar bozer. Ik probeer dingen te begrijpen, maar heb meer vragen dan...... antwoorden. Ja, ik hoor ze. De geleerden, de politici en vooral de spraakmakers, de hele dag door. Ben ik nu gek dat ik vooral heel veel domheid hoor?
Een ander geluid, een Nederlandse die sinds kort in Nw Zeeland woont schrijft op haar blog kiwikoorts. Zij ontdekt het verschil tussen Nw Zeeland en Nederland en verbaast zich. In Nw. Zeeland is een totale lockdown. (een woord waar we wonderbaarlijk snel aan gewend zijn)
Ik merk dat ik wat kritischer word op de Nederlandse regering. Ergens heb ik toch nog de vrees dat Nederland te laks omgaat met de verspreiding van dit virus, waardoor het zorgstelsel overbelast zal raken. Van de meeste mensen in Nederland hoor ik echter dat ze het zo prima vinden en zich weinig zorgen maken. Niemand kan in de toekomst kijken, dus we zullen pas over een hele tijd weten welk land de juiste maatregelen heeft getroffen, maar spannend vind ik het wel
Nog een #stayathome fotootje
Ik probeer de spraakmakers niet meer te horen
Radio uit, geen Jinek en Op1
Want erger me groen en geel
Toch krijg ik nog genoeg mee
- Het zijn voornamelijk ouderen
- Het zijn mensen met overgewicht
- Stel de capaciteit van de IC' s blijkt te weinig, dan moeten we keuzes gaan maken!
- Moeten we ouderen perse in leven houden?
- Waar zijn de mondkapjes?
- Waar zijn de testen?
- Het duurt lang voor het vaccin er is!
- Trump: in de tussentijd misschien malaria pillen slikken?
- In Amerika, het zijn in de meeste gevallen zwarten. Trump: Hoe zou dit toch komen?
- Een virologe: anderhalve meter afstand is veel te kort. Iemand die hoest of niest heeft een bereik van wel 10 meter, huh?
- Een aantal kinderen wordt niet bereikt. De juf gaat ze opzoeken. Hoeft juf niet thuis te blijven?
Het tweede weekend zie ik krantenartikelen met de juichende kop erbij we houden ons goed aan de afspraken. Op de foto' s die er bij horen zie ik tientallen mensen in een park, met als ondertiteling, dit zouden er normaal veel meer zijn. Een moeder geeft als vlammend commentaar eronder, aso's, ik zit thuis met mijn drie kinderen, ik wil ook in dat park zitten. Ik begrijp haar zo goed.
Vanmorgen hoor ik dit gesprek tussen Ghislaine Plag en Kathleen Ferrier. Kathleen verbaast zich over de aanpak van Nederland. Ze zegt dat wij zo weinig weten wat er zich in Azië afspeelt. Waarom leren we eigenlijk niet van de aanpak in Azië? Het lijkt wel of we denken dat Wuhan een provinciestad is. Het is pas gisteren dat ik ontdekte dat Wuhan een stad is met 11 miljoen inwoners. 11 miljoen inwoners die maandenlang onder een zware lockdown hebben gezeten, WOW!
Kathleen vind ons laconiek. Ze verbaast zich erover dat wij op Schiphol mensen die uit New York komen vertellen dat ze thuis in quarantaine moeten. Thuis, maar hoe komen ze thuis? Met de trein? Met een taxibusje? In Azië worden passagiers zodra ze uit een vliegtuig stappen direct getest.
Kathleen zegt dat iedereen hier het over samen heeft. Maar in feite is het ieder voor zich. Ieder land van Europa volgt zijn eigen deskundigen, leert niets van elkaar, deelt niets met elkaar. Ze vertelt dat Aziaten niet met mondkapjes lopen om zichzelf te beschermen, maar om de ander te beschermen. Het wordt Ghislaine teveel, ze zegt, ja, maar wij zijn een volk van individualisten. Wij pikken het niet wanneer de regering ons in de gaten houdt.
Ik heb dus vragen
- Is het zo dat de regering een verbod heeft gezet op alle groepsbijeenkomsten omdat dat de meeste zieken oplevert? Zodat er vanuit die groepen niet een te grote vraag naar hospitaalbedden komt? Dat je als individu best veel vrijheid hebt? Rekent de regering erop dat angst en gehoorzaamheid velen van ons binnen houdt? Zodat een minderheid kan denken, o, het is zo lekker rustig buiten, ik kan best een ommetje maken, een fietstocht, met de auto of de motor erop uit?
- Is het zo dat er weliswaar een virus over de wereld dwaalt, maar dat dit virus niet overal is? Dat het alleen daar is waar zieken zijn? Mensen die weliswaar de coronaziekte onder de leden hebben, maar dit nog niet weten, kunnen dus gewoon buiten lopen, gewoon winkelen? Maar zolang zij niet niezen of hoesten zijn zij niet besmettelijk? Het klinkt aannemelijk en geruststellend. Maar waarom zijn mensen in andere landen dan in de weer met koortsthermometers, kapjes, totale lockdowns, testen, alles schoonspuiten?
- Is het gek dat ik boos wordt wanneer ik aan een vriendin van mij denk, die niet naar buiten durft, omdat ze bang is dat wanneer zij ziek wordt niemand voor haar hondje zorgt. En een andere vriendin die bij een Primera werkt in een groot overdekt winkelcentrum, waar de meeste winkels gesloten zijn, maar haar winkel wel open is, en zij zo moe is en zegt dat ze geregeld politieagentje moet spelen?
Het laatste #stayathome fotootje
Ik lees op blogs
Dat mensen moe worden
Dat mensen zich naar binnen keren
Ik blijk boos te worden
Ik heb mezelf ermee
Ik bedacht, er zijn ook veel mensen die thuis zitten
Die er zo goed en zo kwaad als het gaat er wat van maken
Respect voor hen, het maakte me rustiger
woensdag 8 april 2020
zondag 5 april 2020
zaterdag 4 april 2020
Voorjaar in de tuin en kijkend door het raam zie ik het voorjaar.
Lente in de tuin
's Morgens geef ik eten aan de vogels
Er zitten dan meestal een paar duiven op een rijtje
Haar zie ik tegenwoordig ook geregeld
Met haar partner, mooi zwart met een oranje snavel
(Dit is toch een vrouwtjes merel?)
In november deed ik een paar tulpenbollen in potten
Op de foto helder geel en rood
Nu heel zacht van kleur
Zullen ze nog mee ruitgesproken worden?
Het regende even
Voorjaar vanuit huis, kijkend door het raam
donderdag 2 april 2020
Trouwdag en een boel overdenkingen.
Gisteren waren wij 33 jaar getrouwd
We vierden het heel genoeglijk samen
Cadeautjes, voor mij boeken
Toen de Corona epidemie begon, drong de ernst nog niet erg tot me door. Dit kwam pas toen ik Ilja Pfeiffer op de radio hoorde vertellen over de situatie in Italië, het land waar hij woont. Hij kon de situatie uit de eerste hand schetsen omdat zijn schoonzus op de intensive care werkt. Ik schrok bij wat hij vertelde. Ik las vorig jaar zijn Hotel Europa en schat deze schrijver hoog in.
Ik begon me ongedurig te voelen. Kon me niet mee concentreren en kreeg ineens een dringende behoefte om boeken te lezen die ik het mooist vind. Ik zocht in mijn boekenkast naar Jane Eyre van Charlotte Bronte en kon het niet vinden. Ik verlangde ineens naar John Steinbeck, naar de Druiven der Gramschap. Maar dit boek heb ik zelf niet. Ik dacht altijd, ik kan het bij de bibliotheek lenen. Maar nu zit de bieb dicht en ik wil niet naar buiten. Daarom, bestelde ik ze en daarom kan ik er nu heerlijk in lezen. Ik ben ondertussen ook begonnen in de biografie van John Steinbeck. Zoek weer informatie over hem op internet, vind weer opnieuw nieuwe dingen.
Ik bakte een taart
Ik haalde dinsdag boodschappen in huis en vergat extra slagroom en blauwe bessen
Ik moest het nu doen met een de helft van de hoeveelheid slagroom die ik altijd gebruik
Maar eigenlijk is de taart zo zelfs lekkerder
Boven mij, terwijl ik hier zo aan het typen ben is een tuimelraam
Ik kijk uit op lucht en een boom
Grappig dat ik dit nu terug zie in de thee
De gang naar de supermarkt was weer bijzonder. Wie had toch kunnen denken dat ik dit zo eng zou gaan vinden. Het was deze keer drukker dan de vorige keer. Het zonnetje scheen. En verbazingwekkend zag ik oudere echtparen lekker in het zonnetje op bankjes zitten. Gevraagd was om alleen te komen winkelen. Maar ik zag meerdere echtparen. In de winkel ging alles goed tot bij de kassa. Ik wachtte netjes op mijn beurt staande op de stip op de grond. Terwijl ik aan de beurt ben om af te rekenen voel ik dat er iemand vlak achter me staat. Een oudere heer. De caissière vraagt hem tweemaal om afstand te houden. Hij verblikt nog verbloost en staat waar hij staat. Uiteindelijk pinde ik maar, zonder dat ik daar veel ruimte voor had. Hij kwam 1 ding afrekenen, de caissière vroeg of hij een bonnetje wilde. Weer totaal geen reactie. Ik hoorde haar zeggen:" Zijn de mensen doof geworden of zo?" Er zijn rare kostgangers op de wereld.
Ik kocht bossen tulpen
Ik teken en kleur nog heel wat
Zaadjes
Vandaag verspeende ik zaadjes
Ik haalde de beste eruit
Ik denk dat ik er te vroeg mee ben begonnen
Het is nu nog te vroeg om ze buiten te zetten
Gelukkig heb ik nog zaad genoeg
Kan altijd overnieuw beginnen
Hoe gaat het verder?
De eerste week wilde ik alles volgen wat ik aan nieuws kon horen
Via de radio, de tv en internet
De tweede week had ik behoefte aan online informatie en verpozing
Ik ontdekte de mooie websites van musea
Maakte via Instagram een wandeling door Teylers museum mee
Luisterde naar de eigenaar van een plaatselijke boekwinkel die voorlas op hun Facebooksite voorlas
Ik kreeg heel wat challenges toegezonden
En deed aan sommige mee
Ik word er nu een beetje moe van
Ik kijk en luister af en toe nog wel
Hoe zal dit toch verder gaan?
Ik was begonnen met boeken lezen op het gebied van economie, de financiële wereld, de agrarische wereld. Ik heb nu een aardige stapel boeken van de bibliotheek in huis. De eerste week kon ik ze niet zien. Nu ben ik er toch weer in 1 begonnen. Ik wilde deze boeken lezen omdat ik wilde begrijpen hoe de wereld geworden is tot hoe hij nu is.
Maar nu is het ineens een totaal andere situatie. Maakte ik me zorgen over het milieu, plotseling zijn de vliegvelden gesloten, rijden er bijna geen auto's, zijn er maatregelen genomen die ik eerder niet mogelijk achtte.
Je zou zeggen dat dit nu bij uitstek een kans is om zaken hierna anders aan te pakken. We hebben diverse ziekte uitbraken gehad ivm de manier waarop wij dieren houden. Maar deze epidemie slaat alles. Dit kunnen we ons geen tweede keer veroorloven. Gaan nu zaken echt veranderen? Ik wil dit eens op dit blog gaan bijhouden.
- Gaan er nu zaken veranderen in de manier waarop wij dieren houden?
- Gaat er nu iets veranderen aan de globalisering? We merken nu dat we voor medicijnen afhankelijk zijn geworden van India en China. Lees hier hoe het nu staat met de fabricage van vaccins. Groene/je-gaat-toch-ook-de-brandweer-niet-verkopen
- Waar gaan alle financiële maatregelen die nu genomen worden toe leiden?
- Nu we zo onder de indruk zijn van zorgpersoneel, onderwijspersoneel en mensen in andere vitale beroepen, zal dit iets aan hun situatie veranderen? Gaat de marktwerking uit de zorg? Krijgen zij nu voortaan de bonussen ipv CEO's en managers?
Zal er iets veranderen, wat en hoe?
In de jaren 80 waren het economen die samen met politici die door hen geïnspireerd werden de wereld vormden tot hoe hij nu is, was. Wie zijn het nu die de wereld vorm gaan geven? Wie komen er nu naar voren? Ik ben begonnen met op Twitter te zoeken.
Groene/ontgroeien-doet-bloeien
Groene/ontgroeien-doet-bloeien
Abonneren op:
Posts (Atom)
Boekenproject 2014
Boekenproject 2015










































