Het eerste vergeet me nietje uit de tuin.

Frida Kahlo en de verkiezingsdag.

Ik maakte een nieuwe Frida Kahlo,  frida-kahlo-nr-4

En de tuin ligt vol met deze takjes

 

Ik kocht grappige lente/paas kuikentjes

Gisteren verkiezingen

Ik vind deze dag altijd leuk en gisteren ging het ergens om 

Het was druk bij ons stemlokaal

Normaal zie ik hooguit 3 stemmers 

Nu stond er een rij toen wij aankwamen

Misschien door de corona maatregelen, zoals afstand houden?

Binnen was alles relaxed en goed geregeld, maar de bus waar de stemmen in moeten zit propvol

En dat om 13.00 uur, hoge opkomst dacht ik?

De uitslag stelt me deels gerust

 God zij dank Forum niet zo groot als ze zelf verwachten

En Sigrid Kaag, ik hoop dat ze nu leiderschap toont

en een kabinet van VVD, D'66, Groen Links en PvdA voor elkaar krijgt

Het blijft spannend

Ik hoop vooral dat de Groene Agenda vorm gaat krijgen

Blij ben ik met Volt en met BIJ1

Deze keer had ik graag 5 stemmen gehad, ik had graag op 5 partijen gestemd 😊

Belevenissen thuis.

 Regen, storm, potten omgevallen in de tuin, struik losgeraakt van de muur

De winter wil nog even laten zien..... ik ben er nog .....

Hagel

En IK, ik teken 

O, wat was ik blij met mijn nieuwe krachtige Frida

Hier vertel ik over het maakproces

frida-kahlo-derde-poging

Wat denken jullie dat ik doe?

Ik eindig met te zeggen dat ik de stoere lijnen zo mooi vind......

Wat doe ik de dag erop?

Ik verzin dat ik de bloemen toch nog wat wil uitwerken....

WAAROM????

Ik..................die al zo lang aquarelleer en weet van wit uitsparen

Wit in een aquarel is het wit van het papier

Er bestaat geen witte verf die zo mooi wit geeft bij een aquarel als het papier zelf

Ik dacht, o, het haar links kan ik ook nog wat aanzetten

Op een foto zag ik hoezeer de kracht verdwenen was

Dus, wat kan ik doen?

WIT MAKEN

Dekkende witte verf erover

Kijk nu toch:

Ik hoop echt dat ik hier van geleerd heb

Gelukkig de dag erop revanche

Ik vind prachtige zwart wit foto's van Frida en maak een tekening op een kaart

Ik wil een Frida creëren van vlees en bloed

Niet een mooi poppetje

Want dat is wel het allerlaatste wat zij is.

Ik dacht na het maken van de tekening, nu even niet meer

Maar ik begin alweer zin te krijgen het nog een keer te proberen 

Een Frida met bloemen in het haar die geen mooi poppetje is

Mijn biografieproject 2021, De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir.

Voor mijn biografieproject las ik de memoires van Simone de Beauvoir. Het boek kwam in 1960 uit, zij was toen 52 jaar. Simone schreef haar memoires in vier delen, ik las dit keer het tweede deel. In het eerste deel beschrijft ze haar kinderjaren, het opgroeien, zij wordt een studente filosofie, ze maakt zich los van het bourgeois milieu waar ze toe behoort, ze ontmoet Jan Paul Sartre. Met hem sluit zij een pact. Zij zullen voor elkaar de belangrijkste zijn, daarnaast mogen er tijdelijke relaties ontstaan. Ze zullen er vrijuit met elkaar over spreken. Het eerste deel eindigt abrupt. Totaal onverwacht overlijdt haar lievelingsvriendin Zaza, iemand die ze al haar hele leven kende. Het is een grote schok. 

In het tweede deel is zij afgestudeerd en krijgt zij werk toegewezen. Lesgeven op een school in Marseille, Sartre moet naar le Havre. Bij de gedachte dat ze al haar bekende dingen achter zich moet laten raakt Simone in paniek. Jean Paul Sartre begrijpt het en vraagt haar met hem te trouwen. Ze denkt erover na en besluit dit niet te doen. Ze wil vrij en onafhankelijk zijn met Sartre als haar bondgenoot, degene met wie ze alles kan bespreken. Haar periode in Marseille en later Rouaan blijkt uiteindelijk mee te vallen. Sartre en zij zien elkaar geregeld. Op een gegeven moment krijgen ze beiden de kans terug te keren naar Parijs.

Als lerares ontwikkelt zij vriendschap met een aantal leerlingen. Deze vrouwen, Olga, Wanda, Bianca en Nathalie raken in de ban van hun jonge lerares en er ontstaan vriendschaps- en liefdesverhoudingen, ook Sartre en Bost, een mannelijke vriend, zijn hierbij betrokken. Zij gaan deze cirkel van mensen de Familie noemen. Het is niet alleen maar leuk, door deze contacten gaat ze beseffen dat de anderen jaloers op haar kunnen zijn en dat er over haar gepraat kan worden, hetgeen hard aankomt. Zelf ervaart zij ook jaloezie. Toch zijn zij en Sartre de leden van de groep met de meeste macht. Pas veel later zal zij begrijpen dat het pact wat zij met Sartre sloot nadelig kon zijn voor de anderen en begint zij zich er vragen bij te stellen. Ze schrijft er een roman over: Uitgenodigd.

Zij woont in hotels, huurt daar een kamer. Haar eigenlijke leven speelt zich af in de stad. s' Morgens ontbijt ze ergens in een restaurant, daarna gaat ze naar café du Dôme. Daar zit ze op de 1-e etage aan een tafeltje en schrijft. Daar ontmoet ze haar vrienden. Dit is zoals ze het wil, niet de doorsnee taken van een vrouw, een man, kinderen en het huishouden. Alle tijd hebben voor dat wat ze het liefste doet, denken, schrijven en haar vrienden ontmoeten. 

Al lezend maak ik een reis door de tijd. De aanloop naar de oorlog, het gevaar dat steeds dichterbij komt. De Spaanse burgeroorlog breekt uit. Een van haar vrienden vecht mee aan de kant van de Republikeinen. Italië en Duitsland bombarderen Spanje. Maar ook een tijd voor haar en Sartre om te reizen. Zo steken ze met een vrachtschip over naar Griekenland. Sartre en zij hebben een hartstochtelijke hekel aan de bourgeoisie en geven niet om luxe. Dat ze toch tot de gepriviliseerden behoren zal ze gedurende deze periode in haar leven beetje bij beetje ontdekken. Zoals op dit soort schepen, waar zij een andere behandeling krijgt dan de mensen met een lagere positie.

Ze slapen in kleine hotelletjes, hebben bijna geen geld, slapen soms onder de zon, eten wat ze lekker vinden. Simone is degene die de plannen maakt, ze is onuitputtelijk. Sartre volgt, maar soms gaat het hem te ver, dan wil hij niet mee en stampvoet zij van kwaadheid. Ze gaan naar Londen, Griekenland, het Zuiden van Frankrijk, Italië, Marokko, zelfs naar het Zuiden van Marokko. Zij ervaart de intense armoede van sommige gebieden. Trekt ze het zich aan? Stelt ze er vragen bij? Nee, het blijft bij opmerken. Ze genieten van de natuur, maken lange wandelingen, beklimmen bergen, proeven het andere eten, kijken naar en becommentariëren de mensen die ze tegen komen, ondertussen pratend over alles wat hen bezighoudt. Reizen zal hen hun hele leven een groot plezier geven, waarbij ze de plekken die rijken bezoeken zullen proberen te vermijden. 

In 1939 ervaart ze een keerpunt in haar leven. Zij breekt met haar individualisme, ze leert solidariteit kennen. De periode ervoor bouwt zij haar leven op, verwerft onafhankelijkheid, leven, genieten was het voornaamste. Zij leert haar ideeën vorm geven in romanvorm, moet daar eerst een vorm voor vinden. Is het in het begin een sterk besef van soevereiniteit wat haar drijft, door het contact met de anderen wordt zij zich, soms via een harde leerschool, bewust van bestaan naast haar. En dan gebeurt er nog iets groters, de geschiedenis breekt over haar uit. Hier heeft ze geen zeggenschap over, alles verandert. Ze wil het niet, maar het gebeurt.

WOII breekt uit. Ze vlucht met Bianca Parijs uit. Later keert zij terug naar Parijs. Sartre wordt krijgsgevangen genomen. De Duitsers leggen steeds meer beperkingen op. Simone moet een verklaring ondertekenen dat zij niet Joods is om als lerares te kunnen werken en dat doet zij. Later zal Sartre haar dit kwalijk nemen. Hij heeft de periode van de gevangenschap als positief ervaren, kameraadschap, betrokkenheid. Wanneer hij vrijkomt zegt hij haar in verzet te willen, maar hoe, wat en waar, ze weten het niet. Hij zal de verklaring nooit tekenen. Toch wordt hij aangenomen als leraar. 

Zij moeten ramen verduisteren. In de cafés die zij bezoeken infiltreren Duitsers en Fransen die met hen heulen. Er is bijna geen voedsel meer te krijgen, de metro werkt vaak niet meer, auto's rijden niet, Simone leert fietsen. Men luistert naar de BBC. Nathalie, Bourla komen bij haar wonen in haar hotel in de Rue Dauphine. Geen elektriciteit, metro's gesloten. Zij gaan nu niet meer naar le Dome, maar naar Café de Flore. Dit wordt hun nieuwe "thuis". Hier komen minder Duitsers, wel verklikkers. Hier ontmoeten ze Picasso en Dora Maar. Sartre wordt lid van het comite-national-des-ecrivains. 

Zij verliest haar baan. De moeder van Nathalie komt bij Simone op bezoek en vraagt haar haar invloed uit te oefenen op Nathalie, de Joodse Bourla met wie Nathalie een verhouding heeft moet weg. Simone weigert. Daarop geeft de moeder haar aan bij de leiding op haar werk, ze beschuldigd haar samen te wonen zonder getrouwd te zijn en haar studenten allerlei homoseksuele schrijvers aan te raden. Simone vindt een parttime baan bij Radio Vichy.

De Joden komt het zwaarst aan wanneer Bourla, de Joodse vriend van Nathalie Sorokine verdwijnt, opgepakt wordt en hen vertelt wordt dat hij vermoord is in een kamp.

Sartre en Simone maken kennis met Michel Leiris en zijn vrouw. In hun huis ontmoeten zij 's nachts allerlei mensen en breiden hun vriendenkring uit. De avondklok telde, men kon niet meer naar buiten, maar binnen werden feesten gehouden. Men deed nog zuiniger met eten en drinken, zodat men voedselbonnen overhield en daarvan kocht iedereen eten en drinken voor deze feesten. Er werd gelachen, gepraat, er werden voordrachten gehouden en dingen getoond en er werd zo een band gesmeed tussen de mensen die daar kwamen. 

En dan komt langzaam de bevrijding. Alles is diffuus, er zijn nog steeds sluipschutters, nog steeds hebben Duitsers op sommige plaatsten de macht. De Engelsen bombarderen.

Zij sluit het boek af met gedachten aan de dood, de dood van Zaza, de dood van Bourla. Ze overdenkt de breuk die er in haar leven kwam. Niet langer denkt zij nu dat zij het middelpunt van het heelal is. Als kind, tiener en jonge vrouw beleefde zij het zo, haar leven, haar tijd, haar geluk, haar wil, het bracht haar vrijheid en onafhankelijkheid, een leven zoals ze het zelf vorm wilde geven. De vriendschappen met mensen van vlees en bloed leverden echter pijnlijke confrontaties op, ze begrijpt nu dat ze ook met anderen rekening moet houden. De oorlog overviel haar, of vraagt ze zich af sloot ze  er haar ogen voor? Wist ze het wel, zag ze de symptomen wel, maar wilde ze het niet weten? Omdat haar geluk, haar vrijheid voorop stond? Vanaf nu zal ze, neemt ze zich voor, zulke fouten niet meer maken.

Simone heeft niet actief deelgenomen aan het verzet. Het politieke verzet waar Sartre en zij bekend van zijn kwam pas na de oorlog. Sartre heeft heel voorzichtig, zijdelings iets gedaan. 

In 1944 publiceert Simone Pyrrhus et Cinéas. Het boek is een analogie op het menselijk leven, waarbij de mens zichzelf steeds nieuwe doelen stelt, zonder dat er een absoluut doel is. De Beauvoir ontwikkelt hier een ethiek waarbij er geen absolute waarden of standaarden zijn. 

In 1945 publiceerde Simone "Le Sang des autres". Het boek is gepubliceerd in 1945 en vertelt over de levens van verschillende personages in Parijs in de aanloop naar en tijdens de Tweede Wereldoorlog . De roman onderzoekt thema's van vrijheid en verantwoordelijkheid.

les-temps-modernes, door Sartre, Simone de Beauvoir en Merleau Ponty opgericht in 1946. Les_Temps_modernes

Ik vond het heel fijn om dit boek te lezen. Vooral omdat iemand aan het woord is die de tijd die ze beschrijft meemaakt. Het dringt behoorlijk bij me binnen, de oorlog die langzaam dichter bij komt, die eigenlijk ontkent wordt door een ieder, maar dan werkelijkheid wordt en wat dit gaat betekenen voor het dagelijks leven. Daarnaast komt levensvreugde naar voren, het plezier van reizen, het plezier van vrienden maken, het plezier van met hen de wereld leren kennen. Maar ook het verdriet wanneer hun levens plotseling worden weggerukt. 

Het begin van maart en wat deed ik zoal?

Maart is echt een overgangsmaand

Aan de bomen vormen zich heel kleine knoppen

Geregeld denk ik ben ik al toe aan de lente? 

Ik vind eventjes winter nog wel heel erg fijn

Het grijs, ik hou ervan

Er zijn zoveel gradaties, de verstilling

De vogels die ik in dit seizoen zo goed kan bekijken

Gelukkig gaat het langzaam

Eerst de krokussen

Nu de narcissen

Er komt nog wat regen en wind

en daarna...... langzaam, dan komt de maand die ik het allermooiste vind

En dan vooral de vroege lente

Zo aandoenlijk dat alles weer terug komt

Nu loop ik in de tuin en denk  ik kan me het niet voorstellen, is straks alles weer terug? 

SUPERMARKT

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens leuk boodschappen gedaan

De scanner links laten liggen

Alles ongecompliceerd in het boodschappenwagentje leggen en afrekenen aan een bemenste kassa

Boeken en schilderprojecten

Ik ben druk geweest met het maken van een Frida Kahlo tekening/ schilderij

Hier kun je er alles over lezen Mijn-beroemde-vrouwen-project-frida kahlo

Ik lees nog steeds veel over Simone de Beauvoir

Ik maakte een blog over de woningen waar zij woonde

simone-de-beauvoir

Ik zoek nog steeds veel uit, heb net  het tweede deel van haar memoires uit,

 Ga er nog een blog over schrijven

Verkiezingen

Ik ga gewoon stemmen, dus niet via de post

De voorzorgen die genomen zijn lijken mij erg afdoende

Ik vind het ook altijd leuk naar een stembureau te gaan

Alice in Wonderland, de zelfscanner en oude mensen die het niet zo goed begrijpen! O echt?

 Zelfscankassa's, een nieuwigheidje in onze Jumbo

3 maal heb ik het nu geprobeerd

3 keer ben ik uitgezocht om gecontroleerd te worden

Tsja, zegt het winkelmeisje

Ik word er nooit uitgehaald, maar mijn schoonvader iedere keer

Waarom is er een meisje bij?

De eerste keer omdat ik hoopte dat het uitgelegd zou worden

Ze legde het echter zo snel uit dat ik alleen de beginknop onthield

Ik heb het nu 3 keer gedaan, 3 keer hetzelfde

Ik ben nu zover dat ik de beginknop weet en waar ik de zelfscanner weer in moet zetten

Ik zou moeten zeggen, doe het eens langzaam

Maar eerlijk gezegd denk ik dat ik het nooit meer doe

Ik zie bijna niemand er gebruik van maken

Bij mij is de zin het te doen nu ook gedaald tot 0,0

Ik heb de stembiljetten binnen, een biljet waarmee ik met de post kan stemmen

Ik las en hoorde dat het snel verkeerd kan gaan

Tsja, oude mensen, beetje dom?

Ik moet twee enveloppen hebben

1 stembiljet enveloppe en 1 retour enveloppe

Wat ik gekregen heb zijn 2 stembiljet enveloppen

Tsja, wie is hier nu een beetje dom? 

Maar iets lukt wel bij deze Alice

Ik haalde onze medicijnen met een code uit de muur van de apotheek

Geel als kleur en een Frida Kahlo achtige dame.

Maart is begonnen

Ik geef de vogels nog steeds eten

Was er eerst veel blauwpaars van de krokussen, nu is er veel geel in de tuin

Deze struik geeft altijd de eerste lente tekenen

De kleur geel maakt me blij

Ik ben druk bezig met mijn Frida Kahlo markertekeningen

Hier kun je het eerste probeersel zien wat ik maakte kleurrijkaquarellen

Ik denk dat dit een op Frida Kahlo geïnspireerde dame gaat worden

In een creatieve flow........

 Toen ik mijn portret van Simone de Beauvoir klaar had 

Vroeg ik me af wat wil ik nu verder in februari tekenen

Ondertussen is het geen vraag meer want ik zit midden in een creatieve flow

Het antwoord was de portretten nog een keer maken maar nu met markers

En zo maakte ik 3 portretten van Simone de Beauvoir en vond het hartstikke leuk om te doen

Op mijn schilder en teken blog kun je nog meer foto's vinden

project-2021-twaalf-beroemde-vrouwen

Ik vind het ook altijd heel leuk om foto's met een verhaal te maken

Vorig jaar kocht ik een groot wit vel aquarelpapier

Ik dacht laat ik dit eens als ondergrond gebruiken

Ik experimenteerde ook met een ondergrond van karton

Het bracht me op een idee

Ik ga eens verder experimenteren met meerder objecten op een witte ondergrond

Vandaag ben ik er mee begonnen

Ik ben begonnen met een tweede portret van Emily Dickinson, nu met markerpennen

De bloemen ontwierp ik eerder op de kleine kaarten, kan ik nu weer gebruiken

  

Ik vind het resultaat tot nu toe echt mooi

Ga heel voorzichtig verder

Want ik ben als de dood het te verpesten

Het is superleuk om te doen

En uit te zoeken hoe ik effecten kan bereiken

En zo heb ik ineens heel veel plezier in het creëren, maken.

Wanneer dingen goed gaan is het heerlijk

Het voelt anders wanneer het fout gaat, daar kan ik ook over praten

Dat is me wat in de supermarkt.

Tsja, dat is me wat in de supermarkt. De uitbarsting "u bent oliedom" komt niet uit de lucht vallen. Het begint met een glimlach van mij naar een dame die me tegemoet loopt. 

Even terug naar augustus vorig jaar. Onze Jumbo supermarkt wordt verbouwd. Er is een kledingwinkel weggegaan en dit gedeelte wordt erbij getrokken. In het begin is het wennen. Zo is nieuw dat er bij de ingang een heleboel scanners hangen. Ik zie bijna niemand er gebruik van maken. 

Ik doe altijd boodschappen voor een hele week. Dat is een kar vol. Vorige week zie ik tot mijn schrik  weer een verandering,  er zijn bijna geen gewone kassa's meer zijn. In plaats daarvan zie ik rijen met ........weten jullie hoe dit heet? Systemen waarmee je zelf iets kunt doen met het scanner apparaat, waarna je kunt afrekenen. Ik denk ik ben de laatste die dit gaat gebruiken. 

De afgelopen week word ik wel nieuwsgierig. Ik heb zo'n scanner al eens met een vriendin samen gebruikt. Zij heeft reuma en voor haar is het een uitkomst dat ze niets meer op een toonbank hoeft te leggen. Ik vond het zelf scannen een leuk spelletje. 

Ik zei daarom JA tegen de jongeman die me vraagt of ik een scanner wil gebruiken toen ik eergisteren opnieuw boodschappen deed. Hij legt me het uit en stelt me gerust dat er iemand staat om aan het einde te helpen met betalen. Ik loop dus vrolijk te scannen maar zie dat niemand anders een scanner in zijn hand heeft. En dan ontmoet ik de dame en ik glimlach, want zij heeft een scanner in haar hand. Ik hoor haar iets zeggen als gooi dat toch..... We staan allebei stil. Ik zie dat ze op haar mond wijst en ze zegt Ik heb er geen. Pas dan zie ik dat ze geen mondkapje draagt. Ik zeg: "O, dat zag ik niet, nee, mij viel de scanner op. Ik doe dit voor het eerst en maak me een beetje nerveus hoe dat moet bij het betalen". Ze zegt:" Dat is heel gemakkelijk."

"Maar mag ik u wat vragen, waarom draagt u een mondkapje? Ik antwoord: "Omdat ik denk dat het helpt". "Waartegen dan" vraagt zij en ik antwoord: "Wat denkt u?" Ze gaat verder: "Corona bestaat niet, gooi dat ding toch weg". Ik zeg: "Hier heb ik geen zin in. Zullen we maar zeggen dat u uw waarheid hebt en ik de mijne?" Dan scheldt ze: "U bent dom, oliedom, echt hartstikke stom". Ze draait zich om en weglopend roept ze OLIEDOM, echt OLIEDOM. Ik denk er nog geregeld aan. Vooral omdat het zo totaal onverwacht was. 

Ik vraag me af wat ik erbij voel. Ik ben niet zozeer geschrokken, eerder verbaast, het gebeurde zo totaal onverwacht. Ik verwachtte niet zo direct te worden aangesproken over dit onderwerp. 

We gaan nu het tweede jaar corona in. Ik hoor op de radio en tv dat de rek eruit is. Ik merk het ook bij mezelf. Nog weer een jaar zoals het afgelopen jaar is niet echt een leuk vooruitzicht. Ik hoor boze winkeliers zeggen dat zij heel goed in staat zijn het afstand houden te regelen. Klinkt goed en is in theorie waar. Maar het zijn WIJ, de mensen die ons er niet aan houden. Mijn hoofdvraag is de vraag die iedereen zich stelt, hoe moet dit toch verder?

    Ondertussen aan de hemel

                                   Bijna rond

U bent oliedom..........

Ik heb mijn vuurdoop gehad

Ik ben uitgescholden in de supermarkt

" Waarom draagt u dat kapje?

Corona bestaat niet

U bent  oliedom, superstom"

Zomaar een onbekende dame, een oudere dame, 

Ze passeerde me en zei: "Doe dat ding toch af"

Krokustijd.

Bij ons huis staat een zee van krokussen

Al jarenlang komt dit krokusje op dezelfde plaats op

Precies op het hoekje van ons huis

Het is mijn favoriet 

Zien jullie hem staan rechts?

Vandaag zag ik vanuit het keukenraam een kleine krokus verzamelaar

Een jongetje met een knuist vol krokusjes