raindrops

Herfst

Ik vind het heerlijk om wandelingen rond het huis te maken.
Het kan varieren van korte wandelingetjes tot wandelingen van anderhalf uur. En dat terwijl ik midden in een stad woon.



Regen viel, ik liep onder een paraplu. Plotseling een felle zon, het bleef regenen. Ik speurde naar een regenboog, en jawel, daar was hij.....

Madge Gill

Ik kijk vaak op het weblog http://quinquabelle2008.blogspot.com//, de maakster zet er elke paar uur nieuwe kunstuitingen op. Heel gevarieerd en daarom ben ik steeds benieuwd wat er nu weer voor moois op staat. Deze keer kom ik de tekeningen van Madge Gill tegen. Wie is Madge Gill? Zoeken op Google levert de volgende informatie. Wat een verhaal.......


Madge Gill
(Engeland, Londen 1882-1961)

Madge Gill wordt als buitenechtelijk kind geboren. Haar moeder houdt haar verborgen in een tehuis en stuurt haar daarna naar Canada om op een boerderij te werken.

In 1903 keert ze terug naar Londen en werkt er als verpleegster. Uit het ongelukkige huwelijk met haar neef komen drie zoons voort. In 1919 wordt het dochtertje waar ze zo naar verlangde dood geboren en verliest Madge Gill zelf een oog door ziekte. Het is in dat jaar dat ze begint te tekenen.

Gill werkt steeds in trance, bezeten door de geest Myrninerest. Zelf heeft ze het eerder over een onbeschrijflijke stroom van inspiratie dan over een onzichtbare kracht. Onder invloed van deze kracht maakt ze grote tekeningen in Indische inkt op lange rollen (sommige zijn 11 meter lang), begint ze te breien, te weven en te borduren en schrijft ze spiritueel ingeblazen muziekstukken.

Haar tekeningen zijn gevuld met vrouwenfiguren gevat in dichte, rusteloze webben van lijnen die er een duizelingwekkend perspectief aan verlenen. Dimensies en vormen zijn moeilijk te ontcijferen waardoor het werk de toeschouwer verwart.

Soms drenkt ze haar blad in donkere inkt en krast daarin ontelbare dunne lijnen met haar pen, wat haar werk nog mysterieuzer maakt.

Gill tekent steeds in halfduistere ruimtes en vaak werkt ze de hele nacht koortsachtig door. Ze zou zelfs met haar ogen dicht getekend hebben. Haar grootste werken maakt ze op rollen katoen die ze gedeeltelijk ontrolt en dan langs de andere zijde weer oprolt. Zelf keek ze nooit naar het volledige werk.
Na haar dood in 1961 brengt haar zoon Laurie de stapels werken die ze bewaarde onder haar bed en in vochtige kasten over naar de plaatselijke bibliotheek. Het is op die manier dat haar creaties de weg vinden naar de belangrijkste outsider art collecties.

Priesteres van Avalon

Vanmorgen kwam ik een ex-collega tegen, die bij een andere werkgever werkt, maar binnen ons verzamelgebouw.
Ik weet dat zij een opleiding tot priesteres van Avalon heeft gevolgd. Ze vertelde dat ze de studie heeft afgerond.
Ze sprak er heel boeiend en vol vuur over en o.a. vertelde ze dat de herfst staat voor "loslaten".
Nu gaf ik eerder in dit blog aan dat herfst voor mij vol weemoed is. Soms kan ik zo droevig worden........ Maar "" loslaten " is positief. Ik vind het mooi.

Ze vertelde ook over de seizoenen,
iets wat mij ook inspireert. Ik kijk af en toe op

http://www.thespiritofthegoddessis.nl

en vond hier het volgende:

Samhain is de donkere tegenhanger van Beltane. De dood is het centrale thema tijdens Samhain. Niet alleen vanwege de slacht en het offeren, maar vooral ook doordat de periode rond 31 oktober gekenmerkt wordt door mysterie en magie.

De sluiers tussen de werelden zijn nu dun.
Soms zo dun dat we er doorheen kunnen kijken en contact kunnen leggen met onze voorouders en geliefden die overleden zijn. We kunnen een kijkje nemen in het verleden, maar ook in de toekomst.

De dood is hier zowel het einde als het nieuwe begin. Met Samhain laat je achter wat je als ballast ervaart en je vult die leegte met nieuwe plannen voor het komende jaar. Je kunt jezelf de vraag stellen wat je wilt bereiken, wat je met je leven gaat doen met de nieuwe cyclus. Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen. Besef wel dat een nieuw begin nooit zonder offers komt. Je moet je ook bewust zijn wat je eventueel wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.

Foto's van Geri Meftah. Klik erop om ze te vergroten.

Weten en beseffen

Weten is meestal iets dat zich in je hoofd plaats vindt, terwijl bij "beseffen" het reeds een plaats in je hart gevonden heeft.
Gevonden op:
http://spijkerbed.blogspot.com/

Naar binnen keren

De tijd van het naar binnen keren breekt weer aan, letterlijk en figuurlijk.

Het binnen behaaglijk maken, plaids, kaarslicht, maar ook het nadenken, mediteren, doorvoelen.....
Echter buiten lopen, in de regen onder een plu, en foto's maken blijft heerlijk.......

De beste manier om ergens uit te komen is altijd er doorheen te gaan.

De beste manier om ergens uit te komen is altijd er doorheen te gaan.

http://www.zinnigeverhalen.nl/

Stillevens

Herfstverzameling

Steeds breng ik na een wandeling iets mee.......

Jaargetijden en weemoed.

Jaargetijden, wat hou ik van ze.
Maar wat heb ik een moeite met de periodes ertussen in.
Vandaag liep ik buiten, de wind blies het water op, vallende blaadjes, ruisende bomen. Mooi, maar ik mis de bloemen...... tot mijn verbazing vind ik er nog een paar.

De tuintjes staan vol herfstkleuren en herfstvoorwerpen.

Straks is het ruisen voorbij, zijn de kleuren weg, helemaal geen bloemen meer........
Het maakt me weemoedig.

En dat terwijl ik weet hoe blij ik ben met de winter. Takken als filligrain, de kleuren, ja ook de winter heeft kleuren, de verstilling.

Ik weet weer hoe fijn ik het vind wanneer de lente komt, mijn favoriete jaargetij.
Maar de periode tussen winter en lente maakt me opnieuw weemoedig. Want weg gaat het kantwerk van de takken.......



Zonet dacht ik.... en nu hou je ermee op.
Je hoort het ruisen nog, je ziet een reiger, maar ook kleine bloemetjes, tegelijkertijd met herfstkleuren. Vandaag heb je alles.....