Het Depot, beeldengalerij te Wageningen.

"Madonna der Dagen" het depot/Gerhard-Lentink

En dan ben ik zaterdag opeens weer in Wageningen

Was ik eerder deze week in het Arboretum Belmonte

Deze keer ben ik met 3 vriendinnen naar beeldengalerij het Depot geweest

Bij het museum hoort ook een arboretum = bomentuin

Een vriendin van mij blijkt er vaker te komen

en op haar voorspraak gingen wij er heen

Deze beeldentuin blijkt een heel mooie filosofie te hebben

Hier kun je er alles over lezen hetdepot//Stichting-Utopa

Stichting Utopa ontleent haar naam aan de Topa-Groep. Een groep ondernemingen die werkzaam is op het gebied van transportverpakken, met accenten op handel, productie, technologie, onderzoek en nascholing. De gedachte hierbij is dat de onderneming haar ‘overwinst’ niet aan aandeelhouders uitkeert maar aan haar omgeving waaraan zij haar bestaansrecht ontleent.

De entree is gratis

De oprichters willen iedereen een kans geven binnen te komen

Ook wanneer je weinig geld hebt

En..... we mogen alles aanraken

De BEELDEN
Het is een greep uit de beelden die we zagen
Er is nog zoveel meer moois te zien

"Anatomie van de Boom" Emile van der Kruk

hetdepot/Emile-van-der-Kruk

Kleine Boomtors Andreas Hetfeld

hetdepot/Andreas-Hetfeld

"Sappho" hetdepot/Gerhard-Lentink

De gestalte van de dichteres heeft Lentink laten samenvallen met haar dichtregels

"Tors Honey Pie" van Eveline van Duyl  hetdepot/Eveline-van-Duyl

Vrouwentors met suikerwerk gedecoreerd

" de Vruchtbare keuken" hetdepot/George-Belzer

"Aware and  no fundamentel grip" Gerrit Offringa
hetdepot/Gerrit-Offringa

Het museum heeft overal grote ramen
Het geeft een prachtig uitzicht hebt over het arboretum
Wij zagen een eekhoorntje een boom inklimmen

Het Arboretum

De beginnende lente

Ik heb me vast voorgenomen er nog vele malen heen te gaan
Ik verheug me er al op te gaan wanneer de lente verder gevorderd is

Mijn biografie projekt 2017. "Juliana" van Jolande Withuis.

Wat herinner ik me van Juliana?

Ik herinner allereerst de foto's die van haar en de prinsessen zijn gemaakt toen ze tijdens de oorlog in Canada woonden. Mijn moeder hield tijdens de oorlog plakboeken bij en als kind bekeek ik die vaak. Ik weet nog, een hele stapel schriften met een blauwe kaft. Later gooide ze ze weg. Ze dacht dat  niemand ze wilde hebben en ze werd er naar van. Ik vind dat nu jammer.

• Ik herinner me verder dat we in Den Haag heel vroeg al langs de kant wachten op de stoet tijdens Prinsjesdag en zorgden dat we bij Paleis Lange Voorhout stonden om de balkonscène te zien. Ik herinner me de prinsessen als tieners tijdens de rijtoer.
• Ik herinner me Juliana tijdens de spanningen rond de huwelijken van haar dochters.
• Ik herinner haar optredens voor de tv en de kus van Jos Brink
• Ik herinner me haar begrafenis

Het is allemaal al weer een beetje lang geleden. We hebben daarna decennia lang koningin Beatrix gehad en nu alweer een nieuwe koning.

Deze biografie is niet alleen een overzicht van het leven van Juliana, maar ook een overzicht van de transitie van Nederland in de twintigste eeuw naar een moderne westerse samenleving.

Ik genoot van Juliana tijdens haar Canadese jaren. Ik had medelijden met haar toen ik las over de spanningen tussen Bernhard en de kinderen tijdens de Greet Hofmans affaire. Ik bewonderde Juliana dat ze tijdens die jaren als koningin haar werk zeer correct en consciëntieus bleef doen. Ik was verbaasd over Juliana met haar toneelcapaciteiten, haar koppigheid en de vileine opmerkingen die ze kon maken.

Voor haar onderzoek kreeg Withuis geen toegang tot het Koninklijk Huisarchief. Wel kreeg zij veel nieuw materiaal aangereikt door kinderen van vriendinnen van Juliana. Daarvan had Juliana er veel, want in vriendinnenclubs was zij het gelukkigst.

Haar jeugdjaren. Ze hield van haar vader. Hij was lief voor haar. Maar hij begon een probleem te vormen voor haar moeder Koningin Wilhelmina. Juliana kreeg het voor elkaar te studeren aan een universiteit en smeedde hier dierbare vriendschappen. Juliana was niet echt een schoonheid en het hof onder Wilhelmina stijf. Het was hierdoor moeilijk een geschikte huwelijkskandidaat te vinden. Wat moet dat een vreselijke tijd voor haar geweest zijn. Maar dan, als uit het niets is daar ineens Bernhard. Charmant, man van de wereld, roekeloos. Alles wat Juliana niet kent en ze wordt smoorverliefd. Bij hem is het vooropgezet plan. Zijn moeder is na de WO I berooid achter gebleven en Bernard ziet een oplossing. Hij vindt Juliana lief en denkt haar te kunnen vormen. Na de verloving laat hij Juliana een metamorfose ondergaan. Ze valt af, wordt naar de laatste mode gekleed en opgemaakt, begint te roken en te drinken. Ze mixt met zijn vrienden. Ze gaat daarbij soms te ver, wat Bernard ergert. Maar Juliana kan nergens op terug vallen. Ze heeft totaal geen ervaring. Bernard bedriegt Juliana al vanaf het begin met andere vrouwen.

Tijdens de oorlog woont Juliana met haar kinderen in Canada. Wilhelmina en Bernard leiden het verzet vanuit Londen. Tot voor kort heerste het idee dat Juliana in Canada moederlijke en huishoudelijke klusjes heeft verricht. Bernard kwam af ten toe. Ergerde zich aan de vrijheid van de prinsessen. Maakt huiselijke kiekjes die via de media de wereld bereikten. Het beeld bestond dat Juliana een burgerleven leidde. De waarheid is anders en Jolande Withuis, deze biografe is degene die dit door middel van onderzoek aantoont. Juliana ontwikkelde zich tot een actievoerster voor de Nederlandse zaak. Ze reisde over het continent om in felle lezingen het afzijdige Amerika op de oorlog in Europa te attenderen. Ze werd er om geprezen en raakte bevriend met president Roosevelt en diens vrouw Eleanor.

Bernard krijgt de status van oorlogsheld en Juliana blijft het moedertje. Na de oorlog wordt Prinses Marijke geboren met een oogziekte. Bernard brengt Juliana in contact met Greet Hofmans, een gebedsgenezeres, die Marijke zou kunnen helpen. Tussen Greet Hofmans, de Oude Loo groep en Juliana ontstaat een band die Bernard en de prinsessen met argusogen bekijken. Er ontstaat verwijdering tussen de twee echtelieden. Bernard lekt naar de Duitse pers en de regering dwingt Juliana afstand te doen van Greet Hofmans en de groep rond haar heen. De koningin doet dit. Bernard hoeft geen afstand te doen van zijn voorzitterschap van de Bilderberggroep. Iets waar Juliana om heeft gevraagd.

Dat Juliana eigenwijs en koppig is blijkt uit het verhaal rond de toespraak die zij zou houden in het Congres in de USA. Arme politici die dit in goede banen willen proberen te leiden. Juliana wil een vredestoespraak houden. Vertellen over de hand van God in aardse beslommeringen. De politiek is bezig met het bewapenen tegen de Sovjet Unie. De Koude Oorlog staat op uitbreken. Juliana stampvoet en zegt "Ik leer de speech uit mijn hoofd en zeg het toch". Bernard wil de politici dwingen en zeg dat hij niet meegaat wanneer zij de speech wel uitspreekt. Uiteindelijk wordt de speech wel, in aangepast vorm, gezegd en Juliana krijgt een warm applaus van het Congres.

Mensen die Juliana en Bernard samen zien vertellen dat hij Juliana slecht behandeld. Juliana wil scheiden maar de politiek houdt dit tegen. Ondertussen werkt zij urenlang door. Leest alle stukken voordat ze tekent.

Het vreemde aan dit alles is dat Bernard en de kinderen Juliana slecht behandelden maar dat Juliana pal achter hen blijft staan wanneer er moeilijkheden ontstaan. Zo steunt zij Bernard tijdens de Lockheed affaire. Zij steunt ook de prinsessen Beatrix, Irene en Margriet bij hun partnerkeuzen.

Juliana was een idealiste, een spiritueel ingestelde vrouw en een harde werkster. Zij wilde niet dat zij anders behandeld werd omdat ze koningin was. Zij probeerde haar hele leven uit te zoeken hoe het is om een gewoon mens te zijn, hoe gewone mensen leven.

Na 32 jaar koningschap trad Juliana af en kreeg ze tijd voor haar kleinkinderen, toneelspelen, fotografie, de yoga-, bijbel- en kunstclubs. Toen braken zware jaren aan. De oude prinses raakte aan paleis Soestdijk gekluisterd door toenemende dementie. De prins kon daar niet tegen en wilde haar niet meer zien. Bezoek kwam er nauwelijks.

Warrig en en hoe het maken van een lijst kan helpen.

Ik ben een beetje warrig op het moment

Ik heb teveel ideeën wat ik wil schilderen

Dit  maakt dat ik niet weet waar te moet beginnen

Ik dacht ik kan beter gewoon wat gaan doen

Ik bekeek mijn foto's op Pinterest

Al langer wil ik schilderen combineren met woorden

Daarom ben ik hiermee begonnen
Ik heb er nu 2 geschilderd en 2 getekend

 

Ineens herinner ik me dat ik een bibliotheekboek moet terug brengen

Daar wil ik ook nog graag een kaart bij maken

Ik wil dit ook bij een ander boek (de tekening is klaar)

En verder heb ik het gevoel dat mijn hoofd overloopt

Momenteel zit er geen systeem in wat ik doe

Het is maart

Onze tuin staat vol met deze krokussen

Wat wil ik graag doen in maart?

Laat ik eens een lijstje maken met dingen die door mijn hoofd spoken

• Paaskaarten schilderen, kunnen ook lente kaarten zijn. Pasen is 16 en 17 april
• 21 maart is het lente. 20 maart "Ostara" een Keltisch lentefeest. Genieten van de beginnende lente
• Naar de tentoonstelling Antoine Watteau (1684-1721) Teylersmuseum 01 februari t/m 14 mei 2017
• Naar de tentoonstelling Hubert de Givenchy, To Audrey with Love. gemeentemuseum 26 november t/m 26 maart 2017 
• 2 boekenkaarten schilderen
• Wij zijn 30 jaar getrouwd begin april. Hoe gaan we dat vorm geven?
• Uitwerken idee voor groot schilderij
• Ik heb nu 2 biografieën en 2 romans gelezen. Ben voor de helft in een derde bezig. Nieuwe boeken halen uit de bieb.
• Ik wil graag nieuwe taarten leren bakken. recepten zoeken

In de tussentijd is het avond geworden

Ik schreef bovenstaande vanmorgen

Het is nu 20.48

Het warrige van vanmorgen is weg

Het maken van de lijst heeft geholpen

Ik heb 2 boekenkaarten geschilderd

En ik ben echt super tevreden

Hier een kleine voorproeve bij de biografie "Juliana" die ik las

Binnenkort laat ik meer zien

We bezochten het Arboretum Wageningen

 Het is inderdaad een toverhazelaar, Mieke ;-)

De 1-e maart ben ik met mijn vriendin Henny naar het Arboretum in Wageningen geweest

belmonte arboretum

Een arboretum is een bomentuin

Ik had nooit eerder van deze tuin gehoord

Ik las erover op een pagina van 1 van mijn Facebookvrienden

Dit vond ik de mooiste boom

groot, dik

Een enorme "knoest" aan een tak

Onderstaande foto werd door mijn vriendin gemaakt

Er zijn veel prachtige bomen

In de winter geeft dit natuurlijk prachtige takken

Maar er is meer

Er zijn heel veel rozen

Dat maakt me echt blij

Want ik ben een rozen liefhebber

Ik mis ze

In Den Haag, waar ik tot mijn 23 ste jaar woonde

stonden heel veel rozen in tuinen

Ik bedoel hier de tuinen bij woonhuizen

Maar ook in perken van de Gemeente

Ik herinner me vooral de Gloria Dei, zo mooi

Waar ik nu woon zie ik zelden een roos

We maakten daarom de afspraak om vaker naar de tuin te gaan

Er staan ook veel verschillende soorten Rhododendrons

1 stond er zowaar al in bloei

Ook zijn er veel vruchtbomen

De tuin is aangelegd op de Wageningse berg

1 van de attracties is het uitzicht over de Rijn en de uiterwaarden

Aandacht wordt geschonken aan de strijd die hier gevoerd is in WOII

O.a is er een boom te zien waarin zich kogels hebben genesteld

Toen wij er waren kwamen er net 2 dames teug lopen waarvan 1 met tranen in de ogen

Ja, dit is een plek waar de historie gevoeld kan worden

En een blijk dat wat er in het verleden gebeurd, niet voorbij is

Op de grond komen allerlei voorjaarsbloemen op

Er staan naambordjes over veel van de bomen

Wanneer je meer wilt weten dan kun je hier op kijken

We gaan zeker vaker kijken

Nog even over februari.

Vandaag de laatste dag van februari

Hoe was deze maand ook al weer?

• Ik ging naar Intratuin en kocht lentespul, bollen, maar ook een krans etc.
• Het wordt alweer ruim een uur later donker
• Gepraat met iemand van de archaeo- hotspot mbt opgravingen in onze stad
• Twee bloempotten uit onze tuin gestolen
• Bronte Sisters kaarten geschilderd
• Ik lees momenteel in de biografie van Juliana

Ik probeer altijd om te beseffen in welke maand we leven

In welk jaargetijde

Vroeger vond ik februari altijd vreselijk

Maar tegenwoordig voelt het goed

Ik maakte een wandeling

Het was grijs, paar regendruppels, wat wind, het rook kruidig

Anders kruidig dan in de herfst

Meer kruidig met een toets van lente

Overal al sneeuwklokjes

In onze tuin volop krokussen

De kleuren tinten grijs en groen

Mos en gras

En kijk, plotseling, roze.....

Ik heb geprobeerd om deze maand wat in mezelf te keren

Is half half gelukt

Maar ook proberen is goed

Ik verheug me heel erg op de lente

Maar ik ben ook blij dat het nog niet zover is

Eerst nog maart

Nog even verder wandelen tussen bomen

Met takken vol patronen

Nog even ver van de volheid van de lente en de zomer

Nog even het knusse, het warme, het afgeschermde van de winter

Het Modron manenboek.

Omdat ik stilstand voelde ben ik gisteren begonnen met teruglezen en verwerken wat ik tot nu toe gedaan heb mbt het Modron Manen boek. Het verwezenlijken van mijn "droom". Ik had het gevoel op een vervelende manier tot stilstand te zijn gekomen.

Het boek geeft in het begin 3 mogelijkheden/ dromen aan

Een droom, heb ik die, vroeg ik me in het begin af

Eigenlijk niet, meer een vaag gevoel

• Ik wil meer met mijn schilderen doen.
• Ik wil me graag fysiek en daarmee ook mentaal lekkerder in mijn vel voelen zitten
• Ik wil meer greep krijgen op het vliegen van de tijd. Iets wat ik vooral na mijn pensioen ervaar.

Het was leuk om terug te lezen en te beseffen dat ik er wel degelijk iets mee opgeschoten ben. Hoe-wel de stappen klein zijn. Ik heb er nu een schrift naast genomen met meer schrijfruimte. Zodat ik wat meer uit kan werken.

Ik wil meer met schilderen doen

Maar wat? Dit is wat ik nu aan het uitzoeken ben

Tot nu toe zijn er 3 ideeën naar boven gekomen

• Een kinderboek schrijven en illustreren
• Exposeren in een bloemenwinkel of boekhandel
• Kaarten ontwerpen of kalenders oid, iets op groot formaat schilderen voor een non-profit organisatie, bijv. vluchtelingenwerk, natuurbescherming

Ik wil me graag fysiek beter voelen

Allerlei ideeën kwamen boven: Gezonder eten (terwijl wij best gezond eten), meer naar muziek luisteren, minder eten, minder suiker etc. Het helpt niet. Ik doe het niet. Kennen jullie het begrip OMDENKEN? Een ander manier van tegen dingen aankijken en uitdrukken in een korte zin. Het helpt mij altijd heel goed. Ik dacht: Kwel jezelf niet met iets wat je toch niet doet. Het was echt een opluchting. Het gekweld zijn ligt erin dat ik me schuldig ga voelen. Zinvoller te zoeken naar iets wat ik wel ga doen.

Ik ben niet alleen hoofd

Ik leef voor het grootste deel in mijn hoofd. Het komt doordat ik zoveel op internet zit. Zoveel beelden zie. Bijna wel een verslaving. Ik probeer dit nu te minderen. Begrijp me goed, ik geniet ervan. Pinterest, Tumbl-r. Ik ben altijd op zoek naar mooie foto's. Het is nog niet zo gemakkelijk om echt goede foto's te vinden voor een schilderij.

Ik ben weer begonnen met chakra's en met de Tarot. Ik ben niet zo van de alternatieve therapieën. Maar deze twee hebben we in het verleden al geholpen. Ik gebruik het boek van Anodea Judith hierbij. Echt een heel goed handboek. Ik ga me de komende tijd richten op versterken van mijn  3-e chakra. Het is de plek waar de pijn zit die me zo lastig valt de laatste 10 jaar. Daarom heb ik een hekel aan die plek. Maar ik voel ook dat ik er kracht vandaan kan halen. Iets van al die opgehoopte energie in mijn hoofd wil ik naar beneden proberen te krijgen. En ik ga proberen om 3 keer per dag een Tarotkaart te leggen. Dit om me bewust te zijn dat er een nieuw dagdeel aan breekt.

Routines

Ik ben nu bezig leukere routines te zoeken voor de middag en de avonden. Ik ben dik tevreden met de morgens. Ik schilder kaarten. Om de tijd niet zo te laten vliegen heb ik ontdekt dat routines inbouwen helpt. Maaltijden zijn natuurlijk een goede, zinvolle "break" van de dag. Dat gaat nu goed. Dat ik de avonden lastig vind komt doordat ik zo'n hekel heb aan donker. Wat dat betreft komen de goede tijden, lekkere lange lichte dagen er weer aan.

Boekenprojekt 2017. Ik las Geert Mak' s in Europa.

In januari las ik  Geert Mak' s "In Europa". Ik bewonder de boeken van Geert Mak. Vorig jaar las ik zijn " Op reis zonder Charley" omdat ik meer wilde begrijpen over de USA ivm de verkiezingen. Dit jaar wil ik meer proberen te gaan begrijpen over Europa. Dit boek leek mij een goede ondergrond bieden.

Ik heb het boek indertijd aan mijn moeder cadeau gedaan. Na haar overlijden kreeg ik het terug. Het boek staat nu in mijn kast. Het is een heel dik boek. Er staan verschrikkelijke dingen in. Bij tijd en wijlen kon ik bijna niet meer verder. Natuurlijk wist ik al veel over wat er allemaal in Europa is gebeurd. Maar zo alles op een rij, de ene verschrikking na de andere.......  Wat een vreselijke eeuw. Wat hebben wij elkaar allemaal aangedaan.

Mak maakt het aanschouwelijk. Hij reist naar de verschillende landen. Spreekt mensen die er wonen. Mensen die het gebeurde hebben meegemaakt. Hij bekijkt de plekken waar het gebeurde en constateert regelmatig dat er niets meer van terug te vinden is. Soms staat er een gedenkteken, meestal niet.

Hij begint bij de WO I. De oorlog zou een paar maanden duren, de oorlog zou vlug voorbij zijn. Mannen aan twee kanten van het front gingen met een lach en onder het zingen van liederen de oorlog in. Het werd vreselijk. De oorlog sleepte zich jarenlang voort. Er kwam een einde aan omdat soldaten uiteindelijk in opstand kwamen en er op meerdere plekken revoluties uitbraken. Mak kent heel veel anekdotes. Zo zijn er momenten geweest dat de soldaten van de twee fronten die in geulen lagen ingegraven elkaar seinen gaven dat er even wapenstilstand was.

Maar het blijft niet bij deze oorlog. Allereerst is daar de Spaanse burgeroorlog. Anti fascisten streden tegen fascisten. Uit heel Europa trokken mensen naar het slagveld om aan de ene of de andere kant te strijden. De anti-fascisten verloren omdat de Duitsers de fascisten met zwaar oorlogstuig bewapenden. Massale vluchtelingenstromen vanuit Spanje naar Frankrijk. Waar ze in feite niet welkom waren.

Mak vertelt over de moordpartijen op Joden in Estland ver voordat de nazi's aan de macht kwamen.  Hij vertelt over de opkomst van Hitler. Hij vertelt over de Holocaust. Hij vertelt over de massaliteit van bombardementen van geallieerden op Duitse steden. Hij vertelt over de Gaulle en Churchill, Stalin, Roosevelt en andere groten der aarde van dat moment. Hij vertelt over de DDR en West Duitsland, over de IRA en over nog zoveel meer. Ik ben blij dat ik het boek zelf heb want nu kan ik dingen ook weer terug zoeken. Het is zoveel, ik kan het niet allemaal onthouden.

Wat ik onthouden heb is de terreur, de moordpartijen, het feit hoe weinig een mensenleven waard was op ons continent, wat een ellende ons continent heeft meegemaakt. Dit is allemaal in Europa gebeurd, niet in een land heel, heel ver weg. Wat ik me altijd afvraag is hoe het kan dat we onszelf nu zo op de bord kloppen en zeggen dat wij de beste cultuur hebben, de Joods Christelijke cultuur. Waarom wordt dit nu als een soort mantra herhaald? Ik hoor het zo vaak zeggen. Dat terwijl er 6 miljoen Joden op dit continent zijn vermoord!

Mak vertelt regelmatig dat mensen nadien er niet over wilden praten. Dat bijv. in Duitsland nazi's op hun posten bleven. Dat pas in de 60-er jaren hun kinderen vragen gingen stellen. En het systeem aan vielen. Nu heb ik zelf de zestiger jaren meegemaakt. Maar hierbij flapten mijn oren toch. Ik maakte provo's en kabouters mee via de media en kranten. Ik vond het fantastisch wat er gebeurde in 1968 in Parijs. Jongeren kwamen in opstand. Maar ik heb er nooit bij nagedacht dat jongeren hun ouders verwijten maakten over hun verleden. Misschien speelde het meer in Duitsland. Ik maakte ruzie met mijn vader over Lyndon Johnson, de Amerikaanse president. Ik was fel tegen de Vietnamoorlog. Voor mijn vader waren de Amerikanen helden die Nederland hadden bevrijd. Ik weet nog dat ik bij een organisatie zat waar ook gedemocratiseerd  werd. Dat we bij elkaar kwamen om te discussiëren. Dat ik degene die dit voorzat eindeloos saai vond. Dat ik de terminologie die hij gebruikte totaal niet begreep maar het niet durfde te zeggen of vragen te stellen. Bang om dom te lijken.

Ik herinner me ook nog goed dat ik Bob Dylan voor de eerste keer hoorde. Ik was ziek en lag op bed. Ik luisterde via een transistorradiootje naar Radio Luxemburg en toen hoorde ik die stem. Het was magisch. Die hele tijd was magisch. Ik heb er heimwee naar. Ik kan me ook niet voorstellen dat de USA, waar zo'n gevoel van vrijheid en verdraagzaamheid vandaan kwam nu een man als Trump heeft voortgebracht. Het land ""of the free", het land van de immigratie. Iedereen die geen zwarte huid heeft of indiaan is kwam als immigrant binnen. En nu Trump?

Hoe kunnen tijden veranderen. Dit is ook wat de kracht van het boek van Geert Mak. Het legt uit waar ""dingen"" vandaan komen. Het vertelt over de geest van de tijd, over helden en angsthazen. Over beulen en liefdevollen.

Na WOII wordt er eindelijk geprobeerd om naar samenwerking te zoeken. Men beseft dat dit niet langer zo kan. Europa is decennia lang geteisterd door oorlogen. Vredesvoorwaarden waren vaak al weer de aanzet tot nieuwe conflicten.

Oprichting

Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal

Ik kopieer dit van europa-nu. Dit  doe ik om het terug te kunnenlezen. Ik begreep nooit wat kolen en staal met de oprichting van de EU te maken hebben. Nu weet ik het dus wel.

Het Verdrag tot oprichting van een Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS-Verdrag of Verdrag van Parijs) werd in 1951 gesloten door zes landen: België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en Nederland. Het werd in 1952 van kracht. De EGKS vormde zich tot de voorloper van de latere Europese Unie. Het leek de Europese landen verstandig om de controle over de zware industrie (die tijdens de Tweede Wereldoorlog grote hoeveelheden wapens had geproduceerd) in handen te geven van een organisatie die boven de landen stond. Zo'n samenwerkingsverband kon bovendien het wantrouwen wegnemen tussen de voormalige vijanden Duitsland en Frankrijk. Zo hoopte men een herhaling van de Eerste en Tweede Wereldoorlog te voorkomen.

Andere doelstellingen van de op te richten organisatie waren groei van de economie en van de werkgelegenheid, meer welvaart en een efficiënte productie. Het EGKS-Verdrag schafte handelsbelemmeringen (zoals invoerrechten) voor kolen en staal af. Ook voorzag het verdrag in samenwerking op terreinen als investeringen, productie, lonen, verkeer en handel met andere landen.

Het EGKS-Verdrag werd ondertekend op 18 april 1951 en ging op 10 augustus 1952 van kracht voor de periode van vijftig jaar en liep af op 23 juli 2002. Daarmee hield de EGKS op te bestaan.

Het heeft gewerkt. Behalve in voormalig Joegoslavië is er geen oorlog meer geweest. En daar mogen we heel dankbaar voor zijn. Ik ga verder met mijn zoektocht naar de EU.

Wat heb ik zoal gedaan?

Vandaag zou ik met een vriendin op stap gaan

Maar vanwege het regenachtige weer hebben we het een week uitgesteld

Vorige week hadden we echt prachtige dagen

Een zonnetje en een lekkere temperatuur

De krokussen bloeien in de tuin

En in de gemeentegrond beginnen de hyacinten naar boven te komen

Hier wacht ik in het bushokje

Ik ben op weg naar de bibliotheek

Sinds dit jaar heb ik een ander abonnement

Ik kan nu gratis toptitels meenemen

Ik liet een toptitel reserveren

De biografie die  Jolande Withuis over Koningin Juliana schreef

Ik ben er al in begonnen en het is een heerlijk boek

In de stad zag ik hoeveel verder de archeologen nu zijn met hun opgravingen

Als kind wilde ik archeologe worden

Ik las alles wat ik te pakken kon krijgen over Egypte, Mesopotamië, India en Zuid-Amerika

Ik las over de historische lagen die over elkaar liggen

Nu zie ik het in mijn eigen stad

Zo'n bijzonder idee dat zoveel meters lager dan nu vroeger mensen woonden

Ik blijf het een prachtig vak vinden

Ik kan weer bakken

Begin dit jaar ging mijn mixer kapot

Geloven jullie dat ik die mixer gekocht heb in 1975?

En al die tijd prima werkte?

Het is echt waar

Ik heb de mixer al gebruikt

Hij maakt veel minder lawaai

En hij doet het heel goed

In de stad ontdekte ik dat de kerstlichtjes nog in de bomen zitten

Vind ik leuk

Buiten zijn de bomen nog steeds kaal

Ik vind het mooi, kale takken
Zo'n verscheidenheid aan structuren

Lekker tijd voor lezen

Source: jpaddey    

De kaarten van de Bronte Sisters zijn af.

De laatste weken ben ik erg druk geweest met mijn Bronte Sisters kaarten

Het ging allemaal niet zo gemakkelijk als ik bedacht had

Wat ook veel tijd heeft gekost is de fotobewerking

Ik kreeg de kleuren niet juist

Op dit weblog heb ik om het voor mezelf leuk te houden

(Ik ben nl niet de meest geduldige persoon op aarde

steeds maar weer op een iets andere manier een foto bewerken

en dan ziet het er nog niet uit

Balen.........)

Dus om het voor mezelf leuk te houden

Heb ik wat foto's gemaakt met "spulletjes" van mezelf

Op  kleurrijkaquarellen, mijn schilderblog staan foto's

waar jullie de aquarellen "puur"" kunnen zien

Hier het kopje van Emily Bronte, schrijfster van Wuthering Heights

Hier het sieraad

Wat Charlotte liet ontwerpen na het overlijden van haar zussen

Het haar van haar zussen is erin gevlochten

Een veel voorkomend gebruik in het Victoriaanse tijdperk

De bedelketting, die ik erbij verwerkte, heb ik van mijn moeder

Herken je het hartje hieronder, Henny?

Hier zien jullie het horloge van Patrick Bronte

De vader van de Bronte Sisters

Ik combineerde het met een horloge en een foto van mijn grootvader

En hier een jurk van Charlotte Bronte

Na het overlijden van haar broer en zussen

Bleef zij alleen achter met haar vader

De zussen waren vlak daarvoor beroemd geworden door hun boeken

Charlotte kreeg uitnodigingen om naar Londen, het Lake District en Manchester te komen

Maar daar had zij nieuwe kleren voor nodig

Haar vriendin Ellen Nussey, die modebewust was, hielp haar daarbij

Ik ben heel erg blij dat deze kaarten gelukt zijn

Hier de zussen zelf