Zomer 2021.

 EEN WEEK VOORBIJ

Zonneschijn

Een week waarin ik mijn opdracht

 afmaakte en opstuurde

En ik ben begonnen met een zomerboekje

Buiten, zomers

En wat hoort er bij de zomer?

Juist, zonnebloemen

Het heeft een naam wat ik doe.......

 Het heeft een naam wat ik doe, ik wist het niet

Volgens het magazine Flow heet het Bioregionalisme

Het gebied waar je woont, gedetailleerd leren kennen, bijvoorbeeld door alle planten te bestuderen

ipv ze honderden of duizenden kilometers weg heel oppervlakkig te zien in een korte vakantie.

Ik denk aan het verhaal wat ik op de radio hoorde. Een reisbureau organiseert een reis van 3 weken naar Canada waarin 8 natuurparken worden aangedaan. 

 

Ik maak nu al vanaf 1981 wandelingen om het huis en in de buurt

Ik vind het leuk te ontdekken wat er allemaal te zien is

Maar toen ik in 1986 overspannen werd ontdekte ik pas echt de kracht van de natuur

Het was heerlijk onder bomen te lopen of de struiken te bekijken

Of alle kleine veldbloemen

Ik kan verschillende routes nemen

Maar vaak herhaal ik 

Ik weet nu waar welke planten staan

Waar ik de mooiste seizoen uitingen kan vinden

Ik weet dat er vroeger meer struiken stonden, dat ze weggehaald zijn

Ik weet dat de gemeente pogingen doet om op een andere manier te maaien

Minder te maaien en ik weet dat desondanks toch

 drie verschillende soorten prachtige blauwe veldbloemetjes weggemaaid zijn

De laatste jaren ben ik aan het uitzoeken wat de namen zijn van de bomen en de struiken

En zo weet ik nu dat dit een linde is

Deze bomen die in mijn wijk zo groot gegroeid zijn en zo lekker ruiken

Met deze prachtige bloemetjes en bolletjes in juli

Zo weet ik dat deze prachtige bloemetjes langs een fietspad groeien

Ze staan aan een kleine poel, vol kwakende kikkers

In de jaren 80 maakte ik een wandeling

Ik liep over een paadje met aan beide kanten bomen vol lentegroen

Het was magisch

Nu vraag ik me steeds af waarom ik hetzelfde gevoel nooit meer krijg op die plek

Tot het doordringt

In die tientallen jaren zijn de bomen gegroeid

Het prachtige lentegroen zit nu ver boven mijn hoofd

Ik gun iedereen bioregionalisme 

Ik dacht dat het tuttig was

Maar nu ontdek ik dat het cool, mooi, chill is 😊

De laatste dagen denk ik, ik begrijp de wereld niet meer, onze wereld.

1. We praten over bendes die opereren in Haïti. Maar hier wordt door een bende een aanslag gepleegd op Peter R. de Vries en wordt RTL Boulevard angst aangejaagd, zodat zij niet uitzenden wat ze willen. De bendes zijn onder ons.
2. Na een jaar met mondkapjes, avondklok, gesloten winkels en horeca, een jaar thuiswerken, een jaar niet te dicht bij elkaar komen barst nu "The Summer of Love" los. Alles mag, alles kan. We hebben 1 miljard gestopt in Field Lab experimenten, de uitslag gaf aan dat het kan, besmettingen nemen niet toe, want alleen negatief geteste mensen kunnen naar binnen. Dus open met alles, horeca, discotheken, evenementen.
3. Iedereen weet dat er een Delta variant is, iedereen weet dat dit verspreid wordt door jongeren, maar vakantie zullen we krijgen. Op naar Spanje, Spanje op rood. Teruggekomen Nederlandse jongeren besmetten elkaar. Jongeren kopiëren de code en geven al eerder gebruikte testresultaten door aan vriendjes, malafide controleur voor de deur van de etablissementen doen hun werk niet. Tsa, nu speelt het zich af in de echter wereld, weet je nog wel, de wereld van de bendes, geen Field Lab meer. Geschokte burgemeesters, het OMT en de regering bepalen terugdraaien, een beetje terugdraaien. Iedereen geeft elkaar de schuld. Een Belgische minister is niet van plan hetzelfde toe doen, niet zo'n jo jo beleid zoals de Nederlanders doen.
4. Voetballen, superleuk, het EK Voetballen. Van jongs af aan zit ik voor de buis. Mijn broer voetbalde, mijn ouders gingen naar hem kijken, we keken gezamenlijk naar alle wedstrijden op e tv, de liefde ben ik nog niet kwijt. Ik vind het leuk. Een jaar lang speelden de voetballers voor onbezette tribunes, maar nu, in the Summer of Love, 60.000 toeschouwers in Wembley. De voetballers krijgen hun medailles uitgereikt. Man die de medailles aan de Bobo geeft die ze uitreikt draagt een mondkapje 😶 Het rijtje Bobo's niet, de voetballers niet, er worden handen geschud en er wordt geknuffeld. Groot feest in Rome en knokken op de straten van Londen.
5. Nu is het afwachten, welke cijfers over 5 a 7 dagen?

Om de wereld waarin ik leef te proberen te begrijpen heb ik een overzicht gemaakt van de verschillende generaties. Doel, een beetje meer gaan begrijpen hoe de verschillende generaties kunnen reageren. 

Vooroorlogse generatie (geboren in de periode 1910-1930)

De vooroorlogse generatie is grotendeels gevormd door de crisis van de jaren dertig. Ze zijn plichtsgetrouw, bescheiden, sober, spaarzaam en berustend. Gezag van kerk en staat is bijna absoluut en het geloof geeft velen steun. Bijna alle vrouwen moesten voor de kinderen zorgen en de man dienen; de man was op het werk gehoorzaam, deed zijn best en moest tevreden zijn met wat hij had.

Stille generatie (geboren in de periode 1931-1940)

De stille generatie bleef trouw aan het gezag, oftewel stil. In de tijd van de wederopbouw kon je door je werk hoger komen op de maatschappelijke ladder. Amerika was het voorbeeld: vrolijke gezinnen, kleurige kleding en een huis vol apparaten. De auto werd statussymbool en de huishoudelijke apparatuur kwam in opmars. Deze generatie is spaarzaam ingesteld.

Generaties na WO II

Babyboomers, (geboren in de periode 1941-1955)

De babyboomgeneratie, ook wel de protestgeneratie, kwam tot wasdom in een tijd van sterke welvaartsstijging en kende geen armoede of massale werkloosheid. Ideologieën omtrent het Amerikaanse kapitalisme versus het Sovjet-communisme boden een alternatief voor de traditionele verzuilde Nederlandse manier van leven. Zelfontplooiing, burgerlijke ongehoorzaamheid, geestverruimende middelen en vrije seksuele moraal resulteerden in een nieuwe levensstijl. In 1968 barstte de bom en de sluimerende onvrede onder jongeren leidde in heel West-Europa tot protest. Er ontstond een vrijgevochten protestgroep en een meer behoudende meerderheid. In de jaren zestig werd ook de kiem gelegd voor het postmaterialisme: geloof in solidariteit, emancipatie en duurzaamheid, het terug-naar-de-natuur en het bewust werken aan een betere samenleving. In Nederland staat het functioneren van de babyboomgeneratie sinds de eeuwwisseling ter discussie; het moeizame functioneren van de publieke sector en het laag houden van de pensioengerechtigde leeftijd worden bijgeschreven op het conto van deze generatie.

De protestgeneratie domineerde de afgelopen decennia de machtsposities in het bedrijfsleven en de academische wereld, bouwde het poldermodel en was sterk gericht op (her)structureren. Een klein deel van deze generatie senioren lijkt een transformatie te ondergaan en heroverweegt om langer flexibel zinvol door te werken, op het gebied van een passie en voortbouwend op ontwikkelde expertise. De eerste tekenen duiden erop dat dit deel van de protestgeneratie een goede klik heeft met de nieuwe generatie junioren (van generatie Y). Tussen 2000 en 2010 steeg het percentage dat langer wil blijven doorwerken van 25 naar 38%.

Verloren generatie, Generatie Nix of Generatie X  (geboren in de periode 1956-1970)

De verloren generatie kreeg te maken met massale jeugdwerkeloosheid en maakte vanwege het gevaar van soa's het einde van de seksuele vrijheid mee. Er werd geëxperimenteerd met verschillende samenlevingsvormen (niet meer direct vanuit het ouderlijk huis trouwen). Kwaliteit van het bestaan werd belangrijker, wat gevonden werd in de vorm van parttime werken, tweeverdienen of anderhalfverdienen. De levensstandaard steeg. Over het algemeen is deze generatie praktisch ingesteld, zelfredzaam, relativerend en is ze, hoewel opgevoed tot idealisme, door de maatschappelijke omstandigheden gestuurd richting een no-nonsensementaliteit. De samenleving bleek aanmerkelijk minder maakbaar dan hen in de jaren zeventig was voorgespiegeld. Uit onderzoek van de Universiteit Tilburg (1999) en het Sociaal en Cultureel Planbureau (2010) bleek deze generatie niet geheel verloren te zijn. Ze waren hoger opgeleid dan hun ouders afkomstig uit de stille generatie. Desalniettemin hadden ze meer moeite een plek op de arbeidsmarkt te veroveren dan de leden van de protestgeneratie in dezelfde periode van hun leven. 

Als ouders besteden de X'ers ruim tweemaal zoveel tijd aan het opvoeden van hun kinderen (van de generatie Y) dan de protestgeneratie besteedde aan het opvoeden van hun kinderen (van de pragmatische generatie). Als nieuwe generatie leiders zijn ze vooral gericht op samen doen, toegevoegde waarde, duurzame processen en het constructief benutten van de toenemende diversiteit.

Kinderen van babyboomers

Pragmatische generatie (geboren in de periode 1971-1985)

De pragmatische generatie betreft veelal de kinderen van de protestgeneratie. Zij kregen gelijke kansen, ruime mogelijkheden, vrijheid en keuzes, en veel stimulans van hun ouders. Belangrijk zijn: 'je eigen ding doen' en 'vooral jezelf zijn'. Zelfontplooiing staat als levensmotto centraal: werk is belangrijk, maar levensgeluk nog belangrijker. Ook wel patatgeneratie: bij het uitblijven van stimulans of disciplinaire dwang vervallen kinderen vaak in passiviteit. Ouders staan minder 'boven' hun kinderen, maar meer 'ernaast'. Op latere leeftijd stelt deze generatie fundamentele keuzes uit zoals ten aanzien van ouderschap en beroepskeuze.

In organisaties is de pragmatische generatie vooral gericht op het versnellen van leer- en besluitvormingsprocessen, het bouwen van (kennis)netwerken en het informalisering. Tot 2010 voelt deze generatie zich in veel bedrijven nogal geremd door de oudere generaties. Als nieuwe generatie medioren - nog jong maar met al enige ervaring - lijken ze nu te willen doorpakken, ze zijn de trage besluitvorming en het trage leren zat.

Digitale generatie, grenzeloze generatie, Screenagers, Generatie Y, Generatie Einstein of Millennials (geboren in de periode 1986-1995)

Voor de grenzeloze generatie geldt dat kinderen al vroeg actief zijn met profielensites en MSN. Voor deze generatie zijn de nasleep van 11 september, de dotcombubble en de moord op Pim Fortuyn vormend. Vanuit de commercie hebben marketeers de jongerencultuur ook getypeerd als achterbankgeneratie (ouders regelen alles voor hen), knip-en-plakgeneratie (alles is al eens bedacht), mediageneratie (communiceert gemakkelijker digitaal dan van persoon tot persoon) en Generatie Y (vertroeteld, zelfverzekerd en opgegroeid met grote technologische vooruitgang).

Authentiek zijn vinden ze belangrijk. Ze willen flexibel werken in sfeervolle omgevingen waar ze zichzelf kunnen zijn en waar ze zich authentiek kunnen ontwikkelen. Ze willen meteen meedoen en toegevoegde waarde leveren, bijvoorbeeld met de inzet van sociale media.

Geboren tussen de uitvinding van de walkman en het ontstaan van Google. Opgegroeid in een tijd van ongekende kansen. De wereld lag aan je voeten. Jouw generatie is gevormd door technologie en staat bekend als een zelfverzekerd en optimistisch. Een generatie die meestal haar zin krijgt. Millenials zijn de eerste ‘global’ generatie dankzij het internet. Sommigen wisten hier al fortuinen mee te verdienen. Zo is Mark Zuckerberg het boegbeeld van jouw Generatie Y. Jij behoort tot de generatie die zonder problemen hun complete leven online deelt en gezien wordt als superzelfstandig, maar ook egoïstisch. Iedereen wil authentiek, speciaal en creatief zijn. De ambitie is grenzeloos! Maar ook keuzestress is voor hen geen onbekend fenomeen. Millenials, Gen Z en Generatie Alpha | SUSA

Generatie Z, Zoomer, eind jaren 90  en eind halverwege jaren 2010.

Generatie Z gebruikt het internet doorgaans vanaf jonge leeftijd en integreert in hun leven het gebruik van computerprogramma's, apps en sociale media, waardoor ze ook wel de i-generatie wordt genoemd. Onderzoek uit 2018 noemde de volgende negen culturele en sociale veranderingen in generatie Z ten opzichte van eerdere generaties. Traditionele gender-, seksualiteit-, etnische- en familie-identiteit wordt breder gedefinieerd en staat open voor interpretatie. Persoonlijke privacy neemt af. Traditionele mijlpalen zoals het afronden van een hogere opleiding, op zichzelf wonen, trouwen en ouderschap worden uitgesteld of zijn aan verandering onderhevig. Gedrag dat typisch geassocieerd wordt met een oudere of juist veel jongere leeftijd komt vaker voor. Onzekerheid over toekomstige financiële stabiliteit komt vaak voor, leidend tot gevoelens van vrijheid, maar ook van angst. Het belang van popcultuur neemt af onder de verscheidenheid aan platforms en gepersonaliseerde inhoud. De opkomst van microgemeenschappen gebaseerd op sociale media. Gemeenschap en collectivisme zijn belangrijker dan individualisme. Emoties en emotionele intelligentie nemen een belangrijke positie in.

MP3-spelers, Scoubidou-armbandjes, Sing Star-feestjes. 9/11 kun je je misschien niet écht goed herinneren. Generatie Z is opgegroeid in een tijd van politieke en financiële onrust. Dachten de ouders van Millenials nog ‘doe wat je wil, zolang je maar gelukkig wordt’. Kinderen van Generatie Z voelen meer druk om een verstandige en zekere keuze te maken. Gen Z is dan ook een stuk doller op leren dan de voorgaande generatie. Ze zijn meer volwassen en carrièregericht. De generatie van de toekomstige wereldverbeteraars. Generatie Z is een digital native. Een mobielloos bestaan hebben ze nooit gekend. Snapchat, de iPhone, Twitter, Facebook en Instagram zijn vanzelfsprekend. 

Ze worden daarom ook wel ‘screenagers’ genoemd. Mensen van deze generatie staan bekend om hun korte aandachtsspanne van niet langer dan 8 seconden. Gewend om te multitasken en daarbij moet alles snel, sneller, snelst. Autoriteit? Zeker geen fan van. Ondernemerschap? Ja graag! Uit deze generatie staan dan ook steeds meer freelancers en zelfstandig ondernemers op. Gen Z heeft best wat te besteden, maar zitten ook bovenop de centen. Het effect van de recessie. Tijd is schaarser dan geld. De meesten van Gen Z willen daarom ook dichtbij hun studie of werk wonen.  

Kinderen van millennials

Generatie Alfa, Gen Alfa, Generatie Glas (vroege jaren 2010 - midden 2020)

Onderzoekers en populaire media gebruiken de vroege jaren 2010 als de beginjaren en het midden van de jaren 2020 als de eindigende geboortejaren. Genoemd naar de eerste letter in het Griekse alfabet, is Generatie Alfa de eerste die volledig in de 21e eeuw is geboren. 

Het is een generatie kinderen die gevormd wordt in huishoudens die vaker in niet-klassieke gezinnen opgroeien, meer verandering meemaken en steeds meer in stedelijke omgevingen leven. Ze zijn flexibeler en zeer goed opgeleid. Zij gaan goed om met technologie die snel op hun impulsen reageert waardoor het ook een ongeduldige generatie is. Maar tegelijkertijd zijn ze erg bezig met solidariteit en gelijkheid.

De voorspelling is dat Generatie Alpha sneller volwassen wordt, terwijl de volwassenen levensfase (huwelijk, kinderen en carrière) juist wordt uitgesteld. Vooral doordat ze langer zullen studeren. Het zal ongeveer 29,7 jaar duren voordat ze in het huwelijksbootje stappen. Ze zullen de meest opgeleide generatie tot nu toe zijn, gebruikmaken van de meest geavanceerde technologie én de rijkste generatie zijn. Maar ook de meest verwende mensen. Dat komt mede doordat steeds meer ouders bewust kiezen voor 1 kind.

Geboren in het  jaar dat de iPad voor het eerst in de schappen lag, Instagram werd opgericht en ‘app’ het woord van het jaar was. YouTube en Instagram hebben meer invloed op ze dan televisie. Generatie Alpha zijn social influencers. Hun leergewoonten zijn ook anders, wat nieuwe onderwijsmethoden vereist. Ze zijn gewend aan snelle informatieverzameling. Multitasking? De gewoonste zaak van de wereld.

Generatie Alpha:

•    Is de meest ondernemende generatie;

•    Kent geen wereld zonder social media;

•    Winkelt voornamelijk online;

•    Heeft minder menselijk contact dan voorgaande generaties;

•    Wordt extreem verwend en beïnvloed door hun Gen X en Gen Y ouders;

•    Is meer zelfvoorzienend;

•    Is beter opgeleid;

•    Gaan grotere uitdagingen aan;

•    Is zeer competitief.

Deels overgenomen van Millenials, Gen Z en Generatie Alpha | SUSA

Ik vind het een slimme.

 Ik vind het altijd leuk 's morgens naar NPO I radio te luisteren

Ik vind de programma's leuk, vaak interactief met luisteraars

Het afgelopen jaar in de Corona tijd heb ik de radio regelmatig uitgedaan

Ik kon de meningen niet meer aanhoren

En nu?

GENIETEN is het woord

"WE" willen genieten, eindelijk de discotheek, genieten, we willen op vakantie, genieten

Ik kan het woord niet meer horen

Wanneer gebeurde het dat de vakantie werd wat het nu is?

Toen ik kind was gingen we naar huisjes van de PTT, waar mijn vader werkte, in Putten of Emmen

In mijn tienertijd ben ik door persoonlijke omstandigheden nergens geweest

Pas midden twintig ben ik gaan reizen, ook in het buitenland

Het idee vakantie zoals het nu is, een soort heilig vuur (je telt niet mee wanneer je niet kunt zeggen dat je in het buitenland was) is dit een uitvloeisel van de opkomst van het neoliberalisme? De hele wereld open, met goedkope vliegtickets kan iedereen overal komen? Dat iedereen overal kan komen prima, gelukkig, het is niet alleen voor een elite. Maar het bijna dwangmatige ervan? Is ons aangepraat dat dit een RECHT is. 

                          Dat je PAS WAARDE HEBT wanneer je over de grens bent geweest?

----------------------------------------------------

En dan komt er een vervelende klimaatcrisis

En dan ook nog een pandemie, je mag niks

En dan zegt de regering

Alles mag weer, alleen afstand houden

Tsja, de stier is los

Hoor ik het goed

Komt de regering vanavond met opnieuw beperkingen

Want anders komen we in code rood en gaan andere landen ons tegen houden

Ze willen ons dan niet, of we moeten eerst in quarantaine?

Ik vind het een goeie, ik vind het een slimme

De gemeenschap, de Tweede kamer voorleggen, het een of het ander

Niet Hugo die vervelend doet, nee wij krijgen de keuze voorgelegd

Jongeren die uit hun dak gaan en Nederland op rood 

of

Op reis kunnen, maar de discotheken en festiviteiten dicht. 

------------------------------------------------------

Vanmorgen hoorde ik een eigenaresse

 van een reisbureau

De eerste die ik hoor met plannen voor de toekomst waarbij rekening gehouden wordt met het klimaat. Normaal verzorgt zij reizen naar Canada. Vertelde ze nu dat tijdens deze reis 8 natuurparken worden bezocht? Acht???????? Zij ontwikkelt nu reizen met de trein naar het topje van Zweden waarbij 3 natuurparken worden aangedaan. Nog veel, maar goed, toch een ontwikkeling ten goede.

De Catalpa.

Gisteren wandelde ik weer een rondje om het huis

De Catalpa bloeit

Er staan twee Catalpa's in onze buurt

Wanneer je eronder staat, grote mooie bladeren, lange peulen en dan die bloemtrossen

Ik zag dat er kleine trossen op de grond liggen en pakte er twee

Pas thuis zag ik hoe mooi de bloemetjes zijn

The Catalpa

BY JOHN CIARDI

The catalpa’s white week is ending there

in its corner of my yard. It has its arms full

of its own flowering now, but the least air

spills off a petal and a breeze lets fall

whole coronations. There is not much more

of what this is. Is every gladness quick?

That tree’s a nuisance, really. Long before

the summer’s out, its beans, long as a stick,

will start to shed. And every year one limb

cracks without falling off and hangs there dead

till I get up and risk my neck to trim

what it knows how to lose but not to shed.

I keep it only for this one white pass.

The end of June’s its garden; July, its Fall;

all else, the world remembering what it was

in the seven days of its visible miracle.

What should I keep if averages were all?

Een bezoek en een verrassing.

En toen kwam ze van de week

Een van mijn hartsvriendinnen die ik zo lang niet gezien heb

Zij heeft nog maar 1 vaccinatie gehad en wilde afstand houden

Gelukkig, iemand die voorzichtig is

 Ik bakte lekkere dingen

En buiten bloeien de bloemetjes

Een vriendin hing een zak met zaadjes aan het begin van het voorjaar aan de buitendeur

En wat zag ik gisteren ineens, erwtjes

Ik herinner me niet het gezaaid te hebben

Wat een leuke verrassing

Juni, wat heb ik zoal gedaan?

 JUNI 2021

Het is altijd leuk om even terug te kijken

Wat deed ik ook al weer deze maand? 

Jullie weten ik hou van geschiedenis

Ik hou ook van verzamelen

Ideeën, websites, mensen, creativiteit, recepten, noem maar op

En ik heb iets van een archivaris

Vastleggen en sorteren en gemakkelijk toegankelijk maken was het credo van deze maand

Ik gebruikte de ouderwetse FAVORIETEN hiervoor

Een leuk werkje

de Tuin

De tuin is nog nooit zo mooi geweest

Zo groen, zo vol, zo veel rozen

Gisteren zag ik dat ik boontjes heb

Blijkbaar gezaaid en totaal vergeten

De struikjes van de tomaten groeien, maar nog geen bloemetjes

De bessen beginnen blauw te worden

Waarom is alles zo groen, zo anders als andere jaren? 

Schilderen

• Ik heb een opdracht, ben er druk mee bezig
• En we schilderden heel veel zomerkaarten

Vooruit kijken

Ja, ik hou van geschiedenis

Maar een poosje geleden ontdekte ik dat ik alleen maar terugkijk

Ik begon dat vervelend te vinden

Daarom bedacht ik het volgende

Aan het begin van de maand verzin ik een thema gericht op de toekomst

Voor juni was dit het schilderen van zomerkaarten

Het was toen nog steeds lente, maar hierdoor kreeg ik zin in de zomer

Het was al schilderend ook echt genieten

Wat is zomer?

LICHT

De lange, lichte dagen

De langste dag, een klein wonder

Nu begint het alweer vroeger donker te worden

Thema voor juli

Dat heb ik nog niet, beetje vervelend, maar het komt wel

Momenteel leef ik in het heden, eerst de opdracht afmaken

Ik heb wel een klein ideetje

Ik wil al heel lang meer beweging leren schilderen

Dit is een wens 

Experimenteren

Met mijn fotobewerkingsprogramma

Er zijn nog zoveel mogelijkheden die ik nog niet ken

Maar in juni ben ik er wel mee bezig geweest, het is leuk, heel erg leuk

In juni bedacht ik de mogelijkheid 

Om prints te maken van mijn schilderijen en die te koop aan te bieden

 Dat heb ik nog niet verder uitgewerkt

Wandeling om het huis.

Een nieuwe maand

Een maand vol rozen

Korenbloemen blauw

Een klaproos

En witte schoonheid

Overdenkingen.

Ik lees en hoor dat de vrijheid wordt gevierd 

Ik zie rijen mensen wachten op een gratis test zodat ze met vakantie kunnen. Een heel logistiek gedoe, want het ene land wil het zus en het andere land wil het zo. Gaan die mensen allemaal met een gerust hart op reis of is met vakantie gaan nog nooit zo stressvol geweest? Genieten is het toverwoord, ik kan de radio niet opzetten of iemand zegt het wel.

Ik zie overvolle tribunes bij voetbalwedstrijden, nb. in Londen, het hart van de delta variant. Op You Tube zie ik nu filmpjes staan van wandelingen in steden waar nog niet lang geleden iedereen  mondkapjes droeg. Nu zijn de kapjes af en loopt men hutje mutje op elkaar.  

Gisteren las ik het dagboek door wat ik het afgelopen jaar bijhield. Ik vroeg me af, wanneer was wat ook al weer? Ik besloot een timeline te maken. Terwijl ik deed deed en alles wat er gebeurd is  bovenkwam realiseerde ik me dat ik behoefte  heb aan een herdenking, herinnerings- verwerkingsmoment, een bezinningsmoment. 

Want, hoe is het nu met de nabestaanden van de mensen die zo onverwacht overleden? Hoe maken ze het nu?  Ik heb me vaak afgevraagd hoe nabestaanden zich voelen bij opmerkingen als: 

• Ze hebben een onderliggend probleem en daarom overleden ze. Bedenkt degene die dit zegt niet dat wanneer Corona er niet was deze mensen nog leefden? 
• Je moet zorgen dat je een sterk immuunsysteem hebt, dan heeft Corona geen vat op je en heb je geen vaccin nodig. Het klinkt mij in de oren alsof sla eten de pest tegenhoudt. 

Hoe is het nu met het zorgpersoneel? Herinneren jullie het nog, beertjes in de vensterbank en op pannen slaan in de tuin, tot en met de koninklijke familie toe. Herinneren jullie je nog de filmpjes op de tv, waar we zorgpersoneel in actie zagen? Later kwamen er andere verhalen, bedreigingen. Ik hoorde ook, ze zijn op, ze moeten vakantie hebben, maar er is een tekort aan personeel, we moeten de achterstallige zorg inhalen. Hoe is het nu met hen? Redden ze het allemaal een beetje?

Hoe is het nu met het onderwijspersoneel? Ik kan er nog steeds niet over uit hoe snel het afstandsonderwijs op poten werd gezet. Met welk een inzet. Waren we trots op hen? Ja eventjes in het begin tot er steeds meer kritiek kwam omdat kinderen een achterstand op zouden lopen.

Hoe is het met de agenten en de boa's? Ook zij kregen veel te verduren. Het officiële verhaal is anderhalve meter afstand houden. Maar de mondige burger zoekt elkaar op op stranden, in bossen en parken of wil massaal demonstreren. De onvrede loopt op en zij zijn de eersten die dit moeten kanaliseren. 

Beroepen in de collectieve sector. 

Beroepen waar de afgelopen jaren  zwaar op bezuinigd werd

Herinneren we het nog: broekriem aantrekken? Maar nu, het geld vliegt om de oren, want de horeca moet gered worden, de festiviteiten branche, de handel, de sportscholen. De sectoren die er zo trots op zijn dat ze werken zonder gemeenschapsgeld. Ze hielden hun hand op, en waren ze tevreden? Ineens is er geld genoeg. Ik hoorde onlangs gezegd worden dat de bezuinigingen verkeerd beleid is geweest, echt waar? 

En nu, is er iets geleerd tijdens deze periode? 

• Gaat de private sector nu met meer waardering naar de overheid kijken? Gaan zij het normaal vinden dat er belasting betaald moet worden om de werkenden van de collectieve sector een fatsoenlijk loon te geven en meer mensen die het werk kunnen doen?
• Het zijn rechters geweest die tot nu toe druk zetten achter klimaat maatregelen. En gelukkig zijn ze er en gelukkig heeft de partij die hard schreeuwt over kartelvorming geen macht, anders waren deze rechters nu monddood gemaakt. 
• Ik hoorde op de radio dat een meerderheid graag thuis wil blijven werken. Zowel werkenden als werkgevers staan hier achter. Weliswaar op een iets andere manier. Misschien 2 dagen op kantoor, 3 dagen thuis. Vermindering file vorming, vermindering luchtvervuiling, minder kantoorgebouwen. 
• Wordt er beseft dat er veel moet veranderen? Dat deze corona crisis een waarschuwing is geweest. Dat de crisis nog niet afgelopen is. Dat er andere crisissen zijn, klimaatproblemen zijn?

Ok,  laten we eens even flink genieten, ieder op zijn eigen wijze

Maar dan, is het nu geen mooi moment om de balans op te maken en te verwerken?

George Sand, champagne en "de Liefde".

Voor mijn boekenprojecten 2021 las ik 3 boeken waar ik het hier over wil hebben

Liefdesdomein  -- Rosita Steenbeek

Een moeilijke liefde - George Sand/ Alfred de Musset 

De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch 

Toen ik het boek indertijd kocht dacht ik liefdesbrieven te zullen lezen van de groten der aarde, uitingen vol liefde. Ik ontdekte al snel dat de inhoud totaal anders is. Het boek laat me kennismaken met alles wat liefde meebrengt, heftige gemoedstoestanden, jaloezie, dwingelandij, afhankelijkheid, alle aspecten van de liefde.

De brief die Sofia Tolstoj schrijft is een mooi voorbeeld, ze beschrijft haar ergernis. Tolstoj en zij zijn nu 1 jaar getrouwd, ze verwachtte er veel van, maar nu, een jaar later, vraagt ze zich af waarom ze zo graag wilde trouwen, hij die op dit moment zo nodig naar een boerenvrouw moet, terwijl zij hoogzwanger is en hem naast zich wil hebben. Waarom gaat hij weg, laat hij haar in de steek? Zij had beter met een ander kunnen trouwen, iemand minder gecompliceerd. Ze eindigt met te schrijven: Ik moet maardulden en afwachten. En toch houd ik nog van hem - dat is het ergste probleem. Ik kijk naar hem, hij is triest, en dat breekt mijn hart.

" Een Moeilijke Liefde" 

 George Sand en Alfred de Musset

Aurora Dupin, zoals zij echt heet, dat is me er een. De naam George Sand neemt ze later aan. Ik vind haar leuk. Haar vader is een officier van Napoleon, haar moeder een kind van een marktkoopman die vogeltjes verkoopt. George zal in haar leven ook vogels hebben. Zo heeft ze tijdens haar Venetiaanse avontuur een spreeuw die op haar pijp of haar knie heen en weer wipt. Ja, George rookt pijp. En ze draagt herenpakken. Ze zegt, het geeft me bewegingsvrijheid en ik kom op plekken waar vrouwen normaal niet komen. Dit is echt niet normaal in haar tijd. 

Haar vader sterft wanneer zij een kind is. Zij wordt opgevoed door haar grootmoeder van vaderskant. Deze grootmoeder hoort bij de aristocratie, ze is een onwettig kind van Maurice de Saxe. Zij neemt Aurora in haar huis te Nohant. Na haar overlijden erft Aurora dit huis (wat nu een museum is). Ze trouwt jong, krijgt twee kinderen, Maurice en Solange. Na 10 jaar scheidt ze van haar man. Zij gaat samenleven met Jules Sandeau in een appartementje op de Quai Saint-Michel. Zij werken beiden als journalisten bij Le Figaro en besluiten samen een boek te schrijven, Rose et Blanche, wat gepubliceerd wordt onder de naam J. Sand. George heeft snel door dat Jules haar onuitputtelijke werklust niet deelt en het schrijven steeds meer aan haar overlaat. In 1832 verschijnt haar eerste eigen roman, Indiana, onder de naam George Sand.

Het moet een ongelooflijke tour de force zijn geweest: een meisje van het platteland, wordt een van de bekendste Europese schrijvers van haar tijd. Dostojevski, Toergenjev, Hugo en Heine hebben haar geroemd. Grote kunstenaars als Delacroix logeerden in haar landhuis, zij gaf in Parijs diners waar Taine, Renan, Sainte-Beuve en de gebroeders Goncourt graag geziene gasten waren. 

George Sand was een kind van haar tijd. Opgevoed met de ideeën van de Revolutie raakte zij bevreesd voor haar excessen, maar zij bleef het adagium Liberté, Egalité, Fraternité trouw. Zij was een product van de Romantiek in haar lofzang op de hartstocht, haar politiek engagement en haar liefde voor het boerenleven en de natuur, die zij boven de genoegens van de stad stelde. Zij was haar tijd ver vooruit in haar zoektocht naar volledige vrijheid. In een tijd waarin vrouwen geen enkel recht werd gegund, was zij een voorbeeld van vrijheid en onafhankelijkheid. Vrijheid was, zoals zij zelf zei, haar beroep.

Terug naar het boek. Alfred wordt als eerste verliefd, maar dan slaat ook bij haar de vonk over. Het is een leuke tijd. Kijk maar eens wat een fijngevoelige tekeningetjes hij van haar maakt.

Zij werkt hard want ze heeft een droom, ze wil met Alfred naar Venetië. Per postkoets en verschillende schepen arriveren ze in Venetië. Ze is ziek, dysenterie, ze blijft op hun kamer en schrijft. Alfred ergert zich en gaat de stad in, hij slentert erdoor en bezoekt een bordeel. Iets wat in die tijd voor jongemannen van zijn stand heel normaal was. Wanneer zij beter is wordt hij ziek en begint het drama. Uit het boek komt vooral naar voren dat hij "gek werd". Vreselijke aanvallen, zo erg dat hij op een avond bijna George wurgt. Zij roept er een dokter, Pietro Pagello bij, deze krijgt langzaam vat op Alfred. De goede zorg van George maakt dat Alfred langzaam weer opknapt. Wat doet George echter ook? Ze begint een liefdesaffaire met de dokter. Alfred wordt achterdochtig.

Wanneer Alfred bijna hersteld is gaat hij met een bediende terug naar Parijs. George blijft nog enkele maanden in Venetië. De goede dokter draagt haar op handen. Nooit eerder zorgde een man zo goed voor haar. Een geheel nieuwe ervaring. Tussen Alfred en haar ontstaat weer een briefwisseling. Hij noemt haar, George, mijn broer, teerbeminde George. Zij schrijft hem terug, mijn broertje, mijn kind......Hij zegt haar gerust terug te komen naar Parijs en neem vooral Pietro mee. Echter wanneer ze terug is, breekt de hel los. Nu wordt ook Pietro jaloers en zit ze tussen twee vuren. 

Er volgen ruzies, verzoeningen, steeds vaker klinkt "we moeten met elkaar breken", maar dan zijn ze ineens toch weer bij elkaar. Wanneer Pietro het niet meer uithoudt en teruggaat naar Italië vertelt hij nog op de valreep aan een vriend van Alfred dat George al een relatie met hem begon in de eerste week dat zij elkaar zagen. De vriend brengt het over naar Alfred en dit is het begin van het einde. Alfred wil haar niet meer zien, George is verbijsterd. Het verhaal gaat dat zij haar haren afknipt een doodshoofd koopt en daar haar haren in stopt.

Ze schreef bijna honderd romans, zo'n dertig toneelstukken en vijftigduizend brieven aan tweeduizend verschillende correspondenten. 

groene/de-vrienden-van-george-sand

nohant-vic-demeure-de-george-zand/

De smaak van champagne, een leuk "gemakkelijk" boek tussendoor. De vader, champagnemaker overlijdt. Zijn dochter heeft hem altijd geholpen en heeft zijn kennis overgenomen. Zij verwacht de broodnodige vernieuwingen te kunnen inzetten. Maar dan wordt het testament van haar vader voorgelezen en blijkt ze nog 2 zussen te hebben. Deze twee vrouwen, onbekend voor haar, komen naar de notaris en blijven. Het geeft heel wat stress, de nieuwe zusjes weten niets van het managen van een dergelijk bedrijf. Maar bemoeien zich er wel me. Uiteindelijk, wanneer het bedrijf bijna failliet is komt er toch een oplossing.

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Dagboek van een boek - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

De wereld van Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's tuinieren - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Geschrokken en nadenken.

Ik ben echt geschrokken van mijn reactie eergister in de stad. Tientallen jaren ben ik elke dag met veel plezier door de binnenstad gelopen. Het was dan net zo druk of drukker als het eergister was en ik merkte het niet op, het deed me niet schrikken. En dan nu ineens die paniekerige reactie. Ja, het was druk en ja, mensen hielden geen afstand en het is natuurlijk begrijpelijk dat ik schrik. Ik ben 1 jaar thuis gebleven met alleen ommetjes rond het huis en 1 keer per week naar de supermarkt op een rustig moment. Maar waarom schrikken al die andere mensen niet? Zij maakten toch hetzelfde mee? 

Met zoveel gemak bewogen zij zich, dicht op elkaar. Terwijl nog niet lang geleden de winkels gesloten waren en er daarna alleen op afspraak gewinkeld kon worden. Of het toen druk was weet ik niet.

Al die mensen blijkbaar zo vol vertrouwen dat hen niets zal overkomen. Lezen zij geen kranten, horen zij geen nieuws? In Israël moeten er weer mondkapjes worden gedragen, in Sydney ook en in Portugal, waar Engelse jongeren het Delta virus verspreidden en doorgaven aan Nederlandse jongeren is er ook weer een strengere lockdown. Wat ik hoor is: "Ik wil weer genieten". 

Vanwege alle maatregelen en de vaccinatie zitten we nu op een goed niveau. De ziekenhuizen komen weer toe aan achterstallige zorg en ik hoop dat de verpleegkundigen weer wat tot zichzelf kunnen komen. Waarom zou je dit nu weer in de waagschaal stellen en alles opengooien? 

We hoeven geen mondkapjes meer. Blijf ik het dragen? Ik stel me die vraag echt. Ik verbaas me over alle stelligheid waarmee beweerd wordt dat mondkapjes niet helpen. Want als ik nadenk........ het verhaal is dat de besmetting via druppeltjes in de lucht de besmetting brengt. Wanneer ik dan een beveiliging over mijn neus en mond draag lijkt mij dat toch veiliger dan zo heerlijk in alle VRIJHEID lucht (met mogelijke druppeltjes) in te ademen? parool/internationaal-onderzoek-mondkapjes-werken-tegen-verspreiding-corona

Wanneer ik machthebber was zou ik de regel "anderhalve meter" laten varen in de winkels en de binnensteden, want iedereen weet dat men zich daar niet aan houdt. Maar ik zou de mondkapjes verplicht houden in de winkels, de binnensteden en binnenruimten. Ik zou dit zo doen omdat ik eerst zou willen weten wat de Delta variant in Nederland gaat doen. 

Ik ga erover nadenken welke stappen ik wil zetten naar meer vrijheid