Mijn boekenproject 2024: "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Voor mijn boekenproject 2024 las ik "op reis met Charley", het boek wat John Steinbeck schreef in 1960. De schrijver had net een lichte stroke gehad en voelde zich oud, een sulletje, gepamperd door zijn vrouw. 

Hij werd geboren in Salinas, Californië, schreef daar het boek, wat hem beroemd maakte " de Druiven der Gramschap". Hij had er een heerlijke tijd met een groep vrienden. Later begon hij te reizen, werd tijdens WO-II correspondent in Europa, leefde met zijn 3-e vrouw in New York en Sag Harbor. Hij besloot, ik ga een reis door Amerika maken met een camper. Hij vroeg zich af, ik ben overal geweest, maar ken ik Amerika eigenlijk wel? Zijn vrouw Elaine stelt hem voor om Charley, hun hond mee te nemen. Ik heb het boek al eerder gelezen. Hier het verslag wat ik indertijd maakte. reizen-met- Charley

Geert Mak doet in 2010 samen met zijn vrouw de reis van Steinbeck over om te kijken wat er in de tijd allemaal is veranderd. Het boek van Mak is 3 maal dikker dan Steinbecks boek. Geert legt heel veel uit over de achtergrond van Amerika, heel interessant en leerzaam. Ik las een grappig detail. Steinbeck rijdt door Maine en ziet overal stalletjes langs de weg met vintage spullen. Hij denkt, ik zou onze spullen van dit moment, van de jaren 50-60 moeten opsparen, kunnen mijn kleinkinderen er rijk van worden. Mak rijdt nu dezelfde route en ziet langs de weg kraampjes met spullen uit de jaren 50-60, allemaal heel gewild. 

Wat ik nu voor het eerst doe is de reis van Steinbeck op Google Earth maken. Dat geeft veel inzicht. ik probeer steeds de kaart van de USA wel te onthouden, lukt slecht. Op Google Earth kun je plaatsen met een pijltje vastzetten. Ik zie nu alle punten die Steinbeck bezocht en heb zo een goed overzicht.

Nu spreken mij vooral twee dingen aan. 

1. Voordat Steinbeck doorreist naar Texas en Louisiana, bezoekt hij zijn oude staat Californië. Hij komt aan in Salinas en ontmoet er een vriend van vroeger. Ze halen herinneringen op. Heel vaak valt het woord, die is dood en die is dood.......Steinbeck voelt zich er ongemakkelijk door. Hij heeft het gevoel dat hij nu een ongewenste gast is. Het stadje is veranderd. Het voelt raar voor hem. Hij beklimt nog een keer de hoogste top van een berg en kijkt uit over het land. Herinneringen komen boven. Toen hij er woonde was sardientjes vangst DE bron van inkomsten voor het stadje, overbevissing maakte hier een einde aan. Wanneer John er voor het laatst is zal hij niet beseft hebben dat de stroom toeristen, die nu de inkomstenbron zijn voor Salinas, voortkomt uit het feit dat de beroemde schrijver John Steinbeck er woonde. Na het overlijden van John zal de stad een mooi museum aan hem gewijd krijgen. 
2. Het bezoek aan de staat Louisiana. Steinbeck hoorde via de radio dat er een klein zwart meisje naar een "witte" school wilde en dat er dagelijks een grote groep witte vrouwen haar stonden uit te jouwen. Ze worden de Cheerleaders genoemd. Hij wil het met zijn eigen ogen zien. Hij is geschokt wanneer hij er te midden van staat.

In de periode dat Steinbeck de gebeurtenis in Louisiana volgt gelden er in het zuiden van de USA Jim Crow wetten, een systeem van apartheid, zwarten bezoeken geen plekken waar witte mensen komen en omgedraaid. Jim_Crow_laws. Ik herinner me dat o.a Keith Richards van de rockgroep The Rolling Stones vertelde dat toen zij in de 70-er jaren door de USA toerden, zij van deze apartheid schrokken. Hij vertelt ook dat witte Amerikaanse teenagers voor het eerst kennis maakten met de blues via the Stones. 

Hier vind je informatie over deze gebeurtenis. William_Frantz_Elementary_School .Via deze site kom ik ook nog achter informatie wat er daarna gebeurde.

Van deze gebeurtenissen maakte de Amerikaanse schilder Norman Rockwell een schilderij

 Toen Obama president werd liet hij dit schilderij ophangen in het Witte Huis 

 "When Ruby Bridges visited the Oval Office on July 15, President Obama told her, "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Ruby Bridges Hall now serves on the board of Norman Rockwell Museum and founded rubybridges.foundation in 1999 to promote the values of tolerance, respect, and appreciation of all differences.  She commended Rockwell for having “enough courage to step up to the plate and say I’m going to make a statement, and he did it in a very powerful way.”

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

Een wandeling en wat zie ik daar ineens?

Deze week hield ik mezelf aan mijn goede voornemen. Ik wandelde 2 keer, 1 keer met Salem, het was koud en 1 keer alleen, op weg naar de dokterspost, het was mooi, rustig weer met het zilverkleurige licht wat ik zo mooi vind aan januari. Ik fotografeerde natuurlijk bomen. Een van de dingen die ik zo mooi vindt aan de winter, de prachtige vormen van kale takken.

Onderweg zag ik een paar opmerkelijke dingen

We hebben wadi's in de wijk

Ik herinner me nu erover gelezen te hebben

Nu zie ik het in werking

Wadi's zijn een systeem om water op te vangen

En..... wat ik nooit eerder zag

Kijk nu toch, een afgekapte boom is blijven staan

En iemand hakte er een ekster uit

Vandaag appte een vriendin: "Denk aan de vogeltelling"

Dus ik zat klaar

Zag de bekende vogels in de tuin

Ekster, duiven, kraaien

En toen ineens zie ik iets heel mooi roods

Wat is dat nu? 

Het dringt tot me door...... een specht

Een paar jaar terug zag ik er ook 1

En nu....net in het half uur dat ik vogels tel

Is dat niet leuk, hij is er weer

Driftig hakkend aan takken

Ik grijp naar mijn fototoestel

Is de batterij leeg

Mijn mobieltje, met dit resultaat 😊

Viering van een 10 jarig bestaan.

Ik ben nog steeds aan het zoeken naar inspiratie. Ik wil schilderen en tekenen, maar wat? Ik vind het altijd leuk iets te maken mbt de seizoenen. Zo zoek ik nu iets mbt de winter. Andere jaren lukte het wel, nu niet. Ik ga dus verder zoeken. Wat kan ik allemaal uit die doos vol verf en kwasten halen?

Ik ben wel bezig geweest, maar ik vind het niet je dat......

                              10 JARIG BESTAAN

Ik heb een nieuw goed voornemen bedacht. Ik ga het komende jaar alles eens terug lezen wat ik eerder schreef over de boeken die ik las. Ik ontdekte dat mijn boekenproject nu 10 jaar bestaat! Ik ben al begonnen met de boeken die ik in 2014 las. Ik ben er eerlijk gezegd best een beetje trots op hoe ik het beschreef, nu ik het zo terug lees. Aan de rechterkant van dit blog kun je onder "labels" terugvinden wat ik per jaar las. Bijkomend voordeel? Ik haal weer een boel naar boven wat ik vergeten was. Ik denk niet voor niets, internet/ de computer is mijn geheugen 😊

Ik loop door een sprookjesstad.

Een poos terug las ik De Laatste Boekwinkels van Londen

 Een indrukwekkend boek gerikleurrijk+londen+paternoster+row

Een van de beroemde boekenstraten was Paternoster Row

Het boek speelt zich af in WOII en vertelt over de bombardementen op Londen

De hele buurt plat gebombardeerd

Jullie weten dat ik het leuk vind om via YouTube door steden te wandelen. Het aantal wandelingen die mensen filmen is oneindig. Bedenk een stad en er is een wandeling. Ik ben er tijdens corona mee begonnen en iedere dag loop ik wel een periode met iemand mee. En leer zo van alles, zoals waarom de brandtrappen langs de panden in New York zitten en hoe het werkt. Waarom er in Soho in NYC de straat uit glazen bobbels bestaat. Omdat vroeger de grote werkruimtes onder de grond zaten en zo kregen de werkers licht. Nu zijn al die vroegere werkruimtes omgebouwd tot ruime woonplekken.

Sinds dit jaar loop ik ook geregeld door Londen. Ik zag op de tv de film Notting Hill weer opnieuw. Het was de eerste film die Salem en ik in de bioscoop zagen. Nu ik hem terug zag vond ik hem nog steeds leuk. Super romantisch natuurlijk, maar heerlijk toch.....? Notting Hill, ik zag weer hoe leuk deze wijk is en wandelde er via YouTube door. En zo kwam ik in Londen terecht.

Maar gisteren maakte ik een wandeling door Londen, echt, mijn mond viel open. Ik liep ergens, maar ik had geen idee waar. Ik probeer dan een straatnaambordje te zien en dat lukt vaak. Blijkbaar heet deze plek Holborn. Het begint een beetje saai, maar dan....... handig voor jullie te starten vanaf 14 of bij 24 dan begint de ruïne ...........ik zie het ene na het andere uiterst modern vormgegeven gebouw, de een hoger dan de ander, maar de vormen, het is net sprookjesland. Is dit Londen? 

Ik kom langs een kerk ruïne, een kerk ruine......in Londen? Iets verderop zie ik ineens een bordje hangen boven een plein, ik kijk mijn ogen uit naar de beelden van dieren die er staan op dit plein, en lees Paternoster Square. Een belletje gaat rinkelen, is dit niet waar die boekwinkels zaten voor WOII? Ik zoek het op Google. Ja, dit is het platgebombardeerde deel van Londen. O, nu begrijp ik waarom er zoveel nieuwbouw is. Nieuwbouw, dat klinkt een beetje saai, he? Nu deze nieuwbouw is zo fantasierijk dat ik het filmpje nog een keer ga bekijken en misschien daarna nog een keer.

Nog verder doorlopend kom ik langs een straat waar nieuwbouw afgewisseld wordt door veel oudere huizen, gebouwen met een grandeur, wow. Ik ga het allemaal eens verder uitzoeken, want wie zitten er in die gebouwen?

Weer wat geleerd.........

Laat ik nu, tot mijn eigen verbazing, ineens Bing/copilot ontdekken. Ik vertelde geloof ik al eens dat ik Windows Edge gebruik. Dit ivm de mooie gekleurde blokjes waarin ik alles organiseerde. Maar bij een update van de computer waren ineens al mijn blokjes weg. Ik heb nu veel in favorieten georganiseerd. Maar ik krijg nu altijd als eerste BING te zien, een zoekmachine. Maar ik, gewend als ik daar aan ben zoek dan Google 😊. 

Maar gisteren zag ik op Bing een verwijzing naar Capilot en begreep dat het gebruik maakt van AI. (Kunstmatige_intelligentie). 

AI, WAAR IK

wanneer ik erover hoor 

minder dan de helft van begrijp

Je kunt een vraag intikken en dan komt er een antwoord. Het antwoord komt op een manier dat het lijkt of iemand iets typt. Ik liet het Salem zien en we verzonnen gekke vragen. Steeds met het idee, nu komt er geen antwoord. En ieder keer komt er een briljant antwoord. We keken op dat moment naar CNN, waar een man uit Qatar aan het woord kwam. Ik zei tegen Salem, hoe doen ze toch die hoofddoeken om? Salem zei, vraag BING/ Copilot. Het antwoord:

De Keffiyeh is een vierkante doek van katoen of zijde die om het hoofd wordt gewikkeld en vastgezet met een koord. Er zijn verschillende manieren om de Keffiyeh te dragen, afhankelijk van de regio en de religieuze overtuiging van de drager. Hieronder vind je een stapsgewijze handleiding voor het dragen van de Keffiyeh:

1. Vouw de Keffiyeh in een driehoek.
2. Plaats de gevouwen rand van de Keffiyeh op je voorhoofd en zorg ervoor dat de uiteinden van de driehoek aan beide kanten van je hoofd hangen.
3. Wikkel de uiteinden van de Keffiyeh om je hoofd en breng ze naar de voorkant van je nek.
4. Knoop de uiteinden van de Keffiyeh onder je kin vast.
5. Pas de Keffiyeh aan zodat deze comfortabel zit en bedekt je hoofd volledig.

We staan echt perplex

Heb ik de kerstspullen weggeborgen....?

 Gisteren dacht ik, ik ga de kerstspullen wegdoen, deed ik het ook.......? Nee 😀

Ik vind ze zo leuk, verzameld over verschillende tientallen jaren

Ooit was er een tijd dat muziekinstrumenten voor de kerstboom "in" waren

Ik zie ze maar zo kort

Daarom bedacht ik het zijn winterspulletjes, klinkt toch anders dan kerstspullen

Daarom, ze staan er nog en iedere keer dat ik ze zie geeft het plezier

Dit gouden vogeltje vind ik zo mooi

De prachtige kerstkaart is handgemaakt door een vriendin, ben er zo blij mee

En, ja......... het sneeuwde, poedersneeuw, ik zag het vallen, de sneeuw is nu bijna weer weg.

De Paus riep op......

De Paus zei tijdens de kerstdagen 2023 in zijn Urbi en Orbi toespraak iets wat me opviel. Het was 1 zin De volkeren zouden hun regeringen moeten vragen naar de wapenindustrie. Het is jullie belastinggeld. Ik wist niet wat ik hoorde. 

De NOS geeft het als volgt weer: Franciscus riep op tot een einde aan de conflicten in onder meer Oekraïne, Gaza, Syrië, Jemen, Libanon, Armenië en Azerbeidzjan. Hierbij vroeg hij speciaal aandacht voor de rol van wapenhandel bij het voortbestaan van oorlogen. "Hoe kunnen we over vrede spreken, als de wapenindustrie alleen maar groeit?", vroeg hij zich af. De wapenindustrie trekt aan de touwtjes in oorlogen, stelde Franciscus. Daar moet volgens hem meer over worden gesproken en geschreven.

Ik dacht wat weet ik daar eigenlijk van. Kan ik mijn regering daar naar vragen? Antwoord, ik weet er nul komma nul van. In mijn vorige blog vroeg ik me af welke belangen, welke machten achter de politiek kan zitten. Lobbyisme, ja, ik weet het. Maar wie verdient eraan, gedachtig het spreekwoord geld regeert de wereld. De wapen industrie in ieder geval en wie verder? Misschien is het interessant het komende jaar dit eens uit te gaan zoeken. Uitzoeken via boeken en internet. 

Voor de grap plaatste ik bovenaan een oude foto van mijn eerste computer. Gekregen via het werk, een Dell computer. Het zal 1998 zijn geweest. Ik was zo dol op alles wat ik ermee kon doen. Ik kocht software in een speciale winkel waarmee ik kon tekenen en foto's kon bewerken. Een eindeloze hoeveelheid mogelijkheden. Ik sta op het scherm, een tekening door mij gemaakt op de computer, een zelfportret. Memories. 💗

En nog steeds geeft internet zoveel vreugde. Het is mijn geheugen, denk ik wel eens.

Wat zijn toch onze belangen.......

Twee dagen lang zat ik voor de tv, ik volgde via Al Jazeera Engels, wat er in Den Haag gebeurde bij het Internationale Gerechtshof, waar Zuid Afrika Israël aanklaagde voor het op weg zijn naar genocide. Sinds de gebeurtenissen in Gaza kijk ik naar Al Jazeera en ben onder de indruk van hun wijze van uitzenden. Natuurlijk was er eerst een stemmetje wat zei is het geen propaganda? Een zender die gefinancierd wordt door een rijke man in Qatar? Maar ..........onze Westerse journalisten zijn door Israël aan de kant gezet. 

Er zijn in het conflict nu meer dan 100 Palestijnse  journalisten gedood door vijandelijk vuur. Op "X" wordt gesmaald, journalisten, journalisten, iedereen kan zich tegenwoordig journalisten noemen........ Nu, de journalisten van Gaza zullen vast niet naar een school voor journalistiek geweest zijn, maar ze staan wel met hun voeten in de klei. Dankzij hen weten we wat er in Gaza gebeurd. Het verhaal van Wael Al-Dahdouh van Al Jazeera is hartbrekend. Zijn vrouw en enkele kinderen omgekomen door Israëlisch vuur en nu onlangs ook zijn zoon. Maar hij staat er weer en doet verslag. 

Ik hou van politiek en ik hou van geschiedenis. Wat er nu in Den Haag gebeurt is beide. Ik wilde het met eigen ogen zien. Mijn ervaring is dat er zodra iets afgelopen is de commentatoren komen en vertellen nooit helemaal wat ik zag of wat ik hoorde, gekleurd door wat voor bril? Doordat ik nu naar Al Jazeera kijk, kan ik vergelijken met CNN, BBC, NOS.

Ik zag de moeite die onze nieuwszenders ermee hebben geen eigen journalisten in het gebied te hebben. Ik hoorde regelmatig, wanneer zij nieuws brachten "niet onafhankelijk geverifieerd." Pijnlijk, want WIJ, het vrije Westen werden uitgeschakeld en we lieten het toe. De laatste tijd wordt er minder moeilijk gedaan, er wordt nu gezegd dat nieuws wat gebracht wordt vanuit Al Jazeera komt.

Ik vraag me af hoe WIJ deze aanklacht van Zuid Afrika ervaren? Ik herinner me nog zo goed dat toen Nelson Mandela overleed, van links tot rechts, politici elkaar verdrongen om naar de begrafenis te kunnen gaan. Ik vertelde Salem hoe het in Nederland was toen Nelson Mandela in de gevangenis zat. Er was een heel klein groepje Nederlanders wat het Anti Apartheid Comité vormde. In de tijd van Klaas_de_Jonge werd deze activist als terrorist gezien. Vele, vele jaren later werd Nelson Mandela in Nederland een held, een zeer geliefde man. Maar nu, nu Zuid Afrika Israël voor de rechter brengt? 

Ik was vooral benieuwd welke argumenten Israël naar voren zou brengen. Eerlijk gezegd ben ik geschokt. Israël betoogde dat veel van de vernietiging van Gaza gedaan is door boobytraps en verkeerd neergekomen raketten door Hamas afgevuurd. Ik vind dit raar, want vanaf dag 1 zie ik elke dagen bommen vallen, althans ik zie zwarte rookpluimen en weet daar viel een bom. Echt, Hamas???? 

De opmerkingen die hooggeplaatste Israëliërs maakten die op een wil tot genocide wijzen, werden uitgelegd als emotionele opmerkingen, voortkomend uit de aanval van Hamas op 7 okt. Niet echt gemeend. 

Ik probeer de naam te achterhalen van de Israëlische hulporganisatie die volgens Israël zoveel goeds doet voor de Palestijnen. Ik zou er graag iets meer over willen lezen. Want nu hoor ik alleen maar wanhopige vertegenwoordigers van internationale hulporganisaties die in Gaza werken. 

Hoe zullen de rechters beslissen, spannend........zal het iets veranderen?...........waarschijnlijk niet.

Stel je toch eens voor...... een Israël en Palestina, twee trotse onafhankelijke landen op wier bodem 3 godsdiensten zijn ontstaan. Het zou een dynamo kunnen zijn voor de wereld, een plek waar van uit geloof, hoop en liefde verspreid zou kunnen worden. Maar nu..................zoveel menselijke ellende.

Wat bid ik toch iedere keer dat onze Westerse politici tot inkeer komen en zeggen: "En nu om tafel, alle belanghebbenden, nu tot oplossingen komen!" Natuurlijk kan dit. Noord Ierland kon het, dan kan het daar ook. Waarom dit conflict laten door bestaan. Wat zijn onze belangen om te handelen zoals we doen?

Raar verschijnsel.

 Ik vertelde al dat ik graag wil schilderen

Maar wat?

Ik heb de volgende termen in mijn hoofd

• De winter
• Besjes 
• Een meisjes of vrouwengezicht

Voor inspiratie zoek ik regelmatig op Pinterest. Deze foto's heb ik er vanmorgen afgehaald. Zullen ze me inspiratie kunnen geven? Ik wil een kaart schilderen voor een vriendin die vrijdag jarig is. Ik heb gelukkig nog een kaart voor haar gevonden in de collectie die ik al heb, dus schilder ik nu niets, geen ramp. Maar de drang tot schilderen is groot. Het gekke is dat ik tegelijkertijd weerstand voel. Dat is me een bekend verschijnsel, wat ik niet goed begrijp. Heeft het met angst te falen te maken? Een beetje wel. Maar...... wanneer het mislukt, geen man overboord toch? 

Januari valt me tot nu toe niet mee.

Ik weet het, het vriest en "schaatsen" is een hot item. Ik kijk naar buiten en zie het mooie licht van januari, ik zag gisteren sneeuwvlokjes en vandaag een zonnetje. De scholen zijn weer begonnen, want vanmorgen zag ik ze weer, de schoolkinderen, lopend, ik hoor hun stemmetjes en zie hen fietsen. Leuk, in de zomer houden de bomen rond het huis dit uitzicht tegen.

Wat valt er dan niet zo mee? Ik weet niet wat ik wil schilderen, er is nog geen plan opgedoken. Wel ben ik vandaag begonnen op Pinterest te kijken en een paar ideetjes sluimeren heel heel diep weggestopt in mijn brein. Een vriendin is vrijdag jarig, ik ontdek dat ik door mijn "opstuur" kaarten heen ben. Reden genoeg om lekker te willen schilderen. Ik hoop dat de zin tot schilderen gauw terug komt. 

Om mezelf op te peppen bedacht ik een collage, momenten dat ik lekker bezig wat met tekenen, schilderen.

Wandeling om het huis, water...... en een zeer opvallend huisje......

 Gisteren maakten we inderdaad een wandeling, de eerste van 2024

We hebben een favoriete wandeling

Dit uitzicht hoort niet bij die wandeling

Maar wanneer we even een paadje doorlopen krijgen we dit weidse uitzicht

Aan de horizon ligt de Rijn

Waar nu water ligt is normaal grond, je kunt hier mooi wandelen, puur natuur

Gisteren zagen we met eigen ogen hoezeer de Rijn uitgelopen is

Ik durfde eigenlijk niet te gaan kijken, ik zag het al eens eerder, ik vond het toen doodeng

 want het ligt niet ver van ons huis

Maar toen stond het hoger dan nu

Dit viel me deze keer dus gelukkig mee.......

Op de terugweg zagen we weer het winterse beeld

Zo mooi, weerspiegeling in water van bomen

We wonen in een stadswijk, maar er staan veel mooie, oude, hoge bomen, ik vind ze zo mooi

De laatste jaren zijn er een aantal gerooid

Daar staan nu ieniemienie boompjes voor in de plaats

Ik liep ook nog even naar de supermarkt

Ik nam een andere route terug dan ik normaal loop

Er staan daar veel huisjes die vergroend worden door de woningstichting, veel staan er in steigers

Maar dit huisje viel op

Wat ook opvalt is het licht, januari licht

Ik zie het nooit in andere maanden

Ik dacht, ik zag het niet in december, hoe kan dit nu, de maanden grenzen aan elkaar

Toch ervaar ik het zo

Het licht in de maand januari is zilverachtig, scherp, helder, fris......mooi