Er wordt ook storm voorspeld, maar daar is hier nog niets van te merken
Ik zit achter mijn bureau
Ik kijk omhoog
Af en toe valt er een blad naar beneden
Wat deed ik gisteren zo allemaal?
Ik bakte een taart
Ik schilderde aan mijn herfstschilderij
Het is nu voor een groot gedeelte klaar
Nu ga ik er nog ""EENHEID "" in brengen, een heel leuk proces.
Ik heb het al in mijn hoofd
Meestal is er altijd wel iets wat ik minder geslaagd vind aan een schilderij
Maar deze keer is alles gelukt, WOW
Wat heb ik vandaag gedaan?
Begonnen met mijn twee Emma kaarten
Emma Bovary en Emma Woodhouse
nav de boeken die ik las
Ik heb de grote herfstbladeren op de muur gehangen
Naast een foto van mijn moeder
en een schilderijtje van mijn vader
Ik ben met een nieuw "systeem" begonnen
Sinds ik met pensioen ben heb ik moeite met TIJD, tijd vliegt
Er zijn dagen geweest dat ik me aan het eind van de dag afvroeg
Wat heb ik vandaag eigenlijk gedaan?
Ik heb geëxperimenteerd met opschrijven en de tijd erachter schrijven wanneer ik iets deed. Op zich leuk en handig, want ik kan het later nog eens terug lezen. Maar het gaf niet echt een voldaan gevoel. Wat ik nu doe geeft een veel beter gevoel. Ik bedenk van te voren wat ik wil gaan doen en geef me een tijdslimiet. Dus bijvoorbeeld 1 uur schilderen, 1 uur op mijn weblogs, 1 uur strijken etc. Ik doe het nu een paar dagen en het bevalt erg goed.
Ik doe meer dingen op een dag.
Ik vond het irritant dat ik zo traag ben geworden. Sinds ik zoveel tijd heb is het zo van "morgen kan ook" Mañana. Ik doe de dingen nu sneller en dat geeft een goed gevoel.
Ik merk nu eerder wanneer ik afgeleid word. Ik keer dan terug naar mijn eerste plan. Het geeft rust.
Ik merk dat wat ik doe minder tijd kost dan ik aannam. Ik doe dan nog iets extra's wat in het verlengde ligt van wat ik wilde doen.
Ik heb voor mijn boeken project Madame Bovary van Gustave Flaubert gelezen. Voordat ik met lezen begon wist ik alleen dat Emma Bovary ongelukkig getrouwd is en een minnaar zou nemen. Ik dacht iets te gaan lezen in de trant van Anna Karenina. Maar dat bleek niet het geval. Anna begreep ik, Emma vond ik vreselijk. Zij wil hartstocht, zij wil een prins op het Witte Paard die haar in vervoering zal brengen. Zij wil dansen en op de toppen van haar zintuigen leven. En on dit te krijgen gaat niets haar te ver. Als jong meisje wordt zij opgevoed door nonnen. Zij leeft helemaal op bij het lezen van romans waarin de heldinnen hun hartstochten na jagen. Groots en hartstochtelijk wil zij leven. Zij trouwt met een dokter die stapelgek op haar is. In het begin is zij ook weg van hem. Zij kleedt zich leuk en maakt het huis gezellig. Maar al gauw verveelt het haar. Haar man en zij worden uitgenodigd deel te nemen aan een bal en daar vindt zij wat ze zoekt. De weelde van het huis en de balzaal, de opzwepende muziek, het eten en de drank, meegezogen worden in de dans door een onbekende man, ze straalt. Maar thuis valt ze terug in verveling en apathie. Ze verslonst zichzelf en haar huis. Zij krijgt een dochtertje, maar duwt het kind weg. Tot zij haar eerste minnaar ontmoet. Zij liegt tegen haar man en leeft zich uit in de liefde. Ze beslist dat ze met haar minnaar zal weglopen, maar die laat haar op het moment suprême zitten. Hij is bang geworden van de wildheid van Emma. Ze is geschokt, verveelt blijft zij achter. Maar daar is een tweede minnaar. Om hem te binden geeft zij veel geld uit, zij sluit krediet na krediet en vertelt haar echtgenoot leugen na leugen. Uiteindelijk loopt zij in de val. Een bekende ziet haar met haar minnaar, kredietverstrekkers eisen hun geld terug. Emma heeft geen geld meer en het geld van haar echtgenoot is opgemaakt. Om aan geld te komen gaat zij zelfs naar haar eerste minnaar terug om zich te prostitueren maar hij wil haar niet. Dan neemt zij arsenicum en sterft. Haar man 's hart is gebroken. En het wordt erger voor hem wanneer hij liefdesbrieven vaan haar minnaars in haar nalatenschap ontdekt. Hij zal ook niet lang meer leven. Het dochtertje gaat naar zijn moeder.
Na het boek te hebben uitgelezen ben ik op zoek gegaan naar achtergrond informatie
Dit vind ik op Wikipedia:
Toen de roman voor het eerst als feuilleton werd gepubliceerd in La Revue de Paris tussen 1 oktober1856 en 15 december1856, werd Flaubert door openbare aanklagers vervolgd voor obsceniteiten. Dat resulteerde in een geruchtmakende rechtszaak in januari 1857. Na de vrijspraak op 7 februari, werd het een bestseller in boekvorm in april 1857, en wordt nu gezien als één van de eerste moderne realistische romans uit de wereldliteratuur. De roman wordt door critici geprezen om zijn psychologische diepgang en de sterk uitgewerkte sociale kritiek. wiki/Madame_Bovary.
In de tijd dar het boek uitkwam was het vast aanstootgevend, dat is nu niet meer het geval. Ik was verbaasd te lezen over de maatschappijkritiek. Misschien wordt de macht van de kredietverstrekkers bedoeld? Misschien wordt de ongelijkheid tussen man en vrouw bedoeld? Het laatste vind ik echter niet zo sterk uit het boek naar voren komen. Ik ken vrouwelijke auteurs die aan den lijven onderdrukking meemaakten en heel wat sterkere boeken over dit onderwerp schreven. Denk aan Charlotte Bronte met Jane Eyre en Lucy Snow ( Villette). Haar heldinnen haalden kracht uit zichzelf, maakten hun eigen moraliteit. Hiervan is bij Emma Bovary geen sprake. Uit een recensie begrijp ik dat bedoeld wordt dat de burgerlijkheid aan de kaak wordt gesteld?
Wat moet ik denken van de psychologische diepgang? In onze tijd zou Emma een etiket opgeplakt krijgen, denk maar aan ADHD of bipolaire stoornis. In de tijd dat het boek werd geschreven was hier geen sprake van. Wel las ik ergens dat Emma een hysterica werd genoemd.
Gustave Flaubert’s Madame Bovary is an intricate and compelling tale of a young woman caught in the throes of romanticism, a tale full of rich imagery and authorial allusions to Flaubert’s own life. In fact, he is once quoted as saying, “Madame Bovary c’est moi.”
Heeft hij dit echt gezegd? Zo ja, wat bedoelde hij daar dan mee?
Ik heb ondertussen ook over een tweede Emma gelezen, namelijk het gelijknamige boek van Jane Austen. En dat is een heel andere dame. maar daar vertel ik een nadere keer over.
Het is echt een goede methode om een moeilijkheid te doorzien
In het midden schrijf je de moeilijkheid
Allen wat er in je opkomt schrijf je op mbv uitlopers vanuit het midden
Juist doordat alles mag en je geen censuur uitoefent komt er van alles naar boven
Het heeft mij al herhaaldelijk INZICHT gegeven
Of in ieder geval een andere manier van naar het probleem kijken
Boven zien jullie dat ik het ook gebruik om een tuin te ontwerpen
Wij hebben lekkage in het berghok
Van de week zijn er 2 monteurs geweest die het voor het grootste deel hebben verholpen
Maar zij gaven advies om bomen rond ons huis weg te halen of danig in te snoeien
Salem heeft al een deel gedaan, het hele huis is er ook nog eens lichter van geworden
Ik had het wel op mijn wensenlijstje staan, maar ik vond het moeilijk om bomen weg te halen
Nu is ineens min of meer voor me besloten
Nu er een boom weg is de voortuin heel raar geworden, vandaar mijn teken inspanningen
Vanmorgen luisterde ik naar Onvoltooid Verleden Tijd op radio 1
en heb tegelijkertijd heerlijk gedoodeld
Zo zien jullie maar
Hoe kon ik ooit zonder die schriftjes?????
Dit is 1 van mijn lievelings trophees van de herfst
Ik vind dit zo mooi
Zulke ongelofelijke kleuren
Roze en oranje
Je kunt het zo terugvinden in de natuur
Ik wilde de kardinaalsmuts fotograferen
Ik had het toestel in mijn hand
Toen merkte ik pas de lege batterij, wat jammer.
Stiekem (ahum) haalde ik er een takje van af en nam het mee naar huis
De volgende dag zag ik dat ineens alle bloempjes open waren
Hij ligt nu op mijn bureau en ik ben er blij mee
Ik heb in het kader van mijn boekenprojekt de Buddenbrooks van Thomas Mann gelezen,
Buddenbrooks wordt wel gezien als een overgangsroman van het 19e-eeuwse naturalisme naar het 20e-eeuwse symbolisme
Het boek was een dikke pil uit de bibliotheek. Ik had geen idee wat ik er van kon verwachten. Ik wist alleen dat ik een boek van Thomas Mann wilde meenemen. Buddenbrooks is een sleutelroman over Manns familie en diens geboortestad Lübeck. Het beschrijft de bloei en langzame neergang van een koopmansgeslacht over meerdere generaties in de 19e eeuw. Ik had verwacht iets heel zwaars te gaan lezen, maar het tegenovergestelde was het geval. Het boek leest gemakkelijk en het taalgebruik is mooi Ik heb meer familieromans gelezen en ik vond dit boek daar niet boven uitsteken. Ik was verbaasd dat dit boek onder de wereldliteratuur valt en dat de schrijver de Nobelprijs voor de literatuur heeft gekregen voor dit boek. Wat ik ook vond opvallen is de gedetailleerde beschrijving van de interieurs, de kostuums, de architectuur, koetsen etc. Bijna beschreven vanuit het perspectief van een vrouw.
Twee personen springen eruit: Thomas en Antonie Buddenbrook. Ik heb een kaart gemaakt nav dit boek. je ziet hier Thomas Buddenbrook.
Buddenbrook: Zoon van Johann Buddenbrook jr. en drager van honderd jaar naamsbekendheid. Voor hem was het belangrijkste dat hij de goede naam van het bedrijf zou voortzetten en liefst zelfs uitbouwen. Naast zijn koopmanschap wordt hij ook senator. Het gaat hem zo goed dat hij zijn ouderlijk huis verkoopt en een nog grootser nieuw huis laat bouwen. Maar dat brengt de familie geen geluk. Antonie (Tony) Permaneder-Buddenbrook: Eerste dochter van consul Johann Buddenbrook jr. Ze is geïmponeerd van de "voorname" (een van haar favoriete woorden) levensstijl van haar grootouders. Zij stelt alles in het werk om deze stijl te kunnen behouden. Graag zou zij zelf het heft in handen nemen, maar dat kan zij, als vrouw, niet. Voor haar is alleen het huwelijk mogelijk. Haar familie dwingt haar min of meer te trouwen met een man die ze verschrikkelijk vind. Ze probeert er iets van te maken. Maar wanneer blijkt dat haar echtgenoot alleen maar schulden heeft en haar bruidsschat er door heeft gejaagd staat haar vader pal achter haar. Zij kan scheiden en weer in het ouderlijk huis wonen. Zij trouwt nogmaals maar dit huwelijk eindigt ook ongelukkig. Zij steunt haar broer door dik en dus en is ontroostbaar wanneer haar broer plotseling sterft. Sterk aan de roman is dat de ondergang van de familie Buddenbrook beschreven wordt zonder enig gemoraliseer: ondanks de neergang blijft een onmiskenbare sympathie van de schrijver herkenbaar voor eigenlijk al zijn romanfiguren, hoe verschillend ook. wiki/Buddenbrooks
.JPG)
