Ik heb een nieuw boekenproject verzonnen.

Ik liep opnieuw naar de Romeinse tuin

Ik maakte deze foto´s

Er was een dreigende lucht

Ik haastte me naar huis net op tijd

Ik mis de bibliotheek

Ik vind het altijd zo heerlijk erin rond te dwalen

Ook de boekwinkels mis ik

Ik vind het nog steeds erg jammer dat ik gestopt ben met mijn boekenproject. Ik begon het project omdat ik last had van een Twitter hoofd. Door de sociale media was ik gewend geraakt korte stukjes te lezen. Concentreren op een boek lukte niet meer. Ik besloot 36 boeken per jaar te lezen. Twee romans uit de wereldliteratuur en 1 biografie per maand. En jarenlang lukte het. Ik las woord voor woord in de volgorde waarop het geschreven werd. Het was heerlijk. Maar sinds Corona ben ik weer volkomen ongeconcentreerd. Het Twitter hoofd is terug, in de vorm van een Corona hoofd.

Ik heb twee boeken gelezen mbt John Steinbeck. De biografie van Benson en de brieven van Steinbeck. Ik las alles door elkaar. Waar het boek opensloeg las ik. Ik las ze in de periode toen het zo zonnig was, lekker zittend in de tuin.

Ik bedenk nu een nieuw boekenproject voor 2020 

Een Corona boeken project

Ik mag hap snap lezen, wanneer het me niet lukt om netjes van begin tot eind te lezen

Ik mag een boek beginnen en weer wegleggen wanneer het me niet boeit

Misschien dat volgend jaar alles weer normaal is

Misschien dat ik dan weer kan terugkeren naar mijn oorspronkelijke plan

Omdat ik niet naar de bieb ga lees ik nu mijn eigen boeken. Ik ontdek zelfs boeken die ik totaal vergeten was. Ik ben maar eens begonnen met gemakkelijke boeken. Thrillers. Vroeger verslond ik ze al en ik heb zelf ook een aantal exemplaren. Ik las er twee. Het Heksenmasker van Minette Walter en Onzichtbaar van Karen Slaughter. Ik apprecieer het boek van Minette Walters meer.  Ik hou niet van al die in gedetailleerde feiten bij gruweldaden.

Ik las ook een roman die ik in 1969 kocht, Wie is Noelle van Dominique Saint Alban. Je kunt het boek nu alleen nog maar tweedehands krijgen voor heel weinig geld. Ik las dat er indertijd in Frankrijk een tv serie van is gemaakt. Ik wilde dat er nog een DVD van te koop is, maar ik kan het niet vinden op internet. Ik weet nog dat ik het boek indertijd prachtig vond en nu is dit opnieuw het geval. 

Noelle woont met haar ouders op een boerderij. Ze is 20 en begonnen met een baan als sociaal werkster. Ze rijdt op een solex (ahum, hieraan kun je de tijdgeest herkennen). Zij is verloofd. Alles is in evenwicht. Maar dan staat er plots een man aan de deur en beginnen er onverwachte avonturen. Noelle blijkt Alexandra te zijn, de dochter van een rijke Griekse reder. Tijdens WOII vlucht haar moeder uit Griekenland en sterft onderweg. Een vrouw nam het baby'tje mee en later werd ze geadopteerd. Haar adoptief ouders hadden het haar op haar 21ste verjaardag willen vertellen. Noelle gaat naar haar echte vader en woont een poos op Lefkas. Met haar vaders cruiseschepen reist ze de wereld over, het duizelt haar. Ineens zit ze te midden van de jetset en bemoeit de sensatiepers zich met haar. Haar Griekse vader heeft zich ontfermt over een jonge Hongaarse vluchteling, een concertpianist. Wanneer Alexandra en Ugo elkaar ontmoeten slaat de vlam over. Zij gaat met hem mee op tournee en is bij de platenopnames aanwezig. Ze trouwen en ze raakt in verwachting. Maar er lijkt een eind aan het gelukt te komen wanneer een man haar lastig valt. Ze wordt bang. En wanneer Ugo van een reis niet terugkeert is duidelijk dat hij teruggegaan is naar Hongarije. Is hij dood, leeft hij nog.......?

Heel mooi zijn de beschrijvingen van de twee landen, de huizen, het landschap. Maar wat mij vooral aanspreekt is de wijze waarop er over gevoelens wordt gepraat. Het wordt niet in een kort, krachtig zinnetje geschreven, nee, bijna poëtisch, omschrijvend. Het komt goed bij me binnen. 

Een ander plan

Ik heb de mooiste boeken uitgezocht die ik de afgelopen jaren las

Boeken waarvan ik altijd dacht, ik kan ze opnieuw uit de bibliotheek halen

Maar nu heb ik een dringende behoefte ze zelf te hebben

Ik heb me voorgenomen ze nu zelf te kopen.

Boekenproject 2020

De Kanarie in de Kolenmijn - Marianne Thieme en Ewald Engelen

De Donut Economie - Kate Raworth

De rode schoenen - Joanne Harris

Trots en Vooroordeel - Jane Austen

Foon - Marenta de Moor

De kleine Piketty

De Tomaat - Annemieke Hendriks

Europeanen - Orlando Figes

Emma -Jane Austen

Audrey Hepburns jeugd jaren in Arnhem

Wie is Noelle - Dominique Saint Alban

Het heksenmasker - Minette Walters

Karin Slaughter

Biografieproject 2020

Onuitwisbaar - Edward Snowdon

Super Olcay - Olcay Gulsen en Karin Kuijpers

biografie van Ruud Lubbers

Biografie van Steinbeck- Benson

Brieven van John Steinbeck

We wandelen weer af en toe en corona overdenkingen.

Vlak bij ons huis is een biologische tuinbouwvereniging

Altijd heerlijk wandelen 

De tuinen liggen zelf behoorlijk afgeschermd

Veel privacy dus voor de tuiniers

Het is er altijd heerlijk rustig

En er is veel water

Omstreeks deze tijd geven deze paarse planten me altijd een heel zomers gevoel

Kleine bloemetjes, vroeger waren er mee

Maar ieder bloemetje wat ik nog zie maakt me blij

Heel veel bramen, maar veel zijn uitgedroogd

deze zijn wel mooi 

En de bloemetjes zo mooi roze

Prachtig, he?

En is deze niet lief?

Deze staat in de Romeinse tuin

Is dit een artisjok?

Hij is echt prachtig

Groot, hoog en dat prachtige groen en paars

Ik ben blij af en toe weer te wandelen

Wij behoren bij de 21 % die de opheffing van de intelligente lockdown, wat een woord, he, te snel vinden gaan. We kunnen ons niet voorstellen in een vliegtuig te moeten gaan zitten. Het vakantievirus heeft ons gelukkig nooit zo sterk te pakken gehad dat het een moeten is geworden.

De berichten zijn nog steeds erg wisselend en dan bedoel ik niet Viruswaanzin, ook hier weer, wat een woord. Ik heb een paar aanhangers onder mijn vriendenkring. Ik probeer er zoveel mogelijk vandaan te blijven en krijg er dan nog genoeg van mee. Ik bedoel meer de berichten mbt het toerisme. Veel kan weer en dan ineens een uitbraak ergens. Steeds meer berichten dat nu jongeren ziek worden. Ik zou zeggen, blijf lekker thuis. Leer je eigen omgeving te waarderen. Kom tot rust, al dit moeten, moeten, moeten, duw het ver van je af. 

Dode ekster en een mobieltje.

Ik ben nog steeds druk met mijn zomerkaarten 2020

EKSTER

Eerder deze week vloog er een ekster tegen een bovenraam

Met een enorme knal

Hij lag heel akelig op de grond

Ik belde met de dierenambulance

Zij gaven het advies er een doos over te leggen

Na een uur weer kijken en waarschijnlijk zou hij wegvliegen

Salem pakte hem, in zijn handen kwam de ekster weer langzaam tot leven

Maar later ging hij toch dood

Hij ligt nu begraven in onze tuin

Ik vond het heel erg want de eksters zag ik vaak samen

De overgebleven ekster vloog rond

Ik ben me nu aan het oriënteren op "iets'' op het raam plakken

MOBIELTJE

We wandelden rond het huis

Bij een plas liepen we door hoog gras

En daar zien we ineens een mobieltje

Wat te doen?

We besloten het mee te nemen

Thuis zochten we op internet

Maar ineens rinkelde het mobieltje

Later kwam de eigenaresse het ophalen

Gelukkig ook weer opgelost

Zo mooi groen en fris.

Het regende een paar dagen

Fijn is dat

Het is nu allemaal zo mooi groen en fris

Naar de stad, in de bus, met een mondkapje.

En toen was het gisteren zover. Ik ben met de bus, met een mondkapje op, naar de stad geweest. Iets wat ik nooit gedacht had ooit te moeten doen. Ik was 4 maanden lang niet in de stad geweest.

Hoe kwam dit zo? De bibliotheek boeken moeten terug. Ik zag op de site dat andere mensen boeken die ik thuis heb, gereserveerd hebben. De bibliotheek is een poos dicht geweest. Maar de bieb is nu weer open en ik wil ze terugbrengen. Maar ja, een mondkapje op? Nu zie ik vanuit huis bussen langskomen die nog steeds vrijwel leeg zijn, maar ik hoorde dat vanaf 1 juli het openbaar vervoer weer wordt opengesteld voor iedereen. Dus.......... nu is mijn kans nog om met een rustige bus te kunnen reizen.

Ik de deur uit met een tas vol boeken en een kapje op. De bushalte is dichtbij, er staat al een dame zonder kapje. O, echt? Ademhalen is best lastig. Ik denk dat zij al eerder reisde want het moment dat de bus aankomt gaat het kapje op. Ik wil instappen bij de buschauffeur, maar de deur gaat niet open. Ik zie haar instappen in het midden gedeelte. O, gaat dat zo, slim bedacht, dan hoeft niemand langs de chauffeur.

Bij de bibliotheek aangekomen stap ik naar binnen en word verwelkomt door een meisje wat vraagt of ik boeken kom inleveren. Ze zegt, legt u hier maar neer. Wij ontsmetten de boeken later en halen ze dan van uw pasje af. Ik hoef dus niet naar binnen. Ik ben daar blij om. Maar vraag me wel af ontsmetten? Wat zullen ze daar voor gebruiken? Is het echt nodig? Is dat niet slecht voor de boeken? Ik las ergens dat het virus zich aan materiaal kan hechten, maar na enige tijd ophoudt te bestaan.

Ik vind het momenteel verbijsterende tijden. Ik zie in andere landen vrijwel alles ontsmet worden. Bussen, straten, van alles. Waarmee vraag ik me steeds af. En is dat gezond? Hier worden dus boeken ontsmet. Is dat echt nodig? Doen ze dit echt? Of is het ter geruststelling? Persoonlijk denk ik dat het enige wat echt helpt is heel goed en lang je handen wassen wanneer je weer thuis komt en tussentijds je gezicht niet aanraken. Wat nog best moeilijk is. 

Van te voren had ik al bedacht dat ik nu toch in de stad ben ik extra veel markers wil kopen. Ik heb nog wel genoeg, maar sommige kleuren raken op. Ik ben naar de Action gegaan en naar Pipoos. Omdat het zo vroeg was waren er nog weinig mensen, heerlijk zo rustig. Jullie zien hier dat ik behoorlijk mijn slag heb geslagen. Ik kocht allerlei soorten markers. Ik kan voorlopig vooruit.

Ik ben momenteel bezig met het maken van zomerkaarten 2020 

Het gaat lekker, kijk hier maar eens kleurrijkaquarellen

Ik kon nu ook eens op mijn gemak kijken hoe de terrasjes zijn ingedeeld. Om 10.15 zit ongeveer 1/3 vol met hoofdzakelijk ouderen. Inderdaad tafeltjes staan verder uit elkaar. Geen anderhalve meter volgens mij.

Bij Pipoos moet ik zelf bij de kassa scannen. Is nieuw voor mij. Ik aan het stuntelen, maar het winkelmeisje hielp me al snel. Bij de Hema verplicht mandjes meenemen. Ik betrap me er bij de kassa op dat ik een leeg mandje aan mijn arm heb bungelen en de artikelen die ik wil afrekenen in mijn hand.

Bij HRM zie ik buiten hele rijen stickers buiten de winkel waarmee mensen afstand kunnen houden.

In de winkelstraten overal stickers die mensen manen aandacht voor elkaar te houden.

Ik kan vrij gemakkelijk afstand houden. Heb wel het gevoel dat sommige mensen die ik passeer bozig naar me kijken.

Het zijn voornamelijk vrouwen, ook jongere vrouwen, die ik hetzelfde zie doen of op mij reageren wanneer zij mij bezig zien. Al gauw zie ik glimlachjes naar me. Maakt veel goed.

Ik vond het zo heerlijk weer eens in de stad te zijn. Weer even de winkels in, de straten door te lopen, te zien dat er weer een heel nieuwe huizenrij bij gebouwd is. Maar wat raar nu dat ik me de verdere dag heel vreemd voelde. Een beetje van slag.

Ik heb een fotobewerkingsprogramma wat onlangs een nieuwe versie aanbood. Ik ben er onlangs mee begonnen en ben aan het uitzoeken wat er mogelijk is. Leuk zo'n aqua zweem/vorm. 

Terugblik. Corona maatregelen steeds meer versoepeld. En een wandeling.

En nu is het zomer 2020. Ik denk terug aan de lente. Een anders dan andere lente. De lente zag ik vanuit huis. De tuin, de bomen rond ons huis. Was het erg, nee, totaal niet. Het was ook nu weer ontroerend om het zachte, jonge groen te zien opkomen. De blaadjes die zich ontvouwden en nu,  midden juni is alles vol kleur. 

Corona, Covid-19 kwam ons leven in en bracht veel verwarring. Wat eerst duidelijk was, #stayhome #staysafe werd al vrij snel de anderhalve meter economie en het gevecht van wat wel en niet kan. Zoveel ondernemers die aan de slag gingen met innovatieve oplossingen en daardoor weer open konden gaan. En zoveel groepen die zich achter gesteld voelden en dat luidkeels lieten weten.

En wij, the people? We bleven thuis, werkten thuis, hamsterden toiletpapier en pijnstillers, reden al vrij snel achter elkaar op fietsen door natuur gebieden, wandelden wat af, kochten bouwmarkten leeg, lazen boeken die we via internet bestelden, klapten voor de mensen in de zorg.

We zijn  actief in protest bewegingen. Het begon met Black Live Matters in Amsterdam. Er werd schande van gesproken. Femke Halsema zou moeten opstappen. Daarna tegen G5 en voor de belangen van kermisexploitanten en touringcar chauffeurs. Met als dieptepunt eergisteren in Den Haag. De demonstratie van actiegroep Virus Waanzin was verboden, daarna op kleine schaal toegestaan. Wordt er nu ook schande gesproken? Deze demonstranten geloven niet in de Corona maatregelen, ze hebben het erover dat hun vrijheid wordt weggenomen. En tot overmaat van ellende kwamen er de voetbalhooligans bij. Wij maken ons er sterk voor dat het recht van demonstreren ook in Corona tijd blijft bestaan. Zochten de BLM demonstranten naar oplossingen om de anderhalve meter afstand te houden en droegen ze mondkapjes, de demonstranten die vinden dat hun vrijheid wordt aangetast hebben lak aan de maatregelen. Ik verbaas me iedere keer weer hoe verschillend mensen kunnen denken.

Ik lees net dat de demonstratie van actiegroep Virus Waanzin, die in Den Haag zoveel hooligans aantrok nu voor zondag verboden is in Amsterdam. Ik hou mijn hart vast.

--------------------------

Wij blijven in ieder geval nog steeds zoveel mogelijk thuis. Het zijn vooral ouderen die overleden zijn aan Corona. Ik heb zo met hen te doen. Je moet er toch niet aan denken zo te moeten eindigen. En zo erg dat dat er bij de verpleeghuizen een enorm tekort aan mondkapjes en testen was. Wanneer er een tweede golf komt en de IC´s weer overvol raken zijn de ouderen opnieuw de klos. Moet er gekozen worden dan is de kans groot dat jongeren voor gaan. Ik blijf het eng vinden.

Heel af en toe wandel ik

De eerste keer na maanden binnenblijven voelde het onwennig

De laatste keer weer als van ouds

Deze knotwilgen horen bij een aantal kolken die hier liggen. Het zag er jaren geleden totaal andere uit. Het stond bomvol met berenklauw,  hoger dan een mens. Er  is nu nog een klein stuk waar ze staan.

Ik ontdekte zelfs een nieuwe wandeling 

Langs de Kolk van Schouten

Ik maakte hier een mooie foto van 

Maar kan de foto nu niet meer vinden...…….balen zeg

Onderweg zag ik ook veel bloeiende lindebomen

Ze ruiken zo heerlijk

21 juni, het is ZOMER.

21 juni, ZOMER

Het voelt altijd feestelijk voor mij, deze dag

Magisch, de dag is even lang als de nacht, licht en donker

Het weer is mooi, regelmatig zit ik in de tuin

Dan lees ik de biografie over John Steinbeck en de brieven die hij schreef,

(De Amerikaanse schrijver die ``Druiven der Gramschap`` schreef)

Er bloeit van alles in de tuin

It is Summer

Wandeling.

Gisteren ben ik voor de tweede keer in drie maanden tijd gaan wandelen

Ik liep naar de Romeinse tuin

Deze tuin is door vrijwilligers aangelegd en onderhouden

Lang, lang geleden woonden en werkten hier Romeinen

Er groeien alleen groenten en planten in deze tuin, die de Romeinen kenden

Koren en korenbloemen

Ik herinner het van vroeger

Wanneer mijn ouders en mijn broer en ik in Drenthe op vakantie waren

Even uitrusten op een bankje

Onderweg heel veel braamstruiken

Vroeger stonden hier 8 bomen

Hoorden jullie dit?
Marjan Minnena van Urgenda
Het hele verhaal hier nporadiol/dit-is-de-dag/marjan-minnesma-heeft-twijfels-over-biomassa

“Je kan op dit moment beter aardgas gebruiken en een boom planten, 
dan biomassa gebruiken en een boom planten.” 

Mooi he?

Aardbeien, klaprozenzaad en een boekje.

Ineens waren ze rood

Een vriendin bracht me een zaadbol van klaprozen

Eergisteren maakten we het open 

Ik maakte voor haar een klaprozenboekje

Meer foto´s op kleurrijkaquarellen

Het gaat nu hard naar de langste dag van het jaar
Wat gaat de tijd toch snel

Tuin in juni.

Ik wilde foto´s nemen van de tuin

Ik kon mijn camera zo gauw niet vinden maar wel mijn telefoontje

Daar maakte ik foto´s mee

Het resultaat, allemaal onscherp

Met bewerken heb ik geprobeerd het onscherpe te gebruiken

Van een vriendin kreeg ik zaadjes " bijenbloemen"

Er verschijnt nu een eerste klein geel bloemetje

(nog onscherper gemaakt, zo erg was het niet)

Het lijkt erop dat er nu 

3 tomatenplantjes gaan groeien

Hier is er 1

En ik zaaide radijsjes

Dubbelzien ;-)

En we maakten voor het eerste een wandeling

Blacklivesmatter.

Wij maakten voor het eerst een wandeling

Het voelde raar

Ik liep als in een bubbel

ik moet er echt aan wennen

Ik vind het thuisblijven nog steeds niet erg

Dit zijn me de dagen wel

Dit is een van de raarste tijden die ik in mijn leven meemaak

Eerdere rare tijden

• Denk aan de communistenjacht McCarthyisme in  de USA
• De koude oorlog
• 9/11
• De aanval op Irak en Afghansistan
• de Tea Party-beweging
• Het populisme
• Oorlog Syrie en Jemen

Mooie dagen ook

• De val van de muur
• Toenadering Gorbatsjov, Reagan
• Oslo-akkoorden Clinton,  Rabin en Arafat

Maar nu, een tijd waarbij we zulke tegenstrijdige informatie krijgen, in steeds snellere opvolging. Zoals de nieuwste opvatting dat je de ziekte niet zozeer buiten kunt krijgen, maar eerder in slecht geventileerde ruimtes. De  druk vanuit de samenleving om van alles op te starten. Is het eigenlijk druk vanuit de samenleving of komt het meer vanuit de ondernemers? Ik begrijp heel goed dat ondernemers weer willen opstarten en ik bewonder de creativiteit waarmee men zich aanpast o.a. de horeca, de kunstsector. Vraag is of wij Nederlanders er al aan toe zijn. Ik denk dat heel veel mensen, waaronder ik, de kat uit de boom kijken. De afgelopen week heb ik vaak discussies gehoord over mogen we weer op vakantie? Willen wij dat of de vliegtuigmaatschappijen en de toeristische industrie?

Ik wilde van de week om 24.00 naar bed. Maar kwam terecht bij een programma op CNN. Ik bleef kijken. Tot 03.00 's morgens. Ik zag life wat er gebeurde. Vreedzame betogers die aangevallen worden door hun leger met traangas, rubberen kogels, politie te paard en andere troepen. Omdat de president een foto wil laten maken voor een kerk, een bijbel omhoog heffend. Ik kan je vertellen dat het zo onder je ogen zien gebeuren totaal anders is dan het later op het nieuws te horen. Het was angstaanjagend en ongelofelijk. In de USA, land of the free. Het eerste commentaar van een reporter, pas op landgenoren, we glijden af naar een dictatuur.

We zagen heel wat verschrikkelijke beelden. Maar wat goed dat we ze te zien krijgen. Dat het niet meer weggemoffeld kan worden.

Een van de verhalen die mij raakte kwam van Anousha Zume. Zij vertelde dat iedere zwarte ouder bang is en enorm opziet tegen het moment, dat zij hun jonge zoon die in de puberteit komt, moeten toespreken. Nee, niet om over de bloemetjes en de bijtjes te vertellen. Zij moeten tot hem laten doordringen dat hij op straat moet oppassen. Dat hij uitkijkt iets te doen waardoor hij opvalt en kan worden opgepakt door de politie. Niet protesteren.  Ik hoorde zelfs een zwarte politieman vertellen dat hij dit moest zeggen tegen zijn kinderen.

In de Groene las ik een artikel over een daadwerkelijke aanpak om politiegeweld tegen te gaan in New York. de groene/andere aanpak. Dit lijkt mij een heel goed idee. Ik ga het volgen.

In zijn boek The End of Policing roept Vitale op tot het drastisch inkrimpen van de politie, bij voorkeur door politiebudgetten te verlagen en die gelden door te sluizen naar sociale dienstverlening. Op lokaal niveau ziet hij dat daartoe nu aanzetten worden gedaan. In Minneapolis, waar nagenoeg alle bovenstaande hervormingen zonder resultaat zijn uitgeprobeerd, hebben groeperingen als Reclaim the Block en Black Visions Collective alle voorstellen voor nieuwe trainingen en extra toezicht verworpen. In plaats daarvan stellen ze voor het politiebudget met 45 miljoen dollar te korten en dat geld te besteden aan ‘door de gemeenschap geleide strategieën voor gezondheidszorg en veiligheid’. Zelf is Vitale een campagne begonnen om het politiebudget van New York volgend jaar met een miljard dollar te verlagen tot vijf miljard per jaar. Alexandria Ocasio-Cortez, lid van het Huis namens delen van The Bronx en Queens, steunt hem daarin – en is daarmee momenteel de enige nationale politicus die nadrukkelijk de taken van de politie wil herzien en beperken. 

Ik ben een grote fan van Alexandria Ocasio Cortez

De afgelopen dagen viel het tv programma Dit is M mij positief op. Hier kwamen zwarte mensen aan het woord, zonder dat er een witte bij zat. Een van hen regeerde met "dat is me nog nooit gebeurd, een programma met alleen zwarten". En ik dacht, ja, gek eigenlijk dat we het wel heel normaal vinden jaar in jaar uit witte mensen te horen praten over van alles en nog wat, o. a. over mensen van kleur, over moslims. Het maakte de sfeer open en toegankelijk. 

De VPRO heeft momenteel een heel interessante podcast. vpro/de-plantage-van-onze-voorouders.
Maartje Duin ontdekt dat haar voorouders in 1863 mede-eigenaar waren van suikerplantage Tout Lui Faut in Suriname. Duin zoekt contact met de nazaten van de tot slaafgemaakten: de familie Bouva. Samen met Peggy Bouva reconstrueert ze het verhaal van de plantage. Heel indrukwekkend. Spannend ook, Vandaag hoorde ik deel 2. Hoe zal het verder gaan. 

En dan, betogingen en Covid/12. Ik ben er ook beduusd van. Hoe kan dit nu? Komt dit wel goed? De betogers zie ik met mondkapjes. Helpt dit voldoende? Zullen er veel mensen ziek worden? 
Is het onverantwoordelijk? Mijn hart ligt bij de demonstranten en ik hoop dat ze doorzetten. Ik hoop ook dat ze niet ziek worden. De tijd zal leren wat er gebeurd.