Het werd een leuke dag, veel cadeautjes
Een poosje terug ontdekte ik ineens luisterboeken via de bieb. O leuk, dacht ik, maar ik vond het geen succes. Nu ontdekte ik twee weken geleden de mogelijkheid om een e-book te lenen. Ik heb er ondertussen 4 geleend en ik las het eerste uit.
Ik ben bezig met het derde deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir en ik heb een boek van John Steinbeck uit. Deze boeken grijpen er bij mij behoorlijk in. Het boek van Steinbeck ten positieve, het is een boek boordevol "zijn creativiteit". Het boek van de Beauvoir moet ik geregeld wegleggen, het doet echt pijn dit deel van de geschiedenis van na de tweede Wereldoorlog. Ik moest er eigenlijk een gezellig, ongecompliceerd boek naast lezen. Ik leende het e-book "De Kleine Bakkerij aan het Strand" van Jenny Colgan. Het leek me leuk, het gaat over een vrouw die van bakken houdt, dat doe ik zelf ook. Op Wikipedia zoek ik eens na wie Jenny Colgan is, het blijkt dat zij een heleboel boeken geschreven, ik weet niet wat ik zie, zoveel.....
"De Kleine Bakkerij aan het Strand" is ook echt het gezellig boek waar ik op hoopte. Hoofdpersoon Polly's relatie loopt ten einde. Met haar vriend runt zij een bedrijf, maar het is failliet gegaan. Zij is ongelukkig en kiest min of meer op goed geluk een nieuwe woonplaats uit, waar ze alleen gaat wonen. Het is een klein eilandje en ze huurt er een woning van een oudere dame die een bakkerij heeft. Polly houdt zelf ook van bakken en ontdekt dat er een oven is in het door haar gehuurde deel. Haar brood is heerlijk en steeds meer mensen vragen erom. Uiteindelijk na allerlei avonturen kan zij de hele bakkerij kopen.
Er komt een spannend gedeelte in voor dat over de vissers gaat waar zij regelmatig brood aan verkoopt en er is een Amerikaan die min of meer verdwaald is op dit eiland en zich toelegt op het maken van honing. Ze vinden elkaar erg leuk. Zal er wat tussen hen gebeuren?
Ik heb nog 3 andere e-books geleend, ik heb de smaak te pakken. Vind ik het net zo leuk als een echt boek? Nee, absoluut niet. Om te beginnen ruikt een boek heel lekker..............Ik geniet van het lettertype, vind het heerlijk om in mijn handen te houden. Een boek lacht je toe, vanaf een tafel of vanuit een boekenkast. Het is leuk erdoor heen te bladeren, te lezen wanneer de eerste druk was, de achterflap te lezen en dan........... de inhoud, pagina na pagina, een bladwijzer erin doen om te weten waar je gebleven bent, boeken zijn vrienden. Ik ben dol op internet en alle mogelijkheden die het biedt, maar papier is zoiets anders. Ongeveer wanneer je voor het eerst in een museum voor een echte Rembrandt of van Gogh staat en dan kijk je en je ziet zo iets anders dan die reproductie die je al zo vaak bekeek.
Deze bloesem vond ik op Bevrijdingsdag, zo mooi, zo kwetsbaar
Dodenherdenking en Bevrijdingsdag
Ik ben blij dat het weer voorbij is, moeilijke dagen
Als kind werd mij vertelt dit nooit meer en het klonk alsof het gemeend werd en dus geloofde ik het
Opgroeiend en vooral in deze tijd ben ik bang dat het allemaal nog weer een keer kan gebeuren
En weet ik dat het ook al gebeurd is
Ik lees op dit moment het derde deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir en lees over de Algerijnse kwestie. Deze vond plaats toen ik een kind was. Nu lees ik pas wat er gebeurde. Mijn hemel, alles gebeurde er opnieuw, in Europe en zo kort na de tweede Wereldoorlog. En jaren later, de oorlogen, de uitsluiting van groepen op de Balkan, voormalig Joegoslavië.
Tijdens de officiële Dodenherdenking worden nu ook gevallenen tijdens de vredesmissies herdacht. Maar, onze oorlog tegen de As van het Kwaad, Irak, was gebaseerd op leugens. Had mijns inziens nooit plaats mogen vinden. Het voelt voor mij daarom wrang aan, de officiële dodenherdenking. Ik kijk wel elk jaar. Voor de tweede keer vanwege Corona heel stil, heel klein, wel zo mooi.
Mijn ideale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag zouden zijn wanneer er een link wordt gelegd naar islamofobie, antisemitisme, homofobie, antifeminisme, racisme, vormen waarbij opnieuw mensen worden uitgesloten. En voorbeelden hoe we daar iets tegen kunnen doen. We willen toch dit nooit meer?
Extreem rechts rukt op, in de USA is er ternauwernood een staatsgreep voorkomen. Stel dat het gelukt was, hoe had de wereld er dan nu uitgezien? Gelukkig zit Sleepy Joe er nu, een absolute schat, die deze wereld ineens in de schoot geworpen krijgt, goden zij dank.
Er zijn hele volksstammen binnen Nederland die denken dat ze onder grote repressie vallen omdat ze in een winkel een mondkapje moeten dragen. Niemand dwingt ze zich te laten vaccineren. Zullen ze dit eigenlijk niet een beetje jammer vinden? Nu mogen ze het in alle vrijheid niet willen, moet ik wel een beetje om lachen. O, wacht, een nieuwe stok voor hen om mee te slaan, straks hebben ze geen vaccinatiepaspoort en mogen ze niets. Vinden jullie het erg wanneer ik een beetje leedvermaak voel?
Ik heb nog nooit heimwee gehad, naar een plek/ naar mensen na het lezen van een boek, maar nu wel. Heimwee dat ontstaan is na het lezen van het boek "De Autobiografie van Alice B. Toklas" van Gertrude Stein. Heimwee naar deze twee vrouwen en al de mensen, kunstenaars en schrijvers, die zij elke zaterdag in hun huis aan de Rue de Fleurus 27 ontvingen.
Het boek heb ik al lang in mijn bezit, ik was het bijna vergeten en nu heb ik het in een ruk uitgelezen. De mooiste website die ik over dit boek vond vind je hier, boordevol prachtige foto's ter illustratie: gertrudesteinsite.
Alice links met Harriet Levy
Het boek maakt dat ik alsmaar op Google zoek en steeds meer vind. Zoals prachtige oude foto's van het Montmartre van indertijd, een tijd toen de Sacre Coeur net gebouwd was. Straatjes zoals Utrillo schilderde. Al die beroemde plekken die er nog steeds zijn. Ik vind steeds meer, over le Maison Rose, Lapin Agile etc. De impressionisten en van Gogh zijn er niet meer, ze zijn overleden. Van Gogh heeft ook voetsporen achtergelaten in Montmartre. Hij woonde samen met zijn broer in de rus Lepic. Hij schilderde er verschillende plekken. Het impressionisme is nu een erkende kunstvorm geworden. De schilderijen worden met steeds betere prijzen verkocht
