Heimwee naar de zomer. Hoe was de zomer ook al weer?

Raar is dat, he, ieder jaar heb ik weer moeite met de overgang van de seizoenen

Ik mis dan het seizoen waarin we zijn en denk, weer een heel jaar wachten

Ik dacht, laat ik nog eens bij de foto's kijken, even herinneringen ophalen

Hoe was het eigenlijk met de MOESTUIN

Ik merk dat ik alleen foto's heb van de bosbessen

En die plant staat niet eens in de moestuinbak

Het werd helemaal niets

Geen tomaten

Wel aardbeien en die waren heerlijk

Ik heb er nu wat kleine gekochte sla en andijvie plantjes instaan 

DE TUIN

Ik merk dat ik veel minder foto's heb gemaakt dan andere jaren

Genoot ik dit jaar minder van de tuin?

Ik heb een beetje het gevoel van wel

Ik zag weinig vlinders en libellen

Pas nu in september zie ik er veel dansen in de zonneschijn

Komt het hierdoor?

De zomer begon met warm weer in juni, maar zwakte de maanden daarna af. Tijdens de zomervakantie zagen we steeds vaker buien. Sombere en vrij koele dagen begonnen het weerbeeld te domineren. Hoewel de warme dagen de hele zomer van de partij waren, kwam de echte zomerse warmte vooral tot uiting in juni, in de eerste twintig dagen van deze maand. Maar liefst elf van zeventien zomerse dagen, die deze zomer tot nu toe telt, werden genoteerd in de eerste achttien dagen van juni. metronieuws

Afghanistan, Bette Dam. Vrouwenrechten I.

Ik ben nu al dagen van mijn a-propos. Schilderen, tekenen, ik moet er niet aan denken. Terwijl ik zulke leuke plannetjes had. Lezen, ja, dat lukt ineens wel. Dankzij de nieuwe boeken die ik voor mijn verjaardag kreeg. En dan vooral twee. Het boek van Bette Dam "Op zoek naar de Vijand - Het verhaal van een terrorist die een vriend wilde zijn.", over haar zoektocht naar de talibanleider Moellah Omar. En het boek over Jane Austen. Op de een of andere manier vloeien ze in elkaar over, is dat niet gek? Een vrouw die 200 jaar geleden leefde en woeste "baard" mannen in Afghanistan. Nee, beide boeken gaan  over vrouwenrechten.

Vanaf die verschrikkelijke uittocht op het vliegveld van Kabul denk ik "Wat zijn we voorgelogen" en het boek doorlezend begin ik het een beetje te doorzien, het is een systeem wat dit veroorzaakt en Bette Dam legt het haarscherp uit. En het is om van te schrikken. 

Bette Dam, een jong Fries meisje, studeert politicologie aan de universiteit van Amsterdam. Na haar studie werkt ze bij een klein nieuwsbureau. Die halen voor haar een opdracht binnen om embedded naar kamp Holland in Afghanistan te gaan waar de Nederlanders hun missie hebben. Ze vliegt met een militair vliegtuig. In Afghanistan ontmoet ze geen Afghaan. Nee, haar wordt verteld dat daarbuiten "De Hel" is. Oppassen, ook voor de Afghaanse schoonmakers, want die kunnen zichzelf opblazen. Terug in Nederland heeft ze een boel vragen.

Ze komt in contact met een Amerikaanse militair die meedeed aan de eerste Amerikaanse dropping na 9-11 en die verteld over hoe Amerikanen samen met Afghanen vochten onder leiding van Karzai, de latere Afghaanse president. Hij noemt een aantal namen van Afghanen waar Bette eerder nooit over hoorde. Ze vraagt het de Nederlandse ambassadeur van Afghanistan en die zegt, ja, die mensen hebben nu goede posities, een is burgermeester etc. Ze vraagt, zou ik die kunnen spreken? Ja hoor, is het antwoord, kom hier maar naar toe. Ze boekt een vliegtuig en een hotel in Kabul en verblijft er dan een aantal maanden. Met de ambassadeur gaat zij naar de eerste persoon die ze wil spreken. Hij roept zijn zoon Najibullah erbij, die goed Engels spreekt en deze zal haar begeleiden op haar tocht door Afghanistan en haar uitleg geven over Afghaanse gewoonten en gebruiken. Ze wordt aan de vrouwen van de mannen voorgesteld en 1 van hen geeft haar Afghaanse kleding. Eerder zijn ze al naar een schoenenwinkel geweest omdat de receptionist van haar hotel haar Timberlands echt niet vind kunnen, daar lopen vrouwen niet op. Ze krijgt een schoen met een hakje. Zij ontmoet ook Afghaanse militairen die haar over de eerste periode dat de Amerikanen kwamen vertellen en haar alles over Karzai vertellen. Ze ontdekt dat de waarheid heel wat gecompliceerder is dan wat in het Westen wordt verteld. Langzaam begint zij de pijnpunten van de maatschappij begrijpen. Elkaar rivaliserende stammen, maar ook komt het voor dat zonen van dezelfde vader, maar van een andere moeder elkaars rivalen zijn. 

Al snel zegt Najibullah, je moet naar Uruzgan. URUZGAN? Het gevaarlijke Uruzgan waar de Nederlandse soldaten haar voor waarschuwden, de Hel werd het genoemd? Dat kan niet, zegt ze, te gevaarlijk. Hij kijkt haar verbaasd aan. Zij ontmoet President Karzai, zij stelt hem vragen over zijn weg naar het presidentschap en ook hij zegt, je moet naar Uruzgan. Ze gaan ernaar toe. Najibullah bereid voor haar de weg, door zijn contacten over heel Afghanistan van te voren in te lichten wanneer ze ergens naar toe gaan. 

Aziz, de vader van Najibullah loopt met haar door zijn boomgaard en laat en passant vallen dat het huis waar Moellah Omar opgroeide niet zo ver ervandaan is. He, zegt ze, de Moellah Omar, de meeste gezochte terrorist, de Taliban leider waar de Amerikanen een miljoen voor uitgeloofd hebben om hem te vinden? De onvindbare man, waar een klopjacht op is geopend? Ja, zegt hij, ik kende hem als jongetje. 

In deze perioden leeft zij tussen de Afghanen. Zij, een blonde vrouw van 1 meter 88 wordt geen strobreed in de weg gelegd. Zij krijgt inzicht in de Afghaanse kijk op het conflict. De mensen spreken lang over de periode waarin Karzai president werd. Het aandeel dat Afghanen daarbij hebben hoort zij nu voor het eerst. De Amerikaanse militair uit het begin vertelde dit niet.  Terug in Nederland zal zij een boek over Karzai en deze periode schrijven.

Dan komt ze in dienst bij de krant NRC en wordt correspondente in Afghanistan. Dit keer koopt ze een enkeltje vliegreis. Nu woont ze tussen de expats, die in Kaboel verblijven. En dat is andere koek. Ik citeer: De stad werd in Westerse nieuwsmedia afgeschilderd als een oorlogsgebied met talloze aanslagen. De werkelijkheid voor de expats was anders, overal feestjes, etentjes, brunches, zwempartijtjes, yogalessen, biljartwedstrijden, pokeravonden en alcohol.  Elk weekend moest ze uit meerdere mogelijkheden kiezen. Je moest je een dag of twee van te voren inschrijven anders was iets al vol. Vaak was er maar 1 bewaker. Restaurants waar gedanst werd en gedronken tot het licht werd. Eenmaal was zij de chauffeur op een wagen die vol zat met dronken Australische militairen en wapens, die de stad ternauwernood kenden. 

Was er eens een explosie dan werd Bette gebeld door de NRC: "Ben je ok? Draag je je kogelvrij vest? Draag je het niet? Je handelt tegen onze opdracht" Dan zag ze ineens de correspondent met wie ze eerder op een feestje was, met een kogelvrij vest om verslag doen op CNN. Een van hun verslaggevers vertelde haar dat zij beveiligd worden door ex-militairen, die voor hun bepalen waar ze wel en niet verslag van moeten doen. Deze militairen krijgen 1000 dollar per dag betaalt en vaak luistert een in Amerika zittende redacteur eerder naar de veiligheidsman dan naar de correspondent. 

Bette en een paar andere correspondenten komen met hun verhalen in kwaliteitskranten maar de mainstream media vertellen een ander verhaal. Ze wordt deze gang van zaken zat. Ze neemt ontslag en neemt zich voor uit te zoeken WIE IS OMAR? Over deze zoektocht vertel ik later. 

Met de fotograaf Joël van Houdt (joelvanhoudt.com) zal ze de zoektocht naar Moellah Omar ondernemen

alumni.uva/bette dam

Klik hierop voor het origineel:  
Bette Dam

@BetteDam

·

3 u

"A single story emphasises how we are different rather then how we are similar' (

@ChimamandaReal

). I think this same single story made the US, the West lost all connection with a willing Afghanistan, resulting in many unnecessary deaths.I explain it here:/Afghanistan and the danger of the one-sided story

Op weg naar de nazomer.

 

kalender/2021/wanneer licht - wanneer donker

Mijn verjaardag.

Mijn verjaardag stond opnieuw in het teken van boeken. Twee jaar geleden zou ik er niet over gedroomd hebben om boeken te kopen. Onze boekenkasten zitten al zo vol, vond ik, er kan niets meer bij. Maar Covid 19 veranderde alles. Voor die tijd ging ik 1 maal per maand naar de bieb en haalde de boeken die ik wilde lezen. Vorig jaar stopte dit, ik ging niet meer naar de stad en kochten we voor het eerst weer nieuwe stapels boeken tijdens onze verjaardagen en de kerst. En dit jaar? Ik ga nog steeds niet naar de stad en dus.......... nieuwe boeken. En....... door anders te schikken kan ik ze nog steeds in de boekenkasten krijgen 😊

Ik koos een paar boeken die ik tijdens mijn boekenproject las en prachtig vond

Ik had niet verwacht ze ooit zelf te zullen hebben en ben er nu heel erg blij mee

De boeken waarin ik direct ben gaan lezen

Toen de ellende in Afghanistan uitbrak nadat de Amerikanen zich wilden terug trekken begon ik veel te lezen over Afghanistan. Want het terugtrekken riep veel vragen bij me op. De eerste vragen die boven kwamen waren:

• In februari 2020 werd er een akkoord getekend tussen de Taliban en de USA. We hebben dus alle tijd gehad om bijtijds de burgers te evacueren en daarna de troepen. Waarom is dit niet gebeurd? Waarom die chaos? 
• Hebben de Amerikanen hun soldaten teruggehaald en een heel modern toegerust leger wat bij de Afghaanse regering hoorde achtergelaten? Ik lees de eerste dagen over een luchtmacht, commandotropen, een modern uitgerust leger. Ik hoor ze zeggen dat ze niet zo snel verwachten dat de Taliban zou overwinnen. Verwachten ze het wel, alleen in een langzamer tempo? En dan dit soort leger achterlaten voor een groepering die je eerst terroristisch noemt? Ik dacht, hier klopt iets niet!

Ik heb daarna heel veel gelezen en langzaam begint zich meer begrip te volgen over wat er wel en niet waar is, maar ik blijf massa's vragen houden. Ik ben nu op zoek naar mensen die ik kan vertrouwen. De naam van Bette Dam dook op. Zij is een Nederlandse journaliste die unembedded naar afgelegen plaatsen in Afghanistan is gegaan en met allerlei Afghanen sprak over Moelah Omar, de toenmalige leider van de Taliban. Heel interessant en verhelderend. 

 Lucy Worsley

Jullie kennen haar misschien van haar tv programma's over historische onderwerpen? Ik twijfelde bij dit boek. Ik heb namelijk al zoveel boeken over Jane Austen en haar tijd. Maar ben ik even blij dat ik het wel uitzocht. Ik ben nu op pagina 43 en moet zeggen dat ik zeker drie dingen nu al beter begrijp dan eerder uit andere boeken. Wat een fantastisch boek.

Het dagboek van Frida Kahlo

            

Het dagboek van Frida Kahlo blijkt een cahier met een roodleren kaft met haar initialen erop

Zoals je op de foto beneden kunt zien

Zij schrijft in het Spaans en achterin is de Engelse vertaling

Boeiend en creatief

Van mijn broer kreeg ik

De geschiedenis van Shakespeare and Co

De prachtige boekhandel aan de Seine in Parijs

Oorspronkelijk opgezet door Sylvia Beach begin 1900

Onder dwang gesloten in WOII

In dit boek de hele geschiedenis

Want iemand anders nam het stokje van Sylvia Beach over

En de boekhandel bestaat nog steeds twitter/ShakesCoAt100

Boordevol foto's van toen naar de huidige tijd

Salem maakte een boekje voor me

Ik sta nu in een strip, dat is toch wel heel leuk

Ik, dromend over Egypte

Een jaar later ben ik er en ontmoet Salem

We maken elke dag ritjes op zijn motor naar Bananeneiland

In 1981 nog een schitterend eiland met wat vissershuizen, palm-en bananenbomen

Nu staat er een sjiek hotel

Let vooral op mijn middeltje 😊

Ik was zo dun

Salem kon zijn handen erom heen leggen 

En het heden

Schilderend, lezend en achter de computer 

Een van mijn vriendinnen heeft een tweede leuk idee

Na het idee van de tassen/ totebags kwam ze met het volgende idee

Toilettasjes beschilderen met markers voor textiel 

Met z'n drieën gaven me deze mooie set markers

Mijn vriendin vertelde dat ik het tasje eerst moet wassen en dan strijken. Ik had niet in de gaten dat mijn stoomstrijkijzer weer vochtig maakte. Ben direct gaan tekenen met de nieuwe markers en merkte dat het op sommige plekken uitliep. Goede les, voortaan wachten na het strijken. 

Onderaan zien jullie het eerste probeersel

Van een vriendin kreeg ik 2 DVD'S

Over het leven van Astrid Lindgren en Emily Dickinson

Heel leuk om naast Whatsapp en Facebook felicitaties ook echte kaarten te krijgen

 

Meerdere enveloppen waren mooi versierd

Maar 1 stak boven alles uit

Vrienden van ons maakte een enveloppe van een tekening van hun kleinkind

Kijk  eens naar de binnenkant, de dieren..........prachtig

You Tube films die mijn ogen openen.

Ik vertelde al eens eerder dat ik het leuk vind om wandelingen via You Tube te volgen. Het begon met wandelen door New York, vooral de wandelingen van Walking Alice. Zij wandelt echt zoals wij ook zouden wandelen. Ze gaat winkels binnen, loopt een kerk in en een tentoonstelling, ze laat de camera over architectuur gaan en af en toe laat ze iets zien waar een beroemde serie is opgenomen. Maar er zijn ook andere kanalen die leuk zijn mbt New York. 

Ik wandelde zo door Parijs en Florence en toen ineens ontdekte ik wandelingen en autotochtjes door Cairo. Wow, wat fantastisch. Ik kan het op mijn laptop bekijken, maar ook op een groot televisie scherm. De mogelijkheden zijn oneindig. Ik wandelde door Moskou, Japan en door Afrikaanse landen. Ik vind het vooral leuk om aan het eind van een dag te doen. Ik ben dan moe en neem weinig meer in me op. Dan lekker wandelen...... het ontspant me.

Vaak klik ik op HOME en dan zie ik wel wat me aangeboden word. Maar dan ineens gebeurt er iets wat ik niet verwachtte. Teheran, Iran. Echt, staan daar ook wandelingen van op You Tube?  Het blijkt dat er heel veel wandelingen worden aangeboden. Ik heb er nu een aantal van bekeken en ik kan niet anders dan zeggen, mijn kijk op Iran is veranderd. Misschien loop ik gigantisch achter, maar ik dacht dat de vrouwen allemaal in lange zwarte volledig gesloten gewaden lopen, bedekt van top tot teen. Alleen stukje gezicht te zien. Mannen met stokken in de hand houden nauwgezet toezicht. 

Maar wat zie ik? Vrouwen dragen allerlei soorten jassen in allerlei soorten kleuren. De hipste onder de vrouwen hebben vast bij HRM geshopt 😊. Zou die winkel in Teheran zitten? Skinny jeans, oversised mantels, hippe sneakers en een sjaal, achteloos aan een zijde langs de hals op de rug hangend, zodat er een flink stuk haar te zien valt. In het fimpje bovenaan zie ik zeker 6 vrouwen zonder hoofddoek lopen. Niet demonstratief, nee ze lopen ook gewoon met de mannen en vrouwen op deze winkelstraten en markt. Mijn kijk op Iran is hierdoor veranderd.

Maar iets wat ik eigenlijk regelrecht schokkend en erg interessant vind zijn de filmpjes van de Afghaanse Qawi Khan.

Je kunt vertaling in het Engels inschakelen

Hij vertelt het volgende 

Hello Guys! This is Qawi Khan welcome to my channel Whenever people search some thing related Afghanistan in YouTube the first thing come out in search is related to war so I will try to show you the positive side of Afghanistan I hope you will enjoy watching my channel'

Hier al zijn video's youtube/channel//videos

Er is dus iemand in Kandahar die ons "gewone" beelden wil laten zien uit zijn stad

Waarom schokkend? De laatste video's die hij erop gezet heeft zijn van de dagen dat de Taliban de macht greep. Ik begreep uit de media dat er hier en daar wat winkeltjes geopend werden. Wat ik zie, is een aaneenschakeling van winkels en kramen, allemaal open. Het is echt fascinerend om te bekijken hoe het eruit ziet. De winkels, de spullen die er verkocht worden, de mensen, hun kleren, de manier waarop ze met elkaar omgaan.

Sinds de Taliban de macht overnam ben ik alles wat ik maar kan vinden gaan lezen. Het kwam voor mij als een grote schok. Ik had zoveel vragen. Onder tussen weet ik al veel mee. En heb ik veel mensen gevonden waarvan ik de informatie betrouwbaar vind. In Nederland zijn dat:

• Bette Dam (haar website) - Twitter/BetteDam
  
• Twitter/ Natalie Righton
  

Beide journalisten die unembedded door Afghanistan trokken. 

Hier nog een Afghaans video kanaal

Dit filmpje is van gisteren. Ik zie weinig vrouwen lopen. De paar die ik op het eerste filmpje zien dragen een boerka. Op dit laatste filmpje zie ik ook vrouwen in andere kleren lopen. Zie 2.28.  en 5.05 en 08.27 en 10.03

Mijn boekenprojecten 2021, hoe staat het daarmee?

Ik moet nu echt iets schrijven over de boeken die ik las. Ik loop erg achter. Het is een beetje een ratjetoe wat ik las. Ik begon mijn boekenproject omdat ik weer "gewoon" wilde gaan lezen. Niet het hapsnap lezen, stukje hier, stukje daar, waaraan ik gewoon was geraakt door internet. Ik stelde me voor boeken uit de wereldliteratuur te gaan lezen. Ik heb dit jarenlang gedaan. Ik vind het nog steeds leuk dat dit gelukt is. De laatste 2 jaar komen er steeds meer "leuke, gezellige" boeken bij. Is dat erg? Nu een stemmetje zegt JA. Realiteit is dat ik door allerlei gebeurtenissen in de wereld last heb gekregen van concentratie stoornissen en het lezen nu moeilijker gaat. 

De boeken die ik las: 

• Bridget Jones                                  - Helen Fielding
• De 7 levens van Wubbo Ockels      - Gean Ockels
• Mijn Ontsnapping                           - Benoite Groult
• Terug naar de Provence                  - Frédérique Hébrard
• Dagboek uit Wuhu                          - Emily Prager (dit boek ben ik nog aan het lezen)

Bridget Jones en Benoite Groult hebben iets gemeen, nl. vrouwenzaken

Bridget bevindt zich doorlopend in opeenvolgende dolkomische situaties. Al blunderend rolt Bridget zich langs relaties, vrienden, mannen, krijgt liefdes, verliest ze weer, heeft het ene na het andere rare baantje, een gestoorde moeder.

Benoite, stijlvol, eloquent en scherp. Benoite vertelt over de jaren 50 en haar ontdekken van seksualiteit, relaties, echtgenoten, kinderen en het schrijverschap. Wat mij het meest raakt is haar verhaal over de vele illegale abortussen die zij heeft gehad. Ik kan me geen schrijfster herinneren, en ik las er veel ook uit die tijd, die dit zo onverbloemd neerschrijft. Haar verhaal schokt me en het doet me realiseren hoeveel er veranderd is ten goede. Het is een harde strijd geweest om abortus legaal te krijgen. Maar wat een geluk dat dit soort gemodder en angst nu niet meer nodig is.

Ik zag een leuke documentaire over de schrijfster van Bridget Jones, Helen Fielding. Ik herinner me de boekwinkel waar rijen jonge meisjes wachten om hun exemplaar van Bridget Jones te laten signeren. Waren het de jaren 2000-2002? Ik herinner me ook het vlijmscherpe commentaar van een feministe: hebben wij niks bereikt de afgelopen tijd, zitten vrouwen nog steeds naast de telefoon te wachten tot hun geliefde belt? Het laatste vraag ik me eerlijk gezegd ook af. Maar, hoe ouder ik word hoe meer ik me realiseer dat de strijd blijkbaar steeds opnieuw gestreden moeten worden in de vorm die bij die tijd hoort. En blijkbaar was Bridget Jones passend bij die tijd. Een vrouwenfiguur die het uiteindelijk wel lukt, maar met een heleboel getwijfel. Die twijfel begrijp ik, voelde ik indertijd ook. Het heeft echter totaal niets met "power woman" zijn. Nee, wel met een heleboel gestuntel, vragen, gedoe, rare situaties tot in het extreme beschreven. Ja, ik moest lachten, maar halverwege werd het me teveel, het is allemaal wel heel erg grappig. Ik heb de dikke pil uiteindelijk toch uitgelezen. 

Terug naar de Provence

Is echt een feelgood boek. Indertijd kocht ik vrij veel boeken van Frederique Hebrard. Dit was het eerste boek wat ik van haar las. Wat het een fijn boek maakt is dat je eventjes heerlijk in een andere wereld terecht komt, een van de fascinerende dingen van lezen. Haar boeken brengen je in de Provence. Deze keer zocht ik de plekken ook op Google Earth op. Ik hou zoveel van aardrijkskunde. Zo leuk om te snappen hoe steden ten opzichte van elkaar liggen. De Provence, de Rhône, lavendel, lekkere recepten, wijnen, porselein. Ik leerde over Pausen, hun invloed en  paleizen, over de invloed van de Prins van Oranje, over de dichter Mistral. Het verhaal is een "Heathcliff and Cathy" in optima forma. Een meisje en jongen groeien samen op. Er gebeurt iets vreselijks en de jongen verdwijnt. Om jaren later terug te komen om zich op het meisje te wreken.

Estelle Laborie besluit niet naar Parijs terug te gaan en in het Arcadië van haar jeugd te blijven. Ze is vastbesloten de glorie en het geluk tussen wijngaarden en olijfbomen te doen weerkeren. De Parijse jaren zijn soms slopend geweest voor Estelle. Ze is gescheiden, de kinderen zijn volwassen: niets houdt haar tegen. Van een terugkeer naar de gouden jeugdjaren komt het echter niet meteen. Het lijkt alsof er een vloek op het landgoed rust.

Wubbo Ockels

Waarom heb ik ooit een boek over Wubbo Ockels gekocht en nu weer opnieuw gelezen, zullen jullie je afvragen? Ik weet het nog, ik hoorde hem op de radio en hij vertelde over zijn idee met betrekking tot de TIJD. Het prikkelde mijn fantasie. Ik heb zelf ideeën mbt TIJD, die ik nooit ergens anders hoor. Ik dacht, dat boek wil ik lezen en kocht het. 

De dochter van Wubbo Ockels heeft het geschreven. Zij bezoekt samen met haar vader elke plek waar zij als gezin ooit gewoond hebben. Ze stelt hem vragen en confronteert hem met tekortkomingen die zij als dochter ervaren heeft. Het begrip Tijd zoals hij uitlegt gaat min of meer boven mijn pet. Maar het is leuk om te lezen over een man die zo out of the box denkt, zoveel ideeën heeft en hij krijgt ook dingen voor elkaar. 

Wubbo Ockels wist als geen ander duurzame projecten te starten en hiermee menigeen te inspireren. Zo ontwikkelde hij de solar auto ‘Nuna’ van de TU Delft, de Superbus, zelfvoorzienend zeilschip Ecolution en zijn laatste initiatief De Groene Grachten, waarmee hij bij de viering van ’400 jaar Amsterdamse grachten’ wilde laten zien dat zelfs grachtenpanden en de historische binnenstad van Amsterdam te verduurzamen zijn. Als ruimtevaarder, spreker, visionair en trekker van vele initiatieven wist Ockels Nederlanders en met name jongeren te inspireren voor een duurzame toekomst. Wubbo Ockels heeft, vanaf de eerste totstandkoming van de Trouw Duurzame 100 in 2009, gemiddeld de hoogste notering behaald en werd daarom in 2013 verkozen tot de invloedrijkste duurzame Nederlander “aller tijden”. 

degroenegrachten

Superbus

Ik loop nog steeds achter. Ik las 14 romans, dat hadden er 16 moeten zijn. Ik las 7 biografieën, dit hadden er eind augustus 8 moeten zijn. Echt tijd iets aan mijn concentratiegebrek te doen. Beetje dwang?

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan
• Journal of a Book - John Steinbeck
• De Smaak van Champagne - Sarah Kate Lynch
• Liefdesdomein - Rosita Steenbeek
• Bridget Jones - Helen Fielding
• De 7 levens van Wubbo Ockels - Gean Ockels
• Terug naar de Provence - Frédérique Hébrard
• Dagboek uit Wuhu - Emily Prager

MIJN BIOGRAFIEPROJECT 2021

The World of Emily Dickinson - Polly

Emily Dickinson's gardening - Marta McDowell

Emily Dickinson - Cynthia Griffin Wolff 

De Bloei van het Leven - Simone de Beauvoir

De Druk der omstandigheden - Simone de Beauvoir

Een moeilijke liefde - Alfred de Musset en George Sand

Mijn Ontsnapping - Benoite Groult

Met een vriendin op stap, het zonnetje, een taart en kleine, blauwe bloemetjes.

Een vriendin kwam op bezoek

We zouden samen even boodschappen gaan doen bij ons winkelcentrum

Zij heeft er een hekel aan, ik vind het leuk

Ze is wat moeilijk ter been, maar we houden wel van wandelen

We maakten dus een kleine wandeling

We zijn gek op bloemetjes, insecten, vormen van planten en bomen

Mijn vriendin heeft uitgezocht dat de onderste 3 "dingetjes" op de foto v.d. europese-blazenstruik is

Het was al vroeg herfst "hunten" dit jaar, de eerste kastanjes

Wat dat betreft ben ik gek op de herfst

Rode bessen, ze zijn er al, maar straks, zo leuk, mee naar huis nemen......

Vooraf bakte ik een pruimentaart

Ik nam ingrediënten meer voor twee taarten, maar vergat een belangrijk ingrediënt voor de bosbessentaart. Dus was de keuze welke taart ik zou bakken snel gemaakt

Net even lekker in het zonnetje gezeten, met thee en een stapel oude Flows

Ja, ik hou van.........

Wat heb ik zoal gedaan?

 Heel af en toe een zonnetje

De blauwe bloemetjes zijn opgekomen uit zaadjes die ik van een vriendin kreeg

Tot aan de situatie in Afghanistan las ik, min of meer geconcentreerd, in dit boek

Op dit moment lukt het me niet meer

Ben zo bezig met Afghanistan

Probeer te begrijpen wat er gebeurd is

Er klopt volgens mij zoveel niet van wat ons verteld wordt en werd

De maand augustus glijdt een beetje langs me heen

Andere jaren is het een van mijn favoriete maanden

De maand waarin ik geboren ben

Waarom het nu zo vaag voelt weet ik niet

Niet echt zonnig weer?

Ik probeer met stokbrood, Franse kaasjes en tapenade een beetje in de sfeer te komen

Omdat ik binnenkort jarig ben krijg ik de vraag heb je een lijstje? 

Vandaar dat ik even aan het zoeken was op internet

Ik zoek naar een fotoboek over Parijs

Eem foto boek over bepaalde periodes in de geschiedenis van Parijs

Ik ontdek ineens het volgende 

We kennen allemaal dit schilderij

Ik ontdek ineens dat het nog steeds een restaurant is, wat leuk

En dit brengt me ineens dichter bij de zomer lemoulindelagalette

Buiten is het ook onmiskenbaar zomer

In de Romeinse tuin is vreemd genoeg veel weggehaald

Maar de artisjokken staan er nog

Dit is toch echt wel augustus

Dahlia's

Ik ruimde de woonkamer op

 En vond ineens deze marker tekening terug

Half afgemaakt

Ik herinnerde me dat ik het mislukt vond

En nu, terwijl ik er weer mee in mijn handen sta, vind ik het mooi

Ik maakte het af

En nu ben ik er blij mee