zondag 23 januari 2022

Voor mijn boekenproject 2022 las ik digitaal een boek van de bibliotheek, De Bibliotheek van Parijs van Janet Skeslien Charles.


Digitaal lezen vind ik nog steeds niet echt leuk. Maar ondanks dit las ik dit boek toch vrij snel uit. Omdat het echt een prachtig boek is wat vertelt over een mij onbekend verhaal. Ik ben al een poos bezig met lezen over Shakespeare and Co, de Engelstalige boekhandel in Parijs, die opgezet werd door de Amerikaanse Sylvia Beach. Maar dat er ook een Amerikaanse bibliotheek in Parijs is was mij volkomen onbekend. American Library in Paris

Deze bibliotheek is ontstaan om Amerikaanse soldaten in WOI van boeken te voorzien. Ik ken het verhaal van Engelse soldaten die in de loopgraven lagen en een boek van Jane Austen lazen. Ik vind dat altijd zo aandoenlijk en ontroerend. Dat de tere boeken van Jane Austen in die absolute ellende werden gelezen. Maar dat tijdens de WOII ook boeken beschikbaar kwamen voor Amerikaanse soldaten daar had ik geen idee van.

Het boek gaat over de periode van WO II. Parijs wordt bezet en langzaam slaat de terreur toe. Odile, de hoofdpersoon in het boek werkt bij de bibliotheek. Ze begint onderaan en zal steeds belangrijke taken krijgen. Ze is er gelukkig. O.a. bedient ze de balie, waar mensen vragen kunnen stellen, ze vind het heerlijk om naar de antwoorden te zoeken. Ze kan goed opschieten met de andere stafleden en de vaste bezoekers. 

Dan begint de Jodenvervolging. Ze ziet voor het eerst op straat een vrouw met de Jodenster op. Joden kunnen niet meer naar de bibliotheek, ze lopen gevaar op straat. De staf spreekt met de medewerkers af  dat Odile adressen van Joodse abonnees zal opzoeken om boeken langs te brengen en gelezen boeken mee terug te nemen. Dat gaat een tijd lang goed.

Odile ontmoet Paul, ze worden verliefd. Odile wil wachten met trouwen want Remy, de broer van Odile is naar het front vertrokken en zit in een interneringskamp. Na de oorlog kan haar broer dan aanwezig zijn bij het huwelijk. Echter, Remy komt in het kamp om. Margaret en Paul trouwen. De vader van Odile werkt bij de politie. 

Odile wordt dikke vrienden met Margaret, de jonge, pas getrouwde Engelse, die eigenlijk doodongelukkig is in haar huwelijk. Margaret komt ook werken in de bibliotheek  en ze delen al hun geheimen met elkaar. 

Dan gebeurt er iets verschrikkelijks. Een van haar geliefde Joodse abonnees, waarbij zij vaak thuis komt is verdwenen. Een zoektocht levert op dat ze door Duitsers is weggehaald.

Odile heeft geen idee dat er bij haar vader op het bureau brieven door verraders worden afgegeven. Dat na verloop van tijd razzia's plaatsvinden waarbij Joden uit hun huizen worden gehaald. Wat zij ook niet weet is dat Paul op een goed moment uit woede een van haar favoriete Joodse lezers aangeeft. 

Margaret ondertussen legt het aan met een Duister. Via hem krijgt ze eten en mooie kleren. Ze geeft het eten aan Odile. Die deelt het met haar familie en met Remy. Ze weet ervan. Ze vind het erg maar ja...... In een onbewaakt ogenblik vertelt Odile aan Paul wat Margaret doet. Hij ontsteekt in woede. Het is ondertussen na de oorlog. Met een paar vrienden gaat hij naar het huis van Margaret en sleurt haar het huis, mishandelt haar en scheert haar kaal. Odile heeft eerst niet door dat Margaret al een poosje niet komt. Maar wanneer het tot haar doordrinkt gaat ze naar het huis van Margaret en hoort wat er gebeurd is. Zij is zo ontdaan door alle verwijten die Margaret haar maakt, zij geeft Odile de schuld, omdat zij haar verraadde aan Paul. 

Zij loopt nietsziend door Parijs, helemaal in de war. Een Amerikaanse soldaat ziet haar en vraagt wat er is. Ze trekken met elkaar op en hij vraagt haar ten huwelijk, zij stemt ermee in, hierbij bigamie plegend. Samen vertrekken ze naar de USA. Met vallen en opstaan kan Odile zich een plaatsje verwerven in haar nieuwe situatie. Wanneer Bill overlijdt, wordt het moeilijk. Oude herinneringen komen op. Dan stapt er plotseling een jong meisje binnen, haar buurmeisje, die vraagt of ze haar wat vragen mag stellen. Het is haar redding. Het meisje en Odile hechten zich aan elkaar en langzaam onthuld Odiel haar verhaal. 

Het boek is mooi geschreven, een page turner. Een verhaal waarin de onduidelijkheid en angst tijdens een oorlog naar voren komt. Je denkt dat je mensen kunt vertrouwen en dan blijkt het tegenovergestelde. Niet alleen de vijand kan fout zijn, maar je naasten ook. En dat is des te schokkender.

Hier kunnen jullie het verhaal rond deze bibliotheek lezen zoals het echt gebeurd is. the-heroic-librarians-who-delivered-books-to-banned-readers-during-world-war II

Wat ik in dit boek voor het eerst lees is waarom in bibliotheken boek met dezelfde onderwerpen nummers hebben. What-is-Dewey-decimal-system?


vrijdag 21 januari 2022

Wat heb ik zoal gedaan?


Eerste teken in de tuin dat de lente echt gaat komen


Ik ben weer helemaal in de teken en schilder "mood"

Ik vind het altijd leuk iets te ontwerpen bij het seizoen waarin we leven
 Dit keer dus winter kaarten
Ik wil er een serie van 5 maken
Nog 1 "sweater meisje" te gaan dus



Ik ben ook begonnen
 met een groter formaat marker tekening
Maar daar vertel ik later meer over

woensdag 19 januari 2022

Overpeinzingen.


Twee, mij door elkaar schuddende berichten, via het NOS nieuws. Eergisteren het bericht dat eindelijk, na vele jaren bekend is wie de familie Frank in WOII aangegeven heeft bij de nazi's en gisteren het bericht dat de TU Delft, UMC Utrecht, Populytics, Erasmus Universiteit Rotterdam en Erasmus MC ontdekte dat G2 en G3 niet helpen in de bestrijding van Omicron.

Naast uitleg over het R getal (Dit R getal gaat me ver boven mijn pet, hetgeen ik erg jammer vind. Maar hoe ik mijn best ook doe, begrijpen doe ik het niet.) wordt gezegd dat de boosterprik niet goed werkt. 

Echt? Van waar dan al die bemoeienis om iedereen een boosterprik te geven?

Wat ik raar vind is dat nu voor de tweede keer dreigt te gebeuren, dat wij in Nederland het anders doen dan elders. Het RIVM zegt aan het begin van de pandemie dat mondkapjes niet helpen. En nu, nadat op heel veel plaatsen in de wereld mensen buiten wandelen met mondkapjes op, wordt er hier voor het eerst tijdens de laatste persconferentie vriendelijk gevraagd om ook buiten tijdens drukte kapjes op te zetten.
De familie Frank

Ik lig vroeg wakker en luister naar de radio. Ik hoor dat er nu eindelijk na zoveel jaar ontdekt is wie de familie Frans heeft verraden. Een langdurig wetenschappelijk onderzoek gebruik makend van de meest vooraanstaande methoden heeft het ontdekt. Het blijkt een Jood te zijn in dienst ven de Joodse Raad. Ik schrik ervan. Wel wordt er nog bij gezegd dat het bewijs niet volledig is, zo'n 85 %. Gedurende de dag blijf ik het nieuws volgen en de reacties op dit nieuws. 

In de Volkskant lees ik goede achtergrond informatie volkskranthet-verraad-van-anne-frank
NB, is dit geen gekke kop boven het artikel?

Ik blijf er de hele dag aan denken. 
Later op de dag hoor ik commentaar van historici
 Langzaam gaat het beeld enigszins kantelen 

Twee keer het nieuws, twee keer stelligheid
Twee keer laat het me met veel vragen zitten
En een rotgevoel, wat is waar, wat is niet waar?

Wat ik zeker weet is dat in de berichtgeving rond de familie Frank niet duidelijk werd vermeld dat dit om een proces gaat. Een wetenschappelijk historisch onderzoek wat tot een tijdelijke conclusie leidde, in afwachting van verder onderzoek. Het nieuws is dus niet dat de waarheid ontdekt is rond de familie Frank. In feite riekt het naar sensatie en............ het promoten van een boek. De journalistiek schiet hier ernstig tekort.

Wat betreft G2 en de beslissingen van onze overheid. Ik ben heel blij niet in hun schoenen te staan. Wat moet je met een dergelijke uitkomst? Terwijl Europa steeds meer overstapt op G2, zitten wij straks met een systeem van priklocaties? Boosters helpen niet? Stop er maar me GGD, ga maar bij alle cafés en musea staan met priklocaties en wij in een rij ervoor, in afwachting van het oordeel of we naar binnen mogen of niet?

zondag 16 januari 2022

Stuurlui aan wal.

Op dit moment staat alles op een laag pitje

Weg is de liefde voor de winter

Ik heb zo'n hekel aan het vroege donker 

Ik teken wat, ik lees wat (probeer het), kijk tv, kijk You Tube, zit op internet

Ik probeer hard, er weer zin in te krijgen

Tot nu toe zonder succes


Ik weet, het heeft te maken met Corona

Voor het eerst sinds 2 jaar een psychische terugval

Ik bekeek de persconferentie van de overheid

Vond het glashelder wat er gezegd werd

Of de keuzes de beste zijn, geen idee, maar keuzes moeten worden gemaakt

Of zouden we gewoon alles open moeten gooien en dan maar zien wat er van komt?

Ik word zo moe van alle meningen, van een NOS journaliste, van "M" dames, van spraakmakers

Het was glashelder tot de hele goegemeente zich er weer me bemoeide

Al die stuurlui aan wal

woensdag 12 januari 2022

Wat heb ik zoal gedaan?


De bollen beginnen te bloeien
En bekijk dit eens........


Tulpen komen buiten op!!!!!!!
Geloven jullie dit?

De laatste weken lig ik vaak s' nachts wakker
Zo rond 04.00 uur hoor ik buiten vogels zingen
Is dat allemaal niet heel erg vroeg?
Klimaatverandering?


Ik ben begonnen met mijn onderzoek naar de TIJDGEEST, wat gebeurde er ook al weer?
Ik heb een doos vol agenda's
Een verzameling van allerlei soorten
Flow agenda's, Ariadne agenda's, een agenda van een museum

En in de jaren 90 kocht ik elk jaar een agenda bij V&D
Ik heb ze nu weer in mijn handen en het brengt herinneringen terug aan twee winkels waar ik zo graag kwam, waar ik zo de weg kende, V &D en de Bijenkorf. Ik vind het zo jammer dat ze er niet meer zijn.

                    Kleine zwarte agenda's
                                   Ieder jaar een zwarte agenda, compact,  pasten goed in mijn tas


Deze vond ik vooral heel prachtig
Gemaakt van een soort vilt


Ik voel me momenteel niet denderend
En het terugkeren naar vroeger maakt mij niet echt blij
Ik denk er zelfs over na om te stoppen
Maar ik besluit......
Ik maak er een jaarproject van, het hoeft allemaal niet snel

Ik heb nu het jaar 2001 doorgenomen
Het is toch ook heel fijn de dingen weer in de tijd te plaatsten
O, gebeurde dat toen
O heb ik dat product al zo lang?

Wat heel erg opvalt na 2 jaar Corona is hoeveel we toen deden
We werkten nog, maar daarnaast zoveel mensen op bezoek
 of wij naar mensen toe, naar de stad, naar musea, zo totaal anders als nu

Ik teken wel


Op de een of andere manier lukt tekenen wel
Ik ben 5 winterkaarten aan het maken,  5 meisjes in wintertruien
Het geeft me zelfs plezier
terwijl plezier momenteel nogal ver van me staat


woensdag 5 januari 2022

De Tijdgeest, jaren 90.


Gisteren heb ik twee dingen gedaan

  • Mijn foto's uitzoeken van het afgelopen jaar en ze overzetten op een externe harde schijf. Gedurende het jaar heb ik foto's al onderverdeeld in mapjes. Maar ik bewerk iedere foto in een fotobewerkingsprogramma. Delen afsnijden, kleuren aanpassen, dingen naar voren halen of juist afzwakken. Deze bewerkte foto's doe ik in de mapjes. Vorig jaar nam ik me voor de onbewerkte foto's direct weg te gooien, maar daar is weinig van terecht gekomen. Zo zit ik met een heel bestand aan foto's van 2021 maar ook nog van de jaren ervoor. Het maakt me soms gek. En gisteren dacht ik, zal ik ze allemaal weggooien? Ik overdenk het nog even.
  • Dit jaar wil ik vooral bezig gaan met TIJDGEEST, ik wil uitzoeken aan de hand van agenda's en dagboeken hoe alles ook weer ging. Natuurlijk weet ik de grote lijnen nog wel, maar veel is weggezakt en vaag.
  • Ik ben ook nog bezig met het afgelopen jaar. Raar is dat, he, dat je in eerste instantie gewoon niet meer weet wat er gebeurde. Tot ik het ontrafel. O ja, de bestorming van het Capitool, o, ja de verkiezingen, o ja, de terugtrekking uit Afghanistan. Pas onlangs schoot door mijn hoofd de klimaattop in Schotland. 
  • Gisteren begon ik ineens met de negentiger jaren. Waarom die periode? Geen idee. Ik vind het heel fijn om dingen uit te pluizen, te rangschikken en natuurlijk schoot het door mijn hoofd, begin bij de beginjaren of begin aan het eind. Maar dan krijg ik het Spaans benauwd. Want dat is allemaal zo verschrikkelijk keurig werken, zo netjes. Wat werkt er dan bij mij?

Wanneer ik naar een onbekend museum ga, dan loop ik er eerst snel door heen. Ik weet dan ongeveer wat waar is. Pas dan ga loop ik terug en bekijk de dingen die ik mooi vind. En mocht ik later nog een keer terugkomen dan bekijk ik het stuk voor stuk. Wanneer ik een tijdschrift heb gekocht dan kan ik nooit netjes van het begin tot het einde lezen. Nee, ik blader het vlug door, van voren naar achter en dan nog een keer van achter naar voor. Lees stukken die mij boeien en ga het daarna nog eens stuk voor stuk uitpluizen. Wanneer ik het keurig netjes moet doen word ik helemaal gek.

Zo is het nu ook met dit idee van TIJDGEEST. Gisteren vond ik me ineens in de jaren negentig. Waarom? Geen idee. Eerder had ik al bedacht dat dit de tijd van de Balkanoorlogen was en van president Clinton. En nu ineens zocht op You Tube naar liedjes en naar de mode van die tijd. O ja, het naveltruitje met een piercing in de navel en de Doc Martens laarzen.

Ik bekeek oude kantoorfoto's. Daar kwam geen naveltrui meisje uit naar voren. Maar die laarzen hoe goed herinner ik het me. Ik vond ze zo in en in lelijk. Ik weet nog hoeveel moeite ik gedaan heb om een laars te vinden die ik wel leuk vond. Uiteindelijk vond ik er een. Ik wilde dat ik er nog een foto van had. Kocht ik die laars nu in de negentiger jaren of begin jaren 2000? Ik denk eigenlijk het laatste. 

maandag 3 januari 2022

Wandeling in de buurt.

Hier een stukje van de kerstversiering
Ik wandelde zonet naar de supermarkt

De lucht was heel bijzonder, bijna dramatisch




Toen ik uit de supermarkt kwam was de lucht meer opgeklaard


De bomen zijn zo mooi
Zo'n veelheid aan vormen
Dat is toch een wonder? 


Het was heerlijk even buiten te lopen
En binnen?
Ik haalde de kerstspullen weg
De laatste amaryllissen ook weg, uitgebloeid
Zo prachtig als ik ze vind
Nu is het goed dat ze weg zijn

Ik kocht twee plantjes met hyacintenbollen
Een nieuw jaar, wat een luxe

zondag 2 januari 2022

Overpeinzingen en dan, he, he..... weer lucht.

We maakten een kleine wandeling

Ik hou van de winter, net begonnen
Ik hou van de kale takken, het grijze licht en de rode bessen
De belofte, dat over niet al te lange tijd ineens, plotsklaps
De aarde het mooiste groen van de wereld weer terug krijgt
Ik hou van boerenkool en stamppot
En koffie met slagroom en kaneel

Wat leuk, kleine kerstboompjes bij de Romeinse tuin

Maar o, wat ben ik blij
Dat de feestdagen voorbij zijn
Natuurlijk maken we er iets van
Onze eigen tradities opgebouwd in de jaren van bij elkaar zijn
Ik vind het maken van kerstkaarten superleuk
Maar die dagen zelf, wat een.....

Ik weet wel waar het vandaan komt
 Ik mis vroeger
Ik mis het gevoel wat ik had als kind
Het simpele, het duidelijke
Er is in de loop der tijd zo verschrikkelijk veel bijgekomen
Sommige dingen leuk
En sommige dingen veel te veel
Ik probeer me er ver van te houden

Maar toch, meegesleept worden door recepten en beklede tafels en kerstbomen, de een nog groter dan de ander. Ik kocht een paar tijdschriften. En verbaasde me hogelijk. Echt, foto's van gedekte tafels voor 8 a 11 personen? Geen besef van de tijd waarin we leven? Echt, bladen vol recepten van vlees en kalkoen en ree en nog veel meer vlees en maar 1 armoedige pompoentaart?

Ik ben blij dat het weer voor bij is
De zware gevoelens weer tot rust laten komen |
Nu afkicken van de maand

De kerstspullen ga ik deze week opruimen
Sommige lichtjes laat ik nog even branden


Vinden jullie dit niet leuk?

dinsdag 28 december 2021

Op weg naar 2022 (mooi getal) en overpeinzingen over "tijdgeest".


De spullen in huis gehaald
En gisteren een bakfestijn, oliebollen en appelflappen
Zo leuk om te doen
 
Leukste momenten
  • De vulling bij het beslag doen
  • Het moment om te kijken of het voldoende is gerezen
Ieder jaar weer een wonder
2/3 hoger dan bij het begin

Alle voorbereidingen voor vanavond zijn gedaan
Nu kan ik lekker "bijkomen" en toeleven naar vanavond 24.00 uur

 2021 is voorbij, een 2-e jaar boordevol Corona

Na de kerstdagen ben ik gaan nadenken: Wat is er ook allemaal weer gebeurd dit jaar?
De bestorming van het Capitool, Afghanistan, de verkiezingen hier, en vooral alle Corona perikelen
Twee jaar wie had dat kunnen denken? 
Het oude normaal verdwenen en de overgang naar een nieuw normaal
Wat zal het nieuwe jaar ons brengen?

Het knalt hier buiten, hard en langdurig
Het is net 17.30 geworden
Geen vuurwerk, dachten we.....................
Er is vast een mondige burger bezig
Wat nu, vuurwerkverbod, IK bepaal, IK ben de maatstaf
Denk je, Rutte, dat je wat over mij te vertellen hebt? 

Bijna, een heel nieuw schoon, nog onbeschreven nieuw jaar, wat een cadeau

Ik ben al een beetje plannetjes aan het maken. Eerst denk ik, ik weet niets, maar........ langzaam komt het.

Vorig jaar wilde ik, na het lezen van een biografie, vrouwenportretten maken. Dat lukte aardig. Wat zou ik het komende jaar willen doen? Plannen zijn nog vaag.

Tijd, wat is dat?
  • Tijd vliegt. Maar waarom? Hoe doet de tijd dat? 
  • Is het echt bijna 22 jaar na het magische jaar 2000?
  • Ging ik echt 10 jaar geleden met prepensioen? 
  • Is de banken crisis, het broekriem aanbinden, echt 14 jaar geleden? 
                  Ik wil de komende maanden
  • Uitzoeken wat en wanneer ik iets deed. Ik heb een heleboel dagboeken en agenda's. Ik wil iets verzinnen dat ik dit alles, in een duidelijk overzicht in chronologische volgorde geplaatst krijg. 
  • Ik hou van geschiedenis, ik hou van ordenen. Dit moet ik toch heel goed kunnen? In ieder geval ga ik ermee aan de slag.
  • Ik ga op zoek naar een vorm waarin ik de geest van de tijd kan vormgeven, tekenen, schilderen etc. Hier heb ik echt heel veel zin in. Heb al een paar plannetjes.
Tijdgeest
  • Ook iets wat mij zeer interesseert. 
  • Hoe ontstaat de tijdgeest? 
  • Wat vertelt een tijdgeest ons? 
  • Ik maakte in mijn leven de tijdgeest me van de jaren 50, 60,70, 80, 90, 2000, 2010. Wat nu die mensen die het oude normaal zo graag terug willen? Welk oude normaal? Sorry, mensen, meeveren moet je, er is nooit sprake van een terugkeer. Zoiets kun je alleen denken wanneer de tijdgeest je een wat langere periode hetzelfde gaf.
  • Een tijdperk, het neoliberalisme, wat vooruitgang bracht, maar maakte dat we nu met de gebakken peren zitten. Individualisme nam het over van solidariteit. Groei nam het over van een schoon klimaat en biodiversiteit. Ik, ikke, ikke nam het over van een burgerschapsgevoel. Hebben, hebben, hebben nam het over van matigheid en tevredenheid.
  • Er komt een nieuwe tijdgeest op ons af en ik ben er stik nieuwsgierig naar. Niks terug naar het oude normaal. 

Wijze
Even iets luchtigs. De afgelopen twee jaar ben ik niet naar winkels geweest. Ik heb dus ook geen nieuwe kleren gekocht. In een blad wat ik voor de kerstdagen kocht zag ik tot mijn grote schrik. de hot mode-items van dit moment. Pofmouwen, verbrede schouders, gilets en................ nee, dit bestaan niet, de plissérok. De laatste ken ik nog van mijn vroege tienertijd. Lelijk en dik makend. Het giletje, ook zo'n onding. Ik kocht 3 jaar geleden een jurk tot op mijn enkels met pofmouwen, wat lelijk. Wat ik ook verzin om het op te leuken, het blijft een onding.

Ik heb 1 periode in de mode echt schitterend gevonden. Het minimalisme van de beginjaren 2000.Wat vond ik dat prachtig. De tas die we toen droegen was zo geconstrueerd dat je hem om je lijf kon dragen en dan bleef hij plat tegen je aan, zo mooi en handig. Sommige kledingstukken uit die tijd heb ik nog. De lelijkste periode vond ik de jaren 80. Wel heel leuk om in volle nostalgie aan terug te denken. Toen, we vonden het schitterend. Wanneer ik aan de slag ga met het vormgeven van de geest van de afgelopen tijden zal ik daar zeker de mode bij incalculeren. Wat maakte dat we droegen wat we toen mooi vonden. 

Even een kleine update voor het volgende jaar:

Very Peri is de kleur van het jaar 2022, aldus Pantone. Geen paars, geen lila, maar een blauwtint met levendige rode ondertonen, die staat voor zelfvertrouwen en optimisme. Kijk hier maar eens hoe dit eruit ziet, en schrik niet: stylink/pantone-very-peri-de-kleur-van-2022

maandag 27 december 2021

We hebben hem, de Booster prik.

Wij hebben onze boosterprik. We werden door een vriendin naar Papendal gebracht. We waren er veel te vroeg. We bekeken filmpjes van haar eerste kleinkind, o, wat een schat. Maar het bleef te vroeg, ze zei, ga maar, je kunt er vast al wel terecht. Naar de deur lopend zagen we pas hoe druk het was. En dat is wat me het meeste is bij gebleven. Zoveel mensen om ons heen heb ik in de corona periode, waarin wij afstand gehouden hebben, niet meer gehad. Op 1 keer na, toen we heel even in de stad waren en ik een paniekreactie kreeg. Deze keer geen paniek, eigenlijk meer een grote rust. Om me heen kijkend. O. ja zo is het. Zo voelt het veel mensen om ons heen.

En net zoals de vorige keer was alles heel goed geregeld. We werden direct geholpen. Geprikt door een militair. Het is raar wanneer je ouder wordt dat andere mensen, die beroepen uitoefenen, zo jong zijn. Dokters zijn ineens jong, apothekers, bibliotheekmedewerkers, zoveel mensen.  Logisch natuurlijk, want zij werken en ik ben met pensioen. Jaren lang keek ik op tegen oudere, meer ervaren functionarissen  en nu ineens zo vaak zo jong😊. Want wat zijn ze jong, deze militairen. Hij was aardig, maakte een grapje, stelde ons op ons gemak, prikte me, zonder dat ik ook maar iets voelde en toen was Salem aan de beurt. Daarna, doorlopen om 15 minuten te wachten. 

Mijn hemel, zoveel stoelen en allemaal al bezet. O, nee, helemaal voorin zijn er nog 4 vrij. We wachten een aantal minuten en zijn toen gegaan. Goh, zei mijn vriendin, wat snel.

Terug met de auto naar huis en weer heel even langs de vertrouwde gebouwen van de stad rijden. 

Mijn hemel wat voel ik me raar, trots, ongelovig, echt zoveel mensen? 

Ik ben nu al een poosje thuis en heb nog geen last van de prik

zondag 26 december 2021

1-e Kerstdag.


 1-e Kerstdag
Zelfgebakken kerstkrans en cadeautjes



Ik maakte dit ooit van takjes uit de tuin


 En buiten, wat koud!! 




Bloem van een hortensia


Komen hier ooit tulpen uit?

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015