Behoefte aan structuur en eenheid.

Behoefte aan structuur en eenheid

Of is het behoefte aan verdieping?

Ik heb behoefte aan structuur en eenheid. Ik heb nu 7 jaar een boekenproject. Indertijd gestart omdat ik een Twitterhoofd had. Ik kon door veel op de sociale media te lezen alleen nog maar korte stukjes tot me nemen, ik wilde weer boeken gaan lezen. Dat mijn project slaagde, daar ben ik echt trots op. Ik las zoveel prachtige boeken. 

Ik hou heel erg veel van geschiedenis. Veel van de boeken die ik las hebben hier mee te maken. Zowel omdat de onderwerpen in de boeken erover gaan, of ik las schrijvers van vroeger. Ik begin te bemerken dat ik onrustig word. Mijn hoofd loopt om, omdat ik nu zoveel weet maar ook even zoveel weer vergeet. Ik ben steeds bezig systemen te bedenken om te onthouden. De computer is echt een verlengstuk van mijn geheugen. Ik ben elke dag zo blij dat internet er is.  

Denken jullie er wel eens over na wat je graag geworden had wanneer je leven anders was gelopen? Begrijp me goed, ik ben dik tevreden met hoe mijn leven gegaan is, maar ik zou graag nog wel een aantal bekwaamheden erbij kennen. 

• Ik zou archivaris willen worden. Ik zie ze op de tv, waarbij ze stukken tevoorschijn toveren van lang, lang geleden. Ik kijk steeds opnieuw mijn ogen uit, hoeveel is er niet bewaard! Zo mooi, zo ontroerend. De mensen zijn er niet meer, maar er is nog zoveel gebleven. 
• Ik zou ook graag biografe worden. In archieven duiken,  dagboeken, brieven, beeld-en geschreven materiaal bijeen zoeken, proberen te begrijpen.
• Documentaire maakster. Met beelden proberen te verduidelijken. Onafhankelijk projecten kiezen. Ik kan zo een aantal onderwerpen bedenken.
• Museummedewerkster. Tentoonstellingen samenstellen.
• Costumière bij een filmproductie waar een historische film wordt gemaakt.

Ik kan de tijd niet meer terugdraaien. Dit zal ik allemaal nooit worden. Wat duidelijk is wanneer ik dit rijtje lees is dat de volgende elementen erin zitten:

• Analyseren, uitzoeken, structuur aanbrengen, creatieve denkbeelden uitwerken

Nu vraag ik me af. Kan ik dit niet een beetje gebruiken voor mijn wens naar structuur en eenheid?

Wat deed ik allemaal? 

• Ik ontdekte een poosje terug de oude, vertrouwde "favorieten" terug. Ik maakte mapjes en zette ze  op volgorde. Ik gebruik Windows 10 en ontdekte dat de favorieten bovenin staan wanneer ik naar Google surf. Ik heb alle favorieten die ik het belangrijkst vind zo ingesteld dat ze bovenaan te vinden zijn. Minder belangrijke favorieten staan nu in de zijbalk.

• Wanneer ik een boek lees mbt de geschiedenis heb ik er een notebook naast waarin ik aantekeningen maak. Ik zet er de bladzijde bij, zodat ik het eventueel kan terugvinden. Zo heb ik nu een noteboek vol aantekeningen. Af en toe lees ik het door en stimuleer zo mijn geheugen. Ik wil binnenkort een blog schrijven over het derde deel van de biografie van Simone de Beauvoir, een boek wat ik net uit heb. Door dit notebook herinner ik me weer wat ik allemaal las.

Sociale Media

• Twitter. Ik volg mensen wiens mening ik waardeer. Ook hier heb ik groepen gemaakt en ik heb Tweetdeck. Je zou zeggen, leuk. Maar het vervelende is dat er van alles geretweet wordt. Soms interessant, vaak irritant.
• Facebook. Gebruik ik om een aantal mensen te volgen en om mijn foto's te posten.
• Instagram. Vind ik zelf erg leuk. Maar ook hier weer, ik volg veel mensen maar zie alleen de laatste geposte foto's, soms komen de posts van mensen die ik leuk vind helemaal niet langs. Ik denk er nu over om die mensen die echt van belang zijn te bundelen in "favorieten".
• Ik zit verder op Pinterest en Tumblr. 

Veel mogelijkheden dus om informatie te krijgen en te bundelen. Waarom dan toch de wens nog meer structuur aan te brengen?

Misschien kom ik dieper bij de waarheid wanneer ik ipv structuur en eenheid het woord VERDIEPING gebruik. Ik wil proberen om via al die verzamelde informatie mijn kennis van de geschiedenis te verdiepen. Hoe weet ik nog niet. 😊

Ideeën

• Ik wil er dit blog voor gaan gebruiken. Een vorm bedenken die plezier geeft om over te bloggen en hopelijk voor jullie, mijn lezers, te volgen. 
• En.....................daarnaast denk ik aan een dik, een echt tastbaar schrijfblok aan te leggen. 

Dichterbij

• Er flitste een leuk idee voorbij, wel heel bewerkelijk. Een kaart tekenen aan de hand van alle plekken die ik op Google Earth vastlegde. Zo heb ik op Google Earth heel wat vastgelegd in Parijs. Plekken waar beroemdheden woonden. Het wordt zoveel dat ik het overzicht begin te verliezen. Het idee, een groot vel papier en daar de plattegrond optekenen met de huizen van de beroemheden (hun portret bijv.). Wel een heel ambitieus plan. 
• Het aantekeningenboek waar ik over vertelde, ik wil proberen daar een samenvallend geheel van te maken. 

Ondertussen ben ik ook met mijn beroemde vrouwen 2021 project bezig

Op dit moment teken en schilder ik de Franse schrijfster, George Sand

Hier een jonge en een oudere George Sand

Het illustreert een beetje wat ik bedoel. Ik heb net het boek van Simone de Beauvoir uit. Daarvoor verkeerde ik bij Gertrude Stein en de kunstenaars van haar tijd en nu bezig met George Sand. Het voelt als van de hak op de tak springen. Ik heb nu zoveel gelezen over Jane Austen, De Bronte zussen, Emily Dickinson, Napoleon, Hortense de Beauharnais, de Franse revolutie, Gertrude Stein, Virginia Woolf, George Sand, Madame de Sevigny, John Steinbeck en veel anderen. Ik wil een soort tijdbalk maken, waarin ik aangeeft wanneer wie leefde, waar, wat zij deden. Nogmaals, hoe weet ik nog niet.

Lente wandeling om het huis.

MEI

De maand waarin, ineens, plotseling alles groen wordt

Elk jaar een wonder

Ik probeer het te volgen, maar de natuur is me te snel af

De meidoorn bloeit, de reuk, zo zoet

De bloemetjes, zo lieflijk

En........FLUITENKRUID

Onkruid, deze schoonheid,

Deze kleine bloemetjes met de mooiste kleuren,

gelukkig weer terug

Op straat, neer gedwarrelde bloesem

Een fruitboom

Voor mij is dit ook lente

Ik hou zoveel van dit soort stenen boordevol kleine bloementjes

En dan ruimte, wolken, oneindig blauw

Ik hou van vergeet-me-nietjes.

In de tuin staan vergeet-me-nietjes

Binnen ook

Ik vind ze zo leuk

Maar vooral, de kleur.......wat mooi

Zo moeilijk om deze kleur te schilderen

Ik heb al zoveel blauw uit een tubetje geprobeerd, en combinaties uit tubetjes

De kleur en de teerheid, het is echt heel erg moeilijk

Uitproberen.......

 Vanmorgen was ik weer eens bezig met mijn fotobewerkingsprogramma

Ik ben Judy nog steeds heel dankbaar dat ze mij er attent op maakte

Ik begrijp er nu denk ik 60 % van

Maar er zijn nog steeds onderdelen die ik niet begrijp of zelfs niet gevonden heb

Zo leuk om mee te fröbelen

Mijn eigen foto verwerkt in een woord

 

UITZOEKEN

En dan nog LEKKERRRRRR

Verjaardag.

 

Ik maakte een boekje voor de verjaardag 

van mijn man

Het werd een leuke dag, veel cadeautjes

Ik bakte een taart die hij lekker vind

En zijn lievelingsbloemen, pioenrozen

Voor mijn boekenproject 2021 las ik mijn eerste e-book.

Ik ga nu al ruim een jaar niet meer naar de bibliotheek, een van mijn meest favoriete plekken. Ik heb kasten vol boeken, dus het is niet zo dat ik niets te lezen heb. Het afgelopen jaar kocht ik ook een grote stapel nieuwe boeken. 

Een poosje terug ontdekte ik ineens luisterboeken via de bieb. O leuk, dacht ik, maar ik vond het geen succes. Nu ontdekte ik twee weken geleden de mogelijkheid om een e-book te lenen. Ik heb er ondertussen 4 geleend en ik las het eerste uit. 

Ik ben bezig met het derde deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir en ik heb een boek van John Steinbeck uit. Deze boeken grijpen er bij mij behoorlijk in. Het boek van Steinbeck ten positieve, het is een boek boordevol "zijn creativiteit". Het boek van de Beauvoir moet ik geregeld wegleggen, het doet echt pijn dit deel van de geschiedenis van na de tweede Wereldoorlog. Ik moest er eigenlijk een gezellig, ongecompliceerd boek naast lezen. Ik leende het e-book "De Kleine Bakkerij aan het Strand" van Jenny Colgan. Het leek me leuk, het gaat over een vrouw die van bakken houdt, dat doe ik zelf ook. Op Wikipedia zoek ik eens na wie Jenny Colgan is, het blijkt dat zij een heleboel boeken geschreven, ik weet niet wat ik zie, zoveel..... 

"De Kleine Bakkerij aan het Strand" is ook echt het gezellig boek waar ik op hoopte. Hoofdpersoon Polly's relatie loopt ten einde. Met haar vriend runt zij een bedrijf, maar het is failliet gegaan. Zij is ongelukkig en kiest min of meer op goed geluk een nieuwe woonplaats uit, waar ze alleen gaat wonen. Het is een klein eilandje en ze huurt er een woning van een oudere dame die een bakkerij heeft. Polly houdt zelf ook van bakken en ontdekt dat er een oven is in het door haar gehuurde deel. Haar brood is heerlijk en steeds meer mensen vragen erom. Uiteindelijk na allerlei avonturen kan zij de hele bakkerij kopen. 

Er komt een spannend gedeelte in voor dat over de vissers gaat waar zij regelmatig brood aan verkoopt en er is een Amerikaan die min of meer verdwaald is op dit eiland en zich toelegt op het maken van honing. Ze vinden elkaar erg leuk. Zal er wat tussen hen gebeuren?

Ik heb nog 3 andere e-books geleend, ik heb de smaak te pakken. Vind ik het net zo leuk als een echt boek? Nee, absoluut niet. Om te beginnen ruikt een boek heel lekker..............Ik geniet van het lettertype, vind het heerlijk om in mijn handen te houden. Een boek lacht je toe, vanaf een tafel of vanuit een boekenkast. Het is leuk erdoor heen te bladeren, te lezen wanneer de eerste druk was, de achterflap te lezen en dan........... de inhoud, pagina na pagina, een bladwijzer erin doen om te weten waar je gebleven bent, boeken zijn vrienden. Ik ben dol op internet en alle mogelijkheden die het biedt, maar papier is zoiets anders. Ongeveer wanneer je voor het eerst in een museum voor een echte Rembrandt of van Gogh staat en dan kijk je en je ziet zo iets anders dan die reproductie die je al zo vaak bekeek. 

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas - Gertrude Stein
• de Kleine Bakkerij op het Strand - Jenny Colgan

Overdenkingen.

Ik heb mijn eerste vaccinatie. Het gaf wel stress. De meeste stress komt van de plek waar het vaccin gegeven wordt. Het betekent dat we met twee bussen moeten. En nu merk ik dat ik er enorm tegenop zie. Ik zie dat de bussen soms vol zitten. In feite zijn wij erg voorzichtig geweest. We zijn thuis gebleven. Ik doe 1 keer per week boodschappen en sinds een paar maanden wandelen we om ons huis. En nu, ineens, de bus.......

Ik ben sterk in het verzinnen van "leeuwen en beren". Hoe vinden jullie deze leeuw of beer met betrekking tot het openbaar vervoer? Als hij nu vol zit? Weet ik nog wel hoe het gaat met mijn abonnement, hoe moet ik het ook alweer houden, staat er nog wel geld op? Ik weet dat er voldoende geld op staat. Ik weet dat ik me geen zorgen moet maken maar toch piept deze gedachte steeds weer op. Ik weet ook dat gedachten alleen maar gedachten zijn. Ik was al ver in de 50 toen ik dit voor het eerst ontdekte. Gedachten zijn als wolken, ze komen en gaan, ze zijn niet de "waarheid"....... Wat een rust gaf deze kennis. Maar helpt het deze keer? Nee, stress. 

En dan vraagt een vriendin me of zij ons (Salem gaat mee ter ondersteuning en ook om te kijken hoe het gaat) er heen zal brengen met de auto, wat ben ik blij. 

Ik hoor op de radio iemand vertellen dat er coaches zullen komen die gaan begeleiden om mensen weer terug te brengen in de maatschappij. De ondervraagster zegt, echt, denk je dat mensen dit nodig hebben? Ja, krijgt ze als antwoord, jij bent misschien een extravert, op de buitenwereld ingesteld type, maar niet iedereen is zo. Er zijn veel mensen die voorzichtig zijn geweest. He gelukkig, wij zijn niet de enige. 

Nu zullen wij geen coach nodig hebben

 Maar onwennig ga ik het wel vinden

Ik verheug me erop mijn vrienden weer te zien

 Ik ben helemaal niet iemand van de grote groepen

 Dus leuk in een 1 op 1 contact, of een kleine groepje

Om weer gezellig door de stad te kunnen lopen

Zal het er echt weer heel druk worden?  Zal ik dat leuk vinden?

De bibliotheek weer open, weer naar musea

COVID-19 Re-Entry Anxiety/Terugkeerangst

Uit interesse zoek ik eens op Google

 Er blijken echt een woord voor te zijn

Ik schrijf hier eens wat tips op 

• Geef jezelf toestemming om je angstig te voelen. Begrijp dat je gevoelens natuurlijk, normaal en door velen worden gedeeld. Dit is een zeer ongewone tijd, gevuld met onzekerheid. 
• Alleen omdat we ons angstig voelen, betekent dit niet noodzakelijkerwijs dat er iets gevaarlijks zal gebeuren.
• Focussen op de feiten kan helpen weloverwogen beslissingen te nemen, terwijl ik de normale activiteiten hervat. Zorg ervoor dat je informatie en aanbevelingen krijgt van betrouwbare bronnen.
• Als je het huis het afgelopen jaar niet veel hebt verlaten, loop dan nu niet de drukste markt binnen die je kunt vinden. Begin klein.
• Kijk naar het grote geheel. Een goede zaak is om jezelf af te vragen, "wat maakt me echt gelukkig?" Meestal is het antwoord 'familie', 'het buitenleven' en 'weer tot leven komen'. Laat het grote geheel een motivator zijn om de angst te overwinnen die in vergelijking klein zou kunnen lijken.

Dat heb ik al zo vaak gemerkt

 Leeuwen en beren komen niet uit

 Maar vaak gebeurt er wel iets onverwachts

 En altijd vind ik snel een oplossing (leuke mantra)

Dagen om te herdenken en te herinneren.

 

Deze bloesem vond ik op Bevrijdingsdag, zo mooi, zo kwetsbaar

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag

Ik ben blij dat het weer voorbij is, moeilijke dagen

Als kind werd mij vertelt dit nooit meer en het klonk alsof het gemeend werd en dus geloofde ik het 

Opgroeiend en vooral in deze tijd ben ik bang dat het allemaal nog weer een keer kan gebeuren

En weet ik dat het ook al gebeurd is

Ik lees op dit moment het derde deel van de autobiografie van Simone de Beauvoir en lees over de Algerijnse kwestie. Deze vond plaats toen ik een kind was. Nu lees ik pas wat er gebeurde. Mijn hemel, alles gebeurde er opnieuw, in Europe en zo kort na de tweede Wereldoorlog. En jaren later, de oorlogen, de uitsluiting van groepen op de Balkan, voormalig Joegoslavië. 

Tijdens de officiële Dodenherdenking worden nu ook gevallenen tijdens de vredesmissies herdacht. Maar, onze oorlog tegen de As van het Kwaad, Irak, was gebaseerd op leugens. Had mijns inziens nooit plaats mogen vinden. Het voelt voor mij daarom wrang aan, de officiële dodenherdenking. Ik kijk wel elk jaar. Voor de tweede keer vanwege Corona heel stil, heel klein, wel zo mooi. 

Mijn ideale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag zouden zijn wanneer er een link wordt gelegd naar islamofobie, antisemitisme, homofobie, antifeminisme, racisme, vormen waarbij opnieuw mensen worden uitgesloten. En voorbeelden hoe we daar iets tegen kunnen doen. We willen toch dit nooit meer? 

Extreem rechts rukt op, in de USA is er ternauwernood een staatsgreep voorkomen. Stel dat het gelukt was, hoe had de wereld er dan nu uitgezien? Gelukkig zit Sleepy Joe er nu, een absolute schat, die deze wereld ineens in de schoot geworpen krijgt, goden zij dank. 

Er zijn hele volksstammen binnen Nederland die denken dat ze onder grote repressie vallen omdat ze in een winkel een mondkapje moeten dragen. Niemand  dwingt ze zich te laten vaccineren. Zullen ze dit eigenlijk niet een beetje jammer vinden? Nu mogen ze het in alle vrijheid niet willen, moet ik wel een beetje om lachen. O, wacht, een nieuwe stok voor hen om mee te slaan, straks hebben ze geen vaccinatiepaspoort en mogen ze niets. Vinden jullie het erg wanneer ik een beetje leedvermaak voel? 

Mei, wat heb ik voor plannen voor deze maand?

 En dan is het weer zover, een explosie van groen

Het liet dit jaar lang op zich wachten

Maar nu, het mooiste groen van de wereld is er weer

Het is nog wel koud, ook in huis

Maar buiten staan de tulpen

Een wonder van structuur en kleur

Van de dierenwinkel, ik koop er altijd planten en vogelvoer

Kregen we met Koningsdag een oranje roos

De uitgelopen zaadjes zitten nu in de moestuinbak

Ben benieuwd, iedere keer een wonder wanneer er echt tomaten uitkomen

En MEI is begonnen

• De maand waarin ik mijn eerste vaccinatie krijg
• Ik wil een boekje maken voor de verjaardag van Salem
• Ik moet een nieuwe "beroemde vrouw" uitkiezen om te schilderen
• In april maakte ik de schrijfster en dichteres Emily Bronte

E-books

Zonet ontdek ik dat ik e-books kan lenen bij de bibliotheek!!!!!!

Goh, niet geweten

Ik kan ze op mijn laptop lezen

Ik heb er nu 3 geleend

Eens kijken of dit bevalt

Genoeg te doen in MEI

Mei is zo'n prachtige maand

Wandelen en van de tuin genieten

Voor mijn boekenproject 2021 las ik "de Biografie van Alice B. Toklas" van Gertrude Stein.

          Ik heb nog nooit heimwee gehad, naar een plek/ naar mensen na het lezen van een boek, maar nu wel. Heimwee dat ontstaan is na het lezen van het boek "De Autobiografie van Alice B. Toklas" van Gertrude Stein. Heimwee naar deze twee vrouwen en al de mensen, kunstenaars en schrijvers, die zij elke zaterdag in hun huis aan de Rue de Fleurus 27 ontvingen. 

Het boek heb ik al lang in mijn bezit, ik was het bijna vergeten en nu heb ik het in een ruk uitgelezen. De mooiste website die ik over dit boek vond vind je hier, boordevol prachtige foto's ter illustratie: gertrudesteinsite.

Twee jonge Amerikaanse vrouwen

1 uit Californië en 1 uit Pittsburgh, Pennsylvania (Gertrude)

komen in Parijs terecht

Alice links met Harriet Levy

                                     Gertrude op haar school, ze zit tweede van links onderin

                                    

Parijs

Het boek maakt dat ik alsmaar op Google zoek en steeds meer vind. Zoals prachtige oude foto's van het Montmartre van indertijd, een tijd toen de Sacre Coeur net gebouwd was. Straatjes zoals Utrillo schilderde. Al die beroemde plekken die er nog steeds zijn. Ik vind steeds meer, over le Maison Rose, Lapin Agile etc. De impressionisten en van Gogh zijn er niet meer, ze zijn overleden. Van Gogh heeft ook voetsporen achtergelaten in Montmartre. Hij woonde samen met zijn broer in de rus Lepic. Hij schilderde er verschillende plekken. Het impressionisme is nu een erkende kunstvorm geworden. De schilderijen worden met steeds betere prijzen verkocht

• Montmartre en de impressionisten
• A friend in Paris 
• Parijs mijn stad/wandeling_montmartre/

Gertrude en Leo, haar broer

Gertrude komt als jong meisje met haar broer naar Paris en blijft er wonen

In de tijd van Gertrude komt er een ander soort schilderkunst op. De kunst van Picasso en Matisse. Ze ziet dat hun kunst belachelijk wordt gemaakt, kunstenaars werden uitgescholden, men probeert de verf te vernielen. Gertrude begrijpt er niets van. Zien de mensen dan niet wat zij ziet? Ze begint, samen met haar broer, de schilderijen te kopen en te verzamelen, ontmoet de schilders en wordt hun vriendin en vertrouwelinge. De nu opkomende generatie kunstenaars maakt WO I mee en de oude taal en uitdrukkingsvormen voldoen niet meer, er moet een nieuwe taal, een nieuwe uitdrukkingswijze komen na de verschrikkingen die men meemaakte. Het Kubisme komt op, het Surrealisme, het Dadaïsme. Gertrude noemt hen, de kunstenaars en de schrijvers " the Lost Generation".  Gertrude zelf is schrijfster en staat bekend als een van de grondleggers van het moderne schrijven. Zij bouwt een groot oeuvre op. 

Rue de Fleurus 27

Alice B. Toklas trekt in bij Gertrude Stein. Een liefdespaar, een fenomeen. Alice tikt haar boeken uit, redigeert ze; borduurt, o.a tekeningen die Picasso voor haar maakt op borduurdoek, kookt en schrijft een beroemd kookboek. Niet in het minst beroemd vanwege haar spacecake, cake met marihuana. Het is duidelijk, ze zijn een bijzonder stel. wiki/Alice_B._Toklas. 

Het kookboek wat Alice B. Toklas schreef na de dood van Gertrude wordt voor het eerst in 1954 gepubliceerd en is meer dan een verzameling van zo'n 300 recepten: het is een boek vol verhalen over bijzondere diners. Toklas leefde, kookte en hield open huis in Parijs samen met haar levensgezellin Gertrude Stein. Veertig jaar lang maakte ze bijzondere gerechten voor vrienden als Pablo Picasso, Ernest Hemingway, Henri Matisse, Scott Fitzgerald en Guillaume Apollinaire. In hoofdstukken als 'Gerechten voor kunstenaars', 'De groentetuinen in Biligin' en 'Eten bij de Fransen thuis' haalt Toklas herinneringen op aan vrienden en aan de verrukkelijke gerechten die op tafel verschenen.

Hun salon aan de Rue de Fleurus 27 wordt een plek waar bijna iedereen die schrijft, muziek componeert of schildert langs komt. Gertrude's woorden: Een kunstenaar wacht niet op kritiek, kritiek heeft een kunstenaar niet nodig, wel waardering. Wanneer hij kritiek wil, is het geen kunstenaar".

Gertrude links, Picasso ernaast theculturetrip/gertrude-stein-pablo-picasso-an-unlikely-friendship/

Zij wordt de vertrouwelinge van velen, maar de relatie die ze met Picasso had was zeer bijzonder. Hij noemt haar zijn enige vriendin. Zij praten, praten, praten. Deze herhaling van woorden gebruik ik niet zomaar. Gertrude gebruikte herhaling in haar schrijven, beroemd werd a rose is a rose is a rose. Hij vertelt haar over het proces van zijn kunst, zij vertelt  hem over haar poging het schrijven te vernieuwen. 

Alice zei: Ik zat samen met heel veel echtgenoten en vriendinnen van genieën. Gertrude de genieën, Alice, de vrouwen en vriendinnen. 

Gertrude in haar salon onder het portret dat Picasso van haar schilderde

Ernest Hemingway wordt een protegé van haar. Hij komt als jong journalist naar Parijs en bezoekt hen. Voorzichtig vertelt hij haar dat hij schrijver wil worden. Zij geeft het advies terug te gaan naar de USA, daar zoveel geld te verdienen dat hij genoeg heeft  om een poos met vrouw en kind rond te komen en dan terug te keren. Dit doet Hemingway. Zij leest wat hij schrijft en geeft advies, zij is zijn mentor. Dit beaamt hij, echter later vervreemden zij en ontkent hij het. 

Wereldoorlog I

When Stein and Toklas returned to France in 1916, the two women volunteered their services for the American Fund for French Wounded. Stein learned to drive, and she and Toklas delivered hospital supplies throughout the south of France. The sight of the two atop their Ford truck has been recalled vividly in the memoirs of many of their contemporaries. stein-gertrude

Vernieuwer van de literatuur

Zij is een vernieuwer van de literatuur. Nu ken ik als zodanig Virginia Woolf en James Joyce met hun schrijfstijl: Stream_of_consciousness.  Dus ben ik benieuwd naar de schrijfstijl van Gertrude. Het boek dat ik nu van haar lees is echter heel toegankelijk. Maar...... schreef Alice B. Toklas het niet? Het is toch een autobiografie? Nee, Gertrude zei vaak tegen Alice, schrijf toch je autobiografie, maar Alice had nooit tijd en dus schreef Gertrude het.................. 

Ik heb geen ander boek van Gertrude en begin dus op internet te zoeken. Ik ontdek dat deze biografie een van haar toegankelijkste boeken is. Hier vind ik iets meer over haar schrijven: dbnl/ de revisor

If I say I stand and pray

 

If I say I stand and I stand and you understand

 

and if I say I pray I pray today

 

if you understand me to say I pray today

 

you understand prayers and portraits.

An Elucidation, uit 1923

Uitweidingen over het wezen der dingen maken The Making of Americans op sommige plaatsen niet te onderscheiden van een filosofische verhandeling, een tractaat over de bottom nature van mensen. In The Gradual Making zegt ze hierover: ‘Ik begon toen weer na te denken over de bottom nature van mensen, ik kreeg er enorme belangstelling voor om te horen hoe iedereen steeds weer hetzelfde zei met eindeloze variaties maar steeds weer tot je uiteindelijk als je heel intensief luisterde het kon horen opkomen en neerdalen en al datgene zeggen dat er in hen was, niet zozeer door de woorden zelf die ze zeiden of de gedachten die ze hadden maar de beweging van hun gedachten en woorden eindeloos hetzelfde en eindeloos anders.’

Met spijt maak ik me los van dit boek

Kennen jullie het gevoel, het gevoel van weemoed?

Even was je in een andere wereld

En nu is het boek uit.......

Mijn boekenproject 2021

• Het Verre Geluk: het Huis Koeragin /het erfgoed van de Astrows - Constance Heaven
• Een Kamer voor Jezelf - Virginia Woolf 
• De Hindi Bindi Club - Monica Pradhan
• De Olijvenoogst - Carol Drinkwater
• Gertrude Stein - Walter Sorell
• De autobiografie van Alice B Toklas