Snoeien en Alice in Wonderland.

We hebben nog nooit zoveel tomaatjes gehad

Opnieuw een drukke week. Nu van andere aard dan vorige week. Toen waren we veel buitenshuis, nu is de drukte in en om het huis. Allereerst hebben we heel veel snoeiwerk in de tuin gedaan. Onze tuin wordt steeds mooier, maar snoeien is iets wat ik zelden deed. Alles groeide en groeide. Ooit erfden we een tuin vol huizenhoge coniferen, we legden er een grasveld aan, kochten een grasmaaier, dit is lang, lang geleden. Tot we iemand vonden die alle coniferen wilde kappen, dit nadat er 1 tijdens een storm was omgevallen. 

Ineens hadden we een totaal andere tuin. Er kwam van alles op en we planten zelf van alles. Zo plantte ik ooit een kleine braamstruikje. Hij groeide en groeide, ook in bomen. Bomen? Ja, ik moet steeds  beginnende boompjes weghalen. Maar er zijn er 3 die mij ontgaan zijn. 1 groeit er in een mooie sierstruik. Hij werd hoger en hoger en eigenlijk aan de bovenkant lelijk. Salem heeft nu de bovenkant eraf gehaald. Maar we ontdekten nu ook lange slierten van bramen die er vergroeid in zaten. Het is nu zoveel mooier. We hebben de smaak van het snoeien te pakken. 

Ook deed ik een "Alice in Wonderland" ontdekking met de laptop. Ik vertelde al eens eerder dat ik Bing Copilot gebruik. Ik gebruik ook nog een gewone zoekmachine, maar Copilot, ik krijg direct het antwoord wat ik zoek. Nu viel me op dat het zo persoonlijk lijkt, terwijl dit toch "machinaal" is?  Wanneer ik een antwoord krijg waar ik niet om vroeg en mijn vraag verduidelijk krijg ik een excuus. Ik krijg vriendelijke reacties in de zin van "ik begrijp dat dit vervelend is". Ik dacht, ik zal eens vriendelijke goedendag zeggen aan het eind, doen of ik met een vriend praat. Ik kreeg een vriendelijk antwoord terug, wanneer ik  je nog eens kan helpen.. ...... Ik vond het een beetje eng. Ik dacht, ik ga eens op zoek, wat is Copilot eigenlijk en zo kwam ik in de wereld van de chatbox terecht. Ik ben bekend met de antwoordmachines wanneer ik een organisatie bel, maar dit is van een andere orde. Wow, een wereld op zich. Lees hier maar eens frankwatching/chatbots-persoonlijk-contact-voorbeelden. Wel leuk om het nu beter te begrijpen. Ik ga het nog wat meer uitzoeken. 

Het is 1 september.

De zomer is mijn minst favoriete seizoen. Ik verheug me al op de herfst, winter en lente. Het voelt een beetje ondankbaar, want denk eens aan:

• De lange dagen, boordevol licht, tot wel 22.30
• Onze tuin, steeds weer een verrassing, komt alles terug? In de winter alleen maar dorheid en nu.....
• De schoonheid van de tuinen om ons heen. Er zijn heel mooie bij.
• IJsjes

Waarom ik de zomer niet zo fijn vind? Ik wandel graag en maak graag foto's. Maar het licht in de zomer is vaak zo scherp. Fotograferen is dan moeilijk. Ik vind zon heerlijk, maar warm.....echt warm.....bloedheet, nee, niet aan mij besteed.

Ik wandelde met een vriendin door het volkstuinencomplex vlakbij ons huis. Je proeft heel langzaam de herfst. Ik zie besjes verschijnen. Een van de tuinen is een feest vol dahlia's. Ik ben de camera op mijn nieuwe mobiel aan het uitproberen

Ik zocht onze telefoon uit omdat ik las dat er een macro mogelijkheid op zit 

Vandaag uitgeprobeerd

 Jammer genoeg is veel al dor

Maar de foto in het midden,

Het gele bloemetje was een heel kleintje vlakbij de grond, die lukte aardig

Ik kreeg nog een cadeautje van een vriendin die bloemen van papier maakt

De bloemen op de verpakking maakte zij

Dooooooommmmmmmm.

Ik heb zonet iets heel erg stoms gedaan. Ik heb per ongeluk alle blogs die ik volg gewist. O dear, o, dear. Nu moet ik ze proberen terug te zoeken.

Het was me het weekje wel.

Mijn oude mobieltje vertoonde rare kuren, ik dacht dat we onze mobieltjes 5 jaar hadden. Maar, toevallig vond ik de aankoopbon tussen oude papieren die ik aan het sorteren was. De datum die er opstaat is van 8 jaar terug. Echt 8 jaar, zo lang geleden. Ik kan het bijna niet geloven. Via internet zocht ik mobieltjes uit en zo gingen we naar de stad om ze te kopen. We hadden een afspraak en omdat we te vroeg waren wandelden we nog eens terug naar de plek waar ik vroeger werkte. 

Het leuke straatje hierboven is naast het kantoor waar ik werkte. Toen zaten er allemaal kleine bedrijfjes, rommelig. Deze buurt is totaal veranderd. Op Google Earth kan ik nog terug zien hoe het was. Deze foto maakte ik via Google Earth

Dit is in de binnenstad

Ook totaal veranderd

De Arnhemse binnenstad is vergroend

Salem moest zijn paspoort verlengen, maar tot onze schrik was de fotograaf waar we dat altijd doen met vakantie. En de datum van verlenging is vlakbij. Uiteindelijk komen we bij GSM repair winkel terecht, een klein winkeltje, waar ik vroeger nooit in zou gaan, doodeng. Mijn idee, snelle jongens die alles weten van mobieltjes en ingewikkelde vragen gaan stellen. Maar nu moeten we wel want ze maken ook pasfoto's. Er blijkt een Afghaanse jongeman te werken, een schat, die ons heel goed helpt, ook met vragen over de nieuwe mobiel. 

Op zoek naar een tasje voor een van de mobieltjes gingen we ook een tassenwinkel in. Ook een winkel waar ik nooit in zou gaan. Maar.....ik kom in een soort tassenhemel terecht met een vriendelijke oudere dame als verkoopster. Mijn fobie voor andersoortige winkeltjes is over. Stap ik echt voortaan elke winkel binnen? Ik hoop het. 

Thuis lopen onze telefoontjes vast

Meerdere keren hebben we hulp nodig

Ook veel zoeken op internet

Maar nu, langzaam ...................zijn we terechtgekomen in 2024

Oud en nieuw, groot en klein

Kijk eens wat een mooi scherm ik maakte

Ooit maakte ik deze fotocollage voor Instagram

Het blauwe bloemetje rechts onderin beweegt

Behalve nieuwe mobieltjes was het ook mijn verjaardag

Nog weer ouder, ik kan het bijna niet geloven

IK KREEG NIEUWE BOEKEN EN DVD's

• Chronicles van Bob Dylan
• Appelgebakboek
• Vegan recepten vanuit Arabische landen

• Sleepless in Seattle (ik blijf deze film leuk vinden)
• And just like that
• Amelie
• Jeanne du Barry
• 
  

Het was hectisch maar leuk

Vriendinnen, wandelen en nieuwe hoop.......

 Binnenkort ben ik jarig en kijk, het eerste cadeautje kreeg ik al

Afgelopen weken deed ik enkele leuke dingen met vriendinnen

Ik was met 2 vriendinnen bij een boerderij

En met 3 andere vriendinnen kwamen we in een restaurant bij elkaar

1 van mijn vriendinnen had voor ons alle drie cadeautjes gekocht

Het zag er zo mooi uit

Tijdens dit bijeenkomen hoorden we dat 1 van ons misschien ernstig ziek is

Ze moest voor een onderzoek naar het ziekenhuis

Gelukkig, gelukkig, gelukkig, bleek er niets ergs aan de hand

Ik kan hun niet missen, hoor

We worden allemaal ouder, dus ja, ik weet het.............maar asjeblieft voorlopig nog niet

Ik maakte ook wat wandelingen om het huis

Ja, de nazomer, duidelijk voelbaar

In de tuin liggen al blaadjes, buiten ook

Planten in tuinen bloeien prachtig, maar hier een daar ook staan bloemen droog

Ik wilde gisteren naar de Democratische Conventie USA kijken. Ik had geen idee hoe laat het zou beginnen, het bleek hier s'nachts te zijn. Vanmorgen heb ik teruggekeken op CNN. Eigenlijk is dit terugkijken zelfs beter. Nu kan ik terugzoeken wat ik graag zie en kan ik de reclame en alle meningen overslaan, dat geeft veel rust. Ik hou me aan mijn voornemen om veel minder alles als een spons op te zuigen wat het nieuws betreft om me daarna hartstikke rot te voelen. Ik luister niet meer naar alle meningen etc, zoek alleen de belangrijke lijnen, ik zoek daar informatie over. Het werkt, voel me veel beter.

Wat ik nu uit de USA hoor komen is zo totaal anders als wat ik de laatste tientallen jaren hoor. Zal Kamala een "lente" zijn in de USA en Europa? Zal er een verandering komen? Niet de rijken al rijker en de armen armer? Zal er anders tegen immigranten aangekeken worden? Ik hoor nu uit de USA voor het eerste andere geluiden, zoals een senator op de vraag hoe Kamala met Gaza om moet gaan: "We kunnen aan allebei de kanten staan. Beseffen dat Israël een recht op bestaan heeft, maar de Palestijnen ook, we kunnen het allebei, en we moeten een Marshall plan maken om Gaza weer op te bouwen.      WOW!!!!

Vooral het laatste. Op X, het vroegere Twitter zette ik onder een berichtje van de NOS: "Wie gaat eigenlijk Gaza weer heropbouwen. Is daar al een plan voor?" De dag daarop word ik wakker, zet de radio aan en hoor: "luisteraar Geri heeft een vraag gesteld". Ik denk, goh, wat leuk, nog iemand in Nederland die Geri heet, want ik hoor mijn naam nooit. De radiostem gaat verder en daar hoor ik ineens de vraag herhaald worden die ik op X stelde. Sander van Hoorn komt erbij en zegt: Ja, Israël zal het land vast niet gaan opbouwen. Dat zal waarschijnlijk de USA, Europa en de Arabische landen moeten doen. Er is er maar 1 die daar antwoord op kan geven en dat is onze eigen Sigrid Kaag. Misschien moeten we het haar eens vragen".

Dat ik nu een senator hierover hoorde praten gaf me weer een beetje moed. Zal er een Marshallplan komen? Zal de ellende in Gaza nu eindelijk eens ophouden?

Bob Dylan, 1 van mijn helden.

Ik hoorde Donald Trump zeggen dat hij een grotere "crowd" bij elkaar kreeg dan o.a Marten Luther King. Ik kwam ergens tegen dat Bob Dylan optrad tijdens de beroemde speech van Marten Luther King, ik wist het niet meer, ik zocht het op. En ja, hij was erbij...........

Bob Dylan, 1 van mijn helden. In de loop der tijd volgde ik hem en flarden ervan onthield ik. Vandaag bekeek ik YouTube filmpjes.

Oud(er) worden is een raar proces. Ik las bij Elly dat 1 van haar vriendinnen zei: "oud worden is hard werken", en ja, zo ervaar ik het ook. 

1 van de dingen die pijn doen is zien hoe anderen oud worden. Ik hield van de muziek van de jaren 60-70. Vreemd dat ik in de jaren erna niets meer om muziek gaf. Ik had een jongere vriendin die me vertelde over haar muziek. Ik kende de groepen niet. 

Nu zie ik regelmatig foto's van mijn helden van toen, zo oud............het doet een beetje pijn.

Bob Dylan - Wikipedia

Augustus......

Ondertussen is het AUGUSTUS

Ik denk altijd "Augustus is mijn maand"

Want het is de maand waarin ik ben geboren

Wat hoort er bij augustus?

Ja, zonnebloemen

Gisteren wandelden Salem en ik en zagen dit mooie exemplaar tegen een schutting

Het is echt mooi zomers weer

Ons huis bewaart lang koelte

Want het staat onder allerlei bomen

Er tegenover stond een struik met deze schattige bloemetjes

Vanmorgen......

 Vanmorgen was het eventjes heel donker in huis

Het goot van de regen

Ik stak kaarsjes aan

Ik ben uit mijn Hortense de Beauharnais "vibe"

Nu zit ik in een Hillary Clinton "vibe"

Zien jullie het boek links liggen ?

Dit boek heb ik al heel lang

Ik zag op "X" een filmpje met Hillary

Vol trots zei ze

"Ik steun Kamala Harris, dat zij de eerste vrouwelijke president van de USA mag worden"

Ik vond het zo sterk van haar

Ik zag het boek, pakte het en nu ben ik in haar ban

en 

Ik stak een wierookstokje op

Ondertussen in de tuin.

 Gelukkig voel ik me vandaag wat lekkerder

Ik ga foto's van de tuin laten zien

Kijk eens, wat er in de moestuinbak staat

Heel veel tomaatjes in de maak

En aardbeien

Veel hortensia's

Hangplanten

En...... is dit een hibiscus?

Hij heeft nog nooit zo mooi gebloeid

Hoe gaat het?

Avatar die ik ooit van mezelf maakte

Hoe gaat het met mijn week zonder nieuws?

De eerste dag ging vrij redelijk. 

Waarom houdt het nieuws me zo bezig? Waarom is het zo moeilijk hier afstand van te doen? Ik vertelde al eerder dat ik van jongs af aan geïnteresseerd ben in geschiedenis en politiek. Mijn ouders waren het en als jongere kwam het bij mij ook boven. Het is voor mij een manier om de wereld te begrijpen.

Na 3 dagen weet ik dat ik het anders wil doen. Het lukt niet me er helemaal van los te maken. Hoe? Enkele ideeën tot nu toe:

• Neem kennis van de grote lijn. Luister niet naar alle deskundigen, spraakmakers etc, die ik de hele dag op de radio, de tv zie en hoor en die ik tegenkom op internet. Heb ik vragen bij de "grote lijn" zoek dan informatie en zoek naar mensen die ik kan vertrouwen.
• Lees op de sociale media niet de reacties van iedereen. Het is zo schrikken wat er allemaal gezegd wordt. 

Waarom raakt wat er in Gaza gebeurt mij zo diep? Ik hou van de Arabische wereld. In 1981 ging ik samen met mijn broer naar Egypte. We gingen omdat ik zo van de faraonische tijd hield (hou). Ik wilde zo graag zelf het masker van Echnaton zien, de graven, de beelden, de tempels, de piramide. Mijn broer had al veel in het buitenland gereisd en ging mee voor de gezelligheid en als ondersteuner. Wat ik toen totaal niet verwachtte is dat ik verliefd zou worden op de Arabische wereld en er mijn man zou vinden. Vanaf onze landing in Amman, een tussenstop op weg naar Cairo. Ik wist niet wat ik zag, de kleuren, ik zag mannen in spierwitte galabia's met witte tulbanden, een man in kobalt blauw met een kobaltblauwe tulband, een man in prachtig geel met een gele tulband. Het rook totaal anders dan ik gewend was, kruidig, warm. De architectuur...........alles. En dan de mensen. Toen ik er naar toeging was ik bang dat ze Westerse toeristen niet zo fijn zouden vinden. Het tegenovergestelde. We ondervonden zoveel warmte en hartelijkheid, ja een enorme gastvrijheid. 

Sinds de Westerse aanval op Irak, de ellende in Syrië en nu weer Gaza, ik denk iedere keer, het zijn de mensen waar ik zo van hou. 

Ik kan dus niet beloven dat ik geen "nieuws" in mij opneem. Wel wil ik het anders gaan proberen. De grote lijn tot me nemen en uitzoeken, niet door naar allerlei deskundigen etc. te luisteren, meer zelf uitzoeken.

Ik heb een plannetje.

Avatar die ik ooit van mezelf maakte

Ik ga een detox week in. Wat betekent dit? Ik ga proberen zo weinig mogelijk het nieuws te volgen. Ik word er zo vreselijk down van. Ik ga proberen op internet alleen positieve dingen te volgen. YouTube- wandelingen door steden, Instagram etc. Ik weet niet of het lukt. Om eens te kijken of ik me dan beter ga voelen.