Het begin van februari, een geel knopje en eindelijk.........een wit klokje.

 Ieder jaar kijk ik er naar uit

De kleine, gele knopjes van de gele kornoelje in onze voor en achtertuin

Eerste voorbodes van de lente

En kijk, twee nog een beetje koukleumende blauwe druifjes

Binnen in huis bloeien, eindelijk..............sneeuwklokjes

Ja, zo werden ze genoemd in de winkel 

Want er kwamen geen klokjes, wel een enorm lange groene spriet

En nu, bovenin, een schattig, wit klokje

De winterviolen houden zich aan de "afspraak", ze bloeien gedurende de winter

En ja, een beetje regen

Boekenproject 2024, De dochter van de Verhalenverteller van Saira Shah.

Dit boek heb ik al lang in de kast staan zonder het te hebben gelezen. Nu deed ik dit wel. En ik ben .......ja wat, geschrokken, verbaasd? De schrijfster is freelance journalist en werkte o.a. bij CNN. Zij is een kind van een Afghaanse vader en een Indiase moeder. Haar ouders vluchten naar Engeland en bouwden daar een nieuw leven op. De vader vertelt zijn dochters altijd verhalen over Afghanistan. De schrijfster geeft aan dat hun stamboom terugloopt tot de dochter van profeet Mohammed. Afghanistan ontwikkelde een eigen vorm van de Islam. De familie bezat indertijd een uitgestrekt landgoed in Afghanistan en was machtig. Toen de Engelsen Afghanistan veroverden begon de narigheid. Haar overgrootvader verzette zich. In de verhalen die ze als kind hoorde, hoorde ze over de prachtige huizen, de rozentuinen en ze denkt: "Ik ga er later als ik groot ben naar toe". En zo gebeurd. Als 21 jarige gaat zij naar India waar haar verdreven familie woont. 

In een interview lees ik: 'Er leven twee mensen in mij. Net als een stel dat zelden spreekt, zijn ze niet compatibel. Mijn westerse kant is een gevoelige, liberale pacifist uit de middenklasse. Mijn Afghaanse kant kan ik alleen maar omschrijven als een roofzuchtige roofridder. Het zwelgt in bloedvergieten, glorieert in risico's en zal niet bang zijn.' Ze legt verder uit: 'Ik denk dat het heel belangrijk voor mijn vader was dat we niet opgroeiden met het gevoel dat we nergens bij hoorden. Hij wilde dat we een metaforisch thuisland zouden hebben, dus creëerde hij een gemeenschap van verhalen. Het enige dat me verbaasde, was hoe verbaasd en geschokt hij was toen ik me op mijn 21e omdraaide en zei: "Nou, daar ga ik heen, als ik daar vandaan kom".' In 2013 publiceerde ze de semi-autobiografische roman The Mouse-Proof Kitchen.

Hier komt ze terecht in een andere cultuur. Ze komt onder de bescherming van haar oom. Deze ziet het als zijn taak haar uit te huwelijken. Hier ontkomt zij aan. Wanneer zij een andere keer er weer naar toe gaat gebeurt er iets wat mij versteld doet staan. Zij verkleedt zich als een jongen en haar oom heeft dit niet door..........??? Die oom krijgt een nichtje op bezoek............maar wanneer hij op reis gaat dan heeft hij niet in de gaten dat er een hem onbekend jongetje meegaat.......? Zo komt zij terecht in allerlei avonturen in Afghanistan. 

In een interview lees ik: Ik ben vrij stellig over dingen die ik wil doen. Ik wil ergens heen kunnen. Ik wil mensen kunnen ontmoeten. Ik wil dingen kunnen zien. En om dat te doen moet ik vals spelen, echt waar. Ik denk dat ik ermee begon toen ik zeventien was. Ik trok er een beetje overheen, een beetje, op mijn oom. Ik verkleedde me als jongen en hij was een beetje verstrooid... Het is interessant met hoeveel je weg kunt komen, zelfs in echt, echt gereglementeerde culturen. Soms in meer gereglementeerde culturen dan in lossere culturen – sommige dingen glippen gewoon door de radar van mensen, omdat ze nog nooit zijn uitgedaagd of omdat ze die situatie nog nooit eerder zijn tegengekomen. En ze merken het niet. Het is een heel, heel vreemd iets. Als je opstaat en met spandoeken zwaait en schreeuwt en zegt: "Ik sta hiervoor", en genoeg van jullie doen het - zoals anti-Vietnam-oorlogsdemonstranten of zoiets - plotseling kom je op de radar en dan beginnen mensen zich tegen je te verzetten. Maar als je jezelf ondefinieerbaar kunt maken, kun je door gaten sluipen...Saira Shah Interview (auteur van The Storyteller's Daughter) (identitytheory.com)

Ik lees een aaneenschakeling van geweld waarin zij terecht komt. Het is de periode dat de Sovjet Unie Afghanistan bezet heeft. De Moedjahedien krijgt zware wapens, o.a. Singer raketten van de USA. Hiermee kun je een vliegtuig uit de lucht schieten. Als man verkleedt trekt ze met de Moedjahedien mee de bergen in. Lange, uitputtende bergtochten, vol ontberingen. Op een gegeven moment worden ze onder vuur genomen. De beschrijving die ze hiervan geeft is beeldend, ze verliest haar angst, als mechanisch trekken ze verder. Soms komen ze door dorpjes waar de dorpelingen hen geen eten en drinken willen geven. Helemaal tegen de aard van de Afghanen in, gastvrijheid staat voorop. Maar de dorpelingen hebben al zoveel meegemaakt en wensen hen zo snel mogelijk weg.

Ben ik door dit boek de situatie in Afghanistan beter gaan begrijpen. Eigenlijk niet. Ik heb alleen nog maar meer vragen.

Ik vraag me af wat Saira Shah momenteel doet. ik leg het eens voor aan AI-Copilot met GTP 4 ,via de zoekmachine BING. Dit krijg ik als antwoord:

Saira Shah is een Britse auteur, verslaggever en documentairemaker. Ze produceert, schrijft en vertelt actuele zakenfilms. Ze heeft verschillende prijzen gewonnen voor haar werk, waaronder een BAFTA-prijs voor Current Affairs voor haar documentaire “Death in Gaza”. Op dit moment heb ik geen informatie over wat ze momenteel doet.

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

De dochter van de Verhalenverteller - Saira Shaw

Januari is voorbij.

JANUARI IS VOORBIJ

31 dagen na Oud en Nieuw, hoe was het ook al weer?

Foto's helpen me het te herinneren

• Het mooie zilverkleurige licht, ineens is het er weer. Ik hou hier van, het licht zie ik buiten, maar ook in het huis. Zodra de zon schijnt is het weg, de kleur is dan warmer. 
• O ja, het sneeuwde eventjes. Poedersneeuw, leuk om te zien vallen, het bleef misschien 1 dag liggen. 
• De winterviooltjes op de tuintafel gingen hangen. Ik dacht, o, verdorie, dat gaat fout. Maar, nee, ze staan weer fier rechtop. Ik vind het zulke leuke bloemetjes, ze maken blij. 
• O ja, het water in de rivieren stond heel hoog. Ook niet zo ver van ons huis stonden de uiterwaarden vol water.
• Ik bakte heel wat keren krentenbrood, Salem vindt het heerlijk. Ik maakte regelmatig boerenkool, vindt vooral ik heerlijk, maar Salem vindt het zeker niet vies. 
• Ik wandelde weer meer. Ben ik echt een beetje trots op. Ik doe het vooral vanwege mijn gezondheid. Ik weet hoezeer wandelen helpt me goed te doen voelen. Ik trek me de situatie in Gaza erg aan, keek veel naar Al Jazeera, bij het eenjarig onderzoek bij de dokterspost bleek mijn bloeddruk ernstig verhoogd te zijn. De assistente raadde aan, wandel meer. Ik nam het serieus, kijk minder naar deze zender, het voelt een beetje alsof ik de mensen daar in de steek laat, maar mijn bloeddruk is na 3 maanden weer redelijk. 
• Ik volg de binnen-en buitenlandse politiek nog wel op de voet. Ik ben "X" meer gaan gebruiken.  "X' is deels een vat vol ellende. Maar er zijn ook mensen met zulke interessante pages. 
• Wandelen is zo heerlijk, ook nu. Het is dor, de natuur, heel erg dor. Zo verbazingwekkend dat alles straks weer groen is. De bomen zijn prachtig. Hun structuur, hun kracht, hun grootsheid, de verscheidenheid aan de vormen van de takken. Zo mooi. Natuur is hier in de stad al zo vol variatie. Bomen geven mij een heerlijk gevoel.
• Ik wilde wel schilderen, maar alles mislukte. 
• Het lezen gaat goed, ben ik blij mee.
• Ik geniet nog steeds van mijn wandelingen door New York via YouTube.
• Ik deed mee aan de vogeltelling. Ik zag de normaal in de tuin komende vogels, nadat ik voedsel op de tafel heb gelegd, duiven, een gaai, een ekster, kraaien, kleine vogeltjes en dan ineens ik zie iets roods, wat zie ik nu? Het dringt door, ik zie een specht. Zie ik bijna nooit. Wat harstikke leuk. Ik wil een foto nemen, maar de batterij is op, ontdek ik, net nu, vervelend. Ik maak een fotootje met mijn mobiel. 
• En...... ineens zie ik een polletje in bloei staande krokussen in de tuin. Ik zie nu ook 2 blauwe druifjes voorzichtig naar boven kruipen. 
• Ik vind het leuk om buiten te volgen wanneer de stadslichten uit en aangaan. Behoorlijk snel worden de dagen al langer.
• En nu, februari,,,,,,,,,, een nieuwe maand, nieuwe mogelijkheden.

Zielig fotootje van de specht

Gebeurt dit echt.......???????

• Het Internationaal Gerechtshof in Den Haag ziet voldoende reden om de aanklacht die Zuid Afrika indiende, nl. dat wij als wereld, de plicht hebben te signaleren, wanneer er in een land dingen gebeuren die op genocide, volkerenmoord, lijken. 
• Israël krijgt de opdracht veel meer te doen om de humanitaire positie van de Palestijnen te vergroten en het Hof gaat de aanklacht verder uitzoeken.
• Een dag later in Israël een conferentie van settlers. Honderden mensen dansen en joelen en spreken elkaar toe, met de belofte dat het niet lang meer duurt of Gaza is van hem en kan bebouwd worden.
• Israël zegt dat het bewijzen heeft dat medewerkers van de UNRWA meegedaan hebben aan de Hamas attaque op Israël. De USA, Canada, Australia, Engeland, Duitsland, Italië, Nederland, Zwitserland, Finland, Estonia, Japan, Oostenrijk en Roemenië, zeggen voorlopig de financiering op. De UN ontslaat de mensen om wie het gaat en stellen een onderzoek in.
• Sigrid Kaag kan nu niet het werk doen waar ze voor aangesteld is, maar moet zich in bochten wringen. ‘No substitute’ for UNRWA’s lifesaving work in Gaza: Senior Humanitarian Coordinator

Wat bezielt het Westen? 

Wat bezielt onze Westerse leiders?

 Wat bezielt Rutte?

IS DIT WAAR?

• Ambtenaren-en-diplomaten-trekken-aan-bel-om-schendingen-israel-rutte-wil-vriendjes-blijven-met-vs. Demissionair premier Mark Rutte probeerde onwelgevallige informatie over mogelijke schendingen van het humanitair oorlogsrecht door Israël onder het tapijt te vegen. Dat blijkt uit een brief van een twintigtal anonieme ambtenaren en diplomaten, in handen van NRC. In die brief schrijven ze dat bij de Directie Juridische Zaken van het ministerie van Buitenlandse Zaken een verzoek binnenkwam vanuit het ministerie van Algemene Zaken met de vraag: ‘Wat kunnen we zeggen zodat het lijkt alsof Israël geen oorlogsmisdaden begaat?’ Ministerie boos over brief anonieme ambtenaren bij rechtszaak | RTL Nieuws
• Ook binnen het demissionaire kabinet leidt Ruttes lijn tot frictie, zo stellen de ambtenaren in hun brief. Zo zou minister Bruins Slot afgelopen december vóór een tweede, sterk afgezwakte VN-resolutie hebben willen stemmen, die opriep tot „het creëren van de voorwaarden voor een langdurige beëindiging van de vijandelijkheden”. Bruins Slot stuitte op een ‘njet’ van Rutte – minuten voor de stemming in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York.

• Ik hoor vandaag op het NOS nieuws dat er 2 Amerikaanse universiteiten zijn die aan de hand van satelliet foto's hebben kunnen vaststellen dat de helft van alle gebouwen in Gaza platgebombardeerd zijn. Woningen, winkels, werkplaatsen, begraafplaatsen, kerken, moskeeën, archieven, universiteiten, een hele cultuur weggevaagd.
• Ik hoor ook, het regent in Gaza. Daar zitten dan anderhalf miljoen mensen in hun tentjes, die vollopen met regenwater. En wij.................. wat doen wij.......................
• Op de BBC zie ik en we worden gewaarschuwd dat het erge beelden zijn, 10.000 kinderen zijn alleen, geen ouders meer. 

Is dit de tijd om uit te zoeken of er een aantal mensen binnen de UNWRA zitten die fout waren?

Gebeurt dit echt, een genocide in de tijd dat wij leven? 

Nee.......... niet iets wat vroeger gebeurde

Nee......... het gebeurt nu..... En we doen NIETS.........

Of erger nog, we werken er aan mee.......

• In Den Haag gonst het van de geruchten dat Rutte de baas van de NAVO, de machtigste militaire organisatie ter wereld, gaat worden.
• Zullen we dit straks horen? Rutte, de opvolger van Stoltenberg? Is dit de clou van het vreemde Nederlandse beleid?  Een dank je wel voor bewezen diensten?

Kijk nu toch wat ik ineens in de tuin zie.......

Eerder zag ik al wel een heleboel sprietjes uit de grond komen

Maar 1 die nu al bloeit......wow

De sneeuwklokjes, zoals de winkel ze noemde ontwikkelen zich uiterst vreemd

Ik zette eerder een foto op Instagram

Een goed oplettende mede Instagrammer vertelde het zijn lenteklokjes

O.k, maar waar blijven ze?

ik zie alleen lange groene stengels 😊

Ik kocht daarom ook een andere lente bloeier en kijk, het komt al boven

Altijd zo leuk in deze tijd van het jaar

Zal ik eens iets opbiechten?

Vorige jaren was ik een verdedigster van de winter

Heerlijk vond ik dit jaargetijde

Maar dit jaar..............wat denk ik vaak, was het maar lente

Waar het door komt?

Mijn boekenproject 2024: "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Voor mijn boekenproject 2024 las ik "op reis met Charley", het boek wat John Steinbeck schreef in 1960. De schrijver had net een lichte stroke gehad en voelde zich oud, een sulletje, gepamperd door zijn vrouw. 

Hij werd geboren in Salinas, Californië, schreef daar het boek, wat hem beroemd maakte " de Druiven der Gramschap". Hij had er een heerlijke tijd met een groep vrienden. Later begon hij te reizen, werd tijdens WO-II correspondent in Europa, leefde met zijn 3-e vrouw in New York en Sag Harbor. Hij besloot, ik ga een reis door Amerika maken met een camper. Hij vroeg zich af, ik ben overal geweest, maar ken ik Amerika eigenlijk wel? Zijn vrouw Elaine stelt hem voor om Charley, hun hond mee te nemen. Ik heb het boek al eerder gelezen. Hier het verslag wat ik indertijd maakte. reizen-met- Charley

Geert Mak doet in 2010 samen met zijn vrouw de reis van Steinbeck over om te kijken wat er in de tijd allemaal is veranderd. Het boek van Mak is 3 maal dikker dan Steinbecks boek. Geert legt heel veel uit over de achtergrond van Amerika, heel interessant en leerzaam. Ik las een grappig detail. Steinbeck rijdt door Maine en ziet overal stalletjes langs de weg met vintage spullen. Hij denkt, ik zou onze spullen van dit moment, van de jaren 50-60 moeten opsparen, kunnen mijn kleinkinderen er rijk van worden. Mak rijdt nu dezelfde route en ziet langs de weg kraampjes met spullen uit de jaren 50-60, allemaal heel gewild. 

Wat ik nu voor het eerst doe is de reis van Steinbeck op Google Earth maken. Dat geeft veel inzicht. ik probeer steeds de kaart van de USA wel te onthouden, lukt slecht. Op Google Earth kun je plaatsen met een pijltje vastzetten. Ik zie nu alle punten die Steinbeck bezocht en heb zo een goed overzicht.

Nu spreken mij vooral twee dingen aan. 

1. Voordat Steinbeck doorreist naar Texas en Louisiana, bezoekt hij zijn oude staat Californië. Hij komt aan in Salinas en ontmoet er een vriend van vroeger. Ze halen herinneringen op. Heel vaak valt het woord, die is dood en die is dood.......Steinbeck voelt zich er ongemakkelijk door. Hij heeft het gevoel dat hij nu een ongewenste gast is. Het stadje is veranderd. Het voelt raar voor hem. Hij beklimt nog een keer de hoogste top van een berg en kijkt uit over het land. Herinneringen komen boven. Toen hij er woonde was sardientjes vangst DE bron van inkomsten voor het stadje, overbevissing maakte hier een einde aan. Wanneer John er voor het laatst is zal hij niet beseft hebben dat de stroom toeristen, die nu de inkomstenbron zijn voor Salinas, voortkomt uit het feit dat de beroemde schrijver John Steinbeck er woonde. Na het overlijden van John zal de stad een mooi museum aan hem gewijd krijgen. 
2. Het bezoek aan de staat Louisiana. Steinbeck hoorde via de radio dat er een klein zwart meisje naar een "witte" school wilde en dat er dagelijks een grote groep witte vrouwen haar stonden uit te jouwen. Ze worden de Cheerleaders genoemd. Hij wil het met zijn eigen ogen zien. Hij is geschokt wanneer hij er te midden van staat.

In de periode dat Steinbeck de gebeurtenis in Louisiana volgt gelden er in het zuiden van de USA Jim Crow wetten, een systeem van apartheid, zwarten bezoeken geen plekken waar witte mensen komen en omgedraaid. Jim_Crow_laws. Ik herinner me dat o.a Keith Richards van de rockgroep The Rolling Stones vertelde dat toen zij in de 70-er jaren door de USA toerden, zij van deze apartheid schrokken. Hij vertelt ook dat witte Amerikaanse teenagers voor het eerst kennis maakten met de blues via the Stones. 

Hier vind je informatie over deze gebeurtenis. William_Frantz_Elementary_School .Via deze site kom ik ook nog achter informatie wat er daarna gebeurde.

Van deze gebeurtenissen maakte de Amerikaanse schilder Norman Rockwell een schilderij

 Toen Obama president werd liet hij dit schilderij ophangen in het Witte Huis 

 "When Ruby Bridges visited the Oval Office on July 15, President Obama told her, "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."

Ruby Bridges Hall now serves on the board of Norman Rockwell Museum and founded rubybridges.foundation in 1999 to promote the values of tolerance, respect, and appreciation of all differences.  She commended Rockwell for having “enough courage to step up to the plate and say I’m going to make a statement, and he did it in a very powerful way.”

MIJN BOEKENPROJECT  2024

Reizen met Charley - John Steinbeck

Reizen zonder John - Geert Mak

Een wandeling en wat zie ik daar ineens?

Deze week hield ik mezelf aan mijn goede voornemen. Ik wandelde 2 keer, 1 keer met Salem, het was koud en 1 keer alleen, op weg naar de dokterspost, het was mooi, rustig weer met het zilverkleurige licht wat ik zo mooi vind aan januari. Ik fotografeerde natuurlijk bomen. Een van de dingen die ik zo mooi vindt aan de winter, de prachtige vormen van kale takken.

Onderweg zag ik een paar opmerkelijke dingen

We hebben wadi's in de wijk

Ik herinner me nu erover gelezen te hebben

Nu zie ik het in werking

Wadi's zijn een systeem om water op te vangen

En..... wat ik nooit eerder zag

Kijk nu toch, een afgekapte boom is blijven staan

En iemand hakte er een ekster uit

Vandaag appte een vriendin: "Denk aan de vogeltelling"

Dus ik zat klaar

Zag de bekende vogels in de tuin

Ekster, duiven, kraaien

En toen ineens zie ik iets heel mooi roods

Wat is dat nu? 

Het dringt tot me door...... een specht

Een paar jaar terug zag ik er ook 1

En nu....net in het half uur dat ik vogels tel

Is dat niet leuk, hij is er weer

Driftig hakkend aan takken

Ik grijp naar mijn fototoestel

Is de batterij leeg

Mijn mobieltje, met dit resultaat 😊

Viering van een 10 jarig bestaan.

Ik ben nog steeds aan het zoeken naar inspiratie. Ik wil schilderen en tekenen, maar wat? Ik vind het altijd leuk iets te maken mbt de seizoenen. Zo zoek ik nu iets mbt de winter. Andere jaren lukte het wel, nu niet. Ik ga dus verder zoeken. Wat kan ik allemaal uit die doos vol verf en kwasten halen?

Ik ben wel bezig geweest, maar ik vind het niet je dat......

                              10 JARIG BESTAAN

Ik heb een nieuw goed voornemen bedacht. Ik ga het komende jaar alles eens terug lezen wat ik eerder schreef over de boeken die ik las. Ik ontdekte dat mijn boekenproject nu 10 jaar bestaat! Ik ben al begonnen met de boeken die ik in 2014 las. Ik ben er eerlijk gezegd best een beetje trots op hoe ik het beschreef, nu ik het zo terug lees. Aan de rechterkant van dit blog kun je onder "labels" terugvinden wat ik per jaar las. Bijkomend voordeel? Ik haal weer een boel naar boven wat ik vergeten was. Ik denk niet voor niets, internet/ de computer is mijn geheugen 😊

Ik loop door een sprookjesstad.

Een poos terug las ik De Laatste Boekwinkels van Londen

 Een indrukwekkend boek gerikleurrijk+londen+paternoster+row

Een van de beroemde boekenstraten was Paternoster Row

Het boek speelt zich af in WOII en vertelt over de bombardementen op Londen

De hele buurt plat gebombardeerd

Jullie weten dat ik het leuk vind om via YouTube door steden te wandelen. Het aantal wandelingen die mensen filmen is oneindig. Bedenk een stad en er is een wandeling. Ik ben er tijdens corona mee begonnen en iedere dag loop ik wel een periode met iemand mee. En leer zo van alles, zoals waarom de brandtrappen langs de panden in New York zitten en hoe het werkt. Waarom er in Soho in NYC de straat uit glazen bobbels bestaat. Omdat vroeger de grote werkruimtes onder de grond zaten en zo kregen de werkers licht. Nu zijn al die vroegere werkruimtes omgebouwd tot ruime woonplekken.

Sinds dit jaar loop ik ook geregeld door Londen. Ik zag op de tv de film Notting Hill weer opnieuw. Het was de eerste film die Salem en ik in de bioscoop zagen. Nu ik hem terug zag vond ik hem nog steeds leuk. Super romantisch natuurlijk, maar heerlijk toch.....? Notting Hill, ik zag weer hoe leuk deze wijk is en wandelde er via YouTube door. En zo kwam ik in Londen terecht.

Maar gisteren maakte ik een wandeling door Londen, echt, mijn mond viel open. Ik liep ergens, maar ik had geen idee waar. Ik probeer dan een straatnaambordje te zien en dat lukt vaak. Blijkbaar heet deze plek Holborn. Het begint een beetje saai, maar dan....... handig voor jullie te starten vanaf 14 of bij 24 dan begint de ruïne ...........ik zie het ene na het andere uiterst modern vormgegeven gebouw, de een hoger dan de ander, maar de vormen, het is net sprookjesland. Is dit Londen? 

Ik kom langs een kerk ruïne, een kerk ruine......in Londen? Iets verderop zie ik ineens een bordje hangen boven een plein, ik kijk mijn ogen uit naar de beelden van dieren die er staan op dit plein, en lees Paternoster Square. Een belletje gaat rinkelen, is dit niet waar die boekwinkels zaten voor WOII? Ik zoek het op Google. Ja, dit is het platgebombardeerde deel van Londen. O, nu begrijp ik waarom er zoveel nieuwbouw is. Nieuwbouw, dat klinkt een beetje saai, he? Nu deze nieuwbouw is zo fantasierijk dat ik het filmpje nog een keer ga bekijken en misschien daarna nog een keer.

Nog verder doorlopend kom ik langs een straat waar nieuwbouw afgewisseld wordt door veel oudere huizen, gebouwen met een grandeur, wow. Ik ga het allemaal eens verder uitzoeken, want wie zitten er in die gebouwen?

Weer wat geleerd.........

Laat ik nu, tot mijn eigen verbazing, ineens Bing/copilot ontdekken. Ik vertelde geloof ik al eens dat ik Windows Edge gebruik. Dit ivm de mooie gekleurde blokjes waarin ik alles organiseerde. Maar bij een update van de computer waren ineens al mijn blokjes weg. Ik heb nu veel in favorieten georganiseerd. Maar ik krijg nu altijd als eerste BING te zien, een zoekmachine. Maar ik, gewend als ik daar aan ben zoek dan Google 😊. 

Maar gisteren zag ik op Bing een verwijzing naar Capilot en begreep dat het gebruik maakt van AI. (Kunstmatige_intelligentie). 

AI, WAAR IK

wanneer ik erover hoor 

minder dan de helft van begrijp

Je kunt een vraag intikken en dan komt er een antwoord. Het antwoord komt op een manier dat het lijkt of iemand iets typt. Ik liet het Salem zien en we verzonnen gekke vragen. Steeds met het idee, nu komt er geen antwoord. En ieder keer komt er een briljant antwoord. We keken op dat moment naar CNN, waar een man uit Qatar aan het woord kwam. Ik zei tegen Salem, hoe doen ze toch die hoofddoeken om? Salem zei, vraag BING/ Copilot. Het antwoord:

De Keffiyeh is een vierkante doek van katoen of zijde die om het hoofd wordt gewikkeld en vastgezet met een koord. Er zijn verschillende manieren om de Keffiyeh te dragen, afhankelijk van de regio en de religieuze overtuiging van de drager. Hieronder vind je een stapsgewijze handleiding voor het dragen van de Keffiyeh:

1. Vouw de Keffiyeh in een driehoek.
2. Plaats de gevouwen rand van de Keffiyeh op je voorhoofd en zorg ervoor dat de uiteinden van de driehoek aan beide kanten van je hoofd hangen.
3. Wikkel de uiteinden van de Keffiyeh om je hoofd en breng ze naar de voorkant van je nek.
4. Knoop de uiteinden van de Keffiyeh onder je kin vast.
5. Pas de Keffiyeh aan zodat deze comfortabel zit en bedekt je hoofd volledig.

We staan echt perplex

Heb ik de kerstspullen weggeborgen....?

 Gisteren dacht ik, ik ga de kerstspullen wegdoen, deed ik het ook.......? Nee 😀

Ik vind ze zo leuk, verzameld over verschillende tientallen jaren

Ooit was er een tijd dat muziekinstrumenten voor de kerstboom "in" waren

Ik zie ze maar zo kort

Daarom bedacht ik het zijn winterspulletjes, klinkt toch anders dan kerstspullen

Daarom, ze staan er nog en iedere keer dat ik ze zie geeft het plezier

Dit gouden vogeltje vind ik zo mooi

De prachtige kerstkaart is handgemaakt door een vriendin, ben er zo blij mee

En, ja......... het sneeuwde, poedersneeuw, ik zag het vallen, de sneeuw is nu bijna weer weg.