dinsdag 20 februari 2024
He, gelukkig, het lukt weer.....
maandag 12 februari 2024
Vandaag.........
Netanyahu wil Rafah innemen met zijn leger, de grensplaats met Egypte, waar anderhalf miljoen Palestijnen naar toe gevlucht zijn in en in erbarmelijke toestand verkeren.
- Wat wil hij eigenlijk (ik denk met angst in mijn hart) de grens met Egypte forceren zodat de Palestijnen de Sinaï in stromen? Een woestijn, waar niets is? Palestijnen voortaan het probleem van Egypte?
- Biden begint eindelijk kritiek te leveren op "Bibi". Ik lees in de Washington Post dat Biden en Netanyahu al heel lang vrienden zijn, maar dat Biden altijd wel tegen Bibi zegt: "ik hou van je maar wat heb ik een hekel aan je streken!".
- Biden en "Bibi" hebben gisteren met elkaar getelefoneerd. Vast geen leuk gesprek.
- Rutte spreekt vanmorgen met "Bibi" en vanmiddag met een Palestijnse leider.
- Ik hoor het nergens genoemd worden.......maar de vraag komt bij mij op.......
zondag 11 februari 2024
Voor mijn boekenproject 2024 las "Jagtlust" van Annejet van der Zijl.
Ik reserveerde het boek bij de bieb. Ik keek vreemd op toen ik het ophaalde, had een ander boek in gedachten. Het blijkt, er zijn twee boeken over dit onderwerp. Een biografie, die ik wilde lezen en het boek dat ik nu in handen hou is eigenlijk meer een biografie van een huis.........Maar, ook dit is leuk. En de biografie over de dichteres reserveer ik later.
Ik ken de Bloomsbury Circle, verrukkelijke verhalen rond de groep kunstenaars en wetenschappers in het Londen in de eerste helft van de 20-e eeuw. Virginia Woolf, Vanessa Bell, Lytton Strachey en meer. Ik ken de verhalen rond de Amerikaanse Gertrude Stein die haar Parijse huis openzette voor schrijvers en kunstenaars. O. a Picasso en Hemingway waren kind aan huis. Maar de verhalen over het Nederlandse Jagtlust, ik ken het niet. Hoog tijd me erin te verdiepen.
Centraal staat de dichteres "Fritzi", voluit Fritzi ten Harmsen van der Beek (1927-2009). Zij is de dochter van de illustratoren Eelco ten Harmsen van der Beek en Freddie Langeler. De vader werd beroemd door de strip Tiels Flipje, het fruitbaasje van Tiel.
Het verhaal van Jagtlust vind plaats in de 50-er jaren. Nederland is in opbouw, dingen verkrijgbaar op de bon, de pil bestaat nog niet, Fritzi raakt zwanger.
In 1950 gaat Harmsen van Beek samenwonen met haar minnaar Eric de Mareschal, student Geologie en afkomstig uit een geslacht van oude landadel. Zijn oudere broer heeft het erfrecht over de familiale landbouwgronden: De Mareschal heeft dus geen erfenis te verwachten. Ze hebben het niet breed. Frederike raakt zwanger en haar vader overreedt haar tot een huwelijk, omdat een ongehuwde moeder het in het katholieke Frankrijk moeilijk zal hebben. In de zomer trouwen ze en er wordt feest gevierd in zowel Parijs als Blaricum. Vlak daarna wordt baby Gilles geboren. Aanvankelijk is Harmsen van Beek gelukkig en optimistisch.
Na de dood van haar vader in 1953 jagen Fritzi en haar broer Hein het familiekapitaal, dat haar ouders verdiend hadden er in snel tempo doorheen. Fritzi staat met lege handen en besluit het huis te kraken waar zij af en toe langs loopt. De eigenaar vindt het eigenlijk wel goed, ziet haar als iemand die het huis en de tuin bewaakt. Maar wanneer hij de grond en het huis verkoopt aan de gemeente Amsterdam krijgt Fritzi daarmee te maken. De gemeente weet ook niet zo goed wat zij met het vervallen pand moeten en verhuren het aan haar voor 200 gulden per maand.
Onder meer Remco Campert, Gerard Reve, Bernlef, Gerrit Komrij, Peter Vos, Ramses Shaffy, . Cees Nooteboom, Bert Schierbeek, Louis Lehmann, Jan Vrijman, Frits Müller, Jan Sierhuis, Ed van der Elske komen over de vloer. Het verhaal van Remco Campert is mooi. Fritzi en hij ontmoeten elkaar op een boekenbal, liefde op het eerste gezicht, hij gaat gelijk met haar naar Jagtlust en blijft er wonen. Het huis is armoedig en in verval. Wanneer het regent staan er overal pannen om het water op te vangen. Er zwerven veel katten door het huis, kamers zijn door allerlei mensen bezet, drank vloeit rijkelijk. Wanneer Remco er na een poos weggaat is het niet omdat hij niet meer van haar houdt, nee.... het is omdat hij er niet aan schrijven toe komt.
Jagtlust groeide uit tot een ontmoetingsplaats van de zogenaamde 'Leidsepleinscene', een bonte verzameling van Amsterdamse dichters, schrijvers, journalisten, acteurs en schilders, onder wie Simon Vinkenoog, Theo Sontrop, Ed van der Elsken, Rijk de Gooyer, Cees Nooteboom en G.K. van het Reve. Tijdens de bijeenkomsten stond niet zo zeer de artistieke creativiteit centraal, maar men kwam naar Blaricum om te drinken, te vrijen, te slapen en op het dak in de zon te zitten. beeldbankblaricum
Met haar hese stem, haar enorme ogen en haar verslavende, volstrekt oorspronkelijke taalgebruik en gedachtegangen was ze net champagne: bubbelend en bruisend, zich onttrekkend aan elk stereotype van het klassieke vrouwtje. Ze paarde opperste chic aan een totaal gebrek aan gêne en een grote arrogantie aan de opperste onzekerheid, zodat je nooit wist wat je van haar kon verwachten. Maar je vergaf haar alles, want ze had ook iets ontroerends kwetsbaars en hulpeloos over zich. boeken/annejet-van-der-zijl
Fritzi wordt door uitgevers 1 van de beste dichteressen van Nederland genoemd. O.a. van Oirschot is kind aan huis en tracht haar te bewegen te publiceren. Wanneer hij een kast opent, vallen er veel beschreven velletjes papier uit. Uiteindelijk gaat zij overstag maar zij heeft altijd een bloedhekel aan publiciteit gehad. Zij wilde gewoon de dingen doen die zij fijn vond, dichten en kleine figuurtjes met divers materiaal in elkaar zetten.
Las ik het boek met plezier? Ja en nee. Natuurlijk is het leuk om over al deze mensen te lezen. Maar "iets" maakte dat ik het niet zo leuk vind. Kwam dit doordat het een aaneensluitend feest was met zuippartijen en uitspattingen? Werd er ook gewerkt?
Toevallig kom ik deze site tegen: de-gids/herinneringen-aan-fritzi-ten-harmsen-van-der-beek Maar toen ik Jagtlust eens ter sprake bracht bij Ferdinand Langen, keurde hij het resoluut af. Ik had een gevoelige snaar geraakt. Het was een populair boek, maar veel was bezijden de waarheid. Of het was een tikkeltje respectloos tegenover de betrokkenen.
Het beeld van het met beschonken schrijvers afgeladen landhuis is overigens niet zozeer de schuld van Annejet van der Zijl, zegt Meijer: “Zij beschikte nou eenmaal niet over alle bronnen.” Zelf was Meijer de eerste die volledige toegang had tot het archief van Harmsen van Beek. De gigantische literaire nalatenschap bestaat uit tientallen dozen, waarvan alleen al elf dozen met honderden brieven, bijvoorbeeld van Charlotte Mutsaers, Cees Nooteboom en Gerard Reve. Ruim twee jaar was Meijer wekelijks te vinden in het Literatuurmuseum om te spitten in de correspondentie en aantekeningen van de dichter. hpdetijd/biograaf-harmsen-van-beek/
Deze kennis maakt dat ik nu echt de biografie moet lezen, wil ik een volledig beeld krijgen
BIOGRAFIEPROJECT 2024
Jagtlust - Annejet van der Zijl
donderdag 8 februari 2024
Het begin van februari, een geel knopje en eindelijk.........een wit klokje.
Binnen in huis bloeien, eindelijk..............sneeuwklokjes
Ja, zo werden ze genoemd in de winkel
Want er kwamen geen klokjes, wel een enorm lange groene spriet
En nu, bovenin, een schattig, wit klokje
dinsdag 6 februari 2024
Boekenproject 2024, De dochter van de Verhalenverteller van Saira Shah.
Dit boek heb ik al lang in de kast staan zonder het te hebben gelezen. Nu deed ik dit wel. En ik ben .......ja wat, geschrokken, verbaasd? De schrijfster is freelance journalist en werkte o.a. bij CNN. Zij is een kind van een Afghaanse vader en een Indiase moeder. Haar ouders vluchten naar Engeland en bouwden daar een nieuw leven op. De vader vertelt zijn dochters altijd verhalen over Afghanistan. De schrijfster geeft aan dat hun stamboom terugloopt tot de dochter van profeet Mohammed. Afghanistan ontwikkelde een eigen vorm van de Islam. De familie bezat indertijd een uitgestrekt landgoed in Afghanistan en was machtig. Toen de Engelsen Afghanistan veroverden begon de narigheid. Haar overgrootvader verzette zich. In de verhalen die ze als kind hoorde, hoorde ze over de prachtige huizen, de rozentuinen en ze denkt: "Ik ga er later als ik groot ben naar toe". En zo gebeurd. Als 21 jarige gaat zij naar India waar haar verdreven familie woont.
In een interview lees ik: 'Er leven twee mensen in mij. Net als een stel dat zelden spreekt, zijn ze niet compatibel. Mijn westerse kant is een gevoelige, liberale pacifist uit de middenklasse. Mijn Afghaanse kant kan ik alleen maar omschrijven als een roofzuchtige roofridder. Het zwelgt in bloedvergieten, glorieert in risico's en zal niet bang zijn.' Ze legt verder uit: 'Ik denk dat het heel belangrijk voor mijn vader was dat we niet opgroeiden met het gevoel dat we nergens bij hoorden. Hij wilde dat we een metaforisch thuisland zouden hebben, dus creëerde hij een gemeenschap van verhalen. Het enige dat me verbaasde, was hoe verbaasd en geschokt hij was toen ik me op mijn 21e omdraaide en zei: "Nou, daar ga ik heen, als ik daar vandaan kom".' In 2013 publiceerde ze de semi-autobiografische roman The Mouse-Proof Kitchen.
Hier komt ze terecht in een andere cultuur. Ze komt onder de bescherming van haar oom. Deze ziet het als zijn taak haar uit te huwelijken. Hier ontkomt zij aan. Wanneer zij een andere keer er weer naar toe gaat gebeurt er iets wat mij versteld doet staan. Zij verkleedt zich als een jongen en haar oom heeft dit niet door..........??? Die oom krijgt een nichtje op bezoek............maar wanneer hij op reis gaat dan heeft hij niet in de gaten dat er een hem onbekend jongetje meegaat.......? Zo komt zij terecht in allerlei avonturen in Afghanistan.
In een interview lees ik: Ik ben vrij stellig over dingen die ik wil doen. Ik wil ergens heen kunnen. Ik wil mensen kunnen ontmoeten. Ik wil dingen kunnen zien. En om dat te doen moet ik vals spelen, echt waar. Ik denk dat ik ermee begon toen ik zeventien was. Ik trok er een beetje overheen, een beetje, op mijn oom. Ik verkleedde me als jongen en hij was een beetje verstrooid... Het is interessant met hoeveel je weg kunt komen, zelfs in echt, echt gereglementeerde culturen. Soms in meer gereglementeerde culturen dan in lossere culturen – sommige dingen glippen gewoon door de radar van mensen, omdat ze nog nooit zijn uitgedaagd of omdat ze die situatie nog nooit eerder zijn tegengekomen. En ze merken het niet. Het is een heel, heel vreemd iets. Als je opstaat en met spandoeken zwaait en schreeuwt en zegt: "Ik sta hiervoor", en genoeg van jullie doen het - zoals anti-Vietnam-oorlogsdemonstranten of zoiets - plotseling kom je op de radar en dan beginnen mensen zich tegen je te verzetten. Maar als je jezelf ondefinieerbaar kunt maken, kun je door gaten sluipen...Saira Shah Interview (auteur van The Storyteller's Daughter) (identitytheory.com)
Ik lees een aaneenschakeling van geweld waarin zij terecht komt. Het is de periode dat de Sovjet Unie Afghanistan bezet heeft. De Moedjahedien krijgt zware wapens, o.a. Singer raketten van de USA. Hiermee kun je een vliegtuig uit de lucht schieten. Als man verkleedt trekt ze met de Moedjahedien mee de bergen in. Lange, uitputtende bergtochten, vol ontberingen. Op een gegeven moment worden ze onder vuur genomen. De beschrijving die ze hiervan geeft is beeldend, ze verliest haar angst, als mechanisch trekken ze verder. Soms komen ze door dorpjes waar de dorpelingen hen geen eten en drinken willen geven. Helemaal tegen de aard van de Afghanen in, gastvrijheid staat voorop. Maar de dorpelingen hebben al zoveel meegemaakt en wensen hen zo snel mogelijk weg.
Ben ik door dit boek de situatie in Afghanistan beter gaan begrijpen. Eigenlijk niet. Ik heb alleen nog maar meer vragen.
Ik vraag me af wat Saira Shah momenteel doet. ik leg het eens voor aan AI-Copilot met GTP 4 ,via de zoekmachine BING. Dit krijg ik als antwoord:
Saira Shah is een Britse auteur, verslaggever en documentairemaker. Ze produceert, schrijft en vertelt actuele zakenfilms. Ze heeft verschillende prijzen gewonnen voor haar werk, waaronder een BAFTA-prijs voor Current Affairs voor haar documentaire “Death in Gaza”. Op dit moment heb ik geen informatie over wat ze momenteel doet.
MIJN BOEKENPROJECT 2024
Reizen met Charley - John Steinbeck
Reizen zonder John - Geert Mak
De dochter van de Verhalenverteller - Saira Shaw
zaterdag 3 februari 2024
Januari is voorbij.
31 dagen na Oud en Nieuw, hoe was het ook al weer?
Foto's helpen me het te herinneren
- Het mooie zilverkleurige licht, ineens is het er weer. Ik hou hier van, het licht zie ik buiten, maar ook in het huis. Zodra de zon schijnt is het weg, de kleur is dan warmer.
- O ja, het sneeuwde eventjes. Poedersneeuw, leuk om te zien vallen, het bleef misschien 1 dag liggen.
- De winterviooltjes op de tuintafel gingen hangen. Ik dacht, o, verdorie, dat gaat fout. Maar, nee, ze staan weer fier rechtop. Ik vind het zulke leuke bloemetjes, ze maken blij.
- O ja, het water in de rivieren stond heel hoog. Ook niet zo ver van ons huis stonden de uiterwaarden vol water.
- Ik bakte heel wat keren krentenbrood, Salem vindt het heerlijk. Ik maakte regelmatig boerenkool, vindt vooral ik heerlijk, maar Salem vindt het zeker niet vies.
- Ik wandelde weer meer. Ben ik echt een beetje trots op. Ik doe het vooral vanwege mijn gezondheid. Ik weet hoezeer wandelen helpt me goed te doen voelen. Ik trek me de situatie in Gaza erg aan, keek veel naar Al Jazeera, bij het eenjarig onderzoek bij de dokterspost bleek mijn bloeddruk ernstig verhoogd te zijn. De assistente raadde aan, wandel meer. Ik nam het serieus, kijk minder naar deze zender, het voelt een beetje alsof ik de mensen daar in de steek laat, maar mijn bloeddruk is na 3 maanden weer redelijk.
- Ik volg de binnen-en buitenlandse politiek nog wel op de voet. Ik ben "X" meer gaan gebruiken. "X' is deels een vat vol ellende. Maar er zijn ook mensen met zulke interessante pages.
- Wandelen is zo heerlijk, ook nu. Het is dor, de natuur, heel erg dor. Zo verbazingwekkend dat alles straks weer groen is. De bomen zijn prachtig. Hun structuur, hun kracht, hun grootsheid, de verscheidenheid aan de vormen van de takken. Zo mooi. Natuur is hier in de stad al zo vol variatie. Bomen geven mij een heerlijk gevoel.
- Ik wilde wel schilderen, maar alles mislukte.
- Het lezen gaat goed, ben ik blij mee.
- Ik geniet nog steeds van mijn wandelingen door New York via YouTube.
- Ik deed mee aan de vogeltelling. Ik zag de normaal in de tuin komende vogels, nadat ik voedsel op de tafel heb gelegd, duiven, een gaai, een ekster, kraaien, kleine vogeltjes en dan ineens ik zie iets roods, wat zie ik nu? Het dringt door, ik zie een specht. Zie ik bijna nooit. Wat harstikke leuk. Ik wil een foto nemen, maar de batterij is op, ontdek ik, net nu, vervelend. Ik maak een fotootje met mijn mobiel.
- En...... ineens zie ik een polletje in bloei staande krokussen in de tuin. Ik zie nu ook 2 blauwe druifjes voorzichtig naar boven kruipen.
- Ik vind het leuk om buiten te volgen wanneer de stadslichten uit en aangaan. Behoorlijk snel worden de dagen al langer.
- En nu, februari,,,,,,,,,, een nieuwe maand, nieuwe mogelijkheden.
woensdag 31 januari 2024
Gebeurt dit echt.......???????
- Het Internationaal Gerechtshof in Den Haag ziet voldoende reden om de aanklacht die Zuid Afrika indiende, nl. dat wij als wereld, de plicht hebben te signaleren, wanneer er in een land dingen gebeuren die op genocide, volkerenmoord, lijken.
- Israël krijgt de opdracht veel meer te doen om de humanitaire positie van de Palestijnen te vergroten en het Hof gaat de aanklacht verder uitzoeken.
- Een dag later in Israël een conferentie van settlers. Honderden mensen dansen en joelen en spreken elkaar toe, met de belofte dat het niet lang meer duurt of Gaza is van hem en kan bebouwd worden.
- Israël zegt dat het bewijzen heeft dat medewerkers van de UNRWA meegedaan hebben aan de Hamas attaque op Israël. De USA, Canada, Australia, Engeland, Duitsland, Italië, Nederland, Zwitserland, Finland, Estonia, Japan, Oostenrijk en Roemenië, zeggen voorlopig de financiering op. De UN ontslaat de mensen om wie het gaat en stellen een onderzoek in.
- Sigrid Kaag kan nu niet het werk doen waar ze voor aangesteld is, maar moet zich in bochten wringen. ‘No substitute’ for UNRWA’s lifesaving work in Gaza: Senior Humanitarian Coordinator
- Ambtenaren-en-diplomaten-trekken-aan-bel-om-schendingen-israel-rutte-wil-vriendjes-blijven-met-vs. Demissionair premier Mark Rutte probeerde onwelgevallige informatie over mogelijke schendingen van het humanitair oorlogsrecht door Israël onder het tapijt te vegen. Dat blijkt uit een brief van een twintigtal anonieme ambtenaren en diplomaten, in handen van NRC. In die brief schrijven ze dat bij de Directie Juridische Zaken van het ministerie van Buitenlandse Zaken een verzoek binnenkwam vanuit het ministerie van Algemene Zaken met de vraag: ‘Wat kunnen we zeggen zodat het lijkt alsof Israël geen oorlogsmisdaden begaat?’ Ministerie boos over brief anonieme ambtenaren bij rechtszaak | RTL Nieuws
- Ook binnen het demissionaire kabinet leidt Ruttes lijn tot frictie, zo stellen de ambtenaren in hun brief. Zo zou minister Bruins Slot afgelopen december vóór een tweede, sterk afgezwakte VN-resolutie hebben willen stemmen, die opriep tot „het creëren van de voorwaarden voor een langdurige beëindiging van de vijandelijkheden”. Bruins Slot stuitte op een ‘njet’ van Rutte – minuten voor de stemming in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York.
- Ik hoor vandaag op het NOS nieuws dat er 2 Amerikaanse universiteiten zijn die aan de hand van satelliet foto's hebben kunnen vaststellen dat de helft van alle gebouwen in Gaza platgebombardeerd zijn. Woningen, winkels, werkplaatsen, begraafplaatsen, kerken, moskeeën, archieven, universiteiten, een hele cultuur weggevaagd.
- Ik hoor ook, het regent in Gaza. Daar zitten dan anderhalf miljoen mensen in hun tentjes, die vollopen met regenwater. En wij.................. wat doen wij.......................
- Op de BBC zie ik en we worden gewaarschuwd dat het erge beelden zijn, 10.000 kinderen zijn alleen, geen ouders meer.
- In Den Haag gonst het van de geruchten dat Rutte de baas van de NAVO, de machtigste militaire organisatie ter wereld, gaat worden.
- Zullen we dit straks horen? Rutte, de opvolger van Stoltenberg? Is dit de clou van het vreemde Nederlandse beleid? Een dank je wel voor bewezen diensten?
maandag 29 januari 2024
Kijk nu toch wat ik ineens in de tuin zie.......
zondag 28 januari 2024
Mijn boekenproject 2024: "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."
Voor mijn boekenproject 2024 las ik "op reis met Charley", het boek wat John Steinbeck schreef in 1960. De schrijver had net een lichte stroke gehad en voelde zich oud, een sulletje, gepamperd door zijn vrouw.
Geert Mak doet in 2010 samen met zijn vrouw de reis van Steinbeck over om te kijken wat er in de tijd allemaal is veranderd. Het boek van Mak is 3 maal dikker dan Steinbecks boek. Geert legt heel veel uit over de achtergrond van Amerika, heel interessant en leerzaam. Ik las een grappig detail. Steinbeck rijdt door Maine en ziet overal stalletjes langs de weg met vintage spullen. Hij denkt, ik zou onze spullen van dit moment, van de jaren 50-60 moeten opsparen, kunnen mijn kleinkinderen er rijk van worden. Mak rijdt nu dezelfde route en ziet langs de weg kraampjes met spullen uit de jaren 50-60, allemaal heel gewild.
Wat ik nu voor het eerst doe is de reis van Steinbeck op Google Earth maken. Dat geeft veel inzicht. ik probeer steeds de kaart van de USA wel te onthouden, lukt slecht. Op Google Earth kun je plaatsen met een pijltje vastzetten. Ik zie nu alle punten die Steinbeck bezocht en heb zo een goed overzicht.
Nu spreken mij vooral twee dingen aan.
- Voordat Steinbeck doorreist naar Texas en Louisiana, bezoekt hij zijn oude staat Californië. Hij komt aan in Salinas en ontmoet er een vriend van vroeger. Ze halen herinneringen op. Heel vaak valt het woord, die is dood en die is dood.......Steinbeck voelt zich er ongemakkelijk door. Hij heeft het gevoel dat hij nu een ongewenste gast is. Het stadje is veranderd. Het voelt raar voor hem. Hij beklimt nog een keer de hoogste top van een berg en kijkt uit over het land. Herinneringen komen boven. Toen hij er woonde was sardientjes vangst DE bron van inkomsten voor het stadje, overbevissing maakte hier een einde aan. Wanneer John er voor het laatst is zal hij niet beseft hebben dat de stroom toeristen, die nu de inkomstenbron zijn voor Salinas, voortkomt uit het feit dat de beroemde schrijver John Steinbeck er woonde. Na het overlijden van John zal de stad een mooi museum aan hem gewijd krijgen.
- Het bezoek aan de staat Louisiana. Steinbeck hoorde via de radio dat er een klein zwart meisje naar een "witte" school wilde en dat er dagelijks een grote groep witte vrouwen haar stonden uit te jouwen. Ze worden de Cheerleaders genoemd. Hij wil het met zijn eigen ogen zien. Hij is geschokt wanneer hij er te midden van staat.
Hier vind je informatie over deze gebeurtenis. William_Frantz_Elementary_School .Via deze site kom ik ook nog achter informatie wat er daarna gebeurde.
"When Ruby Bridges visited the Oval Office on July 15, President Obama told her, "I think it's fair to say that if it wasn't for you guys, I wouldn't be here today."
Ruby Bridges Hall now serves on the board of Norman Rockwell Museum and founded rubybridges.foundation in 1999 to promote the values of tolerance, respect, and appreciation of all differences. She commended Rockwell for having “enough courage to step up to the plate and say I’m going to make a statement, and he did it in a very powerful way.”
MIJN BOEKENPROJECT 2024
Reizen met Charley - John Steinbeck
Reizen zonder John - Geert Mak
vrijdag 26 januari 2024
Een wandeling en wat zie ik daar ineens?
Deze week hield ik mezelf aan mijn goede voornemen. Ik wandelde 2 keer, 1 keer met Salem, het was koud en 1 keer alleen, op weg naar de dokterspost, het was mooi, rustig weer met het zilverkleurige licht wat ik zo mooi vind aan januari. Ik fotografeerde natuurlijk bomen. Een van de dingen die ik zo mooi vindt aan de winter, de prachtige vormen van kale takken.
dinsdag 23 januari 2024
Viering van een 10 jarig bestaan.
10 JARIG BESTAAN
Ik heb een nieuw goed voornemen bedacht. Ik ga het komende jaar alles eens terug lezen wat ik eerder schreef over de boeken die ik las. Ik ontdekte dat mijn boekenproject nu 10 jaar bestaat! Ik ben al begonnen met de boeken die ik in 2014 las. Ik ben er eerlijk gezegd best een beetje trots op hoe ik het beschreef, nu ik het zo terug lees. Aan de rechterkant van dit blog kun je onder "labels" terugvinden wat ik per jaar las. Bijkomend voordeel? Ik haal weer een boel naar boven wat ik vergeten was. Ik denk niet voor niets, internet/ de computer is mijn geheugen 😊
Boekenproject 2014
Boekenproject 2015
.jpg)

.jpg)

%20(1)%20(2).jpg)


.jpg)







.jpg)


.png)









.jpg)
